Στην ιστορία του Χριστιανισμού συναντούμε ένα φαινόμενο πολύ σοβαρό· η νομική αρχή, ο τελικός στόχος της ιουδαικής σκέψης, εισχωρεί βαθιά και εμποτίζει τη χριστιανική σκέψη. Το γεγονός αυτό ρίχνει το Χριστιανισμό στον κίνδυνο να καταλήξει στην “καθέδρα Μωυσέως” και να αναπτύξει μια μορφή ραβινικής διδασκαλίας. Από την άλλη μεριά, ο μονοφυσιτισμός, μια λύση ευκολίας, πολλές φορές πηγαίνει πολύ ψηλά και παραμορφώνει τη θεολογική συνείδηση...
Η χριστιανική ανθρωπολογία δεν αναπτύχθηκε ικανοποιητικά και ο γάμος και η αγάπη δεν εξετάσθηκαν παρά μόνο από κοινωνική άποψη. Ο θαυμάσιος ηρωισμός των ασκητών έδωσε μια αποφασιστική μάχη στο εσωτερικό του ανθρώπου και εξόρκισε τις δαιμονικές δυνάμεις, αλλά με ένα αντάλλαγμα που εγγίζει την καταστροφή των σχέσεων ανάμεσα στον άνδρα και τη γυναίκα. Και στην προκειμένη περίπτωση, η γυναίκα είναι εκείνη που πληρώνει... Έχει κανείς την εντύπωση, μερικές φορές, ότι πρόκειται μόνο για τη σωτηρία ανδρών και ότι όποιος επιθυμεί να σωθεί, προπαντός άλλου πρέπει να σωθεί από τις γυναίκες.
