Λειτουργικές προτάσεις του αγ. Γερβασίου Παρασκευοπούλου

Λειτουργικές προτάσεις του αγ. Γερβασίου 

Παρασκευοπούλου

Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης

• Προλογίζοντας ὁ μακαριστός φωτισμένος λειτουργιολόγος Ἰωάννης Φουντούλης τό περίφημο βιβλίο του πατρός Γερβασίου Παρασκευπούλου «Ἑρηνευτική ἐπιστασία ἐπί τῆς θείας Λειτουργίας». Συνοψίζε τίς προτάσεις τοῦ ἁγίου πατρός, προκειμένου ἡ θεία Λειτουργία νά τελῆται ζωντανά, κατανοητά καί ἄκρως ἱεροπρεπῶς.

Δημοσιεύουμε μερικές ἀπό τίς λειτουργικές προτάσεις. Ἄλλωστε ὁ πατήρ Γερβάσιος ὑπῆρξε συνεργάτης τόσο μέ τόν προφορικό, ὅσο καί μέ τόν γραπτό του λόγο, τοῦ Συλλόγου «Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής» καί τοῦ ὁμωνύμου περιοδικοῦ.

Ὁ πατήρ Γερβάσιος, ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος, ἀκτινοβολεῖ καί ὡς λειτουργιολόγος μέ ὅσα τονίζει στό λειτουργικό του σύγγραμμα:

— Προτείνει καί ἐπιμένει στήν ἀνάγκη «ἁπλουστεύσεως καί λιτότητος» στή θεία λατρεία, στην «ἐμφάνισι τῶν ναῶν», στήν «ἐμφάνισι τών λειτουργῶν» καί στήν τέλεσι τῶν ἀκολουθιῶν.

— Ἐνθαρρύνει τήν «μετά δέους, εὐλαβείας καί ἐν ταπεινώσει καρδίας» συμμετοχή «ἁπαξάπαντος τοῦ ἐκκλησιαζομένου λαοῦ εἰς τήν ἱεράν ψαλμωδίαν». Ἀκόμη καί οἱ γυναῖκες μποροῦν «συνετῶς» νά συνυπηχοῦν ἤ  ἀντιφωνικῶς νά ψάλλουν κατά τίς μεγάλες ἑορτές.

Ὁ Κοσμᾶς Αἰτωλὸς ὡς Ἱεραπόστολος

Εσείς π. Δανιήλ, που ωραία τα λέτε, αλλά μένετε στα λόγια, γιατί δεν προσπαθείτε να μιμηθείτε τον άγ. Κοσμά, αλλά αντιθέτως πράττετε όλα αυτά που εκείνος δεν θα έκανε, κοινωνώντας μάλιστα (μαζί με τον μητροπολίτη σας) με αιρετικούς και σχισματικούς και μνημονεύοντας ως ορθοτομούντες αυτούς που αναγνωρίζουν τον Πάπα ως επίσκοπο και τον Παπισμό ως Εκκλησία με μυστήρια; Ξεχάσατε το του αγ. Κοσμά "τον Πάπα να καταράστε;" Ο γέροντάς σας, ο αείμνηστος Αυγουστίνος Καντιώτης δεν το είχε ξεχάσει. Εσείς γιατί κάνετε τον ανήξερο; Λέτε: "Τὸν ἱεραπόστολο δὲν τὸν περιμένει θρόνος. Τὸν ἀναμένει πόνος. Δὲν τὸν περιμένει ἡ ἐπίγεια δόξα. Τὸν ἀναμένει ὁ ἔνδοξος θάνατος. Δὲν τὸν περιμένει θέσις ὑψηλή. Τὸν ἀναμένει μετάθεσις στὸν Οὐρανό". Τότε εσείς τί περιμένετε; Ιδού η Ρόδος, ο Οικουμενισμός! Ιδού και το πήδημα, η διακοπή εκκλησιαστικής κοινωνίας με τους βλάσφημους οικουμενιστές και σχισματικούς (Ουκρανίας και Σκοπίων). Έτσι ούτε υψηλή θέση θα πάρετε, ούτε επίγεια δόξα, αλλά θέση στον Ουρανό!

 

Ὁ  Κοσμᾶς  Αἰτωλὸς ὡς Ἱεραπόστολος

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

      Ἀποστολή, Ἀπόστολος, Ἀποστέλλω! Τρεῖς λέξεις βασικὲς γιὰ τὴν Ἐκκλησία, ποῦ κατ' ἐξοχὴν εἶναι 'Ἀποστολική. Καὶ λέγεται ἢ Ἐκκλησία Ἀποστολική, δχὶ μόνο διότι ἔχει τὴν ἀρχή της στὸν πρῶτο 'Ἀπόστολο, στὸν Ἰησοΰ Χριστό, «ν ἀπέστειλεν ὃ Πατήρ», ἄλλα καὶ διότι τὸ ἔργο τῆς κυρίως εἶναι ἀποστολικό.

   • Θὰ ἔφθανε ὁ ὅρος «ἀποστολή», ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἀποστολὴ ἔχουν καὶ ἄλλοι ὀργανισμοὶ καὶ ἄλλες ὑπηρεσίες, προσθέτουμε τὴν ἱερότητα. Καὶ μιλᾶμε γιὰ «ἱεραποστολή». Καὶ βέβαια δακρίνουμε τὴν ἐξωτερικὴ ἀπὸ τὴν ἐσωτερική ἱεραποστολή. Ὡς ἐξωτερικὴ νοοῦμε τὴν ὀρθόδοξο ὁμολογία καὶ θεολογία σὲ ξένες χῶρες, ὅπως κυρίως εἶναι χῶρες τῆς Ἀφρικῆς καὶ τῆς Ἀσίας. Ἂν ὅμως λάβουμε ὑπ᾽ ὄψιν τὴ χαλάρωσι τῆς πνευματικῆς ζωῆς, τὴν ἀποξένωσι τοῦ μεγίστου μέρους τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ μας ἀπό  τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν ἄγνοια βασικῶν ἀρχῶν τῆς χριστιανικῆς μας Πίστεως, τότε δὲν θὰ πέφταμε ἔξω, ἂν καὶ τὴν προσπάθεια ἀναζωπυρώσεως τῆς ἐκλησιαστικῆς ζωῆς στὴν Πατρίδα μας, τὴν θεωρούσαμε καὶ αὐτὴν «ἐξωτερικὴ» ἱεραποστολή. Μιλᾶμε γιὰ Χριστὸ καὶ Εὐαγγέλιο, γιὰ Ἀλήθεια καὶ Ἁγιότητα σὲ ἕνα χῶρο, πού μόνο στατιστικὰ βαυκαλιζόμαστε ἐνίοτε νὰ τὸν θεωροῦμε 95% ὀρθόδοξο!

     • Ἀπόλυτη ἀνάγκη ἱεραποστολῆς ἔχουμε ὅλοι, καὶ οἱ ἐντὸς καὶ οἱ ἐκτός, καὶ οἱ ἐν Ἑλλάδι καὶ οἱ ἐκτὸς Ἑλλάδος, καὶ οἱ θεωρούμενοι βαπτισμένοι ποί ὅμως ζοῦν ὡς ἀβάπιστοι, καὶ οἱ τύποις χριστιανοὶ καὶ οἱ τυπολάτρες ὀρθόδοξοι καὶ οἱ ἀθεΐζοντες θρησκευόμενοι!

Ἅγιοι καὶ ἁγιοκατατάξεις

                                 

Ἅγιοι καὶ ἁγιοκατατάξεις

Ἀρχιμ. Δανιἠλ Ἀεράκης

Ὅλοι οἱ πιστοὶ εἶναι ἅγιοι; Ὅσοι συνειδητὰ εἶναι μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ὅσοι ζοῦν «ἐν Πνεύμάτι», ὅσοι ἀγαποῦν τὶς ἀρετές, καὶ δὴ τὴν ταπεινοφροσύνη, ὅσοι ὁμολογοῦν «ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων» τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ὅσοι προσφέρουν τὴ ζωή τους «ὡς θυσίαν ζῶσαν», ὅσοι καλλιεργοῦν τὴν προσευχὴ καὶ τὰ προσφέρουν ὅλα στὴν ἐλεημοσύνη, ὅσοι «προσκαρτεροῦν» τὴν ἀληθινὴ λατρεία καὶ τὴ μετοχὴ στὴν εὐχαριστιακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, ὅσοι περιπατοῦν «ὡς πάροικοι καὶ παρεπίδημοι» ἐδῶ καὶ νοσταλγοῦν τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ὅσοι ἀκολουθοῦν τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο καὶ ἀγωνίζονται γιὰ τὴν χριστομίμησι, ὅσοι ποθοῦν νὰ γίνουν «συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ», ὅσοι θεωροῦν μάταιά τά τοῦ κόσμου τερπνὰ καὶ ἐπιζητοῦν τὰ ἠδέα τῶν ἐν Χριστῷ ἀρετῶν, ὅσοι πρὸ παντὸς ὑπὲρ πᾶν ἄλλο πρόσωπο ἢ πρᾶγμα ἀγαποῦν τὸν Χριστὸ καὶ τὶς ἐντολές Του τηροῦν, ὅσο γίνεται πιὸ πιστά, ὅλοι αὐτοὶ στὴν Καινὴ Διαθήκη καλοῦνται «ἅγιοι».

• Καὶ ὅλοι αὐτοὶ δὲν ἀνήκουν στὴν ἐν οὐρανοῖς Ἐκκλησία «τῶν πρωτοτόκων». 'Ἀνήκουν στὰ ζῶντα μέλη τῆς ἐπί γῆς'Ἐκκλησίας. Στὴν Καινὴ Διαθήκη 65 φορὲς ἀναφέρονται ἅγιοι, χωρὶς φυσικὰ νὰ ἔχη προηγηθῆ καμμία ἁγιοκατάταξις. Ὄχι μεμονωμένα πρόσωπα, ἀλλά σύνολα ἁγίων. Δηλαδὴ καὶ ἡ Ἐκκλησία τῆς γῆς κρύβει στοὺς κόλπους της χριστιανούς, πού ἀκολουθοῦν τὴν προτροπή: «Δίωκετε τὸν ἁγιασμόν, οὗ χωρὶς οὐδείς ὄψεται τὸν Κύριον» (Ἑβρ. ιβ´  14). Καὶ ἡ γῆ κρύβει στὰ σπλάχνα της σώματα κεκοιμημένων ἁγίων, πού περιμένουν τὴν κοινὴ ἀνάστασι, γιὰ νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὶς ἁγιασμένες ψυχές τους. Καὶ ὁ οὐρανὸς ἔχει ὑποδεχθῆ ἑκατομμύρια ἁγίων, πού ζοῦν τὴ δόξα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ.