Ἕνα θαυμάσιο ἐγκωμιαστικὸ λόγο γιὰ τὸν ἅγιο Εὐστάθιο ἐξεφώνισε ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ἀξίζει νὰ τὸν διαβάσουν οἱ Ποιμένες καὶ Ἐπίσκοποι, γιὰ νὰ μάθουν ὅτι δὲν ἔγιναν Ἐπίσκοποι γιὰ νὰ δέχονται χειροφιλήματα καὶ τιμὲς ἀπὸ τοὺς πιστούς, οὔτε γιὰ νὰ ἐξουσιάζουν ὡς ἄλλοι κοσμικοὶ ἄρχοντες καὶ νὰ ἐξευτελίζουν τοὺς συμποιμένες τους, ἐπειδὴ περιεβλήθηκαν (Κύριος οἶδε μὲ ποιό τρόπο) τὸ ἀρχιερατικὰ ἄμφια καὶ μιὰ μίτρα.
Ἔγιναν γιὰ νὰ ποιμάνουν τὸ ἐμπιστευθὲν Ποίμνιο, νὰ ἐκδιώξουν κατὰ πρῶτο λόγο τοὺς αἱρετικοὺς καὶ νὰ περιδέσουν τὰ τραύματα ποὺ οἱ σύγχρονοι αἱρετικοὶ Ἐπισκοποι καὶ Πατριάρχες δημιούργησαν στοὺς πιστούς.
Ὁ ἅγιος Εὐστάθιος, Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἀντιοχείας τῆς μεγάλης, τὀν ὁποῖον τιμᾶ σήμερα ἠ Ἐκκλησία, γεννήθηκε στὴν Παμφυλία τὸ 260 μ.Χ. καὶ ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες ἐκκλησιαστικὲς φυσιογνωμίες τοῦ 3ου μ.Χ. αἰῶνα. Διακρίθηκε γιὰ τὴν μαχητικότητά του καὶ τὴν ἐμμονή του στὴν ὀρθὴ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὴν μίμηση τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ Ἁγίων.
Συμμετεῖχε στὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο τῆς Νικαίας. Τὸ 323 μ.Χ. ἐξελέγη Ἀρχιεπίσκοπος Ἀντιοχείας τῆς μεγάλης, θέση τὴν ὁποία χρησιμοποίησε γιὰ τὴν διάδοση ἀλλὰ καὶ στερέωση τῆς Ὀρθοδοξίας.
Τὸ 330 μ.Χ. ὅμως, οἱ Ἀρειανοὶ συνεκάλεσαν Σύνοδο εἰς βάρος τοῦ Εὐσταθίου μὲ τὴν κατηγορία ὅτι ἦταν ὀπαδὸς τῆς αἵρεσης τοῦ Σαβελλίου. Δωροδόκησαν μάλιστα κάποια γυναῖκα ἐλευθερίων ἠθῶν, ἡ ὁποία παρουσιάσθηκε στὴ Σύνοδο καὶ κατήγγειλε ὅτι εἶχε σχέση μαζί του. Μὲ αὐτὲς τὶς συκοφαντίες (παρόμοιες ἐκτοξεύουν κακόβουλοι ἄνθρωποι καὶ σήμερα σὲ ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου) κατόρθωσαν νὰ ἐπιτύχουν τὴν ἐξορία τοῦ Ἁγίου στὴν Τραϊανούπολη τῆς Θράκης ὅπου καὶ ἐκοιμήθη ὁσιακά τὸ 360 μ.Χ.
