Δεν λείπει μόνο η πνευματική καλλιέργεια, λείπει και η
συνέπεια!
Σαφεῖς καί καθαροί λόγοι
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Πολλὲς φορὲς μᾶς ἀπογοητεύουν οἱ γνωστοί μας ἄνθρωποι, γιατί οἱ λόγοι τους δὲν εἶναι σαφεῖς καὶ δὲν ὑπηρετοῦν τὴν ἀλήθεια. Ἐνῷ τοὺς ἀκοῦμε μὲ ἐνδιαφέρον καὶ τοὺς ἐμπιστευόμασθε, τελικὰ διαπιστώνουμε ὅτι μιλοῦν μὲ ἐπιπολαιότητα καὶ εὔκολα συκοφαντοῦν.
Ἡ σκέψη τους εἶναι σύνθετη καὶ εὐμετάβλητη. Περιγράφουν καταστάσεις μὲ τρόπο ὑπερβολικὸ καὶ συχνὰ ψεύδονται, χωρὶς καμιὰ ἠθικὴ ἀναστολή. Ἕνα θέμα τὴ μία μέρα τὸ ἐμφανίζουν χρήσιμο καὶ ὠφέλιμο καὶ τὴν ἄλλη μέρα τὸ ἐμφανίζουν ὡς ἐπικίνδυνο καὶ καταστροφικό. Τὸ ἄσπρο τὸ κάνουν μαῦρο, τὸν καλὸ ἄνθρωπο τὸν χαρακτηρίζουν κακὸ καὶ τὸν ἐνάρετο ἁμαρτωλὸ καὶ διεφθαρμένο. Καὶ διερωτᾶται κανείς, γιατί συμβαίνει αὐτό; Προφανῶς λείπει καὶ ἡ στοιχειώδης πνευματικὴ καλλιέργεια.
