Απάντηση στον δημοσιογράφο κ. Τζούμα που την Κυριακή του Τυφλού κάνει τον τυφλό και επιδιώκει και τους άλλους να τυφλώσει.

Ὁ γνωστὸς δημοσιογράφος καὶ ἄρα ἐπὶ χρήμασι γράφων στὰ ἐκκλησιαστικὰ θέματα κ. Σωτήριος Τζούμας (πρώην ἐπικοινωνιακὸς συνεργάτης του ἀρχιεπ. Χριστοδούλου) δημοσίευσε ἄρθρο μὲ τίτλο: «Αλήθεια ή υποψία και ανεύθυνη φημολογία; Η ευθύνη του λόγου απέναντι στην ιστορία, την Εκκλησία και την αλήθεια» (ἐδῶ), ὅπου κάνοντας τὸν τυφλὸ ὑπαινίσσεται, ὅτι, ὅ,τι γράφεται κατὰ τῶν οἰκουμενιστῶν ρασοφόρων, εἶναι προϊὸν τῆς φαντασίας κάποιων θρησκευομένων "Πουαρό" (ὅπως λέει). Ἐπειδὴ ὅμως ὁ λαὸς λέει, ὅτι μία εἰκόνα ἀξίζει ὅσο χίλιες λέξεις, τοῦ παρουσιάζουμε κάποια ἀδιάσειστα φωτογραφικὰ τεκμήρια, ποὺ ἀναιροῦν τὴν προπαγάνδα του, μήπως καὶ ξαναβρεῖ τὸ φώς του: 

 

Ἂν ἐπιθυμεῖ κι ἄλλες φωτογραφίες, μποροῦμε νὰ τοῦ παραθέσουμε χιλιάδες καθὼς οἱ Ἐπίσκοποι δὲν φείδονται φωτογραφιῶν σὲ ὅ,τι κάνουν.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

Βιομηχανία Επισκόπων στο Φανάρι – Ο Ευτελισμός ενός Ιερού Θεσμού

  

                                

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Το Φανάρι δεν διοικεί πλέον πνευματικά, απλώς…παράγει.

Παράγει Επισκόπους με ρυθμούς βιομηχανικούς, υποβαθμίζοντας έναν θεσμό που άλλοτε ήταν καρπός θυσίας, ασκητικότητας και δοκιμασμένης προσφοράς. Σήμερα, η επισκοπή δεν αποτελεί κορύφωση διακονίας, αλλά αντάλλαγμα υπακοής, επιβράβευση προσωπικών σχέσεων και εξυπηρέτηση μητροπολιτικών «χατιριών».

Το τελευταίο διάστημα το μοτίβο είναι ξεκάθαρο και επαναλαμβανόμενο: ή καρατομούνται παλαιοί και δοκιμασμένοι Ιεράρχες, που δεν είναι πλέον «βολικοί», ή εκλέγονται νέοι Επίσκοποι-βοηθοί, ώστε κάθε Μητρόπολη να αποκτήσει τον δικό της πειθήνιο μηχανισμό στήριξης.

Όχι για να λυθούν πραγματικά ποιμαντικά προβλήματα.

Αλλά για να διαιωνίζεται ένα σύστημα σιωπής, φόβου και πειθαρχίας.

Για να φέρονται οι Μητροπολίτες ως πρόβατα και ο Πατριάρχης να πράττει ανεξέλεγκτα ό,τι θέλει. Πάντα γινόταν αυτό αλλά σήμερα το κακό παράγινε γιατί δεν υπάρχουν Ιεράρχες με τσαγανό και με δύναμη για να ελέγξουν τα κακώς κείμενα.

«Φαύλος βίος τίκτει σαθρά δόγματα» — Η σιωπηλή διάβρωση της Εκκλησίας

«Φαύλος βίος τίκτει σαθρά δόγματα» — Η σιωπηλή διάβρωση της Εκκλησίας

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Παντού ναρκοπέδια και παντού ηφαίστεια μέσα στον εκκλησιαστικό μας χώρο. Πίσω από τις λιβανισμένες εικόνες και τα μεγαλοπρεπή άμφια, πίσω από τους λόγους περί ταπεινώσεως και υπακοής, σιγοβράζει μια κρίση βαθύτερη από κάθε θεσμική ή πολιτική. Είναι η κρίση του ήθους, η κρίση της πίστης, η κρίση της ίδιας της παρουσίας του Παρακλήτου ανάμεσά μας.

Διότι —ας ειπωθεί καθαρά— όταν ο φαύλος βίος κυριαρχεί, σαθρά δόγματα γεννιούνται. Και όταν ο άνθρωπος που φορά το ράσο δεν βιώνει πρώτα ο ίδιος το Ευαγγέλιο που κηρύττει, τότε το ράσο παύει να είναι ένδυμα ιερό και μετατρέπεται σε στολή εξουσίας.

Σήμερα, δυστυχώς, βλέπουμε όλο και περισσότερους ρασοφόρους να μετρούν την «επιτυχία» τους με όρους καριέρας, επιρροής, δημοσιότητας ή πολιτικής πρόσβασης. Το φρόνημα της διακονίας έχει δώσει τη θέση του στο φρόνημα της ανέλιξης. Και η Εκκλησία, που είναι σώμα ζωντανό, τραυματίζεται καθημερινά από ανθρώπους που λησμόνησαν ότι υπηρετούν το Άγιο Πνεύμα και όχι τον εαυτό τους.

Όταν η καρέκλα γίνεται αυτοσκοπός και η προσωπική προβολή λατρεία, τότε ο Παράκλητος σιωπά. Όταν το βήμα του άμβωνα γίνεται σκηνή αυτοεπιβεβαίωσης, και όχι τόπος μετάνοιας και φωτισμού, τότε το Πνεύμα το Άγιο αποσύρεται διακριτικά — αφήνοντάς μας να αναπνέουμε μέσα στο πνευματικό κενό που εμείς δημιουργήσαμε.

Η εκκοσμίκευση της Αρχιερωσύνης – Όταν η Μίτρα γίνεται στόχος και όχι διακόνημα

Επιτέλους ακόμα και αυτοί που εθελοτυφλούσαν, τώρα κατάλαβαν, ότι η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. 

 

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Η Εκκλησία, από την ίδρυσή της, έζησε και αναπνέει μέσα από την Ιεραρχία της. Η Αρχιερωσύνη δεν αποτελεί τίτλο τιμής, αλλά ύψιστη διακονία, σταυρό και προσφορά. Όμως στην εποχή μας, που ο λόγος του Θεού ακούγεται πια σιγανά ενώ ο ήχος των φιλοδοξιών πληθαίνει, υπάρχει ο κίνδυνος η Μίτρα να μετατραπεί από σύμβολο σταυρικής πορείας σε έμβλημα κοσμικής εξουσίας. Και τότε, ο άνθρωπος της Εκκλησίας παύει να διακονεί το θυσιαστήριο και αρχίζει να εξυπηρετεί έναν άλλο βωμό – εκείνον της φιλαυτίας και της ματαιότητας.

Ήμουν πάντοτε υπέρμαχος της εκλογής βοηθών Επισκόπων. Το έβλεπα ως ευκαιρία να αξιωθούν περισσότεροι άγαμοι κληρικοί τη χαρά και την ευθύνη της Αρχιερωσύνης. 

Η Εκκλησία μας  χρειάζεται νέες φωνές, πνοή νεότητας, πρόσωπα με ιεραποστολικό ζήλο. Όμως κάθε αγαθό, όταν απουσιάζει η διάκριση, μπορεί να μετατραπεί σε πειρασμό. Και σήμερα, δυστυχώς, βρισκόμαστε μπροστά σε μία άλλη πραγματικότητα:ο θεσμός των βοηθών Επισκόπων, από όργανο διακονίας, κινδυνεύει να γίνει μηχανισμός ικανοποίησης φιλοδοξιών και ισορροπιών της Ιεραρχίας.

Το άλας εμωράνθη: Σκάνδαλα που βυθίζουν την Εκκλησία

Κι εσείς ευθένεστε όμως κ. Τζούμα, διότι με τα άρθρα σας έως τώρα υπερασπίζατε τους ενόχους ενάντια σε όσους ζητούσαν κάθαρση στην Εκκλησία και καταδίκη της αίρεσης του Οικουμενισμού που είναι η αιτία όλων των κακών

 

Το άλας εμωράνθη:

 Σκάνδαλα που βυθίζουν

 την Εκκλησία

Από το Μεγάλο Σπήλαιο στη μαφία της Κρήτης και τη ντροπή του Σινά – Ιστορική συνέχεια διαφθοράς και σιωπής

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Πού πάμε, Άγιοι Πατέρες; Έχετε καταλάβει; Η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί αποσβολωμένη το νέο σκάνδαλο με τον ηγούμενο του Μεγάλου Σπηλαίου που συνελήφθη επ’ αυτοφώρω να επιχειρεί να πουλήσει βυζαντινές εικόνες και Ευαγγέλια του 18ου αιώνα έναντι 200.000 ευρώ. Δεν ξέρουμε ακόμη τι είναι αλήθεια και τι ψέματα σε αυτά που ακούστηκαν. Αλλά σίγουρα δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Πρόκειται για  έναν ακόμη  κρίκο σε μια μακριά αλυσίδα αμαρτιών που εκθέτουν ανεπανόρθωτα το ράσο.

Το νέο σοκ

Η επιχείρηση της ΕΛΑΣ έφερε στο φως την πρόθεση  του  ηγουμένου μιας ιστορικής Μονής του αδελφού του και του βοηθού του και κάποιων συνεργών τους,  να θέλουν να μετατρέψουν ιερά κειμήλια σε αντικείμενα αγοραπωλησίας. Τουλάχιστον μία εικόνα βρέθηκε να είναι κλεμμένη από τη Σπάρτη. Το Υπουργείο Πολιτισμού διενεργεί έλεγχο, αλλά το μεγάλο ερώτημα παραμένει:Πώς είναι δυνατόν να φτάσαμε ως εδώ;

 Η μαφία της Κρήτης και η ντροπή του Σινά

 Στην Κρήτη, έρευνες δείχνουν διασυνδέσεις κληρικών με εγκληματικά κυκλώματα, ενώ στο Σινά καταγγέλλονται πρακτικές που ατιμάζουν έναν τόπο ιερό και καθαγιασμένο από τον ίδιο τον Κύριο εδώ και αιώνες. Τα γεγονότα αυτά δεν είναι απλώς «παραφωνίες». Είναι σημάδια μιας βαθύτερης κρίσης, μιας μεγάλης παρακμής που υπάρχει στην Εκκλησία.

Παρακμιακά φαινόμενα στην Ιεραρχία (Α ´ μέρος)

Στο άρθρο αυτό παρουσιάζεται με ιδιαίτερα μελανά χρώματα η τραγική κατάσταση στην οποία βρίσκεται εδώ και πολλές δεκαετίες η ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, τρανό σημάδι της Εκκοσμίκευσης που επικρατεί. Ακόμα όμως πιο τραγικό είναι το γεγονός, ότι ενώ όλοι οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ -ιδιαίτερα οι ιερείς- γνωρίζουν καλά περί τίνος πρόκειται, παρόλα αυτά επιμένουν να μιλούν περί ευσεβών επισκόπων και αληθινών ποιμένων κολακεύοντας έτσι τους ενόχους και αφήνοντας το ποίμνιο βορά τους, εμποδίζοντάς το παράλληλα να πράξει αυτό που προστάζει η Εκκλησία σε τέτοιες περιπτώσεις: την απομόνωση και καταδίκη τέτοιων ψευδοποιμένων. Σε αυτούς ανήκει και ο αρθρογράφος, ο κ. Τζούμας, πρώην σύμβουλος επικοινωνίας του αρχιεπ.. Χριστοδούλου (εκεί φθάσαμε, να χρειάζεται επίσκοπος σύμβουλο επικοινωνίας και όχι το Ευαγγέλιο) και διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος. Όσον καιρό εξυπηρετούνταν τα συμφέροντά του ο κ. Τζούμας κάλυπτε, όσα τώρα καταγγέλει. Τώρα που πλήττεται, γράφει εναντίον των πρώην συνεργατών του.  Μαθαίνουμε μάλιστα και κάτι σημαντικό: Κάποιοι ανώνυμοι (ας το ακούσουν αυτοί που τους επαινούν) που έγραφαν για τα αίσχη στην Ι. Σύνοδο και γενικά στην διοικούσα Εκκλησία ήταν επίσκοποι και αρχιμανδρίτες, που αδικούνται ή διώκονταν και για λόγους δειλίας δεν ύψωναν την φωνής τους. Γι’ αυτό και ο Θεός δεν δέχεται τους δειλούς ποιμένες. 

Α.Τ.

 

Παρακμιακά φαινόμενα στην Ιεραρχία (Α ´ μέρος)

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Τα παρακμιακά φαινόμενα στην Εκκλησία είναι ένα σύνηθες φαινόμενο. Πάντα υπήρχαν στη ζωή της και μάλιστα… ευδοκιμούσαν στη διοίκηση και στα Συνοδικά όργανα.

Μπορεί οι Ιεράρχες μας να βρίσκονται «εις τόπον και τύπον Χριστού», αλλά είναι και αυτοί άνθρωποι, όπως συνηθίζει να λέει και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ. Ιερώνυμος για να αμβλύνει τις εντυπώσεις.

 Και για να μας κάνει να ηρεμήσουμε και να αποδεχθούμε τα …τυχόν λάθη και τις αστοχίες που γίνονται, μας ζητά να θυμηθούμε τις παλινωδίες των Αποστόλων σε σχέση με το πρόσωπο του Διδασκάλου Χριστού.

Τώρα τι σχέση μπορεί να έχουν οι Απόστολοι της Εκκλησίας  την εποχή του Κυρίου μας -οι οποίοι ήταν αγράμματοι ψαράδες που δεν είχαν δεχθεί ακόμη την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, ωστόσο όργωσαν την Οικουμένη «έχοντας μόνο τροφάς και σκεπάσματα» για να ευαγγελίσουν «Ιησούν Χριστόν και τούτον Εσταυρωμένον», υπέμειναν τα πάνδεινα και μαρτύρησαν για το όνομα του Χριστού -με το τι κάνει και αποφασίζει στις μέρες μας ο Ιερώνυμος, μαζί με την κλειστή κάστα των «αμίλητων» που τον ακολουθούν τυφλά, είναι μια άλλη υπόθεση που πρέπει να την αναλύσουμε κάποια στιγμή με ιστορικά, πατερικά, κοινωνικά αλλά και …ψυχιατρικά επιχειρήματα.

Νεωτερισμός κόντρα στην παράδοση… Ένας ασύμμετρος πόλεμος!

Και ο αρθρογράφος κ. Τζούμας, ως γνήσιος δημοσιογράφος, με αυτά που γράφει νομίζει, ότι αναλύει, ενώ στην πραγματικότητα ρίχνει περισσότερο λάδι στην φωτιά και προκαλεί μεγαλύτερη σύγχυση.

 

Νεωτερισμός κόντρα στην παράδοση… Ένας ασύμμετρος πόλεμος!

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

    Σε αργία τέθηκε ο  ιερέας της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών που-για πρώτη φορά στην Εκκλησία μας-έθεσε δύο νεαρά κορίτσια στην «υπηρεσία» της θείας λειτουργίας ντύνοντας τα μάλιστα παπαδάκια, όπως συμβαίνει με τα αγόρια που θέλουν να βοηθούν και να εξυπηρετούν τους λειτουργούς ιερείς. Και αυτό το τελευταίο δεν χρειαζόταν! Ειδικά αυτή την εποχή. 

    Το «σκανδαλώδες» γεγονός εκτυλίχθηκε στον Άγιο Νικόλαο Ραγκαβά στην Πλάκα όπου εκεί  ο ιερέας συχνά εντυπωσιάζει με τις πρωτοβουλίες του και το προοδευτικό πνεύμα που τον διακρίνει. Πολλοί βλέπουν σε αυτό το πνεύμα να υποβόσκει μία διάθεση αυτοπροβολής και παρουσίας του στο επίκεντρο. Μάλιστα άνθρωπος που τον γνωρίζει από το παρελθόν μου εκμυστηρεύτηκε ότι όλο αυτό που συνέβη να είσαι βέβαιος πως το απολαμβάνει. Ενδεχομένως να το προκάλεσε ο ίδιος εξεπίτηδες.Ξέρεις τι είναι να σου φιλούν το χέρι και σύ να ανταποδίδεις το χειροφίλημα;

    Πρόκειται για τον Πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Καρυώτογλου. 

Άραγε έχουμε μία νέα «εκκλησιαστική» συμφωνία των Πρεσπών;

 Οφείλει ο λαός μας, να γνωρίζει την αλήθεια! Μην του την κρύβεται άλλο!

Το σχόλιό μας: Το ερώτημα κ. Τζούμα είναι: Κι αν ειπωθεί η αλήθεια, ποιές θα είναι οι συνέπειες; Διότι κι εσείς και τόσοι άλλοι, μάθατε την αλήθεια του Κολυμπαρίου και απλώς την παρουσιάσατε δημοσιογραφικά χωρίς κανένα έμπρακτο αποτέλεσμα. Το ίδιο κάνατε και με την συμφωνία των Πρεσπών. Τιποτα δεν άλλαξε, παρόλο που η προδοσία φανερώθηκε. Χωρίς πράξεις η αλήθεια δεν αποκτά τον πραγματικό της σκοπό.

Γιατί η Εκκλησία πρέπει να γίνεται στις μέρες μας ουρά της πολιτικής; Ποιον ή ποιους εξυπηρετεί;

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα 

Στα θρυλικά χωριά του Βάλτου των Γιαννιτσών, εκεί που Έλληνες Μακεδόνες -χάρη στον αγώνα του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη και του μεγάλου ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα Παύλου Μελά- έχυσαν το αίμα τους και έδωσαν την ζωή τους για την λευτεριά της Μακεδονίας από τους Βούλγαρους κομιτατζήδες, σε μια ομιλία του ο αλήστου μνήμης Μεγάλος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος, είχε πει: