Ομιλία π. Σεραφείμ Ζήση με θέμα: «Ἡ Μασονία ἀπό αὐθεντικές πηγές (παρουσίαση νέου βιβλίου)»

αρουσίαση τοῦ ἐξαιρετικοῦ, νέου (2024), βιβλίου περί Μασονίας τοῦ «Μοναχοῦ Ἀβερκίου» μέ τίτλο «Ἡ Μασονία ἀπό αὐθεντικές πηγές· παγκόσμια κυβέρνηση· παγκσόμια θρησκεία», τῶν ἐκδόσεων «Τό Παλίμψηστον»

Τήν Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2025, στήν αἴθουσα τῆς Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν (Σούτσου 3) ὁ ὁσιολ. Μοναχός π. Σεραφείμ Ζήσης, στό καθιερωμένο κυριακάτικο μάθημα (ὧρες 11:30 – 13:00) παρουσίασε ἕνα νέο (τοῦ ἔτους 2024) βιβλίο περί Μασονίας τοῦ Μοναχοῦ Ἀβερκίου, μέ τίτλο » Ἡ Μασονία ἀπό αὐθεντικές πηγές» καί ὑπότιτλο: «Παγκόσμια κυβέρνηση· παγκόσμια θρησκεία».

Στήν ἐκτενῆ βιβλιοπαρουσίαση ὁ π. Σεραφείμ ἐν πρώτοις ἐπεσήμανε γιά πολλοστή φορά τήν μέγιστη ἐπικινδυνότητα τῆς Μασονίας γιά τήν Ἐκκλησία, ὅπως τήν διατύπωσαν προειδοποιητικά τόσο ὁ Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος (Βελιμίροβιτς) τό 1930, ὅσο καί ὁ μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης κυρός Αὐγουστῖνος (Καντιώτης) τό 1956. Ἡ Μασονία κατά τίς προσυνοδικές ἀποφάσεις τοῦ 1930 ἔπρεπε νά περιληφθεῖ πρός καταδίκην στά θέματα τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» (2016), ἀλλά ἔπειτα ἀπό τόν Β΄ Π.Π. ὁ (Μασόνος) Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας ἐξάλειψε τήν σχετική ἀναφορά ἀπό τήν θεματολογία τῶν Προσυνοδικῶν Διασκέψεων.

Τότε και σήμερα.

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός. Αφιερώνεται στον «μοναχό Αβέρκιο» (ψευδώνυμο) αλλά και σε όλους τους σημερινούς φιλορώσους, φιλοαμερικανούς, φιλοευρωπαίους κλπ. που δεν έμαθαν τίποτα από τον Κολοκοτρώνη και αντί να κοιτούν την Ορθοδοξία, πέφτουν θύματα στο εκάστοτε πολιτικό συμφέρον. Οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις δεν κόπτονται για την πίστη, αλλά για την υπερδυναμία τους και την διατήρησή της.

Η αντίδραση των Αγιορειτών στην προσπάθεια διεθνοποίησης του Αγίου Όρους

Η διεθνοποίηση του Όρους ήταν αίτημα της τσαρικής Ρωσίας (όχι την κομμμουνιστική αλλά την ορθόδοξη Ρωσία), με απώτερο σκοπό να μετατραπεί η χερσόνησος σε ρωσική βάση. Οι εδώ πανσλαβιστές που έπαιρναν γραμμή από την Πετρούπολη κάνουν το σύνθημα σημαία. Οι μοναχοί των λοιπών εθνικοτήτων προτιμούν την προσάρτιση του Άθω μάλλον στην Ελλάδα, και για λόγους ιστορικούς και για λόγους δικαίου. Η Σερβία και το Μαυροβούνιο μένουν αδιάφοροι, ενώ η Βουλγαρία προτείνει να δοθεί το Όρος στη Ρουμανία, ώστε αυτή να απαλλαγεί από διεκδικήσεις της δεύτερης επί βουλγαρικών εδαφών…! Τον Άθω διεκδικούν και η Αγγλία και η Αυστρουγγαρία.

Η διεθνοποίηση του Όρους, κατά τους Ρώσους διπλωμάτες και εκκλησιαστικούς, συνίστατο στο να αναγνωριστεί η Χερσόνησος έδαφος ουδέτερο, υπό την προστασία ιμπεριαλιστικών δυνάμεων: των Ρώσων και των Αγγλογάλλων, όπως συμφωνήθηκε με τη συνθήκη του Λονδίνου (Φεβρουάριος 1913). Συνιστούσαν, για τα προσχήματα, να γίνει μεταξύ των Αγιορειτών δημοψήφισμα ονομαστικό (ονομαστικό, διότι υπερτερούσαν αριθμητικά με την τεχνητή αλλοίωση που επέφεραν στον πληθυσμό). Όμως η Παναγιορειτική αδελφότητα εγείρεται σύσσωμη εναντίον της πολιτικής εκείνης που απέβλεπε στην εξασφάλιση ξένων προς το μοναστικό πνεύμα σκοπών και επιδιώξεων. Η θαρραλέα και εμψυχωμένη αντίσταση των Αγιορειτών θα δικαιωθεί. Μετά 9μηνο από τη συνθήκη του Λονδίνου, πραγματοποιείται η πρεσβευτική διάσκεψη, πάλι στο Λονδίνο (Νοέμβριος 1913) που ορίζει, το Άγιο Όρος «να έχει αυτονομία ανεξάρτητη και ουδέτερη». Η φράση αυτή, παρόλο που δεν δίνει πλήρες διάγραμμα του καθεστώτος της Χερσονήσου, δεν επιτρέπει όμως να εφαρμοστούν ανεμπόδιστα τα επεκτατικά σχέδια.

Οι συντάκτες της παραπάνω φράσης εξέφραζαν το αίτημα των Ρώσων κελλιωτών και να, πως:

Πότε θα σταματήσει αυτό το κακό που μόνο σύγχυση και διχασμό προκαλεί;

Όλα καλά μοναχέ Αβέρκιε (άλλος ένας ψευδώνυμος/ανώνυμος ομολογητής), αλλά η Ρωσία δεν συμμετέχει στον Ο.Η.Ε; Δεν έχει κι αυτή Μ.Κ.Ο.; Δεν έχει μασόνους στις τάξεις της; Δεν είναι πρωτοπόρα κι αυτή στον Οικουμενισμό; Δεν συμμετέχει κι αυτή σε πρωτοβουλίες κατά της διεθνούς τρομοκρατίας κλπ. Τελικά θέλετε να γράψετε για τους μασόνους (ορθό) ή να κάνετε φιλορωσική προπαγάνδα, η οποία όπως και η φιλοαμερικάνικη προπαγάνδα για Χριστιανούς είναι απαράδεκτη; Για κοιτάξτε δύο παραδείγματα:

«Τη συγκρότηση διεθνούς συνασπισμού για την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού πρότεινε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, σημειώνοντας μάλιστα ότι έχει συνομιλήσει με τον Αμερικανό ομόλογό του Μπαράκ Ομπάμα για την πρωτοβουλία αυτή» (εδώ)

Λέσχη του Ίζμπορσκ: Οι Illuminati της Ρωσίας

                            

     

       Ἐξ οἰκείων συνήθως τὰ φαρμακερὰ βέλη…

                        

Μοναχὸς Ἀβέρκιος (ψευδώνυμο)

-ΔΕΝ προσγειώθηκε ὁ Θεὸς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Του; (Λόγοι βεβήλως ἀλλόκοτοι, οἰκουμενιστοῦ Ἱεράρχου…)

Δεκαετίες ὁλόκληρες, δίχως τελειωμό, συνεχίζονται οἱ «διαχριστιανικοὶ καὶ διαθρησκειακοὶ διάλογοι».

Ἡ ἔναρξη τῶν νεώτερων αὐτῶν συναντήσεων ἄρχισε περὶ τὰ μέσα τοῦ ΙΘ΄ αἰώνα, μὲ πρῶτο πρόσχημα π.χ. -νὰ τὰ βροῦμε μεταξύ μας, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὶς ὑλιστικὲς θεωρίες τοῦ ΙΘ΄ αἰώνα (μαρξισμό, δαρβινισμό κ.λπ.).

Ἀργότερα -περὶ τὸ ἔτος 1912-, νὰ καθήσουμε στὸ ἴδιο τραπέζι νὰ ἐργασθοῦμε ἀπὸ κοινοῦ, γιὰ νὰ σταματήσουν οἱ πόλεμοι.

Λίγο ἀργότερα -1916, 1917-, νὰ συνεργασθοῦμε εὐρύτερα γιὰ τὴν Παγίωση τῆς Εἰρήνης στὸν Κόσμο· (δημιουργήθηκε τότε ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς μασόνους ἡ Κ.Γ.Ε. = ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν1, τότε, Ο.Η.Ε. τώρα)· μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν μπολσεβίκων ἕως καὶ τὴν κατάρρευση σχεδὸν τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, τὸ προβαλλόμενο πρόσχημα ἦταν: -Νὰ συνεννοηθοῦμε, καὶ μὲ ἀμοιβαῖες ὑποχωρήσεις νὰ ἑνωθοῦμε2, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὴν κομμουνιστικὴ πλημμυρίδα, τὸν ὑλισμό, τὴν ἀθεΐα… Καὶ τὸ καπηλικό3 -ἀπὸ τοὺς πονηρούς- σύνθημα ἦταν (κυρίως ἐδῶ, στὴν Ἑλλάδα):

Πίστις, Πατρίς, Οἰκογένεια!

Ἀναγκαία παρένθεσις

Η ΜΑΣΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ Παγκόσμια Κυβέρνηση και Παγκόσμια Θρησκεία

Η Μασονία από αυθεντικές πηγές – Παγκόσμια Κυβέρνηση και Παγκόσμια Θρησκεία.

 

Μοναχός Αβέρκιος

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Για την Μασονία και τους Μασόνους έχουν γραφτεί παγκοσμίως χιλιάδες βιβλίων, τόσον από Τέκτονες όσο και από τους αντιτιθέμενους προς αυτούς.

Στην Ελλάδα ωστόσο δεν έχουμε πολλά βιβλία που να αναφέρονται σε συγκεκριμένες δράσεις του Τεκτονισμού, μήτε στις σχέ­σεις Παπισμού-Μασονίας, ούτε και στις ποικίλης μορφής εμπλο­κέςΚληρικών της ευρύτερης Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Και ολ’ αυτά με ακριβείς παραπομπές σε αυθεντικά μασονικά κείμενα.

Η «πρωτιά» βεβαίως του βιβλίου μας αυτού είναι η για πρώτη φορά στην Ελλάδα δημοσίευση του άκρως απόρρητου Τυπικού του 33 βαθμού της Μασονίας, με σύντομο δικό μας σχολιασμό.

Το ανά χείρας βιβλίο έχει τις βάσεις του σ’ ένα πλούσιο αρχείο αυθεντικών τεκτονικών κειμένων, που αρχίζουν από το έτος 1882 έως και τις ημέρες μας...

Σημειώνουμε ωσαύτως, ότι τα περισσότερα εκ των εδώ κειμέ­νων μας προδημοσιεύτηκαν στην εκκλησιαστικά και μαχητική υπέρ της Ορθοδοξίαςεφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος σε φύλλα αυτής από 12.6.2015 έως 7.6.2019.

Επισημαίνουμε, ότι το θέμα «Μασονία» έχει πλέον εξαντληθεί, σχεδόν παγκοσμίως. Διότι οι ρίζες, οι επιδιώξεις και οι μέθοδοι του Τεκτονισμού έχουν, τώρα πια, ξεσκεπαστεί.

Εκείνο λοιπόν που ενδιαφέρει τους Χριστιανούς περισσότερο είναι η συμμετοχή -η όχι- Κληρικών ως μελών εις τις τεκτονικές Οργανώσεις, και μάλιστα η συμμετοχή Κληρικών στον από τη Μα­σονία προωθούμενο παλαιόθεν Συγκρητιστικό Οικουμενισμό, καταστατικώς!

Οι επί δεκαετίες τώρα γραπτές αναφορές της Μασονίας για Κληρικούς ονομαστί ως μελών αυτής, αντί να «κουκουλώνονται, -ως συνήθως- από μερικούς Ιεράρχες μας, θα έπρεπε να αποκαλύπτονται και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα. Να ερευνάται δηλαδή το πράγμα δια κανονικών εκκλησιαστικών ανακρίσεων και εάν οι μασονικές δηλώσεις για Κληρικούς Τέκτονες αληθεύουν τότε να «επιτιμώνται» κανονικώς εκείνοι οι ιεράρχες οι υπάρξαντες -η όντες νυν- Τέκτονες.

Αν ψεύδονται τώρα οι Μασόνοι, τότε ας επιβληθούν κανονικώς εις τους υπευθύνους τα βαρύτερα των επιτιμίων, για βάναυση προσβολή της μνήμης τεθνεώτων Ιεραρχών αλλά και για βάναυση και ανίερη προσβολή της τιμής και του κύρους συμπάσης της εκ­κλησιαστικές μας Ιεραρχίας.

Τα «κουκουλώματα», τα ημίμετρα και οι σιωπές κάνουν μεγα­λύτερη τη ζημιά, και ενδεχομένως να κρύβουν σύγχρονες ενοχές - αλλά «θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μας»...

Κλείνοντας το μικρό μας αυτό προλόγισμα θα αναφερθούμε, με πολύ σέβας, εις το τι ακριβώς απάντησε επί σχετικού ερωτήματος χριστιανικού Συλλόγου των Αθηνών ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πόσης Ελλάδος κύρος Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης. Ιδού η βαρύνουσα επί του θέματός μας γνώμη του. Έγραψε λοι­πόν, μεταξύ άλλων, και ταύτα ο άλλοτε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών: