Ο θρησκευτικός όρκος στο στόχαστρο
Η ιδέα περιλαμβάνεται και στο «καινοτόμο Σύνταγμα» των κ. Γεραπετρίτη, Σπυρόπουλου, Αλιβιζάτου, που αποτελεί τον «μπούσουλα» της κυβέρνησης. Ξεχνάμε την αδιαμφισβήτητη αλήθεια ότι η πίστη μας, ως ορθόδοξου γένους, ήταν το «καύσιμο» για τη διάσωση του Ελληνισμού
Μανώλης Κοττάκης
Λίαν προσφάτως χρειάστηκε να δώσω κατάθεση στις αστυνομικές Αρχές για υπόθεση μείζονος δημόσιου ενδιαφέροντος και, όταν την ολοκλήρωσα, ο ανακριτικός υπάλληλος μου έδωσε το χαρτί για να τη διαβάσω και να επιβεβαιώσω το περιεχόμενό της. Προς έκπληξή μου ανακάλυψα ότι ο όρκος που επρόκειτο να δώσω ήταν πολιτικός, καθώς ο θρησκευτικός είχε καταργηθεί αθορύβως, με βάση πρόσφατη «μεταρρύθμιση» του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Ρώτησα τον ανακριτικό υπάλληλο αν μπορούσα να ορκιστώ με θρησκευτικό, αλλά η απάντηση ήταν αρνητική. Ο όρκος στο πλαίσιο της αστυνομικής προανάκρισης έχει καταργηθεί.
Στα δικαστήρια ισχύει ακόμη – ευτυχώς. Οπως όμως διαπιστώνω εσχάτως, το αίτημα για την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου θα αποτελέσει το όχημα των φιλελεύθυρων δικαιωματιστών «εθνομηδέν», προκειμένου να ανοίξει, εν όψει συνταγματικής αναθεώρησης, ο διάλογος για τον χωρισμό κράτους – Εκκλησίας. Δεν είναι μια αθώα ιδεολογική διαμάχη επί τυπικώς ασήμαντου θέματος. Υστερα από αυτήν θα ακολουθήσει το αίτημα για την κατάργηση των Θρησκευτικών στα σχολεία επί τη βάσει κυοφορούμενης απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στο τέλος, ως επιστέγασμα, το Σύνταγμα θα σφραγίσει τις εξελίξεις με την αναθεώρηση των άρθρων 3, 16 (είναι αποστολή της Παιδείας η καλλιέργεια εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης;), 13 και 59. Η ιδέα για την κατάργηση του θρησκευτικού όρκου περιλαμβάνεται και στο «καινοτόμο Σύνταγμα» των κυρίων Γεραπετρίτη, Σπυρόπουλου, Αλιβιζάτου, που αποτελεί τον «μπούσουλα» της κυβέρνησης.
