
Ενδέκατο κεφάλαιο
Ὁ τύπος τοῦ ἀνθρώπου ποὺ δὲν πρέπει νὰ γίνει ποιμένας
Ἐπιμελῶς, λοιπόν, ἂς ἐξετάσει καθένας τὸν ἑαυτό του, γιὰ νὰ μὴν ἔχει τὸ θράσος νὰ πάρει τὴν θέση ποιμένα, ἐὰν ἀκόμη μέσα του μὲ ἀξιοκατάκριτο τρόπο δεσπόζουν τὰ πάθη· καὶ αὐτὸς ποὺ εἶναι ἐξαχρειωμένος ἀπὸ τὰ δικά του ἁμαρτήματα, νὰ μὴν ἐπιθυμεῖ νὰ πρεσβεύει γιὰ τὰ ἁμαρτήματα ἄλλων. Γι' αὐτὸ ἡ θεία φωνὴ λέει στὸν Μωυσῆ: Πὲς στὸν Ἀαρών: κανεὶς ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν φυλή σου, στὶς μετέπειτα γενιές, ποὺ θὰ ἔχει ἐλάττωμα, δὲν θὰ προσφέρει ἄρτους στὸν Κύριο τὸν Θεό του, οὔτε θὰ προσέλθει στὴν τάξη τῶν ἱερέων του. Κι ἀμέσως προσθέτει: Ἂν εἶναι τυφλός, ἂν εἶναι χωλός, ἂν ἔχει μύτη μικρή, ἢ μεγάλη καὶ στραβή, ἂν ἔχει σπασμένο πόδι ἢ χέρι, ἐὰν ἔχει κύρτωση, ἢ λήμη ἢ λεύκωμα στὰ μάτια, ἂν ἔχει ψώρα ἐπίμονη, ἢ λειχήνα στὸ δέρμα, ἢ πάσχει ἀπὸ κοίλη
Τυφλὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀγνοεῖ τὸ φῶς τῆς οὐράνιας θεωρί ας κυριευμένος ἀπὸ τὰ σκότη τῆς παρούσας ζωῆς κι ἀδυνατώντας νὰ ἀντικρίσει μὲ τὴν ἀγάπη τὸ φῶς ποὺ πρόκειται νὰ ἔλθει, δὲν γνωρίζει πρὸς τὰ ποῦ νὰ διευθύνει τῶν πράξεών του τὰ βήματα. Γι' αὐτὸ πράγματι ἡ προφήτισσα Ἄννα λέει: Θὰ προφυλάξει τὰ πόδια τῶν ἁγίων του καὶ οἱ ἀσεβεῖς θὰ σιωπήσουν μέσα στὰ σκότος
Χωλὸς πάλι εἶναι ἐκεῖνος ποὺ βλέπει βέβαια που πρέπει νὰ πάει, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἀδυναμίας τῆς θέλησης δὲν μπορεῖ νὰ κρατήσει ἀψεγάδιαστα τὴν περπατησιά του στὴν ὁδὸ τῆς ζωῆς, ποὺ ὅμωςβλέπει, ἐπειδή, ὅταν ἡ παραπαίουσα συνήθειά του δὲν ὀρθώνεται καὶ δὲν ἀποκτᾶ τὴν εὐστάθεια τῆς ἀρετῆς, ὅπου ἡ ἐπιθυμία κατευθύνεται, ἐκεῖ εἶναι ἀδύνατον ὁ βηματισμὸς τῆς πράξης νὰ ἔρθει ἀκολουθώντας. Γι' αὐτὸ λέει ὁ Παῦλος: τὰ κουρασμένα χέρια σας καὶ τὰ παραλυμένα σας γόνατα ἀνορθῶστε, κι ἂς βαδίσουν ἴσιους δρόμους τὰ πόδια σας, γιὰ νὰ μὴν ἐκτραπεῖ ἀπὸ τὴν ὁδὸ ὅποιος χωλαίνει, ἀλλὰ νὰ γιατρευτεῖ.