Πόση κατρακύλα πια μπορεί να γίνει ανεκτή! Αρχιμανδρίτης της Αρχιεπισκοπής Αθηνών τάσσεται υπέρ της αποτέφρωσης!

Κι εμείς αναρωτιόμαστε, γιατί δεν υπάρχει πια σε πολλούς κληρικούς σεβασμός στα λείψανα των Αγίων και στο ανθρώπινο σώμα ως ναό του Αγίου Πνεύματος! Φυσικά ο Αρχιμανδρίτης αυτός παραμένει από την Ιεραρχία ατιμώρητος και ελεύθερος να δηλητηριάζει τις ψυχές του ποιμνίου, που παρατημένο και ακατήχητο δεν ξέρει πια που να πάει και τι να πιστέψει. Όσο συνεχίζεται η εκκλησιαστική κοινωνία και η μνημόνευση τέτοιων ψευδοποιμένων και των ιεραρχών που τους διατηρούν στις θέσεις τους, όσο δεν γίνεται σύνοδος που θα επαναφέρει την Ορθοδοξία γιατρεύοντας τις πληγές, η αποστασία δεν πρόκειται να σταματήσει. Η Εκκλησία θέσπισε από την ίδρυση Της αυτό τον τρόπο αντίστασης, διότι γνωρίζει, ότι μόνο έτσι αντιμετωπίζονται τα φαινόμενα αυτά.

 

Αρχιμανδρίτης της Αρχιεπισκοπής Αθηνών τάσσεται υπέρ της αποτέφρωσης και αποφαίνεται δικήν Συνόδου: «Δεν υφίσταται ζήτημα που να την καθιστά αδιανόητη για την Εκκλησία»

«Η πίστη μας στην Ανάσταση των Νεκρών δεν στηρίζεται στη διατήρηση των υλικών λειψάνων, αλλά στην παντοδυναμία του Θεού» αναφέρει ο Αρχιμανδρίτης Νεόφυτος Μάνδαλος σε άρθρο του. Να σημειωθεί ότι ο κληρικός αυτός διετέλεσε και διάκονος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Αυτά έμαθε περί Συνοδικότητας και Δογματικής στο Φανάρι.

Ο λόγος για τον Αρχιμανδρίτη Νεόφυτο Μάνδαλο, του Εφημερίου του Ι. Παρεκκλησίου Αγίας Κυριακής Αττικού Άλσους ο οποίος σε άρθρο του αναφέρει πως «η Εκκλησία δεν υψώνει τείχη, αλλά χτίζει γέφυρες και ανοίγει πόρτες. Στον πυρήνα της πίστης μας βρίσκεται η αγάπη και ο σεβασμός προς την ελευθερία του ανθρώπου».

Το άρθρο του Αρχιμανδρίτη Νεοφύτου Μάνδαλου, Εφημερίου του Ι. Παρεκκλησίου Αγίας Κυριακής Αττικού Άλσους:

Πρόσφατα βρέθηκα στο Αποτεφρωτήριο της Ριτσώνας, το μοναδικό μέχρι στιγμής στην Ελλάδα, για να αποχαιρετήσω έναν αγαπημένο φίλο, ο οποίος είχε εκφράσει ξεκάθαρα την επιθυμία του να αποτεφρωθεί. Η εμπειρία αυτή υπήρξε για μένα βαθιά συγκινητική, συνάμα και αποκαλυπτική: ένας χώρος καθαρός, αξιοπρεπής, με σεβασμό προς τον άνθρωπο και τις επιθυμίες του. Ο αποχαιρετισμός έγινε σε κλίμα ηρεμίας, προσευχής, πολιτισμού και ανθρωπιάς, μακριά από τις σκληρές εικόνες που δυστυχώς συναντούμε σε πολλά κοιμητήρια των μεγαλουπόλεων, με κορεσμένα χώματα, βεβιασμένες εκταφές και εικόνες που συχνά εξευτελίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο. Όλα αυτά βέβαια υπό την σκιά των επιφυλάξεων που εξέφρασε επισήμως, πιθανόν κατόπιν πιέσεων από συντηριτικούς και αντιδραστικούς κύκλους, η Εκκλησία της Ελλάδος.

Η Εκκλησία, είναι αλήθεια, πάντοτε υπήρξε φορέας πολιτισμού. Από τις τέχνες και τα γράμματα μέχρι την ιατρική και την παιδεία, η χριστιανική παράδοση δεν έκλεινε ποτέ τις πόρτες στον άνθρωπο και τις ανάγκες του. Αντίθετα, υπήρξε «μπροστάρης», πρωτοπόρος στην εξέλιξη, την πρόοδο και τον σεβασμό στην ελευθερία και την ιδιοπροσωπία. Γι’ αυτό και η άρνηση εκπλήρωσης της τελευταίας επιθυμίας του κεκοιμημένου, όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινωνίας Αποτέφρωσης Αντώνης Αλακιώτης, δεν μπορεί παρά να νοηθεί ως «άρνηση πολιτισμού». Η Εκκλησία δεν υψώνει τείχη, αλλά χτίζει γέφυρες και ανοίγει πόρτες. Στον πυρήνα της πίστης μας βρίσκεται η αγάπη και ο σεβασμός προς την ελευθερία του ανθρώπου.