π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: Ὁ Σατανᾶς καί ἡ μέθοδός του

Πηγή

Ο Κύριος, ο σατανάς και τα πουλιά του ηλικιωμένου ιερέα

                        

Ο ηλικιωμένος ιερέας ανέβηκε στον άμβωνα κρατώντας στο χέρι του ένα άδειο κλουβί. Ο κόσμος από κάτω κοιτούσε απορημένος, ενώ κάποιοι είπαν, πάει το έχασε το μυαλό του ο γέρος…

– Χθες είδα ένα αγόρι που είχε αυτό το κλουβί στα χέρια του. Στο κλουβί υπήρχαν δυο μικρά πουλιά που έτρεμαν από φόβο. Σταμάτησα το αγόρι και το ρώτησα, είπε ο ιερέας.

-Τι έχεις μαζί σου, γιε μου;

-Δυο μικρά πουλιά, απάντησε.

-Και τι θα κάνεις με αυτά; Ρώτησα ξανά.

-Θα τα πάρω σπίτι και θα διασκεδάσω μαζί τους εκεί, απάντησε το αγόρι χαμογελώντας.

-Θα τα βασανίσω, θα σκίσω τα φτερά τους για να τα ακούσω να κλαίνε, θα τα χτυπήσω, θα τα κάνω να τσακωθούν μεταξύ τους, νομίζω ότι θα είναι διασκεδαστικό για μένα.

-Αλλά κάποια μέρα θα τα βαρεθείς … Τι θα τα κάνεις τότε;

-Έχω μια γάτα στο σπίτι, και πραγματικά της αρέσουν τα πουλιά … θα τα δώσω σε αυτήν, είπε το παιδί.

Σκέφτηκα για μια στιγμή και ρώτησα, πόσα χρήματα θέλεις για αυτά τα πουλιά, γιε μου;

-Τι θέλετε να αγοράσετε αυτά τα πουλιά; Μα δεν κελαηδάνε ούτε είναι όμορφα.

-Πόσα χρήματα θέλεις, ρώτησα ξανά.

Νομίζοντας ότι ήμουν τρελός, φώναξε, 50 ευρώ!!!

Μια στιγμή, του είπα και έβγαλα τα χρήματα από την τσέπη μου, και τα έδωσα στο αγόρι.

Παίρνοντας τα χρήματα, το αγόρι εξαφανίστηκε.

Παίρνοντας προσεκτικά το κλουβί, το πήγα στην εξοχή όπου υπήρχαν τόσα λουλούδια, και τα απελευθέρωσα προσεκτικά. Από εκεί ήρθα με αυτό το κλουβί.

Όταν ο ιερέας τελείωσε την αφήγηση άρχισε να λέει μια διαφορετική ιστορία:

Παιχνίδια με τα «βαθέα του σατανά»!

Ζητοῦνται πράξεις Ὁμολογίας ἀπὸ τοὺς "ἐντὸς τῶν τειχῶν" Ὀρθοδόξους!

 

Τοῦ Παναγιώτη Σημάτη

  

Ὁ καταστροφικὸς ρόλος τῆς αἱρέσεως στὴν ἀπώλεια ὀρθοδόξων πιστῶν, δὲν ἔχει κατανοηθεῖ ἀπὸ τοὺς συγχρόνους Χριστιανούς. Κι αὐτὸ συμβαίνει γιατὶ ἡ ἐκκοσμίκευση καὶ ἡ αἵρεση, κυρίως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἔχουν διαβρώσει τὶς συνειδήσεις, ἔχουν σχεδὸν ἐξαφανίσει τὸν εὐαγγελισμὸ καὶ τὴν κατήχηση καὶ ἔτσι ἔχουν ὑποβαθμίσει μέχρι ἐξαφανίσεως τὴν διδασκαλία, ὄχι μόνο τῶν Ἁγίων, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ τῶν Ἀποστόλων καί ‒ἀκόμα‒ τὴν ἴδια διδασκαλία τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν αἵρεση.

Τὸ ἀκόμα τραγικότερο: Καὶ οἱ ὀλίγοι εὐσεβεῖς ποιμένες καὶ θεολόγοι ποὺ ἔχουν ἀπομείνει, ἐνῶ μὲ ὀρθόδοξο λόγο διαπιστώνουν τὰ ὀλέθρια ἀποτελέσματα ἐκ τῆς αἱρέσεως, παρὰ τὴν ξεκάθαρη καὶ ἱστορικὰ ἀποδεδειγμένη διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, δὲν ἀπομακρύνονται, καὶ οἱ ἴδιοι, καὶ τὰ πνευματικά τους τέκνα, ἀπὸ τὸ Οἰκουμενιστικὸ περιβάλλον, ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὰ δύο δεκανίκια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν ἐπισκοποκεντρισμὸ καὶ τὸν γεροντισμό!

Καὶ ἐρχόμαστε νὰ ἐξετάσουμε κατ' ἀρχὰς κάποια καθοδηγητικὰ σημεῖα τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν αἵρεση. Τὸ ἴδιο τὸ στόμα τοῦ Κυρίου μᾶς πληροφορεῖ ὅτι σὲ μιὰ "μικρότερη" (καὶ μὴ καταδικασμένη ἀπὸ Σύνοδο) αἵρεση τὸν Νικολαϊτισμό, κρύπτονται τὰ «βαθέα τοῦ σατανᾶ» (Ἀποκ. 2,24).

Κι αὐτὸ συμβαίνει βέβαια σὲ κάθε αἵρεση, ἀφοῦ πίσω ἀπὸ κάθε αἵρεση βρίσκεται ὁ διαστρεβλωτὴς τῆς ἀλήθειας διάβολος.

Τί συμβαίνει λοιπὸν στὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ἄραγε σ' αὐτὴν καὶ τοὺς ἀρχηγούς της ἀποκαλύπτονται, ἔστω τὰ ἀβαθῆ τοῦ Θεοῦ ἢ κρύπτονται τὰ «βαθέα τοῦ σατανᾶ»;