Ζοῦμε στήν ἐποχή τοῦ Ἀντιχρίστου; (Προφητεία Ἁγίου Νείλου τοῦ Μυροβλύτου.)
Ο αρχιμ. Παύλος Ντανάς σχολιάζει ορθά την προφητεία του αγ. Νείλου του Μυροβλύτου σχετικά με τήν εποχή των εσχάτων και με όσα βι΄΄ωνουμε σήμερα. Όμως την πιο σημαντική αναφορά του Αγίου την άφησε ασχολίαστη και ανάξια προσοχής: "Οἱ Ἐκκλησίες δέ, τοῦ Θεοῦ, θά στερηθοῦν εὐλαβῶν καί εὐσεβῶν ποιμένων καί ἀλλοίμονο τότε, στούς Χριστιανούς πού θά βρίσκονται στόν κόσμο, οἱ ὁποῖοι θά στερηθοῦν τελείως τήν πίστη, διότι δέν θά βλέπουν ἀπό κανέναν φῶς ἐπιγνώσεως. Τότε θά ἀναχωροῦν ἀπό τόν κόσμο στά Ἱερά Καταφύγια, γιά νά βροῦν ψυχική ἀνακούφιση τῶν θλίψεών τους καί παντοῦ θά βρίσκουν ἐμπόδια καί στενοχώριες". γιατί δεν σχολίασε ο π. Παύλος το παραπάνω απόσπασμα της προφητείας; Πρώτον διότι θα έπρεπε να παραδεχτεί αυτό που αναφέρουν πολλοί και κατηγορούνται γι' αυτό (κάποιοι μάλιστα τους χτυπούν το χέρι στο τραπέζι "Οἱ Ἐκκλησίες δέ, τοῦ Θεοῦ, θά στερηθοῦν εὐλαβῶν καί εὐσεβῶν ποιμένων". Δεύτερον διότι θα έπρεπε να διδάξει ότι οι Χριστιανοί πρέπει να φύγουν και να καταφύγουν στα Ιερά Καταφύγια, τα οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά τα μέρη που δεν μνημονεύονται ασεβείς και αιρετικοί και όπου δεν, όπως παραδέχεται ο π. Παύλος, "ἀλλοιώνεται τό ὀρθόδοξο ἦθος τῆς Ἐκκλησίας καί τό ἐκκλησιαστικό φρόνημα μέ τίς διάφορες συλλειτουργίες μέ παπικούς καί προτεστάντες ἤ μέ τόν κοινό ἑορτασμό τοῦ Πάσχα". Γιατί αναφέρετε την αλλοίωση αυτή, π. Παύλε, χωρίς να προτρέπετε τους πιστούς να φεύγουν από αυτήν; Τί θα ωφεληθεί ο πιστός αν συμμετέχει ψυχή τε και σώματι σ΄ αυτή την αλλοίωση του ορθοδόξου φρονήματος; Ή θα πηγαίνει στον ναό σωματικώς και ψυχικώς θα λείπει!!! Έτσι πάλι γίνεται ένας σχολιασμός ως απλή φιλολογία, διότι λείπει η λεπτομερής (και όχι γενικόλογη) αφύπνιση και προτροπή για ορθοπραξία και εφαρμογής των εντολών των Αγίων.
Ἀρχιμ. Παύλου Ντανᾶ, Ἱεροκήρυκος
«Κατά τό 1900 ἔτος, βαδίζοντας πρός τό μεσασμό τοῦ 8ου αἰῶνος, ἀρχίζει ὁ κόσμος τοῦ καιροῦ ἐκείνου νά γίνεται ἀγνώριστος. Ὅταν πλησιάσει ὁ καιρός τῆς ἐλεύσεως τοῦ Ἀντιχρίστου, θά σκοτισθεῖ ἡ διάνοια τῶν ἀνθρώπων ἀπό τά σαρκικά πάθη, καί θά πληθυνθεῖ σφόδρα ἡ ἀσέβεια καί ἡ ἀνομία. Τότε θ’ ἀρχίσει ὁ κόσμος νά γίνεται ἀγνώριστος, οἱ μορφές τῶν ἀνθρώπων θά μετασχηματίζονται καί δέν θά γνωρίζονται οἱ ἄνδρες ἀπό τίς γυναῖκες, διά τῆς ἀναισχύντου ἐνδυμασίας καί τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς.
Οἱ τότε ἄνθρωποι θά ἀγριέψουν καί θά γίνουν σάν θηρία ἀπό τήν πλάνη τοῦ Ἀντιχρίστου. Δέν θά ὑπάρχει σεβασμός στούς γονεῖς καί τούς γεροντότερους, ἡ ἀγάπη θά ἐκλείψει, οἱ δέ ποιμένες τῶν Χριστιανῶν -ἀρχιερεῖς καί ἱερεῖς- θά εἶναι ἄνθρωποι κενόδοξοι, δέν θά γνωρίζουν καθόλου τήν δεξιά ὁδό ἀπό τήν ἀριστερά. Τότε θ’ ἀλλάξουν τά ἢθη καί οἱ παραδόσεις τῶν Χριστιανῶν καί τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ σωφροσύνη θά χαθεῖ ἀπό τούς ἀνθρώπους καί θά βασιλεύσει ἡ ἀσωτία.
Τό ψεῦδος καί ἡ φιλαργυρία θά φθάσουν στό μέγιστο βαθμό καί ἀλλοίμονο σ’ αὐτούς, πού θησαυρίζουν χρήματα. Οἱ πορνεῖες, οἱ μοιχεῖες, οἱ ὁμοφυλοφιλίες, οἱ κλοπές καί οἱ φόνοι θά αὐξηθοῦν. Ἐκεῖνο τόν καιρό, ἀπό τήν ἐνέργεια τῆς μεγίστης ἁμαρτίας καί ἀσελγείας, οἱ ἄνθρωποι θά στερηθοῦν τή χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπου ἔλαβαν στό Ἅγιο Βάπτισμα, καθώς καί τίς τύψεις τῆς συνειδήσεως.
Οἱ Ἐκκλησίες δέ, τοῦ Θεοῦ, θά στερηθοῦν εὐλαβῶν καί εὐσεβῶν ποιμένων καί ἀλλοίμονο τότε, στούς Χριστιανούς πού θά βρίσκονται στόν κόσμο, οἱ ὁποῖοι θά στερηθοῦν τελείως τήν πίστη, διότι δέν θά βλέπουν ἀπό κανέναν φῶς ἐπιγνώσεως. Τότε θά ἀναχωροῦν ἀπό τόν κόσμο στά Ἱερά Καταφύγια, γιά νά βροῦν ψυχική ἀνακούφιση τῶν θλίψεών τους καί παντοῦ θά βρίσκουν ἐμπόδια καί στενοχώριες.
