Ένας θαυμάσιος βίος ανθρώπου που βάζει στην θέση του, όποιον από εμάς χρησιμοποιεί μία δυσκολία της ζωής για να δικαιολογηθεί!
Γρηγόριος Ζουράβλεφ, (Григорий Журавлев)
Ἕνας θαυμάσιος μαρτυρικὸς ἁγιογράφος χωρὶς χέρια καὶ πόδια! (1858 -16 Φεβρουαρίου 1916)
Τὸ 1858 στὸ χωριὸ Οὐτέβκα της Σαμάρας, στὴ Ρωσία, γεννήθηκε ὁ Γρηγόριος Ζουράβλεφ, ἕνα ἰδιαίτερο παιδὶ ὅμως ἀφοῦ γεννήθηκε χωρὶς χέρια καὶ πόδια.
«Πρέπει νὰ ἔχει μιὰ οἰκογένεια. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ μᾶς ἐγκαταλείψει», ἀπαντοῦσε ἡ μητέρα του, μιὰ γυναῖκα μὲ φόβο Θεοῦ, σὲ ὅλες τὶς προκλήσεις- προτάσεις ποὺ δέχτηκε ἀπὸ συγγενεῖς καὶ φίλους νὰ τὸ ἀπομακρύνει.
Ὅταν τὸν βάφτισαν, ὁ ἱερέας προφητικὰ εἶπε: «Τὸ φῶς τοῦ Κυρίου κατέβηκε στὴν ψυχὴ αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ. Ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωσε τὸ στόμα μόνο γιὰ νὰ τρῶμε, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ κάνουμε πολλὰ θαυμαστὰ πράγματα. Ἂν καὶ φαίνεται ἀνήμπορος, μὲ αὐτὸ τὸ στόμα θὰ σᾶς θρέψει ὅλους!»
Μεγάλωνε ὅλος χαρά, γεμᾶτος ζωὴ καὶ δὲν ἀπελπιζόταν ποτέ. Ὁ παπποῦς του τὸν ἀνέβαζε στοὺς ὤμους καὶ τὸν ἔπαιρνε κάθε Κυριακὴ στὴν ἐκκλησία. Ὁ Γρηγόριος χαμογελαστὸς κοίταζε τὶς εἰκόνες καὶ ἔλεγε: «Θέλω καὶ ἐγὼ νὰ τὸ φτιάξω αὐτό!»
