Επειδή το άρθρο μιλάει για την παρακαταθήκη του κεκοιμημένου πια Αναστασίου, ας δούμε δύο τρεις αναφορές της παρακαταθήκης αυτής για να καταλάβουμε, γιατί προκαλούν οι λατίνοι στην Β. Ήπειρο: « Όπως έχουμε δηλώσει ο ερχομός του Πάπα Φραγκίσκου στην χώρα μας είναι πέρα από καλοδεχούμενη και η συνέχεια μιας παράδοσης εξαιρετικών σχέσεων και όχι μόνο μεταξύ των χριστιανών. Από την στιγμή που η θρησκευτική ελευθερία επανήλθε, οι βασικές θρησκευτικές κοινότητες, μουσουλμάνοι, ορθόδοξοι, καθολική και μπεκτασίδες έχουν καλλιεργήσει όχι μόνο την θρησκευτική ανεκτικότητα και την κατανόηση αλλά κάτι πιο σημαντικό: τον αλληλοσεβασμό, την αμοιβαιότητα, την δημιουργική συνεργασία.» (Εδώ) «Οι αδερφικές σχέσεις μεταξύ καθολικών και ορθοδόξων είναι έμπνευση για όλο το αλβανικό λαό και μαρτυρούν ότι για τους χριστιανούς είναι δυνατόν να ζουν σε αρμονία…», – θα δήλωνε ο Πάπα Βενέδικτος ΙΣΤ, στις 4 Δεκεμβρίου 2011, κατά την επίσημη επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου στο Βατικανό. Αυτή η σχέση αποτελείται από πρωτοβουλίες και πολλές συναντήσεις, που ξεκινούν από προσωπικές συναντήσεις και την γνωριμία του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αναστασίου με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο, στις πολλές διεθνές συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο όνομα της ειρήνης και της ειρηνικής συμβίωσης μεταξύ των θρησκειών και μέχρι την κοινή πρωτοβουλία εδώ στην χώρα, όπως η Διαδογματική Βιβλική Εταιρία και το Διαθρησκευτικό Συμβούλιο της Αλβανίας, οι συχνές συναντήσεις, η παρουσία στις τελετές των αλλήλων και σε σημαντικές στιγμές κ.α. Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος είχε προσωπική πλούσια αλληλογραφία με τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β, με τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ.» (Από την ίδια πηγή). Πώς λοιπόν να μην προκαλούν οι «καθολικοί», όταν ο Αναστάσιος ο ίδιος τους προωθούσε ως παράδειγμα αρμονίας και συμβίωσης;
