Πνευματικές συμβουλές του π. Παϊσίου Ολάρου
Αρχιμανδρίτης Ιωαννίκιος Μπάλαν
– Γέροντα Παΐσιε, τι πνευματικές συμβουλές δίνετε στους μαθητές σας;
Πριν γίνω ιερέας και Πνευματικός, τους πλέον γνωστούς εκ των λαϊκών, τους προέτρεπα να προσεύχονται πολύ, να διαβάζουν το Ψαλτήριο, να κάνουν μετάνοιες, να νηστεύουν, να συμφιλιώνονται μεταξύ τους και να εξομολογούνται στον Πνευματικό της Σκήτης. Τα πνευματικά μου παιδιά όμως, ήμουν υποχρεωμένος να τα διδάσκω περισσότερο με τα έργα και λιγότερο με τα λόγια μου. Όταν μ’ έβλεπαν να τρέχω στην προσευχή, να νηστεύω, να σιωπώ και να συμπεριφέρομαι μαζί τους με πραότητα, αναγκάζονταν και οι ίδιοι να κάνουν τα ίδια και ανώτερα έργα από μένα. Όταν χειροτονήθηκα, ήμουν υποχρεωμένος να προσπαθώ να τους ωφελήσω και με τα λόγια, διότι δεν ανταποκρινόμουν με την ζωή μου. Μόνο με την χάρη του Θεού προσπαθούσα να τους ειρηνεύσω όλους και να επιστρέψουν στα κελλιά τους ψυχικά αναπαυμένοι.
– Ποια ποιμαντική μέριμνα σας φαίνεται δυσκολότερη, των λαϊκών ή των μοναχών;
– Είναι δυσκολότερη η ποιμαντική καθοδήγηση των μοναχών και ιερέων από ό,τι των λαϊκών, επειδή αυτοί έχουν δώσει υποσχέσεις στον Θεό. Έχουν μεγάλη ευθύνη, διότι γνωρίζουν τον λόγο του Θεού και τους ιερούς Κανόνες κι όμως δεν εκτελούν τα καθήκοντά τους συνειδητά. Δηλαδή αμαρτάνουν με την θέλησή τους κι έχουν επίγνωση του κακού. Ενώ οι λαϊκοί έχουν λιγότερη ευθύνη και πολλοί απ’ αυτούς σφάλλουν από άγνοια. Εδώ εκπληρώνεται ο λόγος του Ευαγγελίου που λέει ότι «σ’ αυτόν που του δίνεται πολύ, πολύ θα του ζητηθεί και σ’ αυτόν που του δίνεται λίγο, λίγο θα του ζητηθεί» (Λουκ. 12:47-48).
