Παράξενο: Οι Άγιοι καυτηρίαζαν δημοσίως τους σκανδαλοποιούς κληρικούς με τις πιο σκληρές εκφράσεις, οι σημερινοί πνευματικοί σου λένε κοίτα μόνο να σώσεις την ψυχή σου.

«Καθαρίσατε τὴν ἐκ­κλησίαν τοὺς ἀναξίους αὐτῆς ἀπελαύνον­τες»

Μακαριστός μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης: Διαφωνώ με τους πνευματικούς που λένε· Εμείς να κοιτάξουμε την ψυχούλα μας· μη μας νοιάζει τι κάνει ο διάκος, ὁ πα­πᾶς, ὁ δεσπότης!… Αν είσαι Χριστιανός, κοντά στον αγώνα για την ψυχή σου, θα αγωνιστής & για την Εκκλησία σου. Η ανοχή που δείχνουμε, είναι ένοχη, αμαρτία, έγκλημα!»

            

Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Καὶ πάλι, ἀδελφοί μου, ἡ ἑορτὴ τῶν Τριῶν Ἱ­­­­εραρχῶν ζωντανεύει μπροστά μας τὴ ζωὴ καὶ τοὺς ἀγῶνες τους. Ἡ ἐποχή τους χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ὡς χρυσὸς αἰώνας, ἡ ἐκκλησιαστι­κὴ ζωὴ ὅ­μως παρουσίαζε καὶ σκιές. Σοβαρὲς κα­­κί­ες ῥα­σοφό­­­ρων (ἀμάθεια, αὐθάδεια, ἀνη­θικό­της, φιλαρ­γυρία, καὶ πρὸ παν­τὸς ἀ­­θε­ο­φοβία – θεομπαιξία) σκαν­­δάλιζαν. Ἀπέναντι σ᾽ αὐτὴ τὴ φαυλό­τητα οἱ ἱ­εροὶ πατέρες δὲν ἔμειναν ἀδιάφοροι. Καὶ ἀξίζει νὰ δοῦμε ποιά ἦταν ἡ ἀντίδρασί τους.

* * *

Μὲ δύο τρόπους, ἀγαπητοί μου, καταπολέ­μησαν τὰ σκάνδαλα οἱ Τρεῖς Ἱ­εράρχαι.

⃝ Ἀντέδρασαν πρῶτον μὲ τὸν πύρινο λόγο τους.

Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνὸς στὸν «Ἀπολογητι­κὸν τῆς εἰς τὸν Πόντον φυ­γῆς καὶ περὶ ἱερωσύνης» (βλ. Ἑ.Π. Migne 38,407-514), δίνει ζωη­ρὴ εἰκόνα τῆς ἀθλιότητος τῶν ἐπισκό­πων καὶ ἐ­λέγ­­χει τὴν κακία τους. Ὅποιον ἀλ­­λοίωνε τὴν πί­στι σὲ ἕνα ἢ σὲ ἄλλο σημεῖο, γιὰ τὴν ἀ­στάθειά του τὸν παρωμοίαζε μὲ τὸ ῥεῦ­μα τοῦ Εὐ­­ρίπου (βλ. Ἑ.Π. Migne 38,529).

Ὁ δὲ Μέγας Βασίλειος, βλέποντας τὴ ζημιὰ ποὺ ἔκαναν οἱ κακοὶ ποιμένες, ἔγραψε γι᾽ αὐτοὺς ὅ­­­­τι, ὅσοι θυσιάζοντας τὴν ἀλήθεια κοι­τάζουν μόνο τὸ συμφέρον τους, αὐτοὶ εἶνε «χριστέμ­πο­ροι καὶ οὐ Χριστιανοί» (Ἑ.Π. Migne 32,897Α).

Μεγάλο σκάνδαλο ἀποτελοῦσαν οἱ λεγό­μενοι συν­είσακτοι, ἄγαμοι δηλαδὴ ἄντρες γυναῖ­κες καὶ μοναχὲς ποὺ συγκατοικοῦσαν. Τὸ κα­κὸ αὐτὸ καυτηρίασαν ὁ ἅ­γι­ος Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός (βλ. Ἑ.Π. Migne 37,586) καὶ κυ­ρί­ως ὁ ἅγι­ος Ἰ­ωάννης ὁ Χρυσόστομος· συν­έτα­ξε τὶς εἰδικὲς πραγμα­τεῖες «Πρὸς τοὺς ἔχον­­τας παρθένους συνεισάκτους» καὶ «Περὶ τοῦ τὰς κανονικὰς (δηλ. οἱ μοναχές) μὴ συνοικεῖν ἀνδρά­σιν» (βλ. Ἑ.Π. Migne 47,495-514, 513-532). Τὸ πλή­ρωσε ὅμως ἀ­κριβά· οἱ ἐχθροί του εἶπαν πὼς ὑ­βρίζει τοὺς ἐ­πισκόπους, καὶ αὐτὸ ἀποτέλεσε τὴν δεκά­τη κατηγορία γιὰ τὴν ὁποία τὸν καθῄ­ρεσαν. Ὁ Χρυ­σό­στομος γιὰ τοὺς κακοὺς ποιμένες εἶπε λόγια πού, ἂν εἶχα δικαίω­μα, θὰ τὰ ἔγραφα καὶ θὰ τὰ ἀναρτοῦσα στὸ γρα­φεῖο κά­θε ἐπισκόπου, νὰ τὰ βλέπῃ συνεχῶς. Γράφει ἀ­­­­πὸ τὴν ἐξορία στὸν ἐπίσης ἐξόριστο φί­λο του ἐ­­­πί­σκοπο Κυρι­ακὸ γιὰ τὸν Ἀρσάκιο (ἐ­κεῖνον ποὺ εὐ­νόησε ἡ βασίλισσα καὶ τοῦ ἅρ­παξε τὸ θρόνο), ὅ­τι εἶνε μοιχὸς καὶ προβατόσχημος λύ­κος. Γιὰ κα­κοὺς ἀρχιερεῖς ἔ­γραψε· «Οὐ­­δένα δέδοικα ὡς (=τίποτα δὲν φοβή­θηκα τό­σο ὅσο) τοὺς ἐπισκόπους, πλὴν ὀλίγων» (ἔ.ἀ. 52,617). Οἱ ἐ­χθροί του τὸν καταδίωκαν, ἐνῷ λα­ὸς καὶ μοναχοὶ τὸν ἀγαποῦ­σαν τόσο ὥστε ἔλεγαν· Προ­τιμότερο νὰ κρυφτῇ ὁ ἥλιος πα­ρὰ νὰ σιγήσῃ ὁ Χρυσόστο­μος (βλ. Ἑ.Π. Migne 52,685).

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος: Βοηθείστε μόνοι σας τον εαυτό σας… εμείς οι κληρικοί σήμερα ΔΕΝ μπορούμε να σας βοηθήσουμε

Ιεροκατήγορος και αχάριστος ο π. Αθανάσιος; Μάλιστα αυτά τα είπε το 1981, σήμερα τί θα έλεγε; Φανταστείτε δε να τα έλεγε αυτά λαϊκός, τι θα γινόταν.

(…) Σήμερα πῶς μποροῦμε νὰ τὸ ποῦμε αὐτό;
Ἀγαπητοί μου προσέξτε! Σήμερα θὰ τὸ λέγαμε στὴν Ἐκκλησία. Θὰ τὸ καταγγείλουμε στὴν Ἐκκλησία. Δηλαδή, πῶς; Ὅταν ἀντιληφθοῦμε πὼς ὑπάρχει κάποιος ποὺ δρᾶ γύρω μας καὶ παγιδεύει τὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν τοῦ λαοῦ θὰ πᾶμε νὰ τὸ ποῦμε εἰς τὸν οἰκεῖο ἐπίσκοπο ἢ εἰς στὸν πρεσβύτερο τῆς ἐνορίας μας. Θὰ πᾶμε νὰ ποῦμε:
«Πάτερ ξέρεις; Ξέρεις τί γίνεται ἐδῶ, σὲ ἐκεῖνο τὸ σπίτι ἢ ἐκεῖ, ἐκεῖ;». Θὰ τὸ καταγγείλουμε ἀμέσως.
Βεβαίως σήμερα εἰς στὴν Καινὴ Διαθήκη δὲν ὑπάρχει ὁ λιθοβολισμός, ἀναμφισβητήτως δὲν ὑπάρχει. Στὸν Παλαιὸ Νόμο ὑπῆρχε ὁ λιθοβολισμός. Ἀλλὰ δὲν θὰ διστάσουμε νὰ τὸ καταγγείλουμε, ἔστω καὶ ἂν εἶναι ἡ μάνα μας καὶ ὁ πατέρας μας καὶ τὸ παιδί μας καὶ ἡ γυναίκα μας ἢ ὁ ἄνδρας μας. Νὰ τὸ ξέρετε αὐτὸ τὸ πράγμα. Θὰ τὸ καταγγείλουμε.
Θὰ μοῦ πεῖτε… «Νὰ τὸ καταγγείλουμε… Σὲ ποιὸν εἴπατε; Στὸν Ἐφημέριό μας κλπ. Μάλιστα…».
Δυστυχῶς! Δὲν εἶναι σήμερα ἐκεῖνοι, οἱ Ταγοὶ τῆς Ἐκκλησίας μας, σὲ θέση νὰ βοηθήσουν τὸ ποίμνιο καὶ τὸ ἀφήνουν νὰ κατασπαράζεται. Αὐτὸ εἶναι τὸ θλιβερό. Τί νὰ σᾶς πῶ ἄλλο; Τί νὰ σᾶς πῶ ἄλλο; Πολλὲς φορὲς βλέπουμε νὰ δροῦν οἱ ἐχθροί τῆς Πίστεως, οἱ ἐχθροί τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ εἰσαγάγουν νέες θεότητες καὶ λατρεῖες καὶ νὰ μὴν μποροῦμε νὰ κάνουμε τίποτα. Σὲ ποιὸν νὰ πᾶς νὰ τὸ πεῖς; Σὲ ποιὸν νὰ πᾶς νὰ τὸ καταγγείλεις; Ποιὸς θὰ σὲ ἀκούσει; Αὐτὸ εἶναι τὸ δυστύχημα.
Τὸ λέγω ἄλλη μιὰ φορά. Ἀγαπητοί μου, πονάει ἡ ψυχή μου ποὺ σᾶς τὸ λέγω αὐτὸ τὸ πράγμα. Πονάει ἡ ψυχή μου. Ἔρχονται ἄνθρωποι καὶ μοῦ λένε, «πάτερ αὐτό, πάτερ ἐκεῖνο, τί νὰ κάνουμε;» καὶ δὲν ἔχω τὸν τρόπο νὰ τοὺς βοηθήσω, νὰ τοὺς πῶ πηγαίνετε… Ποῦ νὰ πᾶτε; Σὲ ποιόν; Ποῦ;
Δυστυχῶς, δὲν εἶναι σὲ θέση οἱ ἐφημέριοί μας, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἀπὸ τὸν Χριστὸν τεταγμένοι νὰ βοηθήσουν τὸ ποίμνιον. Δὲν εἶναι εἰς θέσιν νὰ βοηθήσουν. Πεῖτε ἀπὸ ἄγνοια, πεῖτε ἀπὸ ἀδιαφορία, πεῖτε διότι καὶ αὐτοὶ παρασύρονται κάποτε; Ἀκούει κανεὶς γνῶμες γύρω ἀπὸ τέτοια θέματα, ποὺ νὰ τραβάει τὰ μαλλιά του.
Θὰ πῶ κάτι ποὺ σᾶς τὸ ΄χῶ πεῖ καὶ πέρισυ.
Ἀγαπητὸ ποίμνιον, βοηθεῖστε ἐσεῖς τὸν ἑαυτό σας. Μελετᾶτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ βοηθήσατε ἐσεῖς τὸν ἑαυτόν σας. Ἐμεῖς, δὲν μποροῦμε νὰ σᾶς βοηθήσουμε. Καὶ ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ κάποτε σᾶς ρίπτουμε καὶ ἐμεῖς, -εἴτε τὸ καταλαβαίνουμε, εἴτε δὲν τὸ καταλαβαίνουμε-, σᾶς ρίπτουμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν. Ναί! Γιατί καὶ ἐμεῖς ὡς ταγοί, ὡς κληρικοί, ἔχουμε γίνει θύματα αὐτῶν τῶν καταστάσεων. Ναί! Μὴν σᾶς κάνει ἐντύπωση. Δὲν θὰ ‘θελα νὰ σᾶς βάλλω τὴν ὑποψία γιὰ κείνους ποὺ σᾶς ποιμένουν, ἀλλά, δὲν θὰ΄θελα ὅμως νὰ σᾶς ἀφήσω καὶ ξένοιαστους, καὶ νὰ πεῖτε:
«Ἔ! ἔχουν τὸν λόγον ἄλλοι, αὐτὸ ποὺ θὰ μᾶς ποῦν, αὐτὸ θὰ κάνουμε».
Ὄχι! Νὰ ΄μαστε ξυπνητοὶ ἄνθρωποι, νὰ μελετοῦμε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ προστατέψουμε τὸν ἑαυτό μας. Διότι σήμερα, δὲν σᾶς προστατεύουν ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι τεταγμένοι γιὰ νὰ σᾶς προστατέψουν. (…)
(…) Κατὰ τὰ ἄλλα… Δὲν ξέρω… πολλὰ λέγονται καὶ ἀκούγονται. Ἡ ἐποχὴ μας ἔχει χαλάσει τοὺς ἀνθρώπους. Εἴμαστε χαλασμένοι πλέον ἄνθρωποι. Ἅμα λοιπὸν δὲν ξέρεις μερικὰ πράγματα, πῶς θὰ προστατέψεις ἀδελφέ μου, τὴν ὑγεία σου, καὶ τὴ ζωή σου.
Ἔτσι καὶ ἐδῶ, ἀγαπητοί μου, μελετᾶτε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἅμα συναντήσετε τὴν ἀδιαφορία ἐκ μέρους ἡμῶν, τότε νὰ πεῖτε:
«Ὄχι πάτερ! Δὲν εἶναι τὰ πράγματα ἔτσι. Εἶναι ἀλλιώτικα, καὶ ἐὰν ἐσὺ τὰ λὲς ἔτσι, ἐγὼ τουλάχιστον, θὰ προστατέψω τὸν ἐαυτόν μου». Καὶ ὄχι μόνον τὸν ἐαυτόν σας, ἀλλὰ νὰ προστατέψετε καὶ τοὺς παραπέρα, τοὺς πλαϊνούς σας, διότι εἶναι ἀνάγκη ἀγαπητοί μου, ἔτσι νὰ γίνει.

(π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος)
22η Ὁμιλία στό Δευτερονόμιον – 2/11/81)

Ο ιερέας που υπερασπίζεται αυτούς που κατηγορεί ο άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος!

δεν είναι η ιερωσύνη υπαίτια για τα ανωτέρω κακά, αλλά εμείς, οι οποίοι, όσον βέβαια αφορά σ᾿ εμάς, τη μολύναμε με τόσες αναισχυντίες, βάζοντας στις τάξεις του κλήρου τυχαίους ανθρώπους. 

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ὁ γνωστὸς γιὰ τὴν ἀρθρογραφία του στὸ Ἰντερνὲτ π. Παντελεήμων Κροῦσκος δημοσίευσε σχόλιο σχετικὰ μὲ τὸν ἐπίσκοπο ποὺ πιάστηκε ὡς ἐπιδειξίας. Σ' αὐτὸ ὁ π. Παντελεήμων ἀντὶ νὰ ἐκφράσει τὴν ἀγανάκτησή του γιὰ τὴν πτώση τῶν σημερινῶν ἰεραρχῶν, ἐπιτέθηκε κατὰ πάγια τακτική του στοὺς πιστοὺς λέγοντας μὲ τὸ γνωστό του ὕφος τὰ ἑξῆς:

 

Βλέπω με πόσα κοσμητικά επίθετα στολίζουν επίσκοπο που ήταν επιδειξίας. Δεν τον πιάσανε να κλέβει ή να πορνεύει, για να τον κατηγορειτε. Κανένας άνθρωπος στα λογικά του, ειδικά άνθρωπος που εξαρτάται και που προστατεύει την εικόνα του, δεν θα έκανε τέτοια πράξη έτσι ψυχρά. Ο άνθρωπος χρειάζεται ιατρική βοήθεια προφανώς. Έχει θέμα ψυχιατρικό! Τους πατέρες σας δεν τους αγαπάτε . Στους παπάδες δεν συγχωρείτε τίποτα. Περιμένετε να πέσουν για να ορμήσετε. Από εμας όμως περιμένετε να συγχωρούμε και να συμπαθούμε αμαρτίες, αποκλίσεις, ανωμαλίες άνευ όρων. Για φαντάσου ο βιολογικός πατέρας ή ο γιος σου να έκανε το ίδιο! Τα ίδια θα λέγατε;

π.Παντελεήμων Κρ./Facebook κι ἐδῶ

Ἐμεῖς ἐρωτοῦμε τον π. Παντελεήμωνα: Ποὺ τὸ ξέρετε, πάτερ, καὶ τὸ λέτε μὲ τόση σιγουριά, ὅτι ὁ ἐπίσκοπος αὐτὸς ἔχει ψυχολογικὰ προβλήματα; Εἶστε ψυχολόγος; Εἶναι ὁ ἐπίσκοπος γνωστός σας; Εἶστε σίγουρος, ὅτι ἐκτὸς τῆς ἐπιδείξεώς του δὲν προχώρησε καὶ σὲ ἄλλες ἀναισχυντίες καὶ μάλιστα σὲ παιδιά; Δὲν σᾶς σοκάρει, ὅτι ὁ μητροπολίτης αὐτός "προσέγγιζε παιδιά, γυναίκες, άνδρες και ηλικιωμένους, αδιαφορώντας πλήρως για τις έντονες επιπλήξεις που δεχόταν από τους παριστάμενους." (ἐδῶ) γεγονός ποὺ μᾶλλον σεξουαλικὴ διαστροφὴ παρὰ ψυχολογικὰ προβλήματα δείχνει, Ἀλλὰ κι ἂν ὑποθέσουμε ὅτι ἔχει ψυχολογικὰ προβλήματα, τότε γιατί τὸν ἔκαναν ἐπίσκοπο; Πὼς εἶναι δυνατὸν ἕνας ἄνθρωπος μὲ τέτοιες ἐνέργειες νὰ γίνεται ἱεράρχης; Διότι θὰ συμφωνήσετε, ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο ποτὲ δὲν θὰ διάλεγε ἕναν τέτοιο ἄνθρωπο γιὰ ἐπίσκοπο, ἀλλιῶς βλασφημοῦμε! Ἄρα ἡ χειροτονία του εἶναι ξεκάθαρα προϊὸν ἀνθρώπινης ἐπιλογῆς καὶ σκοπιμότητας, ἡ ὁποία ἐδῶ καὶ πολὺ καιρὸ ταλανίζει τὴν Ἐκκλησία σύμφωνα μὲ πολλὲς καταγγελίες ἀνωτέρων πνευματικὰ ἀνθρώπων ἀπὸ μένα. Αὐτὸ δὲν βλάπτει τὴν Ἐκκλησία; Σᾶς φταῖνε οἱ πιστοί, οἱ ὁποῖοι στὴν πλειοψηφία τους δὲν κουτσομπολεύουν, ἀλλὰ θλίβονται ἀφάνταστα μὲ αὐτὰ τὰ περιστατικὰ καὶ δὲν σᾶς φταῖνε ὅσοι ἀνεβάζουν τέτοιους ἀνθρώπους (ἂς ὑποθέσουμε ψυχολογικὰ ἀσθενεῖς) στὸν ἐπισκοπικὸ θρόνο; Καὶ γιὰ νὰ μὴν νομίζετε ὅτι κάνουμε τοὺς ἔξυπνους, ἂς ἀκούσουμε τὸν ἄγ. Χρυσόστομο, ποὺ καθαίρεσε τέτοιου εἴδους ἐπισκόπους καὶ γι' αὐτὸ διώχθηκε. Λέει ὁ ἱερὸς πατήρ σχετικὰ μὲ τὶς κατηγορίες του ἐναντίον ἀναξἰων κληρικῶν: 

"Και ας μη νομίση κάποιος ότι όλους τους κληρικούς τους υποβάλλω στις ανωτέρω κατηγορίες (πόθος για τη δόξα , διδασκαλίες σχετικές με τη σωματική απόλαυση, δουλικές κολακείες, ασελγείς ερωτικές πράξεις, καταφρόνηση των πτωχών, εξυπηρέτηση των πλουσίων, αλόγιστες και επιβλαβείς τιμές, χάρες που αποβαίνουν επικίνδυνες τόσο για τους παρέχοντες, όσο και για τους δεχομένους αυτές, δουλοπρεπής φόβος, αναίρεση της ειλικρίνειας, επίδειξη ψευδούς και υποκριτικής ταπεινοφροσύνης,), διότι υπάρχουν πολλοί οι οποίοι ξέφυγαν από τα δίχτυα αυτά και είναι μάλιστα περισσότεροι από τους παγιδευθέντες. Βέβαια, εγώ δεν φθάνω σε σημείο παραφροσύνης, ώστε να θεωρήσω υπεύθυνη την ιερωσύνη για όλα αυτά τα κακά! Δεν ευθύνεται ο σίδηρος για τους φόνους, ούτε το κρασί για τη μέθη, ούτε η δύναμη για την υβριστική συμπεριφορά. Για τα προαναφερθέντα δεινά ευθύνονται εκείνοι οι οποίοι δεν χρησιμοποιούν ορθά τις χορηγούμενες από τον Θεό δωρεές· αυτούς θεωρούν υπαίτιους και τιμωρούν οι νουνεχείς. Έτσι και η ιερωσύνη δικαίως θα μας εγκαλέση, όταν δεν τη μεταχειριζόμεθα ορθά. Πράγματι, δεν είναι η ιερωσύνη υπαίτια για τα ανωτέρω κακά, αλλά εμείς, οι οποίοι, όσον βέβαια αφορά σ᾿ εμάς, τη μολύναμε με τόσες αναισχυντίες, βάζοντας στις τάξεις του κλήρου τυχαίους ανθρώπους. Οι τελευταίοι, μη γνωρίζοντες καλά ούτε και τον δικό τους ψυχικό κόσμο και αφού συνειδητοποιήσουν καλά το ύψος της ιερατικής αποστολής, εν τούτοις δέχονται πρόθυμα το παραχωρούμενο αξίωμα, όταν όμως έρχεται η στιγμή να ασκήσουν τα καθήκοντά τους σκοτίζονται από την απειρία τους και επιφέρουν μύρια κακά στο εμπιστευμένο σ᾿ αυτούς ποίμνιο" (ἐδῶ).

Τὰ λόγια τοῦ Ἁγίου ἀποτελοῦν κόλαφο ἐνάντια σὲ ὅσα ἐσεῖς μὲ περισσὴ δοκισησοφία λέτε. Εἶναι ἀχάριστος ἀπέναντι στοὺς παπάδες ὁ Χρυσόστομος; Ὅ μὴ γένοιτο! Ξεπέρασε τὰ ὅρια ὁ Χρυσόστομος; Ἂν εἶναι δυνατόν. Κι ὅμως λέει αὐτὰ ποὺ σήμερα πολλοὶ λαϊκοὶ τονίζουν, μιμούμενοι τὸν Ἅγιο, ἐνῶ οἱ κληρικοὶ ἐθελοτυφλοῦν. Ὅταν οἱ ἱερεῖς παραφέρονται καὶ ξεχνοῦν ἠ κακομεταχειρίζονται τὸ ἀξίωμα τους «αυτούς θεωρούν υπαίτιους και τιμωρούν οι νουνεχείς». Καὶ νουνεχὴς σημαίνει λογικός, ἔξυπνος, αὐτὸς ποὺ ἔχει νοῦ. Δὲν κατηγοροῦν τὴν ἱερωσύνη οἱ λαϊκοί, ἀλλὰ αὐτοὺς ποὺ τὴν κακομεταχειρίζονται καὶ φθοροποιοῦν κι ἄλλους. Ἒσεῖς, πάτερ μπορεῖτε να ὑπερασπίζεστε αὐτοὺς ποὺ ὁ Ἅγιος κατηγορεῖ. 

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου 

Κάποιες διευκρινίσεις προς αποφυγή σκανδαλισμού περί κληρικών

Όταν ασκούμε έλεγχο για την αναξιότητα των κληρικών ιδίως την σημερινή εποχή, δεν ασκούμε έλεγχο στην Εκκλησία, η οποία ως θεοσύστατος καί θεανθρώπινος οργανισμός είναι άμεμπτη και αλάθητη. Κι όταν μιλάμε για αναξιότητα δεν εννοούμε την αμαρτωλότητα των κληρικών, διότι ουδείς αναμάρτητος. Μάλιστα η αναξιότητα των ιερέων δεν μειώνει την ευθύνη των λαϊκών που είναι εξίσου μεγάλη και άξια του ιδίου ακριβώς ελέγχου. Εμείς ως λαϊκοί δεν έχουμε δικαίωμα να μιλούμε για τα όποια προσωπικά πάθη του εκάστοτε κληρικού. Δικαίωμα ελέγχου έχουμε μόνο στα θέματα Πίστεως και ευσεβείας (πράγμα που αποδεικνύουν και οι αποστολικοί και αγιοπατερικοί για κληρικούς χαρακτηρισμοί «ψευδοποιμένες» και «λυκοποιμένες» και οι εντολές αποφυγής τους), χωρίς όμως παράλληλα να χάνουμε τον σεβασμό μας στην ιερωσύνη, που αποτελεί μέγα και φρικτό Μυστήριο. Διότι, όπως μας διδάσκει ο Μ. Αθανάσιος, αν κάποιος περιφρονεί τον ιερέα ως φορέα της ιερωσύνης σε λίγο θα περιφρονήσει και τον Θεό. Γι’ αυτό τον λόγο παραθέτουμε την διδασκαλία διαφόρων Αγίων για την ιερωσύνη, ώστε να μην υπάρχει σκανδαλισμός, για τον οποίο θα δώσουμε λόγο στον Θεό.

Α.Τ.

                                    «ἄνοιγε σὸν στόμα λόγῳ Θεοῦ, καὶ 

                            κρῖνε πάντας ὑγιῶς. 9 ἄνοιγε σὸν στόμα                         καὶ κρῖνε δικαίως, διάκρινε δὲ πένητα καὶ ἀσθενῆ» 

(Παρ. κδ, 76).

Ο απόστολος Ιωάννης προς τον Χριστιανό Γάιο: "΄Εγραψα κάτι στην Εκκλησία. Αλλά ο φιλοπρωτεύων (επίσκοπος) Διοτρεφής, δεν μας δέχεται. Γι' αυτό όταν έρθω, θα του θυμίσω τα έργα που κάνει, φλυαρώντας με λόγια πονηρά για εμάς, και μη αρκούμενος σ' αυτά, ούτε τους αδελφούς δέχεται, και τους... εμποδίζει, και διώχνει από την Εκκλησία".

(Γ΄ Ιωάννου 9,10)

Και όσους μὲν εναντιώνονται κατά των ιερέων δια την πίστιν και τα ανώτερα και σημαντικότερα θέματα, ούτε εγὼ τους κατακρίνω, αλλά, εάν θα πρέπει να πω όλη την αλήθεια, τους επαινώ και χαίρομαι κι εγώ μαζί τους. Και θα ευχόμουνα να είμαι ένας απὸ αυτούς που αγωνίζονται για την αλήθεια και λοιδωρούνται, και θεωρουνται για τον λόγο αυτό ως εχθροί.

(Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, περί Ιερωσύνης)

Άνθρωπε, να εκλάβεις τον αμαρτωλό παπά, τον ανίκανο, τον ανακόλουθο, σαν ένα λεπρό, που όμως μοιράζει χρυσές λίρες. Εσύ πάρε τις χρυσές λίρες και άφησε την λέπρα σε αυτόν. 

Μην κατηγορείς την ιερωσύνη, εάν δεις κάποιον ιερέα ανάξιο. Δεν πρέπει δηλ. να επικρίνεις το πράγμα, αλλά εκείνον ο οποίος έκανε κακή χρήση του καλού, το οποίο δόθηκε σ' αυτόν. Διότι και ο Ιούδας έγινε προδότης, αλλά αυτό δεν αποτελεί κατηγορία της αποστολής, αλλά της γνώμης εκείνου. Και πολλοί ιατροί έγιναν φονείς και αντί να δώσουν φάρμακο, έδωσαν δηλητήριο. Δεν κατηγορώ όμως την ιατρική τέχνη, αλλά εκείνον ο οποίος έκανε κακή χρήση της τέχνης του. Και πολλοί ναύτες βύθισαν το πλοίο, αλλά σ' αυτό δεν φταίει η ναυτιλία, αλλά η κακή θέληση των ναυτών. 

Ὁ ἅγ. Γρηγόριος ὁ Θεολόγος γιὰ ὅσους γιὰ θέματα πίστεως και εὐσεβείας (μόνο γι' αὐτά) ἐναντιώνονται κατὰ τῶν ἱερέων

“Ἐπαινῶ τοὺς πιστοὺς ποὺ ἀγωνίζονται κατὰ ἀσεβῶν ἱερωμένων γιὰ τὴν πίστη”   

                            

Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος

«Ἀπολογητικός περί τῆς φυγῆς εἰς τόν Πόντον ἢ περί Ἱερωσύνης»

81. …Και ἂν θέλεις, ὅπως στὴν μάχη ποὺ διεξάγεται νύχτα, δὲν μποροῦμε σήμερα νὰ ξεχωρίσουμε τοὺς φίλους ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς…, καί (ὤ, τί φοβερὸν πρᾶγμα) χτυποῦμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ ἀλληλοσκοτωνόμαστε.

82. Καὶ δὲν διαφέρει πλέον ἡ συμπεριφορὰ τοῦ λαοῦ ἀπὸ ἐκείνη τῶν ἱερέων, ἀλλὰ νομίζω ὅτι τώρα πραγματοποιεῖται ὁλοφάνερα ἐκεῖνο τὸ μεγάλο κακό, ποὺ εἶχε προβλεφθεῖ παλαιότερα πὼς θὰ συμβεῖ· ὅτι δηλαδή, «ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξομειωθεῖ -ὡς πρὸς τὴν κακίαν- μὲ τοὺς λαϊκούς». Καὶ δὲν συμπεριφέρονται οἱ πολλοὶ μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, οἱ δὲ ἐπιφανεῖς καὶ διακρινόμενοι ἀπὸ τὸν λαὸν μὲ διαφορετικὸ τρόπο· ἀλλ’ ὅλοι ἐναντιώνονται κατὰ τῶν ἱερέων, καλυπτόμενοι -γιὰ νὰ πείθουν- πίσω ἀπὸ τὸ προσωπεῖο τῆς εὐσεβείας.

Καὶ ὅσους μὲν ἐναντιώνονται κατὰ τῶν ἱερέων διὰ τὴν πίστιν καὶ τὰ ἀνώτερα καὶ σημαντικότερα θέματα, οὔτε ἐγὼ τοὺς κατακρίνω, ἀλλά, ἐὰν θὰ πρέπει νὰ πῶ ὅλη τὴν ἀλήθεια, τοὺς ἐπαινῶ καὶ χαίρομαι κι ἐγὼ μαζί τους.

Καὶ θὰ εὐχόμουνα νὰ εἶμαι ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν ἀλήθεια καὶ λοιδωροῦνται, καὶ θεωροῦνται γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὡς ἐχθροί. Μᾶλλον δὲ καὶ καυχῶμαι ὅτι εἶμαι τέτοιος.