Τὰ ἀποίμαντα τῆς Ἐκκλησίας
Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
Συχνά ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γνωστοποιεῖ στὸ λαὸ τὴ συμβολή της στὴ λύση πολλῶν κοινωνικῶν προβλημάτων. Καὶ εἶναι ἀλήθεια ὅτι βοηθάει μὲ τὰ ἱδρύματά της. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐπαινεῖται ἀκόμα καὶ ἀπὸ τοὺς θρησκευτικὰ ἀδιάφορους.
Οἱ κληρικοὶ ὅμως καὶ οἱ πιστοὶ περιμένουν καὶ ἀποφάσεις ἀπὸ τὴ Σύνοδο γιὰ θέματα ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦν, γιὰ νὰ στηρίζονται στοὺς πειρασμοὺς ποὺ ἀντιμετωπίζουν καὶ στὶς ἀπειλές ποὺ δέχονται, κυρίως ἀπὸ τοὺς ἰσχυροὺς ἀνθρώπους τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας. Ἐπίσης ζητοῦν ἐνημέρωση καὶ γιὰ διάφορα πνευματικὰ θέματα. Δυστυχῶς, σ’ αὐτὰ τὰ θέματα δὲν ἀναφέρεται ἡ Ἐκκλησία, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀκολουθεῖ ἡ ἀπογοήτευση καὶ νὰ πληθαίνουν τὰ πικρὰ σχόλια εἰς βάρος τῶν Μητροπολιτῶν, γιατὶ αὐτοὶ συγκροτοῦν τὴ Σύνοδο.
Ἀλλὰ καὶ γιὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας ὑπάρχει ἀδιαφορία. Εἶναι γνωστὰ μὲ κάθε λεπτομέρεια, χρονίζουν καὶ δυστυχῶς πολλαπλασιάζονται καὶ προκαλοῦν μεγάλο σκανδαλισμό στοὺς πιστούς. Ἐπειδὴ ἡ λύση αὐτῶν τῶν προβλημάτων ἀπαιτεῖ ἀλλαγές, δὲν ἐπιθυμοῦν οἱ Μητροπολίτες νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ αὐτά. Καὶ ὅταν ἀκόμα μερικὲς Μητροπόλεις βρίσκονται σὲ διάλυση καὶ παραλυσία, τόσο στὰ διοικητικὰ θέματα ὅσο καὶ στὰ πνευματικά, λόγῳ ἀνικανότητας τῶν οἰκείων Μητροπολιτῶν. Βλέπουμε κακοδιοίκηση, καταχρήσεις, χρέη, ἐκμετάλλευση, ἄθλια συμπεριφορά, διώξεις εὐσεβῶν κληρικῶν, ἠθικὰ σκάνδαλα ἀπὸ τοὺς τελευταίους λαϊκοὺς ὑπαλλήλους τῶν Μητροπόλεων ἀλλὰ καὶ ἀπὸ θρασεῖς ὑποκριτὲς κληρικοὺς κ.λπ. Εἶναι ἄχαρο νὰ περιγράψει κανεὶς τὶ συμβαίνει στὸν ἱερὸ ὑποτίθεται χῶρο τῶν συγκεκριμένων Μητροπόλεων. Ἡ κατάσταση ὅσο χρονίζει ἐπιδεινώνεται, γιατί ἡ ἀδιαφορία τῶν Μητροπολιτῶν εἶναι παροιμιώδης καὶ προκλητικὴ καὶ περιγράφεται ἀπὸ τοὺς ἴδιους ὡς ἑξῆς: «Ὅσο εἶμαι στὴ ζωή, κανένας δὲν μπορεῖ νὰ μὲ ἐλέγξει. Μετὰ ἀπὸ μένα, ὁ διάδοχός μου ἄς τὰ διορθώσει!».