Πότε θα σταματήσει αυτό το κακό που μόνο σύγχυση και διχασμό προκαλεί;

Όλα καλά μοναχέ Αβέρκιε (άλλος ένας ψευδώνυμος/ανώνυμος ομολογητής), αλλά η Ρωσία δεν συμμετέχει στον Ο.Η.Ε; Δεν έχει κι αυτή Μ.Κ.Ο.; Δεν έχει μασόνους στις τάξεις της; Δεν είναι πρωτοπόρα κι αυτή στον Οικουμενισμό; Δεν συμμετέχει κι αυτή σε πρωτοβουλίες κατά της διεθνούς τρομοκρατίας κλπ. Τελικά θέλετε να γράψετε για τους μασόνους (ορθό) ή να κάνετε φιλορωσική προπαγάνδα, η οποία όπως και η φιλοαμερικάνικη προπαγάνδα για Χριστιανούς είναι απαράδεκτη; Για κοιτάξτε δύο παραδείγματα:

«Τη συγκρότηση διεθνούς συνασπισμού για την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού πρότεινε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν, σημειώνοντας μάλιστα ότι έχει συνομιλήσει με τον Αμερικανό ομόλογό του Μπαράκ Ομπάμα για την πρωτοβουλία αυτή» (εδώ)

Λέσχη του Ίζμπορσκ: Οι Illuminati της Ρωσίας

                            

     

       Ἐξ οἰκείων συνήθως τὰ φαρμακερὰ βέλη…

                        

Μοναχὸς Ἀβέρκιος (ψευδώνυμο)

-ΔΕΝ προσγειώθηκε ὁ Θεὸς εἰς τὴν Ἐκκλησίαν Του; (Λόγοι βεβήλως ἀλλόκοτοι, οἰκουμενιστοῦ Ἱεράρχου…)

Δεκαετίες ὁλόκληρες, δίχως τελειωμό, συνεχίζονται οἱ «διαχριστιανικοὶ καὶ διαθρησκειακοὶ διάλογοι».

Ἡ ἔναρξη τῶν νεώτερων αὐτῶν συναντήσεων ἄρχισε περὶ τὰ μέσα τοῦ ΙΘ΄ αἰώνα, μὲ πρῶτο πρόσχημα π.χ. -νὰ τὰ βροῦμε μεταξύ μας, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὶς ὑλιστικὲς θεωρίες τοῦ ΙΘ΄ αἰώνα (μαρξισμό, δαρβινισμό κ.λπ.).

Ἀργότερα -περὶ τὸ ἔτος 1912-, νὰ καθήσουμε στὸ ἴδιο τραπέζι νὰ ἐργασθοῦμε ἀπὸ κοινοῦ, γιὰ νὰ σταματήσουν οἱ πόλεμοι.

Λίγο ἀργότερα -1916, 1917-, νὰ συνεργασθοῦμε εὐρύτερα γιὰ τὴν Παγίωση τῆς Εἰρήνης στὸν Κόσμο· (δημιουργήθηκε τότε ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ τοὺς μασόνους ἡ Κ.Γ.Ε. = ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν1, τότε, Ο.Η.Ε. τώρα)· μετὰ τὴν ἐπικράτηση τῶν μπολσεβίκων ἕως καὶ τὴν κατάρρευση σχεδὸν τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης, τὸ προβαλλόμενο πρόσχημα ἦταν: -Νὰ συνεννοηθοῦμε, καὶ μὲ ἀμοιβαῖες ὑποχωρήσεις νὰ ἑνωθοῦμε2, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε ἀπὸ κοινοῦ τὴν κομμουνιστικὴ πλημμυρίδα, τὸν ὑλισμό, τὴν ἀθεΐα… Καὶ τὸ καπηλικό3 -ἀπὸ τοὺς πονηρούς- σύνθημα ἦταν (κυρίως ἐδῶ, στὴν Ἑλλάδα):

Πίστις, Πατρίς, Οἰκογένεια!

Ἀναγκαία παρένθεσις

«Τραγωδία δε και γέλως άντικρυς…»!

                                

Δυστυχῶς στὸ χῶρο τοῦ ἀντιαιρετικοῦ ἀγώνα, ἀντὶ γιὰ ἑνότητα καὶ κοινὴ δράση κατὰ τῆς αἱρέσεως, συνεχίζεται καὶ ἐντείνεται ἡ προσπάθεια ἐπικρατήσεως προσώπων καὶ προσωπικῶν ἐπιλογῶν.

Τὸ μεγάλο κατόρθωμα τῶν Χριστιανῶν τὸ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εὐλογούμενο καὶ μακαριζόμενο, ἡ ἑνότητα, ἔχει διαγραφεῖ ἀπὸ τὸ λεξιλόγιό κυρίως   τῶν Ποιμένων καὶ τὶς ἐπιδιώξεις τῶν καθ’ ὁμάδας ἀγωνιζομένων. Ἡ ἔκκληση –ποὺ καὶ παλαιότερα πολλὲς φορὲς ἔγινε– γιὰ τὴν συμπόρευση ὅλων καὶ τὴν συμφωνία γιὰ τὸ πρωτεῦον, περιφρονήθηκε καὶ ἔπεσε στὸ κενό! Καὶ τὸ πρωτεῦον αὐτὴ τὴν στιγμὴ εἶναι ἡ ἀπομάκρυνση ἀπὸ τὴν πανθομολογούμενη παναίρεση, ἀπὸ ὅσους τὴν διακινοῦν καὶ ὅσους κοινωνοῦν μαζί τους, μὲ βάση τὴν στάση τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ τῶν Συνόδων, ὅπως αὐτὴ ἀποδεδειγμένα μαρτυρεῖται ἀπὸ τὰ κείμενα κι ὄχι ὅπως ἑρμηνεύεται ἀπὸ τὸν καθένα.

Ἂς προσέξουν οἱ ὑπεύθυνοι μήπως ὁδηγοῦν τὸν ἀγώνα –μὲ πεῖσμα καὶ ἀντιπάθειες– σὲ τραγικὴ ἀδιέξοδο. Ὅπως αὐτὴ ποὺ διεκτραγωδεῖ ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος ἱστορώντας τὰ πρὶν τὴν Α΄ Οἰκουμενικὴ Σύνοδο (325) γεγονότα καὶ τὴν φοβερὴ σύγχυση ποὺ τότε ἐπικρατοῦσε καὶ συναγωνίζεται τὴν σύγχυση τῶν ἡμερῶν μας.

Γράφει ὁ Νικηφόρος Κάλλιστος:

«Τοῖς δὲ κατ’ Αἴγυπτον καὶ ταῖς ἁπανταχοῦ ἐκκλησίαις διασπαρείσης τῆς αἱρέσεως (σ.σ.: πρόκειται γιὰ τὸν Ἀρειανισμό, ποὺ ἤδη εἶχε καταδικαστεῖ ἀπὸ δύο (2) Συνόδους ἀπὸ τὸ Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας), ἔρις ἐν ἑκάστοις ἄμαχος ἀνηγείρετο. Ὁ δὲ κοινὸς ὄχλος κρίνων ἦν τὰ τοιαῦτα· καὶ ἐπ’ ἀγοραῖς προὔκειντο, τῶν μὲν τοῖσδε, τῶν δ’ ἐκείνοις προστιθεμένων καὶ ἐπικλινομένων. Τραγῳδία δὲ καὶ γέλως ἄντικρυς τὰ δρώμενα ἦσαν. Οὐ γὰρ ἀλλόγλωσσοι ταῖς ἐκκλησίαις ἐπεστράτευον, ἀλλ’ ὁμοδίαιτοι καὶ ὁμόφιλοι κατ’ ἀλλήλων ὡπλίζοντο, ταῖς γλώσσαις οἷα δόρασι χρώμενοι· καὶ ὑπ’ ἀλλήλων κατησθίοντο ἕκαστοι.

Ο Κων/πόλεως Βαρθολομαίος (μαζί με τον Σερβίας, Μόσχας, Γεωργίας κλπ.) και η ελληνική ιεραρχία υποστηρίζουν την αίρεση του εθνοφυλετισμού.

Το εκκλησιολογικό μόρφωμα των Σκοπίων (Macedonian Orthodox Church) υπογράφει ως μακεδονική Εκκλησία δείχνοντας τον αιρετικό και καταδικασμένο από σύνοδο (1872) εθνοφυλετικό της χαρακτήρα. Είναι ξεκάθαρο ότι οι Οικουμενιστές λειτουργούν βάσει σχεδίου, αναγνωρίζοντας αιρέσεις και σχίσματα, σπείροντας ζιζάνια και και καταργώντας Ι. Κανόνες, ώστε να διχάσουν τον ορθόδοξο κόσμο κατά το διαίρει και βασίλευε! Οι ευσεβείς όμως τί κάνουν; Πονούν για "τους παρεκτρεπομένους" και περιμένουν "συμβουλή" από κάποιον γκουρού/γέροντα;

Α.Τ.

Αν δεν επιστρέψουμε στη μετάνοια σαν έθνος, δεν πρόκειται να βρεθούμε ποτέ στη «σωστή πλευρά της ιστορίας»

 

Ένα από τα παράδοξα της εποχής μας: Μία αθλητική εφημερίδα μας λέει αυτό, το ορθόν και αυτονόητο, που όμως πολλοί Χριστιανοί, ιερείς και λαϊκοί, οπαδοί του Πούτιν ή της Δύσης, ούτε βλέπουν ούτε διδάσκουν!

Η κρίση του Ουκρανικού μας χώρισε και πάλι σε αντίπαλα «στρατόπεδα». Όμως το μεγαλύτερο ειρηνευτικό «όπλο» που μπορούμε να στείλουμε σε κάθε πόλεμο, είναι η μετάνοια μας.

Ελευθέριος Ανδρώνης

Καθώς βλέπουμε να φουντώνει η πολεμική αντάρα στην Ουκρανία και να απλώνονται απειλητικά τα σύννεφα μιας πιθανής παγκόσμιας σύρραξης, τα πολυτιμότερα «όπλα» που μπορούμε να στείλουμε προς τους λαούς που δοκιμάζονται δεν είναι αυτά που έσπευσαν να στείλουν τα καλύτερα «μαθητούδια» της Δύσης που κυβερνούν τούτη ‘δω τη γωνιά της Ευρώπης, άλλα η στροφή του λαού προς την μετάνοια, την προσευχή, την εξομολόγηση, την παράκληση.

Οι πρόγονοι μας σε κάθε παγκόσμια ή εθνική κρίση είχαν μπροστάρηδες τους Αγίους, τα εικονίσματα, τις λιτανείες. Κι εμείς εδώ και πολλά χρόνια βάλαμε αρχηγούς τα ξεροκέφαλα μας, παραγκωνίσαμε τα Άγια σε μια άκρη και τρέχουμε δίπλα τους μόνο στην ανάγκη.

Ας συνέλθουμε και ας επιστρέψουμε στις ρίζες μας πριν είναι αργά. Είναι ευκαιρία καθώς μπαίνουμε και στη πνευματική περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, να πυκνώσουν τα εκκλησιάσματα για να δυναμώσουν οι δεήσεις υπέρ ειρήνης του σύμπαντος κόσμου. Η Παναγία η Παρηγορήτρια στον Βύρωνα κλαίει ακατάπαυστα εδώ και 17 μήνες, και να που βρεθήκαμε στα πρόθυρα παγκοσμίου πολέμου και ακούμε ηγέτες να μιλούν ανοιχτά για πυρηνικό ολοκαύτωμα. Μήπως αυτός ήταν ο λόγος που η Θεοτόκος μας προειδοποιούσε με τα δάκρυα της να αλλάξουμε ρότα;