Ο Μάρκος Μπότσαρης και το σήμερα
Του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου
Στις φετινές σημαντικές επετείους περιλαμβάνονται τα 200 χρόνια από τον ηρωικό θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, του επιλεγομένου Λεωνίδα του 1821, και επίσης τα 200 χρόνια από τη σύγκληση της Β΄ στο Άστρος της Κυνουρίας Εθνικής Συνέλευσης των επαναστατημένων Ελλήνων.
Η κάθε ανάμνηση, η κάθε μνήμη δεν πρέπει να μας ενώνει μόνο με τα γεγονότα. Συνδεδεμένα με αυτά είναι υψηλά ιδανικά, είναι και διδάγματα για κάθε γενιά Ελλήνων. Όπως λέμε «μνήμη Αγίου μίμηση Αγίου», το ίδιο ισχύει και για τους ήρωες, που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα. Το να θυμόμαστε έναν ήρωα και να μην εκτιμάμε στην πράξη τις αρετές του είναι κάτι το στείρο, κάτι το τυπικό. Γι’ αυτό και οι Έλληνες που θυμόμαστε τον Μπότσαρη οφείλουμε να του δείχνουμε έμπρακτα την προς αυτόν ευγνωμοσύνη μας.
Ο Σουλιώτης Μάρκος Μπότσαρης (1790-1823) είναι ένας από τους πιο αγαπητούς αγωνιστές της Εθνεγερσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό . Η καίρια αρετή του, από την οποία πήγαζαν οι άλλες, ήταν η Πίστη του. Το πρώτο που έκανε ο γόνος της πολυμελούς οικογένειας των γενναίων Μποτσαραίων ήταν με την έναρξη της Επανάστασης, νεότατος, να συγκροτήσει ομάδα, να καθιερώσει σημαία – λάβαρο με τον Άγιο Γεώργιο στο μέσον και με γύρω από την εικόνα γραμμένα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΠΑΤΡΙΣ – ΘΡΗΣΚΕΙΑ και να ξεκινήσει τον ένοπλο αγώνα κατά των Τούρκων, με πολλές επιτυχίες.
