Διαψεύδει ο ίδιος ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης τα ψεύδη του π. Ματθαίου Χάλαρη και του Λεμεσού Αθανασίου για την αποτείχιση που έκανε. ΝΤΡΟΠΗ.

Πολύ σωστά όσα λέει η Φαίη. Εμείς θα προσθέσουμε μόνο, ότι μετά απ' όλα αυτά που διαβάζουμε δεν αποτελεί έκπληξη, ότι ο Λεμεσού δεν διαμαρτυρήθηκε, όταν του πλαστογράφησε την υπογραφή στο Κολυμπάρι ο αρχιεπ. Κύπρου.

Για άλλη μία φορά οι καλεσμένοι του π. Ματθαίου Χάλαρη στα Δημήτρεια και τα λεγόμενά τους σκανδαλίζουν τους πιστούς, με αποτέλεσμα να καταφθάνουν για σχολιασμό στο ιστολόγιο το ένα βίντεο μετά το άλλο. Ξεπερνάει τις ανθρώπινες δυνάμεις αυτό το όργιο των ανακριβειών, των πλανών, ακόμα και των ωμών ψεμάτων που μεταδίδονται τόσο απροκάλυπτα και αναίσθητα στους ανυποψίαστους πιστούς, κυρίως σχετικά με την αποτείχιση του 15ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου. Τον τελευταίο καιρό σα να ασχολούνται πολύ με αυτήν την αποτείχιση και δεν χάνουν την ευκαιρία να την δυσφημίσουν και να την συκοφαντήσουν, συκοφαντώντας κατ’ αυτόν τον τρόπο και τον Μέγα Φώτιο και τους Πατέρες που την θεσμοθέτησαν. Τόσο πολύ φοβούνται τελικά; Είναι λάθος να πούμε ότι τα Δημήτρεια μετατρέπονται ολοένα και περισσότερο σε άνδρο οικουμενιστικής προπαγάνδας για να χάψει ο κόσμος ευκολότερα τα αίσχη που ετοιμάζουν ο πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο πάπας Φραγκίσκος;

Σε ερώτηση μίας πιστής (βίντεο στο τέλος) σχετικά με την αποτείχιση, έγινε αναφορά στον π. Αυγουστίνο Καντιώτη και την διακοπή μνημόνευσης που έκανε. Τότε αμέσως επενέβη ο Λεμεσού Αθανάσιος και είπε το ψέμα ότι ο μακαριστός π. Αυγουστίνος δεν διέκοψε την μνημόνευση του Αθηναγόρα. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα από το 21.30 του βίντεο.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Θέλω να σας ρωτήσω για την αποτείχιση. Δεν είμαι αποτειχισμένη και ούτε προτίθεμαι να αποτειχιστώ. Και εξέφρασα αυτήν την γνώμη μου σε μία παρέα και μου είπε κάποιος, ο οποίος μάλλον ήταν θεολόγος, ότι η αποτείχιση δεν σε βγάζει εκτός Εκκλησίας και είναι ένα τελευταίο μέτρο που κάποιοι πατέρες, οι οποίοι έχουν πληροφορία από το Άγιο Πνεύμα, το χρησιμοποιούν για να εμποδίσουν την κοινωνία με τους αιρετικούς. Και το ίδιο είχε κάνει λέει ο Άγιος Παΐσιος.

Υπενθυμίζουμε στους επισκόπους της Εκκλησίας της Κύπρου και ιδιαίτερα στον Μόρφου και Λεμεσσού τα πραχθέντα των αδελφών τους και ρωτάμε; Που είναι τα δικαστήρια, η καταδίκη τους και η εφαρμογή των Ι. Κανόνων; Αυτἀ ισχύουν μόνο για ιερείς που διαμαρτύρονται;

Αυτό αποτελεί συμπροσευχή με αιρετικούς σε ναό της Κύπρου ναί ή όχι, σεβασμιώτατοι, που λέτε ότι τέτοια στην Κύπρο δεν συμβαίνουν;

2022 Διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Διάσκεψη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών στην Κύπρο

Φωτογραφίες: Albin Hillert

Στην Κύπρο και συγκεκριμένα στο Παραλίμνι, προσωρινή έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Κωνσταντίας και Αμμόχωστου, φιλοξενείται από τις 10 μέχρι και τις 16 Μάϊου 2022, η διορθόδοξη Προπαρασκευαστική Διάσκεψη του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (Π.Σ.Ε), στην οποία μετέχουν γύρω στους 60 αντιπροσώπους των Ορθοδόξων και αρχαίων ανατολικών εκκλησιών.

Η συνάντηση, έχει στόχο την καλύτερη οργάνωση της 11ης Γενικής Συνέλευσης του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), που θα πραγματοποιηθεί αρχές Σεπτεμβρίου στην πόλη Karlsruhe της Γερμανίας.

Πέφτουν συνεχώς οι μάσκες και αποκαλύπτεται το προσωπείο της Δεσποτοκρατίας: Λεμεσσού Αθανάσιος και Μόρφου Νεόφυτος συμμετείχαν στο δικαστήριο που καθαίρεσε τον π. Παύλο Χριστοδούλου, επειδή σταμάτησε την μνημόνευση του Επισκόπου του.

 Στην πληροφορία όμως ότι ο Πάπας ανακατεύεται στα εσωτερικά της Ορθοδόξου Εκκλησίας οι επίσκοποι αυτοί ποίησαν την νήσσαν.

Έτσι "υπερασπίζονται" την Ορθοδοξία όλοι αυτοί οι "λέοντες" που μιλούν για οράματα και προφητείες, αλλά στο θέμα της αιρέσεως όχι μόνο σιγούν, αλλά και καταδικάζουν όσους κάνουν αυτά που αυτοί, ως Ιεράρχες, θα έπρεπε πρώτοι να πράξουν. Έτσι σίγησαν και δεν έκαναν τίποτα, όταν ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου στο Κολυμπάρι πλαστογράφησε τις υπογραφές τους, πράγμα που είνια και εκκλησιαστικώς και νομικώς παράνομο. Ποιά η διαφορά τους από τον π.χ. μητρ. Πατρών που θέλει να καθαιρέσει τον π. Αναστάσιο Γκοτσόπουλο; 

Όπως πληροφορεί ο π. Πέτρος (εδώ) αφού πριν την διακοπή μνημοσύνου αγνόησαν τις τρεις επιστολές που έστειλε ως διαμαρτυρία για τα οικουμενιστικά ανοίγματα του επισκόπου του, δεν του άφησαν καθόλου χρόνο προετοιμασίας της απολογίας του  και προσπαθούν να κρατήσουν μυστική την καθαίρεση του π. Πέτρου, μη αναφέροντάς την ούτε στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Πάφου (συνήθης τακτική των Οικουμενιστών). Οι βόμβες όμως ακολουθούν. 

Βόμβα πρώτη

Μια απαράδεκτη θεολογικά εικόνα εκ Γεωργίας

σσ. Αυτά είναι τα προϊόντα του Οικουμενισμού που οι Άγιοι ονόμασαν παναίρεση, διότι μέσα του κρύβονται όλες οι τέτοιου είδους πλάνες. Και όμως και ο Γεωργίας και ο Λεμεσσού θα συνεχίσουν να θεωρούνται ευσεβείς από πολλούς πιστούς.

      

                  

Του Κωνσταντίνου Νούση

Η ως άνω εικόνα φέρεται αγιογραφημένη στο εξωτερικό, αποδεκτή από τον Πατριάρχη Γεωργίας, τον Μητροπολίτη Λεμεσού, καθώς και τον Ηγούμενο της Ι. Μ. Βατοπαιδίου. Δεν γνωρίζω αν ο μητροπολίτης και ο ηγούμενος δέχτηκαν την εικόνα απλά ως δώρο και για λόγους ευγενείας δεν εξέφρασαν τις όποιες αντιρρήσεις τους, ωστόσο, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η συγκεκριμένη αγιογραφία έχει πολλά θεολογικά προβλήματα.

Είναι βέβαια θετικό το γεγονός ότι βλέπουμε μια προσπάθεια δημιουργική και όχι τις συνηθισμένες στην αγιογραφία στείρες απομιμήσεις παλαιότερων εικονογραφικών παραστάσεων. Εντούτοις, δεν μπορούμε να μην εκφράσουμε τις ενστάσεις μας, όταν βλέπουμε ότι κάτι δεν πάει καλά, όταν κάτι δεν συνάδει προς τη σύνολη Ορθόδοξη Παράδοση, η οποία εξάπαντος φέρει πάντοτε μαζί της και τον δογματικό χαρακτήρα της.

Οι ορθόδοξες αγιογραφίες είναι πάντοτε εκφραστικές του ορθοδόξου δόγματος, της πίστης μας δηλαδή, χωρίς αυτό να αναιρεί την πρωτοτυπία και την προσωπική πινελιά του εκάστοτε αγιογραφούντος. Υπάρχουν, ωστόσο, και κόκκινες γραμμές. Μια από αυτές είναι η πρόταξη της οντολογίας σε σχέση με τον συναισθηματισμό. Τον οποίο βλέπουμε στην ως άνω παράσταση υπερτερούντα σε βάρος της οντολογικής – δογματικής διάστασης της πίστεώς μας. Και εξηγούμαι αναλυτικότερα: ο Κύριος στην εικόνα, σε ώριμη ηλικία, φαίνεται παρηγορούμενος (;) στην αγκαλιά της Θεοτόκου, στα πόδια μάλλον, όπως θα έκανε μάλλον ένα μικρότερο παιδί. Παρουσιάζεται ένας ασθενών Κύριος συναισθηματικά και ψυχολογικά, κρατούμενος – ποιος; Ο Κύριος! – υπό της Κυρίας (με πλεονάζουσα σημασία εδώ πλέον) Θεοτόκου. Θα μου πείτε: και στις εικόνες που ο Χριστός είναι βρέφος δεν βλέπουμε το ίδιο; Όχι! Αν παρατηρήσουμε καλά, σε αυτές η Παναγία δείχνει απλά το ευλογούν Βρέφος-Θεό.

Η επόμενη ημέρα

Ερωτούμε; Μήπως ο  Μόρφου και ο Λεμεσού δεν έφυγαν από την συμπροσευχή με τον καρδινάλιο, τους παπικούς και τους σχισματικούς στην κηδεία του αρχιεπισκόπου Κύπρου, γιατί ελπίζουν να εκλεγούν αρχιεπίσκοποι; Μήπως η ελπίδα εκλογής τους κατανικάει κάθε ευσέβεια; Μήπως ο θρόνος κάνει ξαφνικά ακόμα και τους "ευσεβείς" επισκόπους να ξεχνούν, τί τους έλεγαν οι Άγιοι γέροντές τους περί αιρετικών και συμπροσευχών, όταν σε άλλα θέματα που δεν έχουν κόστος, είναι λαλίστατοι;

Εκκλησία της Κύπρου: Η επόμενη ημέρα – Τι προβλέπει ο Καταστατικός Χάρτης για την εκλογή νέου Αρχιεπισκόπου

Υπενθυμίζεται ότι σε δηλώσεις του την περασμένη εβδομάδα, ο Τοποτηρητής του Θρόνου, Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος, ερωτηθείς σχετικά με το ενδεχόμενο Αρχεπισκοπικών Εκλογών μετά τα Χριστούγεννα απάντησε καταρχάς ότι «δεν μιλήσαμε για εκλογές, γιατί θεωρούμε ότι είναι ασέβεια, ενώ η σορός η μακαριστού είναι ακόμα άταφη, να μιλάμε για τη διαδοχή».

Παρερμηνεύουν τόν Χρυσόστομο τρεῖς ἐπίσκοποι καί Ἁγιορείτης ἡγούμενος

 

ΜΑΖΙ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΕΚΚΛΗΣΙΑ,  ΕΣΤΩ  ΚΑΙ  ΑΝ  ΠΛΑΝΑΤΑΙ;

 

Παρερμηνεύουν τόν Χρυσόστομο τρεῖς ἐπίσκοποι καί Ἁγιορείτης ἡγούμενος

 

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

 

          Προλεγόμενα  

           Ἐδῶ καί ἀρκετό καιρό κυκλοφορεῖ στούς ἐκκλησιαστικούς καί θεολογικούς κύκλους μία ἐπικίνδυνη θέση γιά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, ἄγνωστη στήν Ἁγία Γραφή καί στήν Πατερική Παράδοση. Δυσκολεύονται οἱ Οἰκουμενιστές καί Συγκρητιστές νά περάσουν στό πλήρωμα τίς Ἐκκλησίας τίς ἀντιευαγγελικές καί ἀντιπατερικές διδασκαλίες τους, μολονότι σέ ἐπίπεδο κορυφῆς ἔχουν ἀρκετές ἐπιτυχίες. Αὐτό φάνηκε στήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης (2016), στό ψευδοαυτοκέφαλο τῆς Οὐκρανίας (2018) καί τώρα, μέ πρόσχημα τόν Κορωνοϊό, στό κλείσιμο τῶν ναῶν καί στήν κατασυκοφάντηση τοῦ ἁγιωτάτου καί ὑψίστου μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

          Ἡφαίστειο πού βράζει οἱ συνειδήσεις τῶν Ὀρθοδόξων πιστῶν, πού βλέπουν νά προδίδονται ἡ Πίστη καί τά θέσμια τῆς Ἐκκλησίας ἀπό δειλούς καί ἀνάξιους ἱεράρχες. Δύσκολα βρίσκουν οἱ τελευταῖοι πειστικά ἐπιχειρήματα. Καταφεύγουν λοιπόν κάποιοι στό κῦρος τῶν Ἁγίων Πατέρων καί λέγουν στούς πιστούς: Μήν ἀντιδρᾶτε καί μήν σκανδαλίζεσθε. Μήν σκέφτεστε ἀποτειχίσεις καί διακοπή κοινωνίας μέ τούς ἐπισκόπους. Ἀκόμη καί ἄν εἶναι σωστά αὐτά πού λέτε, ἀκόμη καί ἐάν ἐσεῖς ὀρθοτομεῖτε τόν λόγο τῆς ἀληθείας, καί ἡ Ἐκκλησία πλανᾶται, εἶναι καλύτερα νά εἶσθε μαζί τήν πλανώμενη Ἐκκλησία, παρά νά ὀρθοτομεῖτε καί νά εἶσθε ἐκτός αὐτῆς. Ἀποδίδουν μάλιστα αὐτήν τήν γνώμη στόν Ἅγιο Ἰωάννη Χρυσόστομο, παρερμηνεύοντας ἀλλά καί διαστρέφοντας κάτι πού εἶχε πεῖ σέ ἄλλη συνάφεια.

Αὐτήν λοιπόν τήν παρερμηνεία ἀναιροῦμε μέ τό παρόν ἄρθρο, τό ὁποῖο ὅμως πῆρε μεγαλύτερη ἔκταση ἀπό ὅση περιμέναμε. Γιά τόν λόγο αὐτό καί γιά νά κρατηθεῖ τό ἐνδιαφέρον τῶν ἀναγνωστῶν, γιά νά ἀντέξουν νά τό διαβάσουν μέχρι τέλους, παρουσιάζουμε τίς ἑνότητες πού περιέχει ἐδῶ στά Προλεγόμενα:

1. Ἁλυσίδα πλανῶν τῆς σύγχρονης Ἱεραρχίας.

2. Κακή ὑπακοή καί ἁγία ἀνυπακοή.

3. Ἡ διακοπή μνημόνευσης τῶν αἱρετιζόντων ἐπισκόπων εἶναι ἁγία ἀνυπακοή.

4. Ἐπικίνδυνη ἐκκλησιολογία καί σωτηριολογία

5. Οἱ μητροπολίτες Ναυπάκτου Ἱερόθεος, Λεμεσοῦ Ἀθανάσιος, Γόρτυνος Ἰερεμίας καί ὁ ἡγούμενος τῆς Βατοπαιδίου Ἐφραίμ παρερμηνεύουν θέση τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου.

6. Ἀνασκευή καί διόρθωση τῆς παρερμηνείας.

7. Σέ ποιο γεγονός ἀναφέρεται ὁ Χρυσόστομος;

8. Ἐνδεικτικές θέσεις τοῦ Χρυσοστόμου γιά ὑπακοή ἤ ἀνυπακοή στήν Ἱεραρχία.

Ἐπίλογος

 

1. Ἁλυσίδα πλανῶν τῆς σύγχρονης Ἱεραρχίας

Οἱ δογματικές καί ἱεροκανονικές ἐκτροπές τῆς Διοικούσας Ἐκκλησίας στήν Ἑλλάδα ἦσαν σπάνιες κατά τούς 19^ο καί 20^ο αἰῶνες, αὐξήθηκαν ὅμως καί τείνουν νά γίνουν καθεστώς κατά τόν τρέχοντα 21^ο αἰώνα. Ἡ ἀρχή τοῦ κακοῦ ἔγινε μέ τήν ἐπίσκεψη τοῦ πάπα στήν Ἀθήνα τόν Μάϊο τοῦ 2001 καί συνεχίσθηκε μέ τήν ὑπογραφή ἀντορθοδόξων κειμένων στό Θεολογικό Διάλογο μέ τούς Προτεστάντες στό Πόρτο Ἀλέγκρε τῆς Βραζιλίας (2006) καί στό Πουσάν τῆς Ν. Κορέας (2013). Κορυφώθηκε στήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης τόν Ἰούνιο τοῦ 2016, στήν ὁποία μία κολοβή καί ἀντικανονική σύναξη τῆς μειοψηφίας τῶν Ὀρθοδόξων ἐπισκόπων ἀνέτρεψε ὅλη τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία Συνόδων καί Πατέρων καί ἀναγνώρισε τίς αἱρέσεις ὡς ἐκκλησίες, ἐνισχύοντας τήν θέση αὐτή μέ τήν ἔγκριση τῆς συμμετοχῆς τῆς Ἐκκλησίας στό λεγόμενο Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν, δηλαδή αἱρέσεων, καί μέ τήν ἐπαινετική ἀποδοχή τῶν αἱρετιζόντων κειμένων τῶν Θεολογικῶν Διαλόγων.

Ἐλπίζαμε ὅτι ἡ ἱεροκανονική διακοπή μνημόνευσης ἐπισκόπων, πού συμμετεῖχαν στήν ψευδοσύνοδο ἤ ὑποστήριξαν τίς ἀποφάσεις της ἐκ μέρους κάποιων κληρικῶν, θά ἀναχαίτιζε αὐτήν τήν ἀντορθόδοξη καί δαιμονοκίνητη πορεία, ἀλλά πρός τό παρόν αὐτό δέν συνέβη. Ἐπειδή δέν ὑπῆρξε ἰσχυρή ἀντίδραση κυρίως ἐκ μέρους τῶν ἐπισκόπων, τό ὀρθόδοξο μέτωπο ἐμφανίσθηκε ἀσθενές. [σ.σ.: Σωστὴ αὐτὴ ἡ διαπίστωση. Δὲν πρέπει νὰ ἀποσιωποιηθεῖ ὅμως καὶ μιὰ ἄλλη ἀλήθεια ποὺ ἀγγίζει τοὺς ἀντιτασσόμενους στὸν Οἰκουμενισμό καὶ τοὺς ἀποτειχισμένους:  «Ἐπειδή δέν ὑπῆρξε ἑνότητα στὴν ἀντίδραση καὶ ἔγκαιρη ἀντίδραση κυρίως ἐκ μέρους τῶν ἀντιτασσομένων στὸν Οἰκουμενισμό, τό ὀρθόδοξο μέτωπο ἐμφανίσθηκε ἀσθενέστατο»].

Γι᾽ αὐτό προχώρησε ὁ Διάβολος μέ ἰσχυρότερες δυνάμεις στό ἐσωτερικό τῆς Ἐκκλησίας. Τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, ἡ πάλαι ποτέ πηγή τῶν ὀρθοδόξων δογμάτων, αἰχμάλωτο τώρα τῆς παναίρεσης τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί ὄργανο ἀντιεκκλησιαστικῶν καί διαιρετικῶν δυνάμεων καί γεωπολιτικῶν μή ἐκκλησιαστικῶν συμφερόντων, προχώρησε χωρίς τή σύμφωνη γνώμη τῶν αὐτοκεφάλων ἐκκλησιῶν, στήν ἀναγνώριση τῶν ἀχειροτόνητων σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας στούς ὁποίους παραχώρησε αὐτοκεφαλία, ἀγνοώντας καί τήν κανονική αὐτόνομη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας ὑπό τόν μητροπολίτη Ὀνούφριο, ἀλλά καί τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας, στήν δικαιοδοσία τῆς ὁποίας κατά κοινή καί σταθερή ἀποδοχή ὑπάγεται ἡ Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας, ὅπως δείξαμε μέ σειρά μελετῶν μας[1]. Ὁ αὐταρχισμός καί τό παπικῆς κατοχύρωσης πρωτεῖο τοῦ Κωνσταντινουπόλεως, ὡς «πρωτεῖο ἄνευ ἴσων» (primus sine paribus), μετά τό Κολυμπάρι κυριάρχησε καί στό ψευδοαυτοκέφαλο τῶν σχισματικῶν τῆς Οὐκρανίας. Αἱρέσεις καί σχίσματα ὑπό τήν σκέπη τώρα τῆς Μεγάλης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας, τῆς Ἁγίας Σοφίας, βεβηλούμενης γιά τίς ἁμαρτίες μας ἀπό τούς πιστούς τοῦ Ἰσλάμ. Ὑπάρχει ἰσχυρότερη ἀπόδειξη περί τοῦ ὅτι δέν μᾶς προστατεύει πλέον ὁ Θεός καί παραδίδει τά σεβάσματά μας εἰς τούς ἐχθρούς τῆς Πίστεως, τήν ὁποία τόσο συχνά προδίδουμε;

Καί τό χείριστο ὅλων, τό ὁποῖο πλέον δέν ἀφήνει καμμία ἀμφιβολία ὅτι εἰσῆλθαν πολλά δαιμόνια μέσα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, ὅτι ὁ ἐχθρός εἶναι ἐντός τῶν τειχῶν, εἶναι ὅσα ζήσαμε ἀπό τήν περασμένη ἄνοιξη καί ἐξακολουθοῦμε νά ζοῦμε, ποιός ξέρει μέχρι πότε, μέ πρόφαση καί πρόσχημα τήν λοίμωξη τοῦ Κορωνοϊοῦ: Κλείσιμο τῶν ναῶν, δυσφήμηση τῆς Θείας Κοινωνίας, ἀποφυγή ἀσπασμοῦ εἰκόνων καί λειψάνων, ἀπολύμανση τῶν ναῶν, μασκοφορία ἐντός τῶν ναῶν, ἐπίσκοποι καί ἱερεῖς μασκοφορεμένοι, χρήση πολλῶν λαβίδων καί ἀπολύμανση ὅσων χρησιμοποιήθηκαν, ἀντίδωρο περιτυλιγμένο ἤ διανεμημένο ἀπό ἱερεῖς μέ γάντια, τό χέρι τοῦ ἱερέων δέν τό ἀσπαζόμαστε καί τόσα ἄλλα ἀδιανόητα καί βλάσφημα, ὅπως ἐπίσης προσπαθήσαμε νά δείξουμε ἀκολουθώντας τούς Ἁγίους[2].