Όταν ανοίχτηκε ο τάφος του Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου, όλη η περιοχή γύρω ευωδίασε…

                          

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

Καθώς η Εκκλησία μας στις 19 Σεπτεμβρίου εορτάζει την ανακομιδή των λειψάνων του αγίου Αμφιλοχίου (Μακρή), η περιγραφή του γεγονότος από τον ιερομόναχο π. Ηλία Καλατζή είναι αποδεικτική ότι ο γέροντας της Πάτμου ήταν ειλικρινής και άδολος και ανυστερόβουλος καλός στρατιώτης του Ιησού Χριστού

Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο π. Ηλίας: «Το 1981, στις 19 Σεπτεμβρίου, κατόπιν πιέσεων πολλών πιστών και των υπευθύνων της Μεγάλης Μονής του αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, πραγματοποιήθηκε η εκταφή των λειψάνων του γέροντος.

Όταν ανοίχτηκε ο τάφος, ο οποίος βρίσκεται μέσα στα πεύκα, όλη η γύρω περιοχή ευωδίασε, με αποτέλεσμα οι παρευρισκόμενοι να αρχίσουν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει. ῾Η ευωδία διαρκούσε και μετά την πλύση των αγίων λειψάνων.

Ο ηγούμενος της Μονής του Θεολόγου Ισίδωρος -ο μετέπειτα μακαριστός επίσκοπος Τράλλεων – ο οποίος παρευρισκόταν στην εκταφή, χρειάστηκε να φύγει για λίγο από το νησί για ανάγκες της Μονής μας. Όταν επέστρεψε μου είπε: -Μύρισε τα χέρια μου, ακόμη ευωδιάζουν μετά το άγγιγμα της κάρας του Γέροντα».

Τι μεγαλύτερο σημάδι ότι στην αγνή καρδιά του είχε ανάψει θερμός ο πόθος της θείας αγάπης, γι’ αυτό και αξιώθηκε ευωδίας και θαυμάτων αλλά και της αγιοποίησής του το 2018, μετά τον τεκμηριωμένο φάκελο, που υπέβαλαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο οι αδελφές της Μονής Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, που εκείνος είχε ιδρύσει.

Ό Μουσουλμάνος που έγινε χριστιανός ορθόδοξος αγωνιστής του Χριστού με την ευλογία του Αγίου Γέροντα Αμφιλοχίου της Πάτμου.

                                     

Τό 1926 σ΄ ένα νησί τής Δωδεκανήσου γεννήθηκε ένα μικρό αγόρι, μουσουλμάνος. Όλη τή παιδική ηλικία τήν έζησε παίζοντας μέ τά χριστιανόπαιδα, ενώ ό ίδιος ήταν Μουσουλμάνος.Τίς παραμονές τών χριστιανικών γιορτών μαζί μέ τά παιδιά τού χωριού έτρεχε στά κάλαντα παίζοντας μέ τήν φλογέρα του.

Τό σπίτι πού έμεναν ήταν ένας σταύλος. Εκεί τή νύχτα τής παραμονής τών Χριστουγέννων-μετά τά κάλαντα- καί αφού είχε ξαπλώσει γιά νά κοιμηθή, αισθάνεται νά άνοίγει ή πόρτα καί μπροστά του νά εμφανίζεται ό Χριστός.

Φορούσε άσπρο χιτώνα, τό πρόσωπο του ήταν χαμογελαστό καί τού είπε:

«Ήρθα γιά σένα, είσαι δικό μου παιδί» καί εξαφανίστηκε.Τό ίδιο επαναλήφθηκε τίς επόμενες δύο νύχτες.

Ό μικρός ήταν τότε περίπου δεκατριών χρόνων. Βρέθηκε μπροστά στό δίλημμα, άν θά τό πή η όχι καί σέ ποιόν. Ύστερα από σκέψη αποφάσισε νά τό πή στόν πρόεδρο τού χωριού, ένα σεβάσμιο ηλικιωμένο άνδρα, τόν μπάρμπα-Νικόλα.

Πήγε στό σπίτι του, τού διηγήθηκε όλη τή ιστορία καί αμέσως ζήτησε νά τόν βαφτίσουν. Ό πρόεδρος μέ χαμόγελο τού απάντησε: «Τό σκέφτηκες, παιδί μου, καλά;».

Ό μικρός τού απάντησε: «Ναί,τό σκέφτηκα, θέλω νά μέ βαφτίσετε».

Ό πρόεδρος τότε τού εξήγησε ότι αυτό θά ήταν δύσκολο λόγω τού ότι ήταν ανήλικος καί οί γονείς του θά μπορούσαν νά αντιδράσουν.

Στό τέλος τού είπε:

«Άν, παιδί μου, σέ έχη φωτίσει τόσο ό Χριστός καί τό επιθυμής τόσο πολύ, κάνε υπομονή νά φθάσης στή νόμιμη ηλικία. Τότε νά τό ζήτησης καί θά τό απολαύσεις».

Δούλευε κυρίως στίς ψαρόβαρκες οί όποιες εκείνα τά χρόνια ήταν μέ κουπιά καί πανιά.

Συχνά τότε πήγαιναν στίς απέναντι ακτές ιδιαίτερα στόν κόλπο ανατολικά τής Κώ.

Κάποια φορά καθώς ερχόνταν πρός τό νησί από τόν κόλπο γεμάτοι ψάρια, ήταν τρείς στήν βάρκα, έρχεται ξαφνικά μία φοβερή κακοκαιρία. Ή βάρκα πλημμύρισε καί εκείνος μέ ένα τενεκέ προσπαθούσε νά αδειάζη τά νερά. Καθώς έβγαζε τα νερά βρέθηκε ένα μικρό εικονισματάκι τού Αγίου Νικολάου μέσα στόν τενεκέ.

Αμέσως μία φωνή μέσα του φωνάζει: «Μή μέ πετάξης!». Πιάνει τό Εικόνισμα,τό σηκώνει ψηλά καί λέει: «Άγιε μου Νικόλα, σώσε μας καί άν έρθη ή ώρα νά βαφτιστώ θά πάρω τό όνομά Σου».

Σέ λίγη ώρα βρέθηκαν σέ κάποια ακτή τής Κώ.

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής. Ο νεοφανής Άγιος της Πάτμου ακούγεται να ομιλεί...

                        

Πηγή

Πνευματικές νουθεσίες Αγίου Αμφιλοχίου της Πάτμου

 

~Το να παραμένεις πιστός στον Μοναχισμό θεωρείται μαρτύριο.

-Θέλει ο Χριστός να σου βγάλει τα αγκάθια, διότι είναι κηπουρός και εσύ θέλεις την ησυχία σου.

~Ο Χριστός είναι κοντά μας, ας μη τον βλέπουμε…. καμμιά φορά μας δίνει και κανένα μπάτσο από πολλή αγάπη.

-Πολλές φορές έρχεται ο Χριστός σου χτυπάει, τον βάζεις να καθίσει στο σαλόνι της ψυχής σου και εσύ απορροφημένος με τις ασχολίες σου ξεχνάς τον μεγάλο επισκέπτη. Εκείνος περιμένει να εμφανιστείς, περιμένει και όταν πλέον αργήσεις πολύ σηκώνεται και φεύγει. Άλλη φορά πάλι είσαι τόσο απασχολημένος που του απαντάς από το παράθυρο. Δεν έχεις καιρό ούτε ν’ ανοίξεις.

~Πρέπει να χαίρεσαι. Καλλιτεχνική σμίλη κρατάει στα χέρια του ο Ιησούς. Θέλει να σε ετοιμάσει ένα άγαλμα του ουράνιου παλατιού.

-Είστε βασιλικά πρόσωπα, προορίζεστε για τον ουράνιο νυμφώνα.

~Όταν δεις άνθρωπο κουρασμένο (πνευματικώς) μη του βάλεις άλλο φορτίο διότι τα γόνατα δεν αντέχουν.

-Αγάπησε τον Ένα να σε αγαπούν και τα θηρία.

~Αληθινός πλούτος για μένα είναι να σας δω στη Βασιλεία των Ουρανών.

-Όταν υπάρχει η φλόγα της αγάπης, ό,τι κακό πλησιάζει το κατακαίει.