ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
ΕΡΩΤΗΣΗ 174η Πώς πρέπει να εννοούμε αυτό που ειπώθηκε για τον Ιώβ· «καταραμένη η ημέρα που γεννήθηκα»;
Καταριέται ο Ιώβ την ημέρα της γέννησής του και τα άλλα, όχι τόσο γιατί υπέφερε από τις ανυπόφορες πληγές του, αλλ’ επειδή ο νους του κλονιζόταν από τη σκέψη, μήπως άραγε έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο παράβασης, ώστε να κίνησε τόσο μεγάλη οργή του Θεού εναντίον του· δηλαδή: «Σε τέτοιο σημείο παρέκλινα από τις δεσποτικές εντολές, ώστε να μου διαφύγει βέβαια εμένα το μέγεθος του κακού, και να παροξύνω σε τέτοιο βαθμό τη μακροθυμία και φιλανθρωπία του Θεού, ώστε και να κριθώ εγώ τόσης οργής ένοχος και να υφίσταμαι τόσο μεγάλες τιμωρίες;». Καταραμένη να είναι η ημέρα εκείνη· η κατάρα γίνεται όχι γιατί αγανακτούσε για όσα κακά έφερε, αλλά γιατί θρηνούσε και έκλαιγε για τη λύπη που νόμιζε ότι προκάλεσε στον Θεό.
Και αυτό το παριστάνει με σαφήνεια η Δεσποτική φωνή προς αυτόν μ’ αυτά που λέγει· «Νομίζεις πως γι’ άλλο λόγο τα έκανα αυτά σε σένα, κι όχι για ν’ αποδειχθείς δίκαιος;»· αντί δηλαδή να πει: «Τα πάθη στα οποία επέτρεψα ν’ αγωνισθείς δεν είναι πληρωμή για τα αμαρτήματά σου, αλλά γύμνασμα βέβαια της αρετής, που προξενούν όμως αμοιβή με έπαθλα και στεφάνια μεγαλύτερα από τους πόνους και τα πλήγματά σου. Δεν είναι λοιπόν ξέσπασμα της οργής μου που παρεχώρησα να υποβληθείς σε τόσες τιμωρίες, αλλά για να φανεί πολύ πιο λαμπρότερη η αρετή σου και να αναδειχθείς σε όλα νικητής και τροπαιούχος εναντίον του κοινού εχθρού του ανθρώπου».




