Από τον Δαρβίνο και τον Ναζισμό έως τώρα η κοινωνία και οι ταγοί της ξεχωρίζουν τις ζωές σε «χρήσιμες», «άχρηστες», «ατελείς», «χωρίς συνείδηση».

Όλα όσα περιγράφονται παρακάτω δεν άρχισαν από το 1920, αλλά από τον Δαρβίνο και και τον κοινωνικό Δαρβινισμό. Ο Κάρολος Δαρβίνος θέτει στο έργο του "Η Καταγωγή του Ανθρώπου" (1871) τις βάσεις για μια διάκριση μεταξύ της θετικής επιλογής από την ίδια τη φύση και της αναστολής αυτής της θετικής επιλογής, καθώς και της εξάπλωσης της αρνητικής επιλογής μέσω του πολιτισμού και της κουλτούρας. κοπός της διάκρισης αυτής είναι η επιβίωση του δυνατοτέρου στην κοινωνία. Γι' αὐτό τον λόγο ο Δαρβίνος ἠταν υπέρ των αμβλώσεων και του περιορισμού των αναπήρων σε άσυλα. Ο Κοινωνικός Δαρβινισμός προχὠρησε πιο πέρα. Σύμφωνα με τον κοινωνικό Δαρβινισμό, οι λύσεις (βασισμένες στην ιδέα του κληρονομικού ντετερμινισμού) που πρέπει να δίνονται για όλες τις κοινωνικές ανισότητες δεν περιλαμβάνουν την αρωγή και την παιδεία, ώστε να επωφεληθούν οι κοινωνικά και οικονομικά υποδεέστεροι, αλλά βασίζονται σε μεθόδους σκληρές, όπως είναι η ευγονική (που περιλαμβάνει τη στείρωση) και ο επεκτατισμός.                   

                                             

Το βιβλίο με τίτλο "Die Freigabe der Vernichtung lebensunwerten Lebens" (Η άδεια για την εξάλειψη της ζωής που δεν αξίζει να βιωθεί) εκδόθηκε το 1920, από τον νομικό Karl Binding και τον ψυχίατρο Alfred Hoche. 

 Εισάγει έννοια του "Ballastexistenz“, δηλαδή την τρομακτική ιδέα ότι υπάρχουν άνθρωποι που αποτελούν «βάρος» για την κοινωνία και το κράτος. (Ballast= σαβούρα). Επίσης εισάγει και το οικονομικό κριτήριο, υποστηρίζοντας ότι η φροντίδα ατόμων με νοητική στέρηση ή ψυχικές ασθένειες είναι μια «άχρηστη δαπάνη» που στερεί πόρους από τους «υγιείς», ενώ τους εμποδίζει και στην προσωπική ανάπτυξη!

Οι εθνικοσοσιαλιστές πήραν αυτές τις θεωρίες αργότερα και τις μετέτρεψαν σε κρατική βιομηχανία θανάτου. Το Πρόγραμμα Τ4 (Aktion T4), που πήρε το όνομά του από τη διεύθυνση Tiergartenstraße 4 στο Βερολίνο, ήταν η συστηματική εξόντωση ατόμων με αναπηρίες. Αυτός που, προς τιμή του, ξεσκέπασε όλη αυτήν την βλασφημία για το ανθρώπινο είδος ήταν ο Clemens August Graf von Galen, Ρωμαιοκαθολικός επίσκοπος του Münster. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.