Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς: Ομιλία για τη μάχη του Αρνίου με τα θηρία

                         

«Οὖτοι μετά τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσι, καί τό ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστί καί βασιλεύς βασιλέων» Ἀποκ. Ιζ΄(17):14. 

Ποιός λέει αυτά τα εξαίσια λόγια; Ο Ιωάννης ο Θεολόγος, ο οποίος είδε τον Θεό. 

Ποιο είναι το αρνίον; ο Κύριος! Ποιος είναι ο Κύριος των κυρίων και Βασιλεύς των βασιλέων; Χριστός ο Κύριος! Με ποιόν θα πολεμήσει και ποιόν θα νικήσει κατά κράτος; Το Αρνίον θα πολεμήσει και θα νικήσει το θηρίο πού έχει επτά κεφάλια και όλους εκείνους πού έλαβαν εξουσία, τιμές και πλούτη από το μιαρό θηρίο.

Το Αρνίον εν μέσω των θηρίων! Ο άγιος Ιωάννης είδε επίσης το Αρνίον ως τον Νικητή επί όλων των θηρίων. Ο Χριστός ανάμεσα στους δαίμονες! 

Κάποιος θα έλεγε: «Θα Τον κατασπαράξουν!». Απεναντίας, οι δαίμονες Τον εκλιπαρούν έντρομοι να τους λυπηθεί, φεύγουν μακριά Του και δεν επιστρέφουν. Ο Χριστός εν μέσω των βασανιστών Του!

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου : ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

 Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ τῆς πολεμικῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ – Κριτοῦ. Δευτέρα ἀναφορά τῆς μάχης τοῦ Ἀρμαγεδῶνος. Τό μέγα δεῖπνον τῶν ὀρνέων. Θέμα 77ον [:Αποκ. 19, 14-21] (22-5-1983)

 Μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

 ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

 Θέμα 77^ον [:Αποκ. 19, 14-21]      Κυριακή 22-5-1983

 Συμπλήρωσις τῆς πολεμικῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ – Κριτοῦ. Δευτέρα ἀναφορά τῆς μάχης τοῦ Ἀρμαγεδῶνος. Τό μέγα δεῖπνον τῶν ὀρνέων.                                                            

     Όπως θα ενθυμείσθε εις το τελευταίο μας θέμα προ των διακοπών του Πάσχα, εκάναμε περιγραφή της εικόνος του Χριστού Κριτού, που έρχεται να κρίνει την Ιστορία. Και βεβαίως δεν πρόκειται περί της τελικής κρίσεως, αλλά απλώς μιας κρίσεως μέσα στην Ιστορία. Εξάλλου μέχρι τώρα στο βιβλίον της Αποκαλύψεως, κατ’ επανάληψιν είδαμε να υπάρχει αυτή η επέμβασις του Χριστού Κριτού μέσα στην Ιστορία. Όταν, επί παραδείγματι, ο Θεός τιμωρεί με μία πολεμικήν σύρραξιν, με έναν λιμόν -πείνα-, με μια ξηρασίαν κ.ο.κ. βλέπομε να επεμβαίνει ο Χριστός Κριτής μέσ’ την ιστορία. Δεν είναι βεβαίως η τελική κρίσις που θα Τον δει όλη η ανθρωπότητα τον Χριστόν Κριτήν. Μία λοιπόν απ’ αυτές τις κρίσεις μέσ’ την Ιστορία είναι και εκείνη που είχαμε πει στο περασμένο μας θέμα, που βλέπει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης να ανοίγει ο ουρανός και ο Χριστός Κριτής να εμφανίζεται ως ιππέας· και του Οποίου το όνομα είναι ο Λόγος του Θεού· και που το είχαμε αναλύσει.

    Και συνεχίζεται η περιγραφή. Ευρισκόμεθα εις το 19^ο κεφάλαιον, στίχος 14: «Καὶ τὰ στρατεύματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν». Εφόσον βέβαια η εικόνα του Κριτού Χριστού είναι πολεμική, δια την συμπλήρωση αυτής της πολεμικής εικόνος, γίνεται λόγος περί ουρανίων στρατευμάτων. Εν προκειμένω γράφει ο Αρέθας: «Ταῦτα δέ ἀνθρωπίνως διεσκεύασε ἐν τῇ Ἀποκαλύψει ὅτι μηδέ ἄλλως ἦν δηλωθῆναι ταῦτα». «Όλα αυτά ως εικόνα είναι κατασκευασμένα έτσι γιατί δεν μπορούσε κατ’ άλλον τρόπον να τα υποδηλώσει ο ιερός συγγραφεύς». Δηλαδή παρουσιάζει τον Χριστόν ιππέα πολεμιστή και να ακολουθείται από στράτευμα. Αλλά πρόκειται περί των ουρανίων δυνάμεων που υπηρετούν εις το έργον της κρίσεως. Και βεβαίως όπως σας είπα, ακόμη δεν έχομε την τελικήν κρίσιν, αλλά δεν πειράζει αν έχομε μίαν γεύσιν, το πώς θα εμφανιστεί αυτή η κρίσις. Γι΄αυτό γράφει ο Ευαγγελιστής Ματθαίος και λέγει. Είναι λόγια του ίδιου του Κυρίου: «Ἀποστελεῖ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου τούς ἀγγέλους αὐτοῦ καί συλλέξουσιν ἐκ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τά σκάνδαλα, καί τούς ποιοῦντας τήν ἀνομίαν». Ώστε λοιπόν θα στείλει τους αγγέλους Του ο Χριστός. Ναι, τις ουράνιες δυνάμεις. Τι θα κάνουν; «Θα συλλέξουν», λέει, «από τη βασιλεία Του όλα τα σκάνδαλα. Όλους τους ασεβείς ανθρώπους. Εκείνους οι οποίοι εκτελούν την ανομίαν». Α, ώστε βλέπουμε ότι εδώ οι ουράνιες δυνάμεις πραγματικά υπηρετούν εις το έργον της κρίσεως. Ο ίδιος ο Κύριος λέγει στον ίδιον Ευαγγελιστή: «Ὅταν δέ ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ Ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καί πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ'αὐτοῦ». Αυτό είναι λοιπόν το στράτευμα που ακολουθεί τον Χριστόν. Και επειδή, ξαναλέγω άλλη μία φορά, είναι πολεμική έννοια, πολεμική είναι και η εξάρτησή της. Γι΄αυτό ομιλεί περί στρατεύματος. Είναι οι άγγελοι. Είναι οι ουράνιες δυνάμεις.

     Όταν λέγει «βύσσινον», «Είναι ντυμένοι» λέγει, «οι άγγελοι, οι ουράνιες δυνάμεις, κάθονται επάνω σε λευκά άλογα και είναι ντυμένοι με βύσσινον λευκόν, καθαρόν». Τι είναι αυτό το βύσσινον το λευκό, το καθαρό; Είναι βύσσος, βύσσινο, δεν έχει καμία σχέση με το βυσσινί χρώμα, ούτε ακόμα με το βύσσινον. Αλλά «βύσσος» λέγεται ένα φυτό, λινάρι είναι από το οποίο κατασκευάζεται πολυτελές ύφασμα, και το ύφασμα αυτό από το φυτό λέγεται βύσσος. Ή βύσσινον. Ώστε λοιπόν είναι λινάρι, λινό ύφασμα· το οποίο στην φυσική του κατάσταση είναι υποκίτρινο. Και λέγει εδώ ότι είναι λευκό, καθαρό βύσσινο. Ύφασμα από βύσσο. Τα λευκά άλογα και οι λεπτές, αυτές, λευκές στολές δείχνουν την ευκινησία και την καθαρότητα και την αγιότητα των αγγελικών δυνάμεων που ακολουθούν τον Χριστόν Κριτήν.

     Και συνεχίζει ο Ιερός Ευαγγελιστής 19,15: «Καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ-τίνος Αυτού; Του κριτού Χριστού, του ιππέως- ἐκπορεύεται ῥομφαία ὀξεῖα δίστομος(:βγαίνει μάχαιρα καλώς ακονισμένη και από τις δύο μεριές), ἵνα ἐν αὐτῇ πατάσσῃ τὰ ἔθνη(:ώστε με αυτήν την μάχαιρα που βγαίνει από το στόμα του, να χτυπήσει τα έθνη)· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ(:και Αυτός θα τους ποιμάνει με ραβδί σιδερένιο)· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος(:και Αυτός πατεί το πατητήρι με τα σταφύλια να βγει το κρασί της οργής του Θεού του Παντοκράτορος)».

     Δηλαδή, όπως αντιλαμβάνεσθε, συνεχίζεται αυτή η περιγραφή της πολεμικής εξαρτήσεως του Χριστού Κριτού. Είναι χαρακτηριστική η εκπόρευσις της διστόμου και οξείας ρομφαίας -σπαθί, μαχαίρι- με την οποία ρομφαία πλήττει, κτυπάει τα αντιτιθέμενα έθνη. Προσέξτε αυτό. Τι είναι αυτή η ρομφαία που βγαίνει από το στόμα του Χριστού Κριτού; Είναι ο λόγος Του. Είναι ο λόγος Του. Γράφει ο Ησαΐας 11,4: «Καί πατάξει γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ». «Θα χτυπήσει τη γη με τον λόγο Του». Με τον ίδιο τρόπο θα πατάξει και τον Αντίχριστον. Με τον λόγο Του. Μας σημειώνει ο Απόστολος Παύλος στην 2^α προς Θεσσαλονικείς 2,8: «Καὶ τότε ἀποκαλυφθήσεται ὁ ἄνομος, ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει τῷ πνεύματι τοῦ στόματος αὐτοῦ». «Και τότε θα αποκαλυφθεί», λέγει, «ο Αντίχριστος, τον οποίον ο Κύριος, ο Ιησούς Χριστός, θα τον καταστρέψει με τον αέρα του στόματός Του». Δηλαδή με τον λόγον Του. Αυτός ο ίδιος ο Λόγος θα γίνει και ο Κριτής των ανθρώπων. Λέγει ο απόστολος Παύλος, Εβραίους 4,12: «Ζῶν γάρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ(: Είναι ζωντανός ο Λόγος του Θεού) καί ἐνεργῆς(:δυναμικός) καί τομώτερος ὑπέρ πᾶσαν μάχαιραν(:και πιο κοφτερός από κάθε κοφτερό μαχαίρι), δίστομον -δίστομον μάχαιραν-, καί διικνούμενος(:φθάνει) ἄχρι μερισμοῦ τε ψυχῆς καί πνεύματος, ἁρμῶν τε καί μυελῶν, καί κριτικός ἐνθυμήσεων καί ἐννοιῶν καρδίας». Εδώ λέγει, «μέχρι που να μερίσει η ψυχή και πνεύμα»-σχήμα «ἕν διὰ δυοῖν», γιατί η ψυχή και το πνεύμα είναι το ίδιο πράγμα- «ἁρμῶν τε καί μυελῶν(:κλειδώσεις και μεδούλι των κοκκάλων)» - «ἕν διὰ δυοῖν» κι εδώ σχήμα, το ίδιο πράγμα με δύο λέξεις- «και είναι κριτικός, κρίνει τις ενθυμήσεις και τις έννοιες της καρδιάς». Αυτός είναι ο λόγος του Θεού. Και όπως λέγει ο ίδιος ο Χριστός: «Όταν θα ξανάρθω, Εγώ δεν θα κρίνω τον κόσμον, αλλά ο λόγος τον οποίον είπα, αυτός θα κρίνει τον κόσμον».

      Αγαπητοί μου, ίσως εδώ μπερδευόμαστε καμιά φορά και λέμε ο λόγος θα κρίνει, δηλαδή; Τι είναι ακριβώς αυτό το πράγμα, ο λόγος; Είναι το ίδιο πράγμα που λέγει το βιβλίο της Γενέσεως: «Εἶπεν ὁ Θεός γενηθήτω φῶς καί ἐγένετο φῶς». Δηλαδή, «τῷ λόγῳ Κυρίου οἱ οὐρανοί ἐστερεώθησαν». «Με τον λόγο του Θεού εθεμελιώθηκαν οι ουρανοί». Είπεν ο Θεός να γίνει φως. Πώς έγινε το φως; Με τον λόγο Του. «Εἶπεν ὁ Θεός», αλλά αυτό το «εἶπεν» είναι αυτός ο ίδιος ο Λόγος του Θεού.  Είναι το δεύτερον πρόσωπον της Αγίας Τριάδος. Με άλλα λόγια, ο Ιησούς Χριστός ενεργεί όλα αυτά. Τι ενεργεί; Ενεργεί τη δημιουργία του κόσμου. Ενεργεί την πάταξιν των ασεβών. Θα κρίνει κάθε άνθρωπο και θα μεταλλάξει την κτίση και θα την κάνει καινούρια. Γιατί όπως θα δούμε λίγο πιο κάτω, στο μεθεπόμενο κεφάλαιο, στο τελευταίο κεφάλαιο, θα πει ο Χριστός: «Ἰδού καινά ποιῶ πάντα». «Όλα τα κάνω καινούρια». Εκείνος που είπε να γίνει το φως, Εκείνος τώρα δημιουργεί το καινούριο φως. Το άκτιστο φως. Την άκτιστον ενέργεια, η οποία φωτίζει, όχι ο ήλιος, αλλά η θεία δόξα, την παλιά δημιουργία, η οποία θα είναι ανακαινισμένη.

     Ο 2^ος Ψαλμός, που είναι Ψαλμός Μεσσιανικότατος, μας πληροφορεί ακόμη ότι πραγματικά ποιμανεῖ. Λέει: «Ποιμανεῖς αὐτούς ἐν ράβδῳ σιδηρᾷ ὡς σκεύη κεραμέως συντρίψεις αὐτούς». Όπως μας λέγει και ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εδώ, ότι και αυτός «ποιμανεῖ αὐτούς ἐν ράβδῳ σιδηρᾷ». «Θα ποιμάνει τα έθνη, θέλουν δεν θέλουν, με ραβδί σιδερένιο». Και ο Ψαλμός λέγει: «Όπως συντρίβει ο κεραμεύς με ένα σιδερένιο ραβδί ένα τσουκάλι, μία γλάστρα, ένα πήλινο δοχείο, το σπάζει με πολλήν ευκολίαν, με την ίδια ευκολία συντρίβει έναν λαό που αντιτίθεται εις το θέλημα του Θεού». Αυτή η εικόνα δείχνει την ευκολία με την οποία τιμωρεί ο Θεός τους αντιτιθεμένους. Και συνεπώς η επικράτηση του κακού δεν είναι αποτέλεσμα αδυναμίας του Χριστού, αλλά μακροθυμίας.

    Αυτό το θέμα της παρουσίας του κακού μέσα στην Ιστορία, που έχει δημιουργήσει τέτοιο πρόβλημα και οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να το λύσουν το πρόβλημα αυτό, τι είναι το κακό -το κακό, όπως και άλλοτε σας έλεγα, δεν είναι πρόσωπον, δεν είναι ουσία. Το κακό είναι στην προαίρεση. Αλλά το κακό αφού δεν είναι ούτε πρόσωπον ούτε ουσία δεν είναι δυνατόν να είναι αιώνιο, όπως είναι ο Θεός ο Οποίος είναι ουσία αγαθή. Γι΄αυτό τον λόγο θα συντρίψει το κακό ο Χριστός. Θα έρθει ημέρα που το κακό πλέον δεν θα υπάρχει. Προσέξτε, δεν θα υπάρχει πια το κακό. Οι πιστοί άνθρωποι ας χαρούνε γι΄αυτό. Δεν έχει σημασία ότι δεν θα γίνει όσο ζούμε. Γιατί αφού θα ζήσουμε μετά την ανάσταση των νεκρών, για σκεφθείτε αν το κακό εσυνεχίζετο; Το κακό δεν θα υπάρχει πια. Το κακό θα παταχθεί. Είναι αυτό που λέμε την Μεγάλη Πέμπτη, εγώ καθώς διαβάζω, ξέρετε, κάθε Ευαγγέλιο τη Μεγάλη Πέμπτη, με συνέχει αυτό, επειδή εγώ ο ίδιος τα διαβάζω, και βεβαίως και να τα ήκουα, θα ήταν το ίδιο, που βλέπει κανένας τους εχθρούς του Χριστού να στρέφονται εναντίον Του με τον πιο ελεεινό τρόπο, να Τον κολαφίζουν, να Τον φτύνουν, να Τον ραπίζουν, να Τον γελοιοποιούν και να Τον σταυρώνουν και ο Χριστός να μην ομιλεί, και λέμε ύστερα από κάθε ευαγγελική περικοπή: «Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ Σου, Κύριε». Το ‘χετε προσέξει; Γιατί εμείς οι αναγνώσται και οι ακροαταί των παθημάτων του Χριστού αγανακτούμε και λέμε: «Μα, Κύριε, δεν σήκωνες το χέρι Σου να τους πατάξεις;». Δεν το κάνει. Και τι κάνομε εμείς; Δοξολογούμεν τον Χριστόν και του λέμε: «Δόξα τῇ μακροθυμίᾳ Σου, Κύριε». «Είσαι μακρόθυμος και μακροθυμείς επάνω σε εκείνους οι οποίοι σε πλήττουν μ΄ αυτόν τον τρόπο».

     Αλλά τα πράγματα δεν είναι απεριόριστα. Οι ιδιότητες του Θεού συνυπάρχουν, άλλοτε μεν  αφήνει ο Θεός αυτήν την ιδιότητα να φαίνεται περισσότερον, και άλλοτε εκείνη. Τώρα είναι περίοδος της αγάπης Του, της μακροθυμίας Του, της ανοχής Του, γιατί «ὁ Θεός πάντας θέλει σωθῆναι καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν».  Θα έρθει όμως και η ώρα της δικαιοσύνης. Γιατί ο Θεός είναι τέλειος στην αγάπη, αλλά είναι και τέλειος στη δικαιοσύνη. Και θα ‘ρθει η δικαιοσύνη του Θεού και τότε αλίμονον όποιον δράξει στα χέρια Του η δικαιοσύνη του Θεού.

       Μένει ένα τρίτον σημείον ότι αυτός «πατεῖ τήν ληνόν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος». Αλλά αυτό το σημείο το είχαμε αναλύσει προ των εορτών, στο περασμένο μας θέμα, και έτσι δεν έχω τίποτα να πω.

     Αλλά εκείνο που είναι αξιοπρόσεκτο στην περικοπή που σας είπα, αν προσέξατε δηλαδή, είναι η επανάληψις του κειμένου: «καὶ αὐτὸς»· «καὶ αὐτὸς»· δηλαδή «καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος». Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι τα πάντα αναφέρονται στον Ιησούν Χριστόν. Δηλαδή όλο το έργον της Κρίσεως το επωμίζεται ο Ιησούς Χριστός. Ο Ίδιος είπε- και όλα αυτά που είπε δεν είναι αντιφάσεις ως προς εκείνα που σας είπα προηγουμένως, αλλά είναι συμπληρώσεις. Ο Πατήρ κανέναν δεν κρίνει. Όλη την κρίση την έδωκε εις τον Υιόν· που σημαίνει αυτό το «καὶ αὐτὸς καὶ αὐτὸς» ότι επωμίζεται ο Χριστός όλην την κρίσιν ολοκλήρου της δημιουργίας. Των ανθρώπων και των δαιμόνων. Και συνεπώς δεν υπάρχει άλλος, παρά μόνον Αυτός.

    «Καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων»·19,16. «Στο ιμάτιό του», λέγει, «και εις τον μηρό του έχει όνομα γραμμένο: Βασιλιάς βασιλέων και Κύριος κυρίων. Αυτό, «ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν», είναι και εδώ σχήμα «ἕν διὰ δυοῖν». Είναι το ίδιο πράγμα με δύο εκφράσεις. Αυτό θα πει σχήμα «ἕν διὰ δυοῖν». Είναι ένα σχήμα το οποίο πάρα πολύ συχνά χρησιμοποιεί ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Αποκάλυψη, αλλά και γενικά η Αγία Γραφή,  προπαντός η Παλαιά Διαθήκη. Προπαντός. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι εις το μέρος του μηρού, εδώ του ποδιού που είναι το ιμάτιο, επάνω εις το ιμάτιο είναι γραμμένο το όνομα «Βασιλεύς βασιλέων και κύριος κυρίων». Και φαίνεται ότι το επιγονάτιο, που είναι ένα μέρος των ιερατικών αμφίων και των πρεσβυτέρων και των επισκόπων, στην ορθόδοξο λατρεία μας, δεν είναι άσχετο με το χωρίον αυτό, όπου εκεί συνήθως τυπούται ο Χριστός ο Παντοκράτωρ. Επάνω εις το επιγονάτιον. Ιδίως τα παλαιά επιγονάτια, τώρα βάζομε ένα σταυρό, τα παλαιά επιγονάτια που μπορείτε να δείτε σε ένα εκκλησιαστικό μουσείο, μοναστηριακό μουσείο, θα το δείτε αυτό ότι εκεί είναι ζωγραφισμένο το πρόσωπο ή κεντημένο το πρόσωπο του Χριστού παντοκράτορος.

    Τι είναι το όνομα; «Βασιλεύς βασιλέων καί Κύριος κυρίων». Είναι τίτλος που προσιδιάζει, αρμόζει και αποδίδεται εις τον Θεόν της Παλαιάς Διαθήκης. Δηλαδή εις τον Γιαχβέ. Γιαχβέ θα πει Κύριος. Αλλά βλέπομε εδώ ότι αποδίδεται ο τίτλος «Βασιλεύς Βασιλέων και Κύριος κυρίων» εις τον Ιησούν Χριστόν· που σημαίνει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ. Δηλαδή ο Κύριος. Εδώ μία μικρή παρένθεση θα σας κάνω. Για να καταρτίζεσθε. Να μπορείτε να αντιμετωπίζετε τους Χιλιαστάς. Βέβαια οι Χιλιασταί είναι μωσαϊκό αιρέσεων. Αγαπητοί μου, εάν θα σας πουν εναντίον των εικόνων, εναντίον της Εκκλησίας, εναντίον των αμφίων, εναντίον των ιερέων, εναντίον, εναντίον, μην πιάσετε τίποτα απ’ αυτά. Είναι πελαγοδρόμησις. Δεν θα βρείτε άκρια. Το κύριο σημείο της αιρέσεως των Χιλιαστών είναι ότι αρνούνται τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Και συνεπώς απορρίπτουν το τριαδικόν της Θεότητος. Λέγουν: «Ένας είναι ο Θεός και ένα είναι το πρόσωπον. Τελείωσε. Ο Ιησούς Χριστός είναι κτίσμα. Είναι δούλος. Είναι ο αρχάγγελος Μιχαήλ ο οποίος ενηνθρώπησε». Και άλλα πολλά βλάσφημα κ.τ.λ. Γι’ αυτά όλα θα μπορούσαμε να πούμε, για το τελευταίο φερειπείν,  «ἄγγελος» στην προς Εβραίους στο 1^ο κεφάλαιο, έτσι εν παρόδω, τι λέγει εκεί ο απόστολος Παύλος; «Σε ποιον από τους αγγέλους Του είπε, που είναι λειτουργικά πνεύματα εις διακονίαν αποστελλόμενα: ‘’Σύ Υἱός μου εἶ εἰς τόν αἰῶνα, Ἐγώ σήμερα γεγένηκά σε; Σε ποίους εκ των αγγέλων το είπε αυτό;». Άρα δεν είναι άγγελος ο Ιησούς Χριστός με την έννοια του κτίσματος.

    Τέλος πάντων, το θέμα είναι το εξής: Το κύριο σημείο της αιρέσεως των Χιλιαστών είναι ότι αρνούνται τη θεότητα του Ιησού Χριστού. Και λέγουν: «Μόνο ο Θεός, ο Πατήρ δηλαδή, είναι Κύριος. Ο Ιησούς Χριστός δεν είναι Κύριος». Και ονομάζεται Γιαχβέ, ο Κύριος, εβραϊκά, Γιαχβέ, Κύριος· αλλά εάν τους αποδείξουμε ότι και ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, δηλαδή Γιαχβέ, τότε το Α ισούται με το Α, όπως λέμε στα Μαθηματικά. Έχομε ταυτότητα· διότι ο Ιησούς Χριστός είναι Γιαχβέ. Είναι Κύριος. Και δεν είναι κτίσμα. Ε, αυτό λοιπόν σας λέω τόσην ώρα. Ο τίτλος «Βασιλεύς βασιλέων» αναφέρεται στον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης. Δηλαδή στον Γιαχβέ. Εδώ αναφέρεται ο ίδιος τίτλος στον Ιησούν Χριστόν. Άρα ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ. Είναι ο Κύριος.

    Τέτοια δε χωρία που αποδεικνύεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Γιαχβέ, υπάρχουν άφθονα μέσα στην Αγία Γραφή. Άφθονα. Αρκεί μόνο κανείς να τα προσέχει. Κι αν, αγαπητοί μου, αυτό το σημείο το καταλάβετε και μπορείτε με ευκολία να το διακρίνετε μέσα στην Αγία Γραφή, σας βεβαιώνω, κανένας Χιλιαστής μπροστά σας δεν θα μπορεί να σταθεί. Και θα ξαναπώ άλλη μία φορά. Και αν πιάνει να σας λέει: «Και τι έχετε τις εικόνες εκεί, και τι…». – «Άστα αυτά. Αυτά είναι λεπτομέρειες, δεν είναι σπουδαία. Σπουδαίο είναι, δέχεσαι τον Ιησούν Χριστόν ότι είναι Θεός; Εάν Τον δέχεσαι, τότε έλα να κουβεντιάσουμε και τ’ άλλα. Τα άλλα είναι η συνέπεια του εάν ο Χριστός είναι Θεός ή όχι· διότι μου λες ότι η εικόνα είναι είδωλο. Εάν όμως ο Χριστός είναι κτίσμα, ε, τότε βεβαίως η εικόνα είναι είδωλο. Εάν όμως ο Χριστός είναι Θεός, τότε η εικόνα δεν είναι είδωλον. Γιατί προσκυνώντας την εικόνα η τιμή διαβαίνει, όπως λέγει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, εις το πρωτότυπον. Εις τον Ιησούν Χριστόν που είναι Θεός. Ο Χριστός είναι προσκυνητός. Και είναι προσκυνητή η ανθρωπίνη Του φύσις. Είναι προσκυνητή η ανθρωπίνη Του φύσις, διότι έχομε μίαν υπόσταση. Ένα πρόσωπο.  Δύο ουσίες. Η θεία και η ανθρωπίνη. Και εφόσον το πρόσωπο είναι ένα, ένα που ενώνει τις δύο αυτές ουσίες, άρα και η ανθρωπίνη φύση είναι προσκυνητή. Και συνεπώς η εικόνα δεν είναι είδωλον». Αλλά δεν θα πιάσουμε από την εικόνα, το θέμα. Θα πιάσουμε από τον Ιησούν Χριστόν που είναι ο Γιαχβέ. Γι΄αυτό σας είπα, αν αυτό το κατέχουμε, κατέχουμε το κλειδί της απαντήσεως. Πάντως, με το να αποκαλεί το βιβλίο της Αποκαλύψεως «Βασιλέα βασιλέων καί Κύριον κυρίων» δείχνει ότι ο Ιησούς Χριστός, δηλαδή ο Χριστός Κριτής θα έχει για λογαριασμό Του την οριστική και τελείαν και θριαμβευτική νίκη επάνω στην Ιστορία. Και εις ολόκληρη τη Δημιουργία. Ορατή και αόρατον.

      Και προχωρούμε παρακάτω. Προσέξτε. 19, 17-19 οι στίχοι που θα σας διαβάσω. «Καὶ εἶδον ἕνα ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ ἔκραξεν ἐν φωνῇ μεγάλῃ λέγων πᾶσι τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι· δεῦτε, συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ Θεοῦ, ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων ἐλευθέρων τε καὶ δούλων, καὶ μικρῶν τε καὶ μεγάλων. Καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ». Να σας αποδώσω, αγαπητοί μου, αυτό το κείμενο που σας διάβασα με λίγα λόγια, με απλά λόγια: «Και είδα έναν άγγελο να στέκεται στον ήλιο. Και έκραξε με φωνή μεγάλη λέγοντας σε όλα τα όρνια που πετούσαν στον ουρανό, στον αέρα: ‘’Ελάτε, ελάτε, μαζευτείτε στον δείπνο τον μεγάλο του Θεού, να φάτε σάρκες βασιλέων, σάρκες χιλιάρχων και σάρκες ισχυρών και σάρκες αλόγων και των ιππέων και σάρκες όλων, ελευθέρων και δούλων, μικρών και μεγάλων’’. Και είδα το θηρίον και τους βασιλείς της γης και τα στρατεύματά τους, μαζεμένα να κάνουν πόλεμο εναντίον Εκείνου που εκάθηντο επάνω στο λευκό άλογο και εναντίον του στρατεύματός Του».

     Εις όλην αυτήν την περικοπή, θα σας παρακαλέσω, πολύ εδώ να προσέξετε, να προσέξετε αυτά που θα πούμε και πέρα, όπως και εκείνα που θα πούμε την ερχόμενη φορά, προσέξτε με. Εις αυτήν την περικοπή που σας διάβασα, είναι μία δευτέρα αναφορά στον τελευταίο της Ιστορίας τρομερόν πόλεμο του Αρμαγεδώνος. Ο περίφημος, διαβόητος αυτός πόλεμος του Αρμαγεδώνος, τον οποίον Αρμαγεδώνα οι αιρετικοί εκμεταλλεύονται και τόσο συχνά μιλούνε γι’ αυτόν. Έχομε μία δευτέρα αναφορά. Η πρώτη αναφορά έγινε στο 16^ον κεφάλαιον. Θα έχομε και μία τρίτη αναφορά, που θα είναι ευθύς στο επόμενο κεφάλαιο, στο 20όν. Τουλάχιστον τρεις -έχομε περισσότερες- τουλάχιστον τρεις κύριες αναφορές στο ίδιο θέμα. Γι΄αυτό σας είχα πει την περασμένη φορά ότι δεν πρέπει, δεν πρέπει να έχομε, να περιμένομε ιστορική αλληλουχία των περιγραφομένων γεγονότων. Δεν μπορούμε να τα πάρομε και να λέμε: Διαβάζομε την Αποκάλυψη και λέμε: «Τώρα μιλάει γι΄αυτό, άρα λοιπόν θα γίνει αυτό. Μετά μιλάει για κάτι παρακάτω. Ε, μετά από το πρώτο θα γίνει το δεύτερο». Όχι. Και σας είχα πει ένα παράδειγμα. Στην ίδια εικόνα όπως και στη βυζαντινή εικόνα, έχομε τον ίδιο χώρο στο ίδιο επίπεδο συμπίεση και του χώρου και του χρόνου. Έτσι και εδώ. Μέσα σε μία φιλολογική εικόνα, δηλαδή με λόγια εικόνα, έχομε συμπίεση του χώρου και του χρόνου, που δεν μπορείτε να βγάζετε καμία άκρια και να πείτε ότι «Αυτό είναι πρώτο, αυτό είναι δεύτερο». Όσοι είπαν «Αυτό πρώτο, αυτό δεύτερο», έπεσαν έξω. Και λίγο παρακάτω, την ερχομένη φορά, θα δούμε το διαβόητο εκείνο χωρίο, το οποίο δημιούργησε αιρέσεις επί αιρέσεων στην Ιστορία, περί της χιλιετούς Βασιλείας του Χριστού. Δεν υπάρχει ιστορική αλληλουχία. Αλλά ο Ευαγγελιστής, θα το καταλάβατε πλέον, αναφέρεται για το ίδιο γεγονός, που δεν τον ενδιαφέρει η χρονολογική σειρά, και πρώτη και δεύτερη και τρίτη φορά- έχετε προσέξει στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο έχομε την επανάληψη των αυτών προτάσεων; Και προχωρεί και πάλι επανέρχεται στις πρώτες προτάσεις και πάλι παρακάτω και πάλι επανέρχεται, είναι συνήθεια του Ευαγγελιστού. Είναι ο τρόπος με τον οποίον γράφει. Έτσι δεν πρέπει να τα πάρομε με τη σειρά. Αλλά θα πρέπει να εξακριβώσουμε περί τίνος πρόκειται, για να δούμε αυτά στο σύνολό τους μαζί. Και όχι χωρισμένα, που θα ανήκουν σε κάποια χρονική ιστορική στιγμή.

       Σας θυμίζω λοιπόν εκείνο που ήδη είχαμε αναλύσει στο 16^ο κεφάλαιο. Σας το διαβάζω και θα το συνδέσουμε με αυτά τα οποία σας διάβασα τώρα. Είναι 16, 13-16 χωρία: «Καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου πνεύματα τρία ἀκάθαρτα, ὡς βάτραχοι· εἰσὶ γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ -τα οποία- ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ Θεοῦ τοῦ παντοκράτορος. Καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον ῾Εβραϊστὶ ῾Αρμαγεδών».

    Ε, λοιπόν, ό,τι λέει στο 16 κεφάλαιο και ό,τι λέει στο 19, τώρα, κεφάλαιο είναι το ίδιο ακριβώς πράγμα. Το ίδιο ακριβώς πράγμα, αγαπητοί μου. Εξηγούμεθα. Ούτε εκεί, στο 16 κεφάλαιο, ούτε εδώ στο 19 κεφάλαιο, δεν γίνεται λεπτομερής μνεία αυτής της τελευταίας τρομερής μάχης, πολέμου, συρράξεως της Ιστορίας. Και τούτο, όπως σημειώνει ο Μπρατσιώτης, που υπομνημάτισε το βιβλίον της Αποκαλύψεως, μέσα στην Κατοχή, στη γερμανική Κατοχή, γράφει στον πρόλογό του ότι τότε έκαναν, τις σκοτεινές και φοβερές ημέρες, έκαναν ένα κύκλο και μελετούσαν το παρηγορητικότατο βιβλίον της Αποκαλύψεως, μάζεψε εκείνα τα οποία τότε σαν σημειώσεις είχε, και εξέδωκε το βιβλίο το οποίον έχομε. Είναι το Υπόμνημα στην Αποκάλυψη. Γράφει τα εξής ο Μπρατσιώτης επί λέξει: «Δεν αναφέρονται», λέγει, «λεπτομέρειες στη μάχη του Αρμαγεδώνος, ούτε στο 16 κεφάλαιο, ούτε στο 19, είτε χάριν της ευαισθησίας των αναγνωστών, είτε προς υποδήλωσιν της αστραπιαίας ταχύτητος αυτής, οπότε δεν μένουν περιθώρια περιγραφής». Δηλαδή, ακούστε, ακούστε. Λέγει: «Αν πει, κάνει περιγραφή της μάχης, οι αναγνώσται θα λιποψυχούσαν. Αλλά, είτε λέγει αυτό, είτε ο πόλεμος αυτός θα γίνει τόσο αστραπιαία, που δεν θα υπάρχουν περιθώρια περιγραφής». Όσο για το θέμα της ευαισθησίας, δεν πρέπει να’ ναι. Διότι ο ίδιος ο Μπρατσιώτης, κι όπως εδώ το βλέπομε και το σχολιάζει το βιβλίο της Αποκαλύψεως, μας ομιλεί δια την έκβασιν του πολέμου και μιλάει ρεαλιστικά και ωμά. «Ότι καλεί ο άγγελος», λέει, «τα όρνια τ’ ουρανού και τους λέγει: ‘’Ελάτε να φάτε σάρκες!’’». Δεν νομίζω να είναι και πολύ τρυφερή η εικόνα. Και δεν νομίζω να είναι μία εικόνα η οποία δεν θα προσέκρουε στην ευαισθησία των αναγνωστών.

     Δεν είναι λοιπόν αυτό. Είναι το άλλο: ότι η ταχύτητα που θα γίνει αυτός ο πόλεμος δεν έχει περιστατικά, αγαπητοί μου, δεν έχει περιστατικά να περιγραφούν. Να σας πω ένα παράδειγμα. Έχομε τον πόλεμο του ’40- ’41.  Λέμε «Μας χτύπησαν οι Ιταλοί, γίνεται επιστράτευση, πηγαίνομε στην Αλβανία, τους βγάλαμε έξω από την Άρτα. Και τώρα παίρνομε μία μία πόλη. Οι πιο ηλικιωμένοι»- Εγώ το θυμάμαι, ήμουνα μικρό παιδί, το θυμούμαι, κάθε φορά που παίρναμε μία πόλη, την Κορυτσά, το Τεπελένι, τους Αγίους Τεσσαράκοντα, χτυπούσαν οι καμπάνες των Εκκλησιών πανηγυρικώς. Και βγαίναμε έξω και λέγαμε- γιατί με καμπάνες εγίνετο και ο συναγερμός, και λέγαμε: «Τι συμβαίνει, τι συμβαίνει;»- «Όχι συναγερμός, πήραμε το Τεπελένι!». «Πήραμε την Κορυτσά!». «Πήραμε τους Αγίους Τεσσαράκοντα!-το λιμάνι» κ.ο.κ. Και ο πόλεμος κράτησε από την 28^η Οκτωβρίου μέχρι τον Απρίλιο που μπήκαν οι Γερμανοί, δηλαδή μήνες, γεγονότα, προσέξτε, που μπορούμε να τα περιγράψουμε.

      Ας πούμε ότι κηρύσσει τον πόλεμο η Ιταλία εναντίον της Ελλάδος. Το ίδιο περιστατικό. Τον ίδιο πόλεμο. 28  Οκτωβρίου 1940. Αλλά, αντί να στείλει τελεσίγραφο, αντί να… κ.τ.λ., να αποβιβάσει στρατεύματα στην Αλβανία κ.λπ. παίρνει μία βόμβα πολλών μεγατόνων, ατομική, και έρχεται και τη ρίχνει στην Λάρισα, που είναι το κέντρον της Ελλάδος, να πιάσει αν ήταν δυνατόν,  μέχρι τα σύνορα και μέχρι την Κρήτη. Και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα δεν υπάρχει τίποτα επάνω στον χώρο της Ελλάδος. Έχομε γεγονότα; Δεν έχομε. Γιατί; Η βόμβα δεν άφησε περιθώρια να δημιουργηθούν γεγονότα. Ακούσατε; Η ταχύτητα καταστροφής δεν άφησε περιθώρια για γεγονότα. Ε, λοιπόν, αυτά τα έγραψε ο Μπρατσιώτης, αγαπητοί μου, τότε μεν βεβαίως δεν μπορούσε να διακρίνει τη δυνατότητα- παρότι πέθανε πέρυσι πρόπερσι ο Μπρατσιώτης- δεν μπορούσε να διακρίνει τη δυνατότητα ενός τέτοιου γρήγορου πολέμου. Ε, λοιπόν, θα μπορούσαμε να πούμε σήμερα ότι, ότι ένας πόλεμος που θα ξεκινούσε, παγκόσμιος, θα μπορούσε να κρατήσει από 24 ώρες, το πολύ μία εβδομάδα. Το πολύ. Πόσους νεκρούς μπορεί να αφήσει στα πεδία της μάχης, χωρίς να είναι πια η μάχη με τα παλιά αγχέμαχα όπλα κ.τ.λ., το 1/3 της γης. Μπορεί ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι να ξαπλώσουνε νεκροί πάνω στην επιφάνεια της γης. Μέσα, αγαπητοί μου, σε 24 ώρες. Δεν έχουνε παρά οι δυνάμεις να πατήσουν κάποια κουμπιά και η γη να γίνει απέραντο νεκροταφείο. Δεν υπάρχουν περιγραφές. Τι περιγραφές; Αλλά τι μπορούμε να περιγράψουμε; Το αποτέλεσμα. Πέστε μου, τι γεγονότα στη Χιροσίμα θα είχαμε να περιγράψουμε; Ότι οι άνθρωποι δέχθηκαν με φόβο τα αεροπλάνα και είπανε: «Τώρα, να κάτι πέφτει» και μετά, αυτό άρχισε να πέφτει σιγά σιγά και μετά άρχισε να δημιουργεί, ξέρω ‘γω, παράλυση εκεί που έπεσε στους ανθρώπους, τίποτα, μια κι έξω. Μια κι έξω! Τα αποτελέσματα; Εκ των υστέρων.

      Ε, λοιπόν, τώρα ο Ιερός Ευαγγελιστής όχι από ευαισθησία, αλλά υποδηλώνει την ταχύτητα του πολέμου αυτού, αλλά μας λέγει τα αποτελέσματα. Τι είναι τα αποτελέσματα; Η γη όλη θα είναι απλωμένη με πτώματα. Αυτή είναι η μάχη του Αρμαγεδώνος. Φοβερή! Στο παρακάτω κεφάλαιο, το 20ό, γιατί θα επανέλθουμε, ακόμα δεν το εξήντλησα αυτό, θα δείτε, λέγει, καινούριες λεπτομέρειες.

     Ωστόσο, για να ιδούμε εδώ. Όταν λέγει ότι –αυτό το σημείο προσέξτε- «Και ελάτε να φάτε ‘’σάρκας πάντων ἐλευθέρων τε καὶ δούλων, καὶ μικρῶν τε καὶ μεγάλων’’», τι θα πει ότι στο πεδίο της μάχης είναι πεθαμένοι, σκοτωμένοι, και μικροί και μεγάλοι; Απλούστατα. Δεν είναι μόνο εκείνοι οι οποίοι μάχονται, αλλά είναι και ο άμαχος πληθυσμός· διότι όταν πέσουν τέτοιες βόμβες, αγαπητοί μου, δεν θα σκοτωθούν εκείνοι που είναι σε μέτωπα, αλλά θα σκοτωθούν οι πάντες. Βέβαια, επιτρέψατέ μου εδώ, τώρα το σκέφτηκα, όταν ακούτε για ειρήνη, και πορείες ειρήνης που κάνουνε, ακριβώς για να αποφευχθούν αυτά τα αποτελέσματα, θα σας απαντούσα- και αν θέλετε, πιστέψτε το-: δεν πρόκειται παρά περί φοβερής υποκρισίας. Κανείς δεν πιστεύει στην ειρήνη. Οι πολλοί άνθρωποι πιστεύουν, αλλά εκείνοι που κινούν τα νήματα της Ιστορίας και των πολέμων, δεν πιστεύουν στην ειρήνη. Φωνάζουν για ειρήνη για να παρατείνουν τον καιρό των εξοπλισμών. Και τίποτε άλλο. Και κάποια ώρα θα αρχίσουν να χορεύουν αυτές οι βόμβες από πάνω από τα κεφάλια μας και τότε θα γίνει το μεγάλο μακελειό της ανθρωπότητος. Κανείς δεν πιστεύει στην ειρήνη. Οι μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες είναι αντίθεες δυνάμεις, δεν πιστεύουν στην ειρήνη. Ξαναλέγω άλλη μία φορά, είναι υποκρισία. Είναι υποκρισία και παρέλκουν τον καιρόν για να εξοπλίζονται περισσότερο. Και ο Χίτλερ αυτά έλεγε, αγαπητοί μου. Τι έλεγε ο Χίτλερ; «Εγώ πόλεμο;». Και ο Τσάμπερλεν ο πρωθυπουργός, δεν πολιτικολογώ, αλλά σας λέγω, ε, να μην ξεχνάμε την Ιστορία, τι έλεγε ο πρωθυπουργός της Αγγλίας; «Α… θα έχομε ειρήνη». Και παντού για ειρήνη μιλούσε κι εκείνος, και παραλίγο θα έχαναν τον πόλεμο οι Άγγλοι. Παραλίγο θα τον έχαναν τον πόλεμο. Γιατί; Οι μεν εξοπλίζονται, οι Γερμανοί, και δεν μιλούσαν, οι άλλοι δε, ε,  έχαβαν το χάπι της δήθεν ειρήνης. Δεν πιστεύουνε στην ειρήνη οι άνθρωποι της γης. Δεν πιστεύουνε. Και δεν πιστεύουν γιατί δεν έχουν τον αρχηγό της ειρήνης, που είναι ο Ιησούς Χριστός. Μόνον εκείνος που πιστεύει στον Ιησούν Χριστόν, μπορεί να ομιλεί για πραγματική ειρήνη. Κι εκείνος που έχει πρώτα ειρήνη με τον Θεό. Και για να ‘χεις ειρήνη με τον Θεό δεν πρέπει να αμαρτάνεις. Και τότε μπορείς να μιλάς για ειρήνη και όχι όλα τα άλλα.

    Πάντως, ο πόλεμος αυτός του Αρμαγεδώνος θα είναι ο καρπός της αποστασίας, βεβαίως, των ανθρώπων. Και τον οποίον βεβαίως θα επιτρέψει ο Θεός. Γι΄αυτό σημειώνει ο Ανδρέας Καισαρείας: «Τό μέν προηγούμενον τοῦ Θεοῦ θέλημα, ὃ καί εὐδοκία λέγεται καί δεῖπνον αὐτῷ περιπόθητον, τό πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι ἐστί καί εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν, καί ἐπιστρέψαι καί ζῆν αὐτούς. Τό δέ δεύτερον, τό κολασθῆναι τούς ἑαυτοῖς ἐπισπωμένους τήν κόλασιν».

    «Υπάρχουν στον Θεό», λέγει ο Ανδρέας Καισαρείας, «δύο θελήματα. Είναι το προηγούμενον θέλημα», έτσι λέγεται: ‘’τό προηγούμενον’’, «τό καί κατ’ ευδοκίαν»· που σημαίνει, είναι το περιπόθητο εκείνο δείπνο που είχαμε αναλύσει μία προπερασμένη φορά, είναι το δείπνο του Αρνίου. Το δείπνο της Βασιλείας του Θεού· που λέγει: «Μακάριος εκείνος που θα καθίσει στο δείπνο της Βασιλείας του Θεού. Μακάριος… Ευτυχισμένος!». Και το άλλο, το δεύτερο θέλημα του Θεού, το λεγόμενον ἑπόμενον θέλημα ή το κατά παραχώρησιν θέλημα· ἑπόμενον, δεύτερον ή κατά παραχώρησιν θέλημα· τι είναι; «Τό κολασθῆναι τούς ἑαυτοῖς ἐπισπωμένους τήν κόλασιν». Δηλαδή «το να τιμωρηθούν εκείνοι που επισύρουν την κόλαση για τον εαυτόν τους». Δηλαδή, το επιτρέπει ο Θεός.

    Ο πόλεμος λοιπόν αυτός θα είναι ο καρπός της αποστασίας των ανθρώπων. Εκείνο που κάνει εντύπωση είναι ότι έχομε αυτά τα δύο δείπνα· τα οποία αντιπαραβάλλονται. Το δείπνο του Θεού και το δείπνο των ορνέων. Τι θέλεις, αδερφέ μου; Να καθίσεις στο δείπνο της Βασιλείας του Θεού; Χμ… ή να σε φάνε τα κοράκια; Και θα είναι, τι θα ‘ναι αυτό; Τα κοράκια μπορεί να φάνε και τους αγίους, αλλά είναι εικόνα που δείχνει πώς θα σε τρώνε τα κοράκια στην κόλαση. Δεν έχει κοράκια η κόλασις. Αλλά τι εννοούμε; Εκεί που θα κατατρώγεσαι χωρίς να καταναλώνεσαι. Και λέγεται «δεῖπνον μέγα τοῦ Θεοῦ», γιατί είναι το αποτέλεσμα της κρίσεως του Χριστού Κριτού επί των αντιθέων δυνάμεων. Πρέπει να σημειώσουμε ότι θα γίνει κι αυτή η τρίτη αναφορά στα της μάχης του Αρμαγεδώνος, αλλά… για να ιδούμε εδώ, πώς ακριβώς μας το λέει παρακάτω.

      ΙΘ΄, 19-21: «Καὶ εἶδον τὸ θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι τὸν πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ. Καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον καὶ ὁ μετ᾿ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησε τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ. Καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν».

   «Είδα», λέγει, «το θηρίον -ο Αντίχριστος- και τους βασιλείς της γης και τα στρατεύματά τους μαζεμένα να κάνουν πόλεμο εναντίον του ιππέως Χριστού Κριτού, και εναντίον του στρατεύματός Του, των αγγέλων, και πιάστηκε το θηρίο, συνελήφθη το θηρίο, μαζί και ο ψευδοπροφήτης, αυτός που έκανε τα σημεία και τα τέρατα για να πλανά τους ανθρώπους, αυτός που έβαλε το χάραγμα του θηρίου επάνω εις τους προσκυνούντας την εικόνα του θηρίου. Και ζωντανοί πετάχτηκαν στη λίμνη του πυρός που καίγεται με θειάφι. Οι υπόλοιποι; Εφονεύθησαν με τη ρομφαία που εξήρχετο από το στόμα του καθημένου επί του λευκού ίππου, του Χριστού».

     Αγαπητοί μου, πώς πρέπει να εννοήσουμε αυτή τη μάχη; Αυτό είναι μία εικόνα. Είναι μία εικόνα αυτό που σας είπα. Πώς πρέπει να την εννοήσουμε; Διότι, αν έπρεπε να κάνομε μία ζωγραφική, έναν ζωγραφικό πίνακα, σαν κι αυτούς που υπάρχουν στο Άγιον Όρος, άφθονες εικόνες της Αποκαλύψεως σε τοιχογραφίες, πώς θα το παριστάναμε αυτό; Κάπως έτσι ψηλά στα σύννεφα, τον Χριστό ιππέα και τα στρατεύματά Του, οι άγγελοι, ιππείς. Και κάτω στη γη να είναι οι άνθρωποι. Κάπως έτσι θα είναι; Όχι, βεβαίως. Όχι, βεβαίως. Αυτό είναι μία εικόνα. Γι΄αυτό σας λέγω, πώς πρέπει να εννοήσουμε αυτή την μάχη; Μεταξύ των εθνών, που θα ηγείται ο Αντίχριστος και ο ψευδοπροφήτης εναντίον του ιππέως Χριστού. Πιθανώς το πράγμα είναι όπως το περιγράφει προφητικά ο προφήτης Ιεζεκιήλ στα περίφημα κεφάλαια 38 και 39. Εδώ προσέξτε, παρακαλώ. 

     Σημειώσατε δε ότι αυτά που γράφει ο Ιεζεκιήλ, κατά λέξη σχεδόν και τα ίδια ονόματα αναφέρει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, στο επόμενο κεφάλαιο που είναι η τρίτη αναφορά της μάχης του Αρμαγεδώνος. Και αναφέρεται εις τον βασιλέα τον Γωγ. Και εις τον Μαγώγ. Μα-γώγ θα πει «η χώρα του Γωγ». Γωγ είναι το όνομα του βασιλέως και Μαγώγ είναι «η χώρα του βασιλέως Γωγ». Λοιπόν πρόκειται συνεπώς, αυτής της μάχης του Αρμαγεδώνος και τα όσα μας γράφει ο προφήτης Ιεζεκιήλ πρόκειται περί ταυτότητος. Είναι το ίδιο πράγμα. Και ναι μεν, εκεί γράφει, όπως θα σας το διαβάσω εδώ τώρα ότι στρέφεται εναντίον του Ισραήλ. Και έγινε αυτό ιστορικά. Αλλά ο ιστορικός τύπος δεν εξαντλείται. Εις το βάθος του ιστορικού αυτού τύπου, σε σχέση με τα προφητευόμενα, υπάρχει ο έσχατος πόλεμος της Ιστορίας. Η μάχη του Αρμαγεδώνος. Ακούστε πώς το λέγει ο προφήτης Ιεζεκιήλ: «Τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῷ Γώγ(:Αυτά λέγει ο Κύριος ο ένδοξος εις τον Γωγ)· καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἔλθῃ Γὼγ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ(:«Και θα είναι την ημέρα εκείνη όταν θα κατέβει από βορράν ο Γωγ εις την περιοχήν του Ισραήλ». Ο Ισραήλ όμως τώρα…-τότε ήταν πραγματικά. Είχαμε την κάθοδο των Σκυθών. Θα μας μιλήσει λίγο πιο κάτω. Αλλά ο Ισραήλ τώρα είναι ο νέος Ισραήλ. Είναι η Εκκλησία. Και είναι η κάθοδος του Γωγ, που είναι εκπρόσωπος όλων των αντιθέων δυνάμεων του κόσμου εναντίον της Εκκλησίας), λέγει Κύριος Κύριος, ἀναβήσεται ὁ θυμός μου. Καὶ καλέσω ἐπ' αὐτὸν πᾶν φόβον, λέγει Κύριος(:Θα τον κάνω να τρομάξει)· μάχαιρα ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἔσται(:Θα υπάρξει μαχαίρι εναντίον, τι; -Ξαναδιαβάζω: «Μάχαιρα ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἔσται»… Εμφύλιος πόλεμος. Δηλαδή ο Γωγ, τα στρατεύματά του, θα πολεμήσουν μεταξύ τους. Εμφυλίως.

    Αυτό συνέβη, αγαπητοί μου, όταν οι Σκύθαι- δεν υπήρξε Γωγ, είναι συμβολικό όνομα, δεν υπήρξε Γωγ βασιλεύς- οι Σκύθαι που κατοικούσαν, προσέξτε, λέγει ο προφήτης Ιεζεκιήλ τρία ονόματα. Το πρώτο όνομα είναι το όνομα Ρως, και όλοι οι ερμηνευταί, παλαιοί και νεότεροι, λέγουν είναι οι κάτοικοι περί τον Βόλγα ποταμόν. Αυτό που και σήμερα λέμε: Οι Ρώσοι. Δεν το λέγω εγώ. 38 και 39 κεφάλαια. Διαβάστε δε στην ερμηνεία του πατρός Ιωήλ Γιαννακοπούλου, στα σχόλια από κάτω, να το δείτε αυτό. Και έχει και άλλα δύο ονόματα, που είναι λαοί που κατοικούν περί τη Μαύρη Θάλασσα. Με τη γενική ονομασία Σκύθαι. Οι Σκύθαι, φοβεροί τοξόται, ήσαν ορδή πραγματική. Κατέβηκαν, απολίτιστοι άνθρωποι, κατέβηκαν τότε εναντίον του Ισραήλ. Εναντίον της Μικράς Ασίας, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Τον Ισραήλ τον κοσκίνισαν. Έφθασαν έξω από την Αίγυπτο- ιστορία τώρα σας λέγω, ε, ιστορία, όχι προφητεία, ιστορία- εκεί, εδόθησαν από τους Αιγυπτίους πολλά δώρα και πολύτιμα εις τους Σκύθας να μην μπουν στην Αίγυπτο. Επιστρέφουν αυτοί, και επιστρέφοντας έγινε μάχη εναντίον των, με αποτέλεσμα αυτοί να καταληφθούν από φόβον και στο τέλος να πάθουν τέτοιο πανικό, που να χάσουν τα νερά τους και να πολεμάει ο ένας τον άλλον χωρίς να ξέρουν αν είναι ο εχθρός ή αν είναι φίλοι τους. Πολεμούσαν μεταξύ τους. Και αλληλοεξοντώθησαν. Δια την διατήρησιν την ιστορική που πέρασε η ορδή των Σκυθών από τη χώρα του Ισραήλ, ονομάστηκε μια πόλις, Σκυθόπολις. Και είναι στην Παλαιστίνη. Ήταν τότε. Στην Παλαιστίνη. Η Σκυθόπολις. Γι΄αυτό ονομάστηκε. Για να θυμίζει τον τρόμο των Ισραηλιτών από την κάθοδο των Σκυθών.

    Εκεί δεν εξαντλείται η προφητεία. Η προφητεία έχει εσχατολογικόν βάθος. Και είναι η μάχη του Αρμαγεδώνος υπό το όνομα «Ρως». Ή: «τα στρατεύματα του Γωγ». Δεν είναι οι Ρώσοι. Ακριβώς οι Ρώσοι. Προσέξατε. Δεν είναι ακριβώς οι Ρώσοι. Είναι ο ιστορικός τύπος οι Ρώσοι. Αλλά δεν είναι οι Ρώσοι. Αλλά τι είναι; Να σας πω τι είναι. Όλες οι αντίθεες δυνάμεις Ανατολής και Δύσεως. Πώς μπορούν να πολεμήσουν μεταξύ τους στη μάχη του Αρμαγεδώνος και να αλληλοεξοντωθούν; Να σας πω. Είναι ο άθεος κομμουνισμός, όπου επικρατεί, της Ανατολής. Είναι ο άθεος υλισμός της Δύσεως. Και ο άθεος Σιωνισμός των Εβραίων. Συμπίπτουν τα συμφέροντά τους; Σ΄ένα σημείο συμπίπτουν τα συμφέροντά τους. Μόνο σε ένα σημείο: Να πολεμήσουν τον Χριστό και την Εκκλησία. Μόνο σ’ αυτό το σημείο. Γι΄αυτό βλέπετε και στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό. Προκειμένου να χτυπηθεί η Ελλάδα, συμμαχούν οι σκοτεινές δυνάμεις! Σε άλλα θέματα δεν συμφωνούν. Γιατί ο κάθε τομέας έχει τα συμφέροντά του. Άλλο είναι ο άθεος κομμουνισμός, άλλο είναι ο άθεος υλισμός της Δύσεως. Και έτσι, όπως ακριβώς θα λέγαμε, η Ανατολή με τη Δύση θα πατήσουνε τα κουμπιά να έρθουν οι βόμβες και οι πύραυλοι. Α, ώστε λοιπόν η Ανατολή με τη Δύση. Ακριβώς αυτό. Αυτός σημαίνει εμφύλιος πόλεμος. Εμφύλιος ως προς τις αντίθεες δυνάμεις που θα είναι ενωμένες αυτές. Αλλά δεν θα είναι ενωμένες. Είναι ενωμένες εναντίον του Χριστού. Αλλά τα συμφέροντά τους δεν είναι ενωμένα.

    Αλλά, αγαπητοί μου, η ώρα πέρασε και θα συνεχίσομε πάνω σ’ αυτό το σημείο, πρώτα ο Θεός, την ερχομένη Κυριακή.

                ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ,

             Ψηφιοποίηση και επιμέλεια κειμένου: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

 

ΠΗΓΕΣ:

·        Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

·        http://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/apokalych/apokalych_077.mp3

Πηγή

 

Ο Αντίχριστος, το χάραγμα, το 666. Η ερμηνεία των Αγίων

       Δημοσιεύουμε τα ακόλουθα αποσπάσματα από την Αποκάλυψη του Ιωάννου με την ερμηνεία των Αγίων για να βοηθήσουμε όσους αδελφούς έχουν παρασυρθεί από διάφορους γέροντες ή επίδοξους "προφήτες" ή από τα γεγονότα τα ίδια και βλέπουν στο εμβόλιο του Κορονοϊού το σφράγισμα/χάραγμα.

       Ο αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι σφράγισμα/χάραγμα χωρίς Αντίχριστο και τα γεγονότα που σχετίζονται με αυτόν δεν μπορεί να υπάρξει.

    Υπήρξαν και υπάρχουν μόνο τύποι σφραγίσματος/χαράγματος που πλησιάζουν κλιμακωδώς όλο και πιο πολύ το πρωτότυπο, που ουδόλως όμως εξισώνονται από τους Αγίους Πατέρες με το τελικό χάραγμα και τις συνέπειές του, δηλαδή την αδυναμία να μετανοήσει, όποιος λάβει το σφράγισμα.

(Από το βιβλίο: Η Αποκάλυψη του Ιωάννου, Γεωργίου Β. Μαυρομάτη, εκδ. Αποστολική Διακονία, σελ. 220-224)

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Αποκ. 13,14 καὶ πλανᾷ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ, ὃς εἶχε τὴν πληγὴν τῆς μαχαίρας καὶ ἔζησε.

Αποκ. 13,14 Και παραπλανά τους κατοίκους της γης με τα θαυμάσια σημεία που τού επιτράπηκε να κάνει μπροστά στο θηρίο, λέγοντας στους κατοίκους της γης να κάνουν άγαλμα του θηρίου, που είχε την πληγή από σπαθί και όμως έζησε.

Αποκ. 13,15 καὶ ἐδόθη αὐτῷ πνεῦμα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα καὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ θηρίου καὶ ποιήσῃ, ὅσοι ἐὰν μὴ προσκυνήσωσι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα ἀποκτανθῶσι.

Αποκ. 13,15 Και τού επιτράπηκε να δώσει πνοή στο άγαλμα του θηρίου ώστε να μιλήσει το άγαλμα και να κάνει να θανατωθούν όσοι δεν προσκυνούν το άγαλμα του θηρίου.ΙΓ΄ 14-15. Δεν κάνει εδώ διάκριση μεταξύ αγγέλων και ανθρώπων, γιατί οι άγγελοι «τίνα έξουσιν απατάν (=ποιόν θα έχουν να εξαπατήσει;)» αυτούς, αφού η κατάσταση τους έχει αποκρυσταλλωθεί; Εδώ, λέει, πως θέλει να πλανήσει εκείνους «ών το φρόνημα ούκ ανθρώπινον, αλλά γήινον (=των οποίων το φρόνημα δεν είναι ανθρώπινο, αλλά γήινο)» (άγιος Αρέθας Καισαρείας).

Και πλανά «τους εν τη γή την διηνεκή κατοίκησιν της καρδίας έχοντας» (άγιος Ανδρέας Καισαρείας) – αυτούς που η καρδιά τους έχει μόνιμη κατοίκηση στη γη. Επειδή στήθηκε η εικόνα, δηλαδή το άγαλμα του θηρίου, επιτράπηκε στον υπασπιστή και πρόδρομό του να ζωντανέψει το άγαλμα και «ίνα δήθεν λαλήση ή εικών» (Αρέθας) - και δήθεν να λαλήσει το άγαλμα. Πώς έγινε αυτό; Έγινε «ενεργεία διαβολική (=με ενέργεια διαβολική)».

Και υπάρχουν ιστορίες από τον Απολλώνιο και άλλους ποιητές στις οποίες αναφέρεται, ότι πολλές φορές με γοητείες λαλούσαν οι δαίμονες δια αγαλμάτων και ξοάνων και δένδρων και νεκρών. Και ακόμη λαλούσαν και δια νεκρών σωμάτων, όπως και ο Σίμων ο μάγος έδειξε στους Ρωμαίους νεκρό να κινείται μπροστά στον Απόστολο Πέτρο, αν και βέβαια ο απόστολος έλεγξε την πλάνη και έδειξε μ’ αυτούς που ανέστησε, πώς ανασταίνονται οι νεκροί (Ανδρέας –Αρέθας).

Ίνα «μη καθεύδομεν ως οι λοιποί, αλλά γρηγορώμεν και νήφωμεν».

«Εν τάχει» (Αποκ. 1, 1). Γρήγορα. Σύντομα.

Πότε όλα αυτά αλήθεια θα γίνουν;

Λέγει ο άγιος Ανδρέας Καισαρείας: «Το δε εν τάχει γενέσθαι σημαίνει το τινά μεν αυτών παρά πόδας γενέσθαι της περί αυτών προρρήσεως», δηλαδή μερικά απ' αυτά που προφητεύθηκαν είναι παρά πόδας, σύντομα. Να, τώρα, κοντά! Αν θέλετε, και σύγχρονα -τότε- με την προφητεία, «και τα επί συντελεία δε μη βραδύνειν», κι εκείνα που θα είναι στο τέλος της Ιστορίας, που αναφέρονται ως προφητεία στα έσχατα, κι εκείνα δεν θα βραδύνουν, «διότι χίλια έτη παρά Θεώ ως η ημέρα η εχθές, ήτις διήλθεν λελόγισται» (Άγ. Ανδρέας Καισαρείας), διότι όπως πέρασε η χθεσινή ημέρα, έτσι είναι και τα χίλια χρόνια για τον Θεό.

Αλλά με την καταγραφήν των αποκαλύψεων (από τον Ευαγγελιστήν Ιωάννη), αγαπητοί μου, έχομε έναρξι εκείνων που θα συμβούν, τα οποία σαν μια αλυσίδα επεκτείνονται μέχρι τα έσχατα της Ιστορίας. Αυτό το «εν τάχει» σημαίνει συνεπώς μια ταχεία έναρξι, όχι όμως και ολοκλήρωσι των αποκαλυπτομένων. Διαρκώς μια αποκάλυψι, που η ολοκλήρωσί της θα είναι στο τέλος. Αρχή λοιπόν και τέλος -αφού λέμε «εν τάχει»- κατοπτεύονται, ορώνται, βλέπονται, εις μίαν και την αυτήν εικόνα. Εις μίαν και την αυτήν εικόνα.

Είναι χαρακτηριστικόν ότι αυτό το προχριστιανικό «δει», που το έχουμε στον Δανιήλ και σ' άλλους Προφήτας, είναι μάλλον χρονικώς αόριστον, ενώ το μεταχριστιανικό «δει» είναι συγκεκριμένο και «εν τάχει». Δηλαδή:

ΜΙΑ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΟΜΙΛΙΑ (π. Αθαν. Μυτιληναίου)

30. Λύσις τῆς 4ης Σφραγῖδος. Λύσις τῆς 5ης Σφραγῖδος.  6, 7 – 11 (01/11/81)

      ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΙΑ από τη σειρά "ΙΕΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ": ΟΜΙΛΙΑ 30η: ΕΔΩ

 7 Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα φωνὴν τοῦ τετάρτου ζῴου λέγοντος· ἔρχου. 8 καὶ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ἵππος χλωρός (πρασινοκίτρινος), καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ θάνατος, καὶ ὁ ᾅδης ἠκολούθει μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς, ἀποκτεῖναι ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.

Μία σημαντική επισήμανση

       Ο Γέροντας Αθανάσιος μας είχε επισημάνει τόσο κατ΄ιδίαν, όσο και δημόσια για το πώς πρέπει να διαχειριζόμαστε τον προφητικό λόγο που είναι κατατεθειμένος στην Αγία Γραφή. Μας έλεγε, λοιπόν, ότι πρώτα θα ξεσπά και θα εξελίσσεται ένα γεγονός και ύστερα θα ανατρέχουμε στην Αγία Γραφή, ώστε να ερευνήσουμε και εντοπίσουμε σε ποιο ή σε ποια σημεία της Αγίας Γραφής αναφέρεται αντίστοιχο ή αντίστοιχα γεγονότα. Έτσι διασφαλιζόμαστε στο να μην πέσουμε σε πλάνες, ή προφητειολαγνίες, ή παρερμηνείες, ή να επιζητούμε και να ασχολούμαστε μόνο με την μελέτη των προφητειών. 

Προφητείες Αγίων, Σημεία Καιρών, Αφορμή για Μετάνοια

Τὸ παρακάτω ἄρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε πρὶν ἀπὸ 5 χρόνια. Τὸ 2009. Τότε, ἡ πλειονότητα τῶν χριστιανῶν, ἔβλεπε ὅλες αὐτὲς τὶς προφητεῖες –ποὺ κάποιες ἁγιασμένες ψυχὲς διετύπωσαν– ἂν ὄχι ὡς κάτι ἐξωπραγματικό, ὁπωσδήποτε ὅμως, σὰν κάτι μακρινὸ καὶ χρονικὰ ἀπροσδιόριστο. Κι ὅσους τὶς ἐπεκαλοῦντο –μήπως καὶ ξυπνήσουν κάποιες κοιμισμένες πνευματικὲς εὐαισθησίες μέσα μας, μήπως κι ἁρπάξουμε τὴν εὐκαιρία τῆς μετανοίας– τοὺς ἔβλεπαν σὰν ζώντας καὶ ἐρχόμενους ἀπὸ ἕναν ἄλλο κόσμο.

Οἱ ἐξελίξεις ὅμως δικαιώνουν τὶς ἀνησυχίες. Πολιτικές, οἰκονομικὲς καὶ ἐκκλησιαστικές. Δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἐδῶ ἡ κατὰ γράμμα πραγματοποίηση τῶν Προφητειῶν, ἢ κάποιες συμβολικὲς ἐκφράσεις καὶ ὑπερβολές· δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει οὔτε τό πότε ἀκριβῶς. Αὐτὰ εἶναι ἄλλων εὐθύνη νὰ τὰ φανερώσουν. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι τὰ ἔσχατα διανοίγονται μπροστά μας καθαρότερα, καὶ παρὰ ταῦτα ἡ μετάνοια μας θολὴ καὶ ἀβέβαιη. Τὴν ἀπωθοῦμε σὲ κάποια, δικῆς μας προτιμήσεως καὶ ἐπιλογῆς, "ἔσχατα"!


 Τὰ θηρία τῆς Ἀποκαλύψεως εἶναι ἐδῶ καὶ βρυχῶνται. Μὲ πρῶτο τὸν Οἰκουμενισμό. Κι ἐμεῖς, ἢ ἐπικοινωνοῦμε μαζί του, ἢ ἐν διαιρέσει ὀμφαλοσκοποῦμε γιὰ τὸ δυνητικὸ ἢ τὸ ὑποχρεωτικὸ τοῦ Κανόνος, ἀντὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπὸ τοὺς παναιρετικοὺς Οἰκουμενιστὲς παρευθύς!

Ἡ περίοδος τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὴ μετάνοια, τὸ σκοπὸ τῆς ζωῆς μας· μᾶς προειδοποιεῖ:

«Ἐγγίζει ψυχὴ τὸ τέλος, ἐγγίζει καὶ οὐ φροντίζεις, οὐχ ἑτοιμάζῃ. Ὁ καιρὸς συντέμνει, διανάστηθι, ἐγγὺς ἐπὶ θύραις ὁ Κριτής ἐστιν, ὡς ὄναρ, ὡς ἄνθος ὁ χρόνος τοῦ βίου τρέχει, τί μάτην ταραττόμεθα;».

Ἐμεῖς, ὅμως –δυστυχῶς– βλέπουμε τὰ σημάδια, ἀλλὰ ἐθελοτυφλοῦμε. Εἶναι ἐκπληκτικὴ ἡ ἀδιαφορία μας. Προφητευμένη ὅμως ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κύριο, ὁ ὁποῖος εἶπε γιὰ τοὺς ἔσχατους χρόνους:

«Καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε ὁ Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾿ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας.  κατὰ τὰ αὐτὰ ἔσται ᾗ ἡμέρᾳ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀποκαλύπτεται» (Λουκ. 17, 26-30).

 (Μετάφραση: Και καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και κατά τις ημέρες του Υιού του ανθρώπου:  έτρωγαν, έπιναν, πάντρευαν, νυμφεύονταν, μέχρι την ημέρα που εισήλθε ο Νώε στην κιβωτό και ήρθε ο κατακλυσμός και τους εξολόθρεψε όλους.  Όμοια επίσης θα είναι καθώς έγινε κατά τις ημέρες του Λωτ: έτρωγαν, έπιναν, αγόραζαν, πουλούσαν, φύτευαν, οικοδομούσαν.  Αλλά την ημέρα που εξήλθε ο Λωτ από τα Σόδομα έβρεξε φωτιά και θειάφι από τον ουρανό και τους εξολόθρεψε όλους.  Κατά τον ίδιο τρόπο θα είναι την ημέρα που ο Υιός του ανθρώπου θα αποκαλυφτεί).

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΑΓΙΩΝ - ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ - ΜΕΤΑΝΟΙΑ

  Πηγή: "ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΑ"

 Ο Θεός από αγάπη μας προειδοποιεί για τα επερχόμενα δεινά, αλλά εμείς λόγω απιστίας αδιαφορούμε. Μένουμε αμετανόητοι και θα είμαστε αναπολόγητοι όταν θα ξεσπάσουν, σαν ένας δεύτερος κατακλυσμός.

Ας προσέξουμε και ας μετανοήσουμε τώρα, διότι αν αρχίσουν θα είναι πολύ αργά. Αναφέρονται μερικές εκ των προφητειών, που θα έπρεπε να κηρύττονται από τον «Kλήρο» συνεχώς, αλλά δυστυχώς λόγω αδιαφορίας και απιστίας αποσιωπούνται... ΟΥΑΙ!!!

► ΕΥΑΓΓ. ΛΟΥΚΑ, Κεφ. κα΄, στ. 35-36: «Ως παγίς γάρ επελεύσεται επί πάντας τους καθημένους επί πρόσωπον πάσης τής γής, αγρυπνείται ούν εν παντί καιρώ δεόμενοι ίνα καταξιωθήται εκφυγείν πάντα τά μέλλοντα».
► ΕΑΓΓ. ΜΑΡΚΟΥ, Κεφ. ιγ΄, στ. 6-10: «Πολλοί γάρ ελεύσονται επί τω ονόματί μου λέγοντες ότι εγώ ειμί, και πολλούς πλανήσου-σιν. Όταν δε ακούσητε πολέμους και ακοάς πολέμων, μη θροείσθε· δεί γάρ γενέσθαι, αλλ΄ ούπω το τέλος. Εγερθήσεται γάρ έθνος επί έθνος και βασιλεία επί βασιλείαν, και έσονται σεισμοί κατά τόπους, καί έσονται λιμοί και ταραχαί. Αρχαί ωδίνων ταύτα». στ. 19: «Έσονται γάρ αι ημέραι εκείναι θλίψις, οία ου γέγονε τοιαύτη απ΄ αρχής κτίσεως ής έκτισεν ο Θεός έως τού νύν καί ου μή γένηται».
► ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, Κεφ. ιστ΄, στ. 18-21:

«Καί εγένοντο αστραπαί καί φωναί και βρωνταί, καί σεισμός εγένετο μέγας, οίος ούκ εγένετο αφ΄ ου οι άνθρωποι εγένοντο επί της γής, τηλικούντος σεισμός ούτω μέγας. Καί εγένετο η πόλις η μεγάλη είς τρία μέρη, καί αι πόλεις των εθνών έπεσαν. Καί Βαβυλών η μεγάλη εμνήσθη ενώπιον τού Θεού δούναι αυτή τό ποτήριον τού οίνου του θυμού τής οργής αυτού. Καί πάσα νήσος έφυγε, καί όρη ούχ ευρέθησαν. Καί χάλαζα μεγάλη ως ταλαντιαία καταβαίνει εκ τού ουρανού επί τούς ανθρώπους· καί βλασφήμησαν οι άνθρωποι τόν Θεόν εκ τής πληγής τής χαλάζης, ότι μεγάλη εστίν η πληγή

αύτη σφόδρα».

► ΠΡΟΦ. ΗΣΑїΑΣ, Κεφ. ιγ΄, στ. 9: «Ιδού γάρ ημέρα Κυρίου έρχεται ανίατος θυμού καί οργής θείναι τήν οικουμένην έρημον και τούς αμαρτωλούς απολέσαι εξ αυτής. Οι γάρ αστέρες τού ουρανού καί ο Ωρίων καί πάς ο κόσμος τού ουρανού τό φώς ου δώσουσι, καί σκοτισθήσεται (η γη) τού ηλίου ανατέλλοντος, καί η σελήνη ου δώσει τό φώς αυτής». Κεφ. κδ΄, στ. 12-13: «Καί καταληφθή-σονται πόλεις έρημοι, καί οίκοι εγκαταλελειμμένοι απολούνται. Ταύτα πάντα έσται εν τή γή εν μέσω τών εθνών, όν τρόπον εάν τις καλαμήσηται ελαίαν, ούτως καλαμήσονται αυτούς, καί εάν παύσηται ο τρύγητος».
► ΠΡΟΦ. ΙΕΖΕΚΙΗΛ, Κεφ. λη΄, στ. 3-6: (Πως θα χρησιμοποιήσει ο Θεός τη Ρωσία στον 3ο Π.Π.) «Τάδε λέγει Κύριος· ιδού εγώ επί σέ Γώγ άρχοντα Ρώς, Μοσόχ, καί Θοβέλ καί συνάξω σε καί πάσαν τήν δύναμίν σου, ίππους καί ιππείς ενδεδυμένους θώρακας πάντας, συναγωγή πολλή, πέλται καί περικεφαλαίαι καί μάχαιραι, Πέρσαι και Αιθίοπες και Λίβυες… και έθνη πολλά μετά σού· ετοιμάσθητι, ετοίμασον σεαυτόν σύ, και πάσα η συναγωγή σού η συνηγμένη μετά σού καί έση μοι εις προφυλακήν. Αφ΄ ημερών πλειόνων ετοιμασθήσεται και επ΄ εσχάτου ετών ελεύσεται και ήξει εις τήν γήν τήν απεστραμμένην από μαχαίρας, συνηγμένων από εθνών πολλών, επί γήν Ισραήλ, ή εγενήθη έρημος δι΄ όλου...». στ. 19-20: «Εν τή ημέρα εκείνη έσται σεισμός μέγας επί τής γής Ισραήλ, καί σεισθήσονται από προσώπου Κυρίου οι ιχθύες τής θαλάσσης καί τά πετεινά τού ουρανού καί τά θηρία τού πεδίου καί πάντα τά ερπετά τά έρποντα επί τής γής καί πάντες οι άνθρωποι οι επί προσώπου της γής, καί ραγήσεται τά όρη καί πεσούνται οί φάραγγες, και πάν τείχος επί τήν γήν πεσείται».
► ΠΡΟΦ. ΙΕΡΕΜΙΑΣ, Κεφ. δ΄, 6-7: «Αναλαβόντες φεύγετε εις Σιών σπεύσατε, μή στήτε, ότι κακά εγώ επάγω από βορρά καί συντριβήν μεγάλη. Ανέβη λέων εκ τής μάνδρας αυτού, εξολοθρεύων έθνη εξήρε καί εξήλθεν εκ τού τόπου αυτού τού θείναι τήν γήν είς ερήμωσιν, καί αι πόλεις καθαιρεθήσονται παρά τό μή κατοικείσθαι αυτάς». στ. 20: «Καί ταλαιπωρίαν συντριμμόν επικαλείται, ότι τεταλαιπώρηκε πάσα η γή· άφνω τεταλαιπώρηκεν η σκηνή». στ. 24-27: «Είδον τά όρη, καί ήν τρέμοντα, καί πάντας τούς βουνούς ταρασσομένους· επέβλεψα, καί ιδού ούκ ήν άνθρωπος, καί πάντα τά πετεινά τού ουρανού επτοείτο· είδον, καί ιδού ο Κάρμηλος έρημος, καί πάσαι αί πόλεις εμπεπυρισμέναι πυρί (Ο ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ) από προσώπου Κυρίου, καί από προσώπου οργής θυμού αυτού ηφανίσθησαν. ΤΑΔΕ ΛΕΓΕΙ ΚΥΡΙΟΣ˙ ΕΡΗΜΟΣ ΕΣΤΑΙ ΠΑΣΑ Η ΓΗ, ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΝ ΔΕ ΟΥ ΜΗ ΠΟΙΗΣΩ».
► ΠΡΟΦ. ΣΟΦΟΝΙΑΣ, Κεφ. α΄, στ. 13-17: «Καί έσται η δύναμις αυτών εις διαρπαγήν καί οί οίκοι αυτών εις αφανισμόν, καί οικοδομήσουσιν οικίας καί ου μή κατοικήσουσιν εν αυταίς καί καταφυτεύσουσιν αμπελώνας καί ου μή πίωσι τόν οίνον αυτών. Ότι εγγύς ημέρα Κυρίου η μεγάλη... ημέρα οργής η ημέρα εκείνη, ημέρα θλίψεως και ανάγκης, ημέρα αωρίας και αφανισμού, ημέρα γνόφου καί σκότους, ημέρα νεφέλης και ομίχλης,... Καί εκθλίψω τούς ανθρώπους, και πορεύσονται ώς τυφλοί, ότι τώ Κυρίω  ΕΞΗΜΑΡΤΟΝ... -ΒΓΗΚΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ-».
► ΠΡΟΦ. ΖΑΧΑΡΙΑΣ, Κεφ. ιγ΄, στ. 8-9: (Τα 2/3 του παγκόσμιου πληθυσμού θα εξολοθρευτούν) «Και έσται εν πάση την γή, λέγει Κύριος, τά δύο μέρη αυτής εξολοθρευθήσεται καί εκλείψει, τό δέ τρίτον υπολειφθήσεται έν αυτή· καί διάξω τό τρίτον διά πυ-ρός».
► ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΑΙΤΩΛΟΣ: «1. Θα προσπαθήσουν να το λύσουν με την πένα, μα δεν θα μπορούν. 99 φορές με τον πόλεμο και 1 με την πενα. 2. Όταν ακούτε ότι ο πόλεμος άρχισε, τότε κοντά είναι. 3. Θα έρθει ξαφνικά· ή το άλογο στο αλώνι (Ιούλιος) ή το βόδι στο χωράφι (Νοέμβριος). 4. Ο χαλασμός θα γίνει από έναν κασσιδιάρη (κασίδα = πάθηση της κεφαλής που χαρακτηρίζεται από τριχόπτωση). 5. Οι Τούρκοι θα φύγουν αλλά θα ξανάρθουν πάλι και θα φτάσουν ως τα Εξαμίλια (υπάρχουν περισσότερες από μια περιοχές στην Ελλάδα, με αυτό το τοπωνύμιο, κατά άλλους όμως ο Άγιος δεν αναφέρεται σε περιοχή, αλλά προσδιορίζει απόσταση). Θα φύγουν όμως γρήγορα να φυλάξουν τα σύνορά τους, γιατί θα κατέβουν οι Ρώσοι· στο τέλος θα τους διώξουν ως την Κόκκινη Μηλιά. 6. Μια γυναίκα τότε θα διώχνει 10 Τούρκους με την ρόκα της. 7. Το ξανθό γένος θα βοηθήσει και η Πόλη θα δοθεί στους Έλληνες. 8. Θα έρθει μια μέρα που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα (οι μηχανές). 9. Θα δείτε να πετάνε άνθρωποι στον ουρανό σαν μαυροπούλια και να ρίχνουν φωτιά στον κόσμο.

Όσοι θα ζουν τότε θα τρέξουν στα μνήματα και θα φωνάζουν: «’Εβγάτε σεις οι πεθαμένοι να μπούμε μεις οι ζωντανοί». 10. Θα έρθει ξαφνικά. Να έχετε ένα σακούλι σιτάρι κρεμασμένο στη θύρα. Να το πάρετε μαζί σας φεύγοντας, για να φάνε τα παιδιά σας. 11. Πίσω από μια πόρτα αν κρυφθεί κανείς, γλιτώνει· θα είναι βιαστικό. 12. Να έχετε 3 θύρες· αν σας πιάσουν την μια να φύγετε από την άλλη. 13. Μετά τον πόλεμο οι άνθρωποι θα τρέχουν μισή ώρα δρόμο, για να βρουν άνθρωπο και να τον κάμουν αδελφό. 14. Πολλά χωριά θα καταστραφούν, οι τρεις χώρες θα γίνουν μία. 15. Πολλά θα συμβούν, οι πολιτείες θα καταντήσουν σαν παράγκες. 16. Τρία χωρία θα μαγειρεύουν σε ένα τσουκάλι. 17. Τόσα πολλά θα γίνουν, που οι μανάδες θα γεννούν πρόωρα από τον φόβο τους. 18. Οι άνθρωποι θα μείνουν πτωχοί, γιατί δεν θα έχουν αγάπη στα δέντρα. 19. Θα είναι μέσα του 8ου αιώνος που θα γίνουν αυτά (τα περί αντίχριστου και εσχάτων ημερών -κατά την εκκλησιαστική έννοια, κάθε αιώνας αντιστοιχεί σε 1.000 έτη. Ήδη διανύουμε τη 2η δεκαετία, του 2ου μισού, του 8ου αιώνος, από Αδάμ-)».

Οι Προφητείες που αποκαλύπτονται στους Αγίους της Εκκλησίας μας, υπό του Αγίου Πνεύματος εκπορεύονται και επομένως είναι πλήρους αλήθειας και θα επαληθευτούν επακριβώς. 

Οι Πατέρες επισημαίνουν ότι ναι μεν αποκαλύπτονται τα μέλλοντα προφητικώς, ώστε οι πιστοί να βρίσκονται σε πνευματική εγρήγορση και να αναγνωρίζουν τα σημεία των καιρών, όμως δεν είναι δυνατόν να ερμηνευθούν πλήρως, παρά μόνο κατόπιν υλοποιήσεώς τους.

Σε πολλούς Αγίους ο Θεός αποκάλυψε τα απόρρητα μυστήρια του μέλλοντος, στο μέτρο που ο ίδιος θέλησε και παραχώρησε να καταγραφούν, μόνο όσα εκείνος επέτρεψε, συνήθως με αλληγορικό τρόπο, ώστε να γίνονται κατανοητά από αυτούς οι οποίοι βρίσκονται σε νήψη, σε κοινωνία δηλαδή με τον Θεό και είναι άξιοι σωτηρίας. Αυτό είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό στην περίπτωση των προφητειών που αφορούν τους έσχατους καιρούς και ακόμα περισσότερο στο βιβλίο της Αποκάλυψης του Ευαγγελιστή Ιωάννη.

Οι Άγιοι έχουν ερμηνεύσει μερικώς αυτό το προφητικό βιβλίο, καθώς ο Κύριος πολλά θέλησε να τα κρατήσει απόρρητα από τους πολλούς, έως σήμερα. Έτσι μιλάμε κυρίως για μια προσέγγιση των προφητευθέντων και όχι για πλήρη ερμηνεία τους. Όσο όμως η ανθρωπότητα θα πορεύεται προς τον αντίχριστο και το σφράγισμά του, τόσο περισσότερο θα γίνεται κατανοητό το περιεχόμενο των προφητειών.

Παραθέτουμε τα λόγια ενός σύγχρονου γέροντα, που ειπώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2007.Παρουσιάζουν δε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και φαίνεται να αποτελούν μια σύγχρονη αποκάλυψη του Θεού, καθώς ταυτίζονται κατά πολύ με τις προφητείες των Αγίων. Καλό είναι κάθε χριστιανός να τις έχει υπ’ όψιν του, πλην όμως, η έκβαση των γεγονότων θα δείξει αν όντως αποτελούν αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος.
Ο γέροντας αναφέρθηκε αρχικά στην επερχόμενη τότε οικονομική κρίση, λέγοντας πως θα ξεσπάσει τις επόμενες ημέρες, θα είναι τεχνητή, παγκοσμίου κλίμακας, προκαλώντας κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος’’, όπως και έγινε και συνέχισε αναφέροντας περίπου τα παρακάτω:

Ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος θα συντελεστεί σε 7 διαδοχικές φάσεις - συρράξεις και θα κορυφωθεί σταδιακά.

Ο κάθε επί μέρους πόλεμος θα είναι σφοδρότερος του προηγουμένου και θα εμπλέκει όλο και περισσότερα έθνη, ενώ θα μεσολαβούν διαστήματα ‘’ειρήνης’’. Οι άνθρωποι των οποίων οι χώρες θα βρίσκονται σε πόλεμο, θα τρέχουν και θα παρακαλούν τον Θεό, όμως δεν θα εισακούονται. Οι λαοί που θα ζουν σε μη εμπόλεμες χώρες, δεν θα παραδειγματίζονται και δεν θα συνετίζονται από τις συμφορές των γειτόνων τους, αλλά θα ζητούν τον πόλεμο και την καταστροφή για να εκδικηθούν τους εχθρούς τους. Ο Πόλεμος τελικά θα εξαπλωθεί σταδιακά, σε παγκόσμιο επίπεδο. Ερείπια, καταστροφή, πείνα, δυστυχία, επαναστάσεις, λεηλασίες και αρρώστιες θα κυριαρχούν πα-ντού.
► Ο Πρώτος Πόλεμος ήταν αυτός που έγινε ήδη, μεταξύ Ρωσίας και Γεωργίας. Η Ρωσία αργότερα όμως θα δεχθεί και άλλη πρόκληση - επίθεση από την Γεωργία και αυτή τη φορά η Ρωσία θα την καταστρέψει ολοσχερώς. Δυστυχώς οι απώλειες του άμαχου πληθυσμού της Γεωργίας θα είναι τρομακτικές. Όσο οι Ρώσοι θα πολεμάνε στη Γεωργία, θα υποκινηθούν οι Ουκρανοί από τους Αμερικάνους και θα δημιουργήσουν έντονες προκλήσεις εναντίον τους. Η Τουρκία τότε θα επιτρέψει σε αμερικάνικα πλοία και αεροσκάφη να περάσουν από τα στενά του Ελλησπόντου και από τον εθνικό εναέριο χώρο της, για να χτυπήσουν τους Ρώσους. Τότε θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για τους Τούρκους. Οι Ρώσοι θα καταλάβουν πολύ σύντομα τους Ουκρανούς και θα γίνουν δεκτοί με ενθουσιασμό στις πόλεις. Επάνω από την Ουκρανία και την Εύξυνο Πόντο θα πολεμήσουν για πρώτη φορά (αερομαχίες) Αμερικάνοι και Ρώσοι και θα υπερισχύσουν οι Ρώσοι συντριπτικά. Στην Τουρκία θα έχει επιβληθεί δικτατορία και θα εξεγερθούν οι Κούρδοι. Θα ακολουθήσει παγκόσμια οικονομική αναταραχή, παύση των πληρωμών, κατάρρευση της μία οικονομίας μετά την άλλη, λαϊκές εξεγέρσεις με οικονομικά αιτήματα και άρνηση στράτευσης των Ευρωπαίων.
► Έπεται επίθεση Αμερικής και Ισραήλ κατά του Ιράν. Ο πόλεμος για ευλογία της Ελλάδας θα ‘’πιαστεί από κάτω’’ («Αν ο πόλεμος πιαστεί από κάτω, λίγα δεινά θα πάθετε. Αν όμως πιαστεί από πάνω, θα καταστραφείτε». -Άγιος Κοσμάς Αιτωλός). Όμως θα ξεσπάσει πόλεμος και στην γειτονία μας. Αλβανοί, Κροάτες, Βόσνιοι μουσουλμάνοι, Αμερικανοί και λίγοι Νατοϊκοί, εναντίον Ρωσίας και Σερβίας (Ορθοδόξων). Στη Ελλάδα θα πέσει η κυβέρνηση και θα πάμε σε εκλογές. Τότε ακριβώς η χούντα που θα κυβερνά την Τουρκία θα μας επιτεθεί, όμως οι Ρώσοι θα κινηθούν ταχύτατα προς νότο, βιαζόμενοι να καταλάβουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα την Τουρκία, ώστε να μην προλάβει το ΝΑΤΟ να την ενισχύσει.
Η Τουρκία θα χτυπηθεί με σφοδρότητα και θα καταστραφεί ολοκληρωτικά. Προηγουμένως οι Ρώσοι θα έχουν εισβάλλει σε Γεωργία, Ουκρανία, Αρμενία και Αζερμπαϊτζάν, απωθώντας τα αμερικάνικα στρατεύματα. Θα εισβάλλουν και στον βορρά κατακτώντας όλες τις Σκανδιναβικές χώρες (Φιλανδία, Νορβηγία, Σουηδία), διότι ενώ αυτές φαινομενικά θα κρατάνε ουδέτερη στάση, θα σχεδιάζεται ένα μεγάλο χτύπημα από τα εδάφη τους, κατά του άμαχου ρωσικού πληθυσμού. Η καταστροφή που θα υποστούν θα συγκλονίσει την ανθρωπότητα. Στην συνέχεια οι Ρώσοι θα εισβάλλουν σε Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία, Ρουμανία και Μολδαβία. Οι λαοί των Ορθόδοξων κρατών της Βαλκανικής (Σέρβοι και Ρουμάνοι, όχι όμως οι Βούλγαροι), θα εξεγερθούν και θα ανατρέψουν τις υπόδουλες κυβερνήσεις τους, συμμαχώντας με τους Ρώσους.
► Κατόπιν οι Ρώσοι θα κατέβουν νότια για να βοηθήσουν τους συμμάχους τους, Άραβες και κυρίως τους Ιρανούς που θα δέχονται επίθεση από τους Αμερικάνους. Οι Αμερικάνοι θα έχουν καταλάβει την παραλιακή ζώνη του Ιράν έπειτα από λυσσαλέο αγώνα, όμως δεν θα μπορούν να προχωρήσουν στο εσωτερικό της χώρας, εξαιτίας μεγάλης αντίστασης των Περσών. Οι Ρώσοι θα σαρώσουν όλη την Περσία και θα καταστρέψουν τις αμερικανο-νατοϊκές δυνάμεις. Μετά θα εισβάλλουν σε Ιράκ, Συρία, Ιορδανία, Λίβανο, Κουβέιτ και τέλος στο Ισραήλ. Τότε θα υπάρξει η πρώτη προσπάθεια χρήσης πυρηνικών όπλων από Η.Π.Α. και Ισραήλ, αλλά θα τα εξουδετερώσουν οι Ρώσοι προκαλώντας παγκόσμια διακοπή ενέργειας και επικοινωνιών. Ύστερα θα προχωρήσουν στην Αίγυπτο και θα καταλάβουν την διώρυγα του Σουέζ. Κατά την προέλασή των Ρώσων προς Αίγυπτο, θα διέλθουν τα στρατεύματά τους μέσω του εναέριου και χερσαίου, ελληνικού χώρου, ταχυκίνητα, χωρίς η Ελλάδα να υποστεί ζημιές. Αυτή η ικανότητά τους να μπορούν να μετακινούν στρατεύματα μεγάλου όγκου, σε μικρό χρονικό διάστημα, θα αποτελέσει στρατηγικό πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους. Κατόπιν θα στραφούν στα Βαλκάνια για να βοηθήσουν τους Σέρβους, που θα δέχονται επίθεση από το ΝΑΤΟ και από μουσουλμανικά και καθολικά κράτη των Βαλκανίων και θα νικήσουν.
► Αυτό που θα κάμψει τους Ρώσους, οδηγώντας τους σε αναδίπλωση δυνάμεων, είναι η προδοσία των Κινέζων. Ενώ αρχικά θα είναι μαζί τους, στη συνέχεια έναντι του μεγαλύτερου ανταλλάγματος που συμφωνήθηκε ποτέ, την κατοχή της Σιβηρίας, θα από-χωρήσουν και θα επιτρέψουν στα εχθρικά στρατεύματα να χτυπήσουν τους Ρώσους πισώπλατα.
► Οι Ρώσοι θα αναδιπλωθούν στην ανατολική Θράκη και στα απέναντι Μικρασιατικά εδάφη. Οι δυτικοί θα αποβιβαστούν στην Αλβανία (στρατεύματα 3.000.000) και μέσω της παρεγνατίας οδού, θα κινηθούν ανατολικά. Λόγω όμως εκτεταμένων καταστροφών που θα έχει υποστεί το οδικό δίκτυο, θα διοχετεύσουν το μεγαλύτερο τμήμα των νατοϊκών δυνάμεων από την Ελλάδα, μέσω της Εγνατίας οδού. Αυτό θα το κάνουν αφενός γιατί το ελληνικό οδικό δίκτυο θα έχει υποστεί μικρές καταστροφές, καθώς μέχρι τότε η Ελλάδα θα έχει κρατήσει ουδέτερη στάση και αφετέρου διότι οι Ρώσοι θα επιλέξουν να μην χτυπήσουν ομόδοξη και φιλικά προσκείμενη χώρα.

Οι δυτικοί όμως θα μισούνε τρομερά τους Έλληνες, γιατί δεν πολέμησαν εναντίον των Ρώσων και διότι δεν θα έχουν υποστεί τόσο σημαντικές καταστροφές και απώλειες. Αλίμονο τότε στους Έλληνες που θα πέφτουν στα χέρια τους. Με αστείες δικαιολογίες και ερωτήσεις, θα καλείται να απαντήσει ο κάθε αγρότης και βοσκός σχετικά με το αν είναι κοντά ή μακριά η Πόλη και θα βασανίζονται μέχρι θανάτου («Θα σας ρωτούν αν είναι μακριά η Πόλη εσείς να μην λέτε την αλήθεια, διότι θα σας κακοποιήσουν». -Άγιος Κοσμάς Αιτωλός-). Τα στρατεύματα θα παρεκκλίνουν της πορείας τους και θα επιτίθενται σε μικρές και μεγάλες πόλεις. Τα αίσχη των παπικών σταυροφόρων θα επαναληφθούν.

Σπίτια θα λεηλατούνται, γυναίκες ανεξαρτήτου ηλικίας θα βιάζονται, αθώοι πολίτες θα δολοφονούνται, εκκλησίες θα πυρπολούνται και το κακό θα είναι συνεχόμενο, διότι οι στρατιωτικές μονάδες θα διαδέχονται η μια την άλλη. 

Μοναδική σωτηρία θα αποτελεί η φυγή στα βουνά και στα δάση (Λέτε για αυτό να μας καίνε;). Τμήμα των νατοϊκών στρατευμάτων θα διοχετευθεί μέσω Θεσσαλίας. Τρομερή καταστροφή θα περιμένει τους κατοίκους των περιχώρων. Τα χωριά του κάμπου θα καταστραφούν γιατί δεν διαθέτουν φυσική κάλυψη, θα γλιτώσουν μόνο τα χωριά που βρίσκονται στους πρόποδες Ολύμπου και Κίσαβου («Όσα χωριά είναι κοντά σε δρόμο πολλά θα τραβήξουνε», «Τα χωριά του κάμπου θα πάθουν χαλάστρα, ενώ στις ποδιές του Κισσάβου θα κοιμηθούν σκλάβοι και θα ξυπνήσουν ελεύθεροι», «Σπίτια μεγάλα μην κάνετε. Λιάσες να κάμνετε να μην σας έρχονται μέσα», «Οι βράχοι και οι λάκκοι θα είναι γεμάτοι κόσμο» -Άγιος Κοσμάς Αιτωλός).

Οι στρατιωτικές δυνάμεις από Θεσσαλία και Εγνατία θα ενωθούν έξω από την Πόλη, όμως ο «μισθός» των νέων σταυροφόρων θα είναι βαρύς και ολέθριος μπροστά στα τείχη της Κωνστ/πολης (θα υπερισχύσουν οι Ρώσοι και θα παραδώσουν την Πόλη στους Έλληνες). Εκεί ανοσιουργήματα θα υποστούν οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοί της («Από τρία μπουγάζια (μπουγάζι = θαλάσσιο πέρασμα) στενά, Κρα, Κράψη και Μουζίνα, θα περνούν πολλά στρατεύματα για την Πόλη», «Θα ζητήσουν να σας πάρουν και στρατιώτες. Δεν θα προφθάσουν όμως», «Ο στρατός αυτός (ελληνικός) δεν θα φθάσει στην Πόλη, στη μέση του δρόμου θα μάθει ότι ο πόλεμος τελείωσε.», «Στην Πόλη θα χυθεί τόσο αίμα που τριχρονίτικο δαμάλι θα πλέξει» = πλεύσει, δαμάλι = μοσχάρι / δάμαλος = σημείο του ποδιού λίγο πάνω από τον αστράγαλο -Άγ. Κοσμάς Αιτωλός-).
► Ο γέροντας δεν αποκάλυψε τα περαιτέρω. Οπότε ο πυρηνικός πόλεμος των 3 ημερών θα ακολουθήσει τα παραπάνω γεγονότα. Ο Άγιος Χαραλάμπης, δια Χριστόν σαλός, είχε προφητεύσει περί του 3ου παγκοσμίου πολέμου, ότι η Ρωσία θα γίνει για 5,5 μήνες παγκόσμια υπερδύναμη, αλλά στο τέλος θα ηττηθεί από τους Αμερικανούς, τους οποίους όμως δε θα βρεθούν χέρια να τους χειροκροτήσουν. Ουσιαστικά νικητής δεν θα υπάρξει, καθώς η γη θα μεταβληθεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο. Όπως είπε και ο γέροντας, η Αμερική θα καταστραφεί ολοσχερώς και το 90 0/0 των υπηκόων της θα θανατωθεί (η πτώση της πόρνης Βαβυλώνας της Αποκάλυψης).
► Για την επίθεση της Τουρκίας ο γέροντας διευκρίνισε τα ακόλουθα: Οι Τούρκοι έχουν σχεδιάσει να καταλάβουν μερικά μεγάλα ελληνικά νησιά (ενδεχομένως για να τα ανταλλάξουν ύστερα με την ανατολική Θράκη). Παράλληλα θα ξεσηκώσουν μουσουλμάνους, οικονομικούς μετανάστες της χώρας μας, τους οποίους θα έχουν προμηθεύσει με στρατιωτικό εξοπλισμό και θα ακολουθήσουν πράξεις δολιοφθοράς, όπως ανατινάξεις γεφυρών, δρόμων, εμπρησμοί, καταστροφές υδραγωγείων (ενδεχομένως και μόλυνση του πόσιμου νερού) κ.α.. Τελικά όμως θα επιχειρήσουν τον απόλυτο αιφνιδιασμό. Θα επιβιβάσουν τα στρατεύματά τους σε πλοία και θα κατευθυνθούν για αποβίβαση από Καβάλα μέχρι Αθήνα, ενώ για αντιπερισπασμό θα επιτεθούν και στην Κύπρο, όπου θα δοθούν σκληρές μάχες και θα υπάρξουν μεγάλες απώλειες στον στρατό και στον άμαχο πληθυσμό. Θα φτάσουν μια ανάσα από τον στόχο τους, μόλις 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές (τα «εξαμίλια» που προεφήτευσε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός), όμως λόγω της γρήγορης καθόδου των Ρώσων θα αναγκαστούν να αποσύρουν όλες τους τις δυνάμεις, για να υπερασπιστούν την πατρίδα τους. Τότε οι ελληνο-κυπριακές δυνάμεις θα ανακαταλάβουν τα κατεχόμενα εδάφη. Δυστυχώς θα συμβούν και γεγονότα εθνικών εκκαθαρίσεων.
► Για την οικονομική κρίση, είπε και τα εξής: Καλό είναι ο καθένας να φροντίσει να οικονομήσει τα αναγκαία για την οικογένειά του. Η κρίση θα έχει αυξομειώσεις, προσπαθώντας να σπείρουν απόγνωση και πανικό. Ο κόσμος θα χάνει τις καταθέσεις και θα απολύεται από τις δουλείες του. Μετά από μια έξαρση της κρίσης, τις πρώτες ημέρες, θα φαίνεται ότι όλα βρίσκονται υπό έλεγχο. Τότε όμως θα χτυπήσουν πιο σκληρά και αλύπητα. Οι δόσεις των δανείων θα δεκαπλασιαστούν σε μια νύχτα. Άνθρωποι θα αυτοκτονούν, καταστήματα και τράπεζες θα λεηλατούνται και θα πυρπολούνται, η οικονομία θα καταρρεύσει και θα επιβληθούν πρωτοφανείς φόροι, ακόμη και στα οικόσιτα ζώα («Θα βάλουν φόρο στις κότες και στα παράθυρα», «Θα σας δώσουν λεφτά με το τσουβάλι, αλλά δεν θα προλάβουν να τα πάρουν πίσω» -Άγιος Κοσμάς Αιτωλός). Ο επερχόμενος πόλεμος όμως θα τα ανατρέψει όλα.

► ΑΠΟΣΤ. ΠΑΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Β΄ ΕΠΙΣΤΟΛΗ, Κεφ. δ΄, στ. 3-4: «Έσται γάρ καιρός ότε τής υγιαινούσης διδασκαλίας ουκ ανέξονται, αλλά κατά τάς επιθυμίας τάς ιδίας εαυτοίς επισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι την ακοήν, και από μέν της αληθείας την ακοήν αποστρέψουσιν, επί δε τούς μύθους εκτραπήσονται».
► ΑΓΙΟΣ ΝΕΙΛΟΣ ΜΥΡΟΒΛΙΤΗΣ Ο ΕΝ ΑΘΩ ΑΣΚΗΘΕΙΣ: «Οι άνθρωποι στερούμενοι την Χάριν του Αγίου Βαπτίσματος, εξ’ αιτίας της αμαρτίας και της ανομίας, θα διάγουν εν μέσω θλίψεων και θανάτων, δυστυχούντες από την έλλειψη αγάπης και σωφροσύ-νης, στερούμενοι από Αρχιερείς και Ιερείς Αγίους και δίκαιους. Κατά το 1900 έτος, βαδίζοντας προς τον μεσασμό του 8ου αιώνος, ο κόσμος του καιρού εκείνου θα αρχίσει να γίνετε αγνώριστος, πλησιάζοντας η έλευση του αντίχριστου. Θα θολώσει η διάνοια των ανθρώπων από τα σαρκικά πάθη και θα αυξηθεί η ανομία και η ασέβεια, θα μετασχηματιστούν οι μορφές των ανθρώπων και δεν θα γνωρίζονται οι άνδρες από τις γυναίκες, δια την αναίσχυντο ενδυμασία και των τριχών της κεφαλής τους. Οι άνθρωποι εκείνων των καιρών θα αγριέψουν και θα γίνουν σαν θηρία, από την πλάνη του αντίχριστου. Δεν θα υπάρχει σεβασμός και οι ποιμένες των Χρι-στιανών, Αρχιερείς και Ιερείς, θα είναι άνθρωποι ματαιόδοξοι και ασεβείς. Τότε θα αλλάξουν τα ήθη και οι παραδόσεις των Χρι-στιανών και της Εκκλησίας και αλίμονο εις τους Χριστιανούς, διότι θα στερηθούν τελείως την Πίστη».
► ΑΒΒΑΣ ΠΑΜΒΩ: «Θα έρθουν ημέρες που οι Χριστιανοί θα προσθέτουν, θα αφαιρούν και θα μεταβάλλουν τας βίβλους των Αγίων Ευαγγελίων, των Αγίων Αποστόλων, των Προφητών και των Ιερών Πατέρων και θα μαλακώσουν τις Αγίες Γραφές, γράφοντας τροπάρια και άσματα και λόγους τεχνολογικούς, διότι η ερχόμενη γενεά θα μεταβάλει τας γραφάς σύμφωνα μη την δική της επιθυμία 
(π.χ. 1. Η αλλαγή του ημερολογίου, για επιστημονικούς δήθεν λόγους, 
2. Στο «Σώσον Κύριε τον λαόν σου» το «νίκα τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος» αλλάχθηκε σε «νίκα τοις ευσεβεύσι κατ΄ εναντίον δωρούμενος», στην εκκλησία του νέου ημερολογίου, 
3. Η κατάργηση της ανάγνωσης των ορισθέντων αναθεμάτων, υπό των Αγίων 7 Οικουμενικών Συνόδων, κατά των αιρετικών, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, στην εκκλησία του νέου ημερολογίου, 
4. Η άρση της ακοινωνησίας και της αμνημονησίας με τους αιρετικούς παπικούς και των κατά αυτών αναθεμάτων, ορισθέντων υπό της Πανορθοδόξου Συνόδου που συνεκλήθει υπό του Μέγα Φωτίου, το 879 μ.Χ. και εν γένει η ένωση των θρησκειών υπό του Πάπα). Οι Ιερωμένοι θα το ρίξουν στην αναρχία, οι δε μοναχοί θα ξεκλίνουν προς την αμέλεια.
Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες θα θεωρούν ανάξιο πράγμα να φροντίζουν για την σωτηρία της δικής τους ψυχής αλλά και του ποιμνίου τους, θα είναι οκνηροί στις προσευχές τους και πρόχειροι στις κατακρίσεις τους. Τους βίους, τις διδαχές και τα παραδείγματα των Αγίων Πατέρων δεν θα ενδιαφέρονται μήτε να τα μιμηθούν, μήτε καν να τα ακούσουν. Σε εκείνους πλέον τους καιρούς, όποιος μπορέσει να σώσει την ψυχή του και παρακινήσει κι άλλους να σωθούν, θα ονομασθεί μέγας εις την Βασιλεία του Θεού».

► ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΑΙΤΩΛΟΣ: «1. Οι κληρικοί θα γίνουν οι χειρότεροι (θα διάγουν εντελώς ανήθικο βίο) και οι ασεβέστεροι (θα προδώσουν όσο ποτέ άλλοτε την πίστη) όλων. 2. Μην περιμένετε από ιερείς και θεολόγους, θεολόγοι να γίνεται εσείς στα παιδιά σας. 3. Θα βγουν πράγματα από το σχολείο που ο νους σας δεν φαντάζεται.4. Εκείνη την εποχή τα μειράκια (μικρά παιδιά) θα γνωρίζουν περισσότερα από τους γεροντότερους. 4. Τα μικρά παιδιά θα είναι πιο πονηρά από τους μεγάλους. 5. Το κακό θα σας έρθει από τους διαβασμένους. 6. Οι άνθρωποι θα καταντήσουν γυμνοί (ψυχικά και σωματικά), γιατί θα γίνουν τεμπέληδες. 7. Θα έρθει καιρός που ο διάβολος θα φέρει γύρα τη γή με το κολοκύθι του (δορυφόροι - ίντερνετ). 8. Θα έρθει καιρός που δεν θα ακούτε (μαθαίνετε) τίποτα (η ψευδής πληροφόρηση δια των Μ.Μ.Ε. και η παντελής απουσία του αληθινού Λόγου του Θεού, ώστε να ετοι-μαστεί το έδαφος για την έλευση του ανόμου -ήδη συντελούνται-. Ενδεχομένως να αναφέρεται και σε πιθανή διακοπή των επικοινωνιών, όταν ξεσπάσει ο πόλεμος). 9. Θα έρθει καιρός που ο διάβολος θα βάλει τα καβούκι του στα σπίτια σας και τα κέρατά του στα κεραμίδια σας• και θα ακούτε ό, τι σας λέει μέσα από ένα κουτί και θα το έχετε σαν ‘’θεό’’ (η τηλεόραση). 10. Τον Πάπα να καταρά-σθε διότι αυτός θα είναι η αιτία του ΚΑΚΟΥ (του γενικού κακού - πολέμου). 11. Μετά το γενικό πόλεμο (3ο Παγκόσμιο Πόλεμο) θα ζήσει ο λύκος με τ΄ αρνί».
► ΑΓΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ή ΠΑΠΟΥΛΑΚΟΣ: Όλα αυτά θα συμβούν, όταν οι άνθρωποι φορέσουν στενά.
► ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΚΟΣΜΑΣ ΦΛΑΜΙΑΤΟΣ: (Προς τον Άγιο Χριστοφόρο ή Παπουλάκο, περί το 1850) «Θα τρίζουν τα κοκάλα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, με την κατάντια της Εκκλησίας μας -από τότε είχε ο ανώτερος κλήρος συνταχθεί με τον ‘’Καίσαρα’’».
► ΑΒΒΑΣ ΜΩΥΣΗΣ Ο ΑΙΘΙΟΨ: «Οι μοναχοί θα περπατούν ανάμεσα στους θορύβους και στις ταραχές, εσκοτισμένοι, ανωφελείς και ράθυμοι, μη επιμελούμενοι την αρετή, υποδουλωμένοι στα πάθη της αμαρτίας και θα συναναστρέφονται μέσα στις πόλεις χωρίς φόβο θεού, με λαιμαργία και οινοποσία… Στις μέρες εκείνες θα βασιλεύει το μίσος και η διχόνοια στα κοινόβια μοναστήρια. Θα χειροτονούνται ηγούμενοι και ποιμένες των μοναχών, άνθρωποι αδόκιμοι, μη διακρίνοντες την δεξιάν οδό από την αριστερά και πολλοί μοναχοί θα απορρίψουν το σχήμα για να παντρευτούν».
► ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: «Θα έχει ως κατοικία του (ο αντίχριστος) το ναό του Θεού, όχι μόνο αυτόν που είναι στα Ιεροσόλυμα (του Σολομώντος), αλλά και σε όλες τις τοπικές εκκλησίες (τότε ο αντίχριστος θα έχει γίνει παγκόσμιος ηγέτης και άρχων της οικουμενικής εωσφορικής «εκκλησίας», που θα προκύψει ως αποτέλεσμα της ένωσης των επί μέρους θρησκειών της υ-φηλίου, σε μια Πανθρησκεία, συμμετεχόντων και των αποστατών «Χριστιανών»)».
► ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ: «Προσέχεται αδελφοί μου τις μεθόδους του θηρίου. Αρχίζει από την κοιλιά, ώστε όταν κανείς στε-νοχωρηθεί μην έχων τροφές, να αναγκασθεί να λάβει την σφραγίδα εκείνου, στο δεξί χέρι και στο μέτωπο. Η έλευση του ανόμου θα γίνεται αντιληπτή σ’ αυτούς που έχουν την σκέψη τους προσηλωμένη εις τα ουράνια, σε εκείνους δε που έχουν την σκέψη τους στα βιωτικά πράγματα, δεν θα γίνει αντιληπτή, και τούτο διότι θα είναι δεμένοι με αυτά».
► ΕΑΓΓ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Κεφ. ε΄, στ. 43: Εγώ (ο Ιησούς Χριστός) ελήλυθα (ήρθα) εν τώ ονόματι τού πατρός μου, καί ου λαμβάνετέ με (δεν με δηχθήκατε)· εάν άλλος έλθη εν τώ ονόματι τώ ιδίω (εν ονόματί μου), εκείνον λήψεσθε (θα δεχθείτε -τον αντίχριστο δηλαδή).

► ΑΓΙΟΣ ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΠΑΠΑΣ ΡΩΜΗΣ:
«1. Η έννοια της σφραγίδας του αντίχριστου, είναι ότι: «Αρνούμαι τον Ποιητην του ουρανού και της γης. Αρνούμαι το Άγιον Βάπτισμα. Αρνούμαι να λατρεύω τον Χριστό. Αρνούμαι την Βασιλεία των ουρανών και αγαπώ την κόλασιν. Αρνούμαι τον Σταυρόν και δέχομαι το δικό σου σφράγισμα. Θα θρηνήσει τότε η Εκκλησία του Θεού, με πένθος μεγάλο, διότι μήτε Λειτουργία, μήτε το Τίμιο Σώμα και Αίμα του Χριστού, δεν θα φανεί εκείνες τις ημέρες, η λειτουργία θα σβήσει, οι αναγνώσεις των γραφών δεν θα ακούγονται και οι διδαχές και οι ψυχωφελείς διηγήσεις, θα καταργηθούν (το μείζον μέρος τους πληρώματος της Εκκλησίας, θα συνταχθεί με τον αντίχριστο, δια της ένωσης των θρησκειών και του σφραγίσματός του, οπότε και δεν θα αποτελεί τμήμα της -διωκόμενης τότε- Εκκλησίας υπό του αντίχριστου, αλλά ως κατέχοντες τα οικοδομήματα και τον τύπο μόνο της πίστεως, απέχοντες όμως εκ της Χάριτος του Άγιου Πνεύματος και της σωτηρίας, θα τελούν υπό αυτού, προσκυνώντας τον σαν «θεό»).
2. Στους έσχατους καιρούς πολλοί άνθρωποι θα αυτοκτονούν, ερχόμενοι σε απόγνωση».

► ΠΡΟΦ. ΗΣΑїΑΣ Κεφ. μα΄, στ. 17-19: «Και αγαλλιάσονται οι πτωχοί και οι ενδεείς· ζητήσουσιν γάρ ύδωρ, καί ούκ έσται, η γλώσσα αυτών από της δίψης εξηράνθη· εγώ Κύριος ο Θεός, εγώ επακούσομαι ο Θεός Ισραήλ, και ούκ εγκαταλείψω αυτούς. Αλλά ανοίξω επί των ορέων ποταμούς καί έν μέσω πεδίων πηγάς· ποιήσω την έρημον εις έλη υδάτων καί τήν διψώσαν γήν εν υδραγωγοίς· θήσω εις τήν άνυδρον γήν κέδρον και πύξον και μυρσίνην και κυπαρίσσον και λεύκην (ο Κύριος δηλαδή θα θρέψει και θα ποτίσει θαυματουργικώς την εκδιωκόμενη Εκκλησία του, υπό του αντίχριστου)».

► ΑΓΙΟΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ: «Λοιπόν άνθρωπε, φύλαξε σε παρακαλώ τον εαυτό σου, έχεις τώρα όλα τα προγνωστικά του αντίχριστου και μην τα σκέπτεσαι μόνο εσύ, αλλά να τα λέγεις και να ενημερώνεις και άλλους, όσους μπορείς περισσότερους».

(Ιερά Μονή Αγίου Μάρκου, κτισθείσα υπό του Αγίου Παρθενίου του Χίου. Ο Ηγούμενος, Ιερομόναχος Γαβριήλ Τσίτας )


Πρόσφατα γεγονότα.....

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Ρωσική παρέμβαση για Μπουργκάς

Εάν κάθε φορά μια νέα κυβέρνηση ακυρώνει νόμιμες αποφάσεις που ελήφθησαν από μια προηγούμενη κυβέρνηση, πώς μπορούμε να συνεργαστούμε, δήλωσε σήμερα ο Ρώσος υπουργός ενέργειας Σεργκέι Σμάτκο, αναφερόμενος σε σχετικές δηλώσεις Βούλγαρων κυβερνητικών αξιωματούχων. Υπενθυμίζεται ότι η νέα βουλγαρική κυβέρνηση του φιλοδυτικού κόμματος GERB έχει “παγώσει” τα τρία μεγάλα κοινά ενεργειακά project με τη Ρωσία, επικαλούμενη ακριβώς λόγους μη επαρκούς ενημέρωσης για το περιεχόμενο των συμφωνιών που είχε υπογράψει η προηγούμενη σοσιαλιστική κυβέρνηση. Σύμφωνα με τις δηλώσεις που μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti, ο κ. Σμάτκο τόνισε ότι δεν υπάρχει καμία μυστική συμφωνία για τα κοινά ενεργειακά project μεταξύ Ρωσίας και Βουλγαρίας.

Ο Ρώσος υπουργός επανέλαβε ότι είναι απολύτως αναληθές ότι υπήρχε μυστικότητα γύρω από τα κοινά ενεργειακά project με τη Βουλγαρία και ειδικότερα για το νέο πυρηνικό εργοστάσιο στο Μπέλενε, τον αγωγό South Stream και τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης.

Το πρακτορείο RIA Novosti μεταδίδει επίσης ότι ο Ρώσος υπουργός μαζί με τον πρόεδρο της Rosatom Σεργκέι Κιριένκο θα επισκεφθούν τη Βουλγαρία το Σεπτέμβριο προκειμένου να συζητήσουν τα τρία project που πάγωσαν από τη νέα βουλγαρική κυβέρνηση.

Σημειώνεται ότι στην πρόσφατη συνάντηση μεταξύ του Βλ. Πούτιν και του Μπ. Μπορισόφ, ο ρώσος πρωθυπουργός είχε καλέσει τη βουλγαρική κυβέρνηση να αποφασίσει σύντομα για το μέλλον των συνεργασιών της με τη Ρωσία στον τομέα της ενέργειας.