Ολοι όσοι δεν προσκυνούν τα είδωλα αυτόματα γίνονται καθαροί και άγιοι;

                                                     

Εμείς όλοι προσκυνάμε έναν Θεό.Όλοι είμαστε άγιοι;

Ο νόμος υπαγορεύει να σεβόμαστε τον πατέρα και την μητέρα μας. Μήπως αυτό σημαίνει ότι είμαστε άγιοι επειδή σεβόμαστε τους γονείς μας και δεν τους πετάμε στο δρόμο όταν γερνάνε; Μήπως αυτό και μόνο μας κάνει δίκαιους ενώπιον του Θεού;

Οι εντολές λένε να μην μοιχεύουμε, να μην φονεύουμε, να μην κλέβουμε, να μην ζηλεύουμε τον πλησίον μας, να μην επιθυμούμε τίποτα απ’ τα δικά του και να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του. Και αυτό τί σημαίνει;

Αν δεν είμαστε δολοφόνοι, δεν είμαστε κλέφτες, ούτε πόρνοι, ούτε ψευδομάρτυρες, αν από ζήλεια δεν αρπάζουμε την περιουσία των συνανθρώπων μας, αυτό σημαίνει ότι είμαστε καθαροί και άγιοι ενώπιον του Θεού;

Όλες οι εντολές του παλαιού νόμου είναι αρνητικές και λένε να μην είμαστε αυτοί και αυτοί. Δεν λένε όμως πώς πρέπει να είμαστε. Απαγορεύουν μόνο να κάνουμε τις πιο χονδρές, τις πιο άσχημες αμαρτίες.

Οι εντολές αυτές προορίζονταν για έναν λαό σκληρό, όπου οι άνθρωποι έκαναν τα πρώτα απλά βήματα στην διόρθωσή τους.

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είπε ότι δεν ήλθε να καταργήσει το νόμο αλλά να τον «πληρώσει». Η λέξη αυτή στη σλαβική γλώσσα έχει δύο σημασίες -«εκπληρώνω» και «συμπληρώνω».

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ

                                          

“…βρωμιά του στόματος είναι η κατηγορία, η βλασφημία, η λοιδορία, τα γεμάτα οργή λόγια, η αισχρολογία, το χλευαστικό γέλιο, οι αστεϊσμοί”

Ας μάθουμε ποια είναι εκείνα που μολύνουν τον άνθρωπο. Ας τα μάθουμε και ας τα αποφύγουμε. Διότι βλέπουμε ότι παρόμοια συνήθεια επικρατεί στους περισσότερους ακόμη και στην εκκλησία˙ φροντίζουν πώς να έχουν καθαρά ρούχα και να πλύνουν τα χέρια τους, δε φροντίζουν όμως καθόλου πώς να παρουσιάσουν την ψυχή τους καθαρή μπροστά στον Θεό.

Και αυτά σας τα λέγω όχι για να σας εμποδίσω να πλένετε τα χέρια σας, ούτε το στόμα σας, αλλά επειδή θέλω να πλένεσθε με τον τρόπο που πρέπει˙ όχι μόνο με το νερό, αλλ’ αντί με το νερό με τις αρετές. Διότι βρωμιά του στόματος είναι η κατηγορία, η βλασφημία, η λοιδορία, τα γεμάτα οργή λόγια, η αισχρολογία, το χλευαστικό γέλιο, οι αστεϊσμοί.

Αν λοιπόν πιστεύης ότι δεν λες τίποτε από όλα αυτά και δεν σε μολύνει αυτή η βρωμιά, έλα στην εκκλησία με θάρρος. Αν όμως πολλές φορές δέχθηκες τις κηλίδες αυτές, γιατί κουράζεσαι άδικα και την μεν γλώσσα σου την πλένεις καλά με νερό, κουβαλάς όμως πάνω σου αυτήν την καταστρεπτική και βλαβερή βρωμιά;

“Ψάχνω τον Θεό να μου πει…”

Κάποτε ένας χωρικός άκουσε στην εκκλησία ότι αν δώσεις ελεημοσύνη θα λάβεις εκατονταπλάσια από τον Θεό. Είπε λοιπόν στην γυναίκα του να δώσουν ως ελεημοσύνη το μοναδικό βόδι που είχαν και ο Κύριος θα τους επέστρεφε 100 βόδια για την καλή τους πράξη. Δεν δίστασε δε καθόλου να δώσει το βόδι του, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον Κύριο. Έδωσε λοιπόν το βόδι και περίμενε την ανταπόδοση από τον Θεό. Περνούσε ο καιρός και τα 100 βόδια δεν ερχόταν.

Ένα πρωί λοιπόν αποφάσισε να ανέβει στο γειτονικό βουνό για να βρει τον Θεό και να τον ρωτήσει πότε θα του έδινε τα 100 βόδια που άκουσε στο κήρυγμα του ιερέα. Ανεβαίνοντας στο βουνό συνάντησε έναν ασκητή. «Πού πηγαίνεις;» ρώτησε ο ασκητής.

«Πάω να βρω τον Θεό να τον ρωτήσω πότε θα μου στείλει τα εκατό βόδια , για την ελεημοσύνη που έκανα». «Όταν Τον συναντήσεις», είπε ο ασκητής, «ρώτησέ Τον και για μένα. Είμαι στο βουνό και ζω ασκητικά εδώ και σαράντα χρόνια. Κέρδισα τελικά την Βασιλεία των Ουρανών;».

«Ευχαρίστως να Τον ρωτήσω» αποκρίθηκε ο χωρικός και συνέχισε τον δρόμο του. Λίγο πιο πάνω συνάντησε έναν γέρο άντρα με λευκή γενιάδα. «Ποιόν ψάχνεις;» ρώτησε ο γέροντας. «Άκουσα στην εκκλησία ότι αν κάνω ελεημοσύνη, θα πάρω εκατονταπλάσια από τον Θεό. Ψάχνω λοιπόν τον Θεό να μου πει πότε θα με ανταμείψει για την ελεημοσύνη μου».