Ζητούμε επιτέλους κάθαρση! «Ποιός είναι Κανονικὸς καὶ ποιος Αντικανονικός;».

"Εν τη Εκκλησία της Ελλάδος ουδείς Ιεράρχης ευρεθήσεται κανονικός από ρύπου αντικανονικότητος”.

Δημοσιεύουμε από εδώ το παρακάτω κείμενο του Μητροπολίτη Ελευθερουπόλεως Αμβροσίου, ενός αληθινού Ιεράρχου (τότε υπήρχαν ακόμα άξιοι ποιμένες)  που διέκοψε μαζί με τον Καντιώτη την μνημόνευση του πατρ. Αθηναγόρα λόγω της οικουμενιστικής του δραστηριότητας, σε έγγραφό του με ημερομηνίαν 12 Ιανουαρίου 1974, απευθυνόμενος στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος με θέμα: «Ποιός είναι Κανονικὸς καὶ ποιος Αντικανονικός;». Στο κείμενο αυτό φαίνεται ξεκάθαρα ότι η αντικανονικότητα βασανίζει εδώ και πολύ καιρό την Εκκλησία της Ελλάδος, ιδιαίτερα στο θέμα εκλογής επισκόπων. Άρα όλοι αυτοί οι επίσκοποι που κατηγορούν, όπως ο Φλωρίνης στο παρακάτω βίντεο, κληρικούς και πιστούς για θέματα Πίστεως και κανονικότητας θα πρέπει να έχουν συνεχώς στο μυαλό τους το λαϊκό: Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. ΟΙ δε πιστοί το του Χρυσοστόμου: «Εἴ που τήν εὐσέβειαν παραβλαπτομένην ἴδοις, μή προτίμα τήν ὁμόνοιαν τῆς ἀληθείᾳς, ἀλλ᾽ ἵστατο γενναίως ἕως θανάτου… τήν ἀλήθειαν μηδαμοῦ προδιδούς».

«Αλλά σας ερωτώ, άγιοι αδελφοί· Είμεθα όντως και απολύτως κανονικοί ημείς; Έχομεν άσπιλον κανονικότητα; Απαντώ στεντορείως: ΟΧΙ! ΟΧΙ! ΟΧΙ!

»Είμεθα και ημείς αντικανονικοί, πρώτον, διότι ως και εις πρόσφατα τηλεγραφήματά μου ετόνισα, όλοι φέρομεν εν εαυτοίς προπατορικόν αμάρτημα αντικανονικότητος, αμέσως ή εμμέσως, εκ της Ιεραρχίας, την οποίαν εδημιούργησεν η αντικανονική πενταμελής αριστίνδην σύνοδος του 1922, η οποία ανέδειξεν Αρχιεπίσκοπον τον Χρυσόστομον Παπαδόπουλον, και μάλιστα διά τριών μόνον ψήφων.

Νέος Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας ο Κορυτσάς Ιωάννης, επιλογή του κεκκοιμημένου Αναστασίου. Είναι τέτοιου είδους επιλογές κανονικώς ορθές;

Ερώτηση: Η εκλογή αυτή ήταν εν Αγίω Πνεύματι και κανονικώς ορθή, όταν ήδη πριν την εκλογή του ο Ιωάννης ήταν τοις πάσι γνωστό, ότι θα ήταν ο εκλεκτός; Διαβάζουμε πριν την εκλογή του π.χ.: "Ο μητροπολίτης Κορυτσάς αποτελεί επιλογή του Αναστασίου, προκειμένου να τον διαδεχτεί" (εδώ) "Όπως αναφέρουν σχετικές πληροφορίες ο κ.κ. Ιωάννης είναι επιλογή του Αναστασίου για να τον διαδεχτεί... ήταν  ο πρώτος επίσκοπος που χειροτόνησε ο ίδιος ο Αναστάσιος το 1998 και τον συνόδευε πάντα στο εξωτερικό" (εδώ) και "Σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr, ο κ. Ιωάννης είναι επιλογή του Αναστασίου για να τον διαδεχτεί" (εδώ).

Όσο για την κανονικότητα του τρόπου της εκλογής οι Κανόνες άλλα λένε: 

"Από την άλλη πλευρά, η τοπική σύνοδος της Αντιοχείας αντιμετώπισε σε ευρύτερα πλαίσια το ζήτημα και με τον 23ο κανόνα της απαγόρευσε στους επισκόπους επί ποινή ακυρότητας, ακόμη και αν οδεύουν προς τας δυσμάς του βίου τους, να ορίζουν οποιοδήποτε πρόσωπο ως διάδοχό τους, υπενθυμίζοντας μάλιστα ότι η κρίση για την εκλογή επισκόπου απαιτείται: α) να είναι η κρίση όχι ενός αλλά περισσοτέρων επισκόπων, β) να εκφράζεται συνοδικώς και γ) να οδηγεί σε επιλογή του αξιοτέρου: «Ἐπίσκοπον μή ἐξεῖναι ἀντ᾽ αὐτοῦ καθιστάν ἕτερον ἑαυτοῦ διάδοχον, κἂν πρός τῇ τελευτῇ τοῦ βίου τυγχάνῃ· εἰ δέ τι, τοιοῦτον γίγνοιτο, ἄκυρον εἶναι τήν κατάστασιν. Φυλάττεσθαι δέ τόν θεσμόν τόν ἐκκλησιαστικόν περιέχοντα, μή δεῖν ἄλλως γίνεσθαι ἐπίσκοπον, ἢ μετά συνόδου καί ἐπικρίσεως ἐπισκόπων, τῶν μετά τήν κοίμησιν τοῦ ἀναπαυσαμένου τήν ἐξουσίαν ἐχόντων τοῦ προάγεσθαι τόν ἄξιον» (βλ. το κείμενο του κανόνα σε Α. Βαβούσκου. Κώδικας Νομοκανονικός, εκδ. Μέθεξις, Θεσσαλονίκη 2016, σελ.106). Και ως προς τον 76ο Αποστολικό:

"το «πνεύμα» του κανόνα δεν είναι να επιτρέψει την περιορισμένη μεταβίβαση επισκοπής και αρχιερωσύνης, εξαιρώντας συγκεκριμένα πρόσωπα, αλλά να απαγορεύσει πλήρως και απολύτως στους επισκόπους την μεταβίβαση αυτή σε πρόσωπο της προσωπικής τους επιλογής, κίνηση η οποία υποκρύπτει μη αξιοκρατική λήψη αποφάσεων και υποθάλπει τον υποβιβασμό της χάριτος του Αγίου Πνεύματος ως γενεσιουργού αιτίας της αρχιερωσύνης. Την άποψη αυτή για ευρύτερη ερμηνεία του κανόνα, ώστε να συμπεριληφθούν και μη συγγενικά πρόσωπα, εκφράζουν στα σχόλιά τους υπό τον κανόνα τόσο ο Ι. Ζωναράς (βλ. Σύνταγμα Ράλλη – Ποτλή, Τ. 2, 98: «…καί διά πάθος ἀνθρώπινον, φιλίαν δηλαδή, ἤ σχέσιν συγγενικήν».) όσο και ο Θ. Βαλσαμών (βλ. Σύνταγμα Ράλλη – Ποτλή, Τ. 2, 99: «Σύ δέ εἰπέ, ὅτι, κἄν μή εἰς προσγενῆ αὐτοῦ παραπέμψῃ ὁ ἐπίσκοπος τήν ἐπισκοπήν, ἀλλά πρός ἀλλότριον , τό αὐτό γενήσεται.»)" (εδώ).

Α.Τ.

Του Αιμίλιου Πολυγένη

---

Νέο Αρχιεπίσκοπο Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας εξέλεξε σήμερα, Κυριακή 16 Μαρτίου 2025 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Αλβανίας.

Τα Μέλη της Ιεράς Συνόδου αμέσως μετά τη Συνοδική Θεία Λειτουργία, συνήλθαν για τη διαδικασία της εκλογής.

Τα γράφουν, αλλά συνεχίζουν να κοινωνούν με τους αντικανονικούς και αιρετικούς επισκόπους. Ἀναζητοῦντες τὴν ἀπολεσθεῖσαν συνοδικότητα

Ἀναζητοῦντες τὴν ἀπολεσθεῖσαν συνοδικότητα

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Τὴν παρελθοῦσα ἑβδομάδα ἐκυκλοφορήθη μεταξὺ τῶν ἐκκλησιαστικῶν κύκλων ἐπιστολὴ φέρουσα τὸ ὄνομα συγκεκριμένου Ἐπισκόπου, εἰς τὴν ὁποίαν μεταξὺ ἄλλων -λίαν ἀποκαλυπτικῶν στοιχείων- διετυποῦτο μὲ γλαφυρὸν τρόπον τὸ παράπονόν του ἔναντι τῆς προϊσταμένης του ἀρχῆς, ὅτι οὔτε ἐκείνη ἀντιμετωπίζει αὐτὸν ὡς ὁμοταγῆ συνεργάτην, ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ ἴδιος ἔχει τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀποταθῆ μὲ παρρησίαν πρὸς αὐτήν, αἰσθανόμενος περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον ὡς παρείσακτος. 

Ἂν αὐτὸ συμβαίνη μεταξὺ Ἱεραρχῶν, δὲν ἀπαιτεῖται καὶ ἰδιαιτέρα ὀξύνοια, διὰ νὰ συμπεράνη οἱοσδήποτε τί πραγματικῶς συμβαίνει ἐντὸς τοῦ σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, λαϊκῶν καὶ κληρικῶν. Ἄλλωστε, ὁμιλοῦν τὰ γεγονότα ἀπὸ μόνα των, ὅταν ἡ Ἐκκλησία τῆς Κων/λεως καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀλεξανδρείας ἔχουν διακόψει κάθε μορφὴν κοινωνίας, ἀκόμη καὶ διαλόγου, μὲ τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Ρωσίας, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς τὰς ἀρρυθμίας ἐν γένει τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς ἀπὸ τοὺς Προκαθημένους ὥς τὰς ἐνορίας.

Τὴν αὐτὴν στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν συμβαίνουν αὐτά, προκαλοῦν ἔντονον προβληματισμὸν δύο κείμενα, τὰ ὁποῖα εἶδον τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος. Τὸ πρῶτον προερχόμενον ἐκ τοῦ Ἀρχιεπισκοπικοῦ περιβάλλοντος τῶν Ἀθηνῶν καὶ τὸ δεύτερον ἀπὸ τὰ χείλη τοῦ ἐν Κων/λει ἑδρεύοντος.

Ἡ ἐνθρόνισις τοῦ νέου Θεσσαλονίκης

Ὁ Ἀρχιδιάκονος τοῦ Προκαθημένου τῆς Ἑλλάδος π. Ἰ. Μπούτσης ἐδημοσίευσε κείμενον μὲ τίτλον «Ὁ Θεσσαλονίκης Φιλόθεος καὶ ἡ «ὀρθογραφία» τῆς κανονικότητας», εἰς τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνει ὅτι: