Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σημείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σημείο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ἡ πνευματικὴ θύελλα τῆς Πανθρησκείας. Φαινόμενο των εσχάτων και σημείο αποστασίας.

   

Δὲν ὑπάρχει καλλίτερο παράδειγμα  γιὰ νὰ ἀποδώσει τὴν πνευματικὴ κατάσταση τοῦ σημερινοῦ κόσμου  ἀπὸ τὴν παραβολὴ τοῦ Ἀσώτου. Ὁ κόσμος ἔφυγε ἀπὸ τὸ πατρικό του σπίτι, ποὺ εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, καὶ ζεῖ ἁμαρτωλὰ καὶ πλανεμένα  μὲ θεὸ τὴ σάρκα καὶ τὸ χρῆμα. Ἐνάρετοι ἄνθρωποι χαρακτηρίζουν τὶς ἡμέρες ὡς "ἡμέρες Νῶε", διότι τότε, ὅπως καὶ σήμερα, σκεφτόντουσαν οἱ ἄνθρωποι μόνο τὰ γήινα καὶ τὰ σαρκικά.

               Σήμερα ὁ κατακλυσμὸς τῆς ἁμαρτίας παρασέρνει πολὺ κόσμο. Ἡ ἁμαρτία, ἡ πλάνη καὶ ἡ κοσμικότητα πλημμυρίζουν τὰ πάντα: δουλειά, σπίτι, σχολεῖο, στρατό, ψυχαγωγία, ἐνημέρωση.  Τρία εἶναι τὰ μεγάλα παράθυρα, ἀπὸ τὰ ὁποία εἰσέρχεται τὸ σκοτάδι, ὁ βοῦρκος καὶ ἡ ἁμαρτία: ἡ Τηλεόραση, τὸ Διαδίκτυο καὶ τὸ φορητὸ τηλέφωνο. Ἂς μὴ κοροϊδευόμαστε, παρὰ τὴν χρησιμότητά τους, ἡ πνευματικὴ ζημιὰ ποὺ κάνουν εἶναι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη.

               Ὅσο πᾶμε, τὰ πράγματα γίνονται καὶ πιὸ ἐπικίνδυνα. Οἱ μορφὲς τοῦ κακοῦ πληθαίνουν καὶ γίνονται πολλὲς φορὲς δυσδιάκριτες, διαφορετικὲς κάθε φορά. Ἄλλες εἶναι φανερές, ἄλλες πονηρὰ συγκαλυμμένες καὶ παραπλανητικές. Οἱ τελευταῖες εἶναι καὶ οἱ πιὸ ἐπικίνδυνες, διότι κάνουν τὸ μαῦρο ἄσπρο, τὸ ψέμα ἀλήθεια καὶ τὸ κακὸ καλό. Ὁ Χριστὸς μᾶς προειδοποίησε: «βλέπετε μὴ τὶς ὑμᾶς πλανήση».

               Στὸν καιρό μας, πιὸ μεγάλο συγκαλυμμένο ψέμα ἀπὸ τὴν Πανθρησκεία δὲν ὑπάρχει. Τρώει ὕπουλα τὶς σάρκες τῆς μόνης ἀλήθειας, τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανισμοῦ.

               Πανθρησκεία δὲν εἶναι νὰ ἑνωθοῦν ὅλες οἱ θρησκεῖες σὲ μία. Αὐτὸ δὲν γίνεται εὔκολα ἀποδεκτό. Εἶναι κάτι πολὺ πιὸ πονηρό:  Ὅλες θρησκεῖες σώζουν, ὅλες ἔχουν τὴν ἀλήθεια, καμία δὲν εἶναι ἡ ἀποκλειστικὴ ὁδὸς σωτηρίας. Σὲ ὅποια καὶ ἂν πιστεύεις, ἡ ὁδός της θὰ σὲ σώσει. Ἂν αὐτὸ ἦταν ἀλήθεια καὶ ὅλες οἱ θρησκεῖες σώζουν, ποιὸς ὁ λόγος νὰ σαρκωθεῖ ὁ Κύριός μας, νὰ προσλάβει τὸ φύραμά μας, νὰ σταυρωθεῖ ἑκουσίως καὶ μὲ τὸ αἷμα Του νά παράσχει στόν πετωκότα ἄνθρωπο δυνατότητα σωτηρίας;  Ἡ Πανθρησκεία ἀκυρώνει τὸ Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Διαψεύδει τὸ Εὐαγγέλιο.

Ο Χριστός είναι «σημείον αντιλεγόμενον» και «ρομφαία» και όχι αυτό που λένε οι σημερινοί αγαπολόγοι!

                                                         ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟ: 

ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν 

ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον

          

ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ

 

Λουκ. 2:34-35 καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Συμεὼν καὶ εἶπε πρὸς Μαριὰμ τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον. καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία, ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί.

    Οι δε λόγοι του Συμεών προς την Μαρίαν δεν έχουν τί­ποτε το πολύπλοκον ή σκοτεινόν. «Ευλόγησεν αυτούς Συμεών και είπε προς Μαρίαν την μητέρα αυτού· «ιδού ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σού δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως αν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών δια­ λογισμοί». Εκείνο δε εθαύμασα εις αυτά, πως, παραμερίσας τα προηγούμενα ως σαφή, ένα μόνον εζήτησες, το «και σού δε αυτής την ψυχήν διελεύσεται ρομφαία». Εις εμέ όμως δεν φαί­νεται ολιγώτερον άξιον απορίας, πως ο ίδιος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν, και τι είναι το αντιλεγόμενον σημείον, και τρί­τον πως θα διέλθη ρομφαία την ψυχήν της Μαρίας.

   Νομίζω λοιπόν ότι ο Κύριος είναι εις πτώσιν και ανάστασιν όχι υπό την έννοιαν ότι άλλοι πίπτουν και άλλοι ανίστανται, αλλ’ υπό την έννοιαν της καταπτώσεως του εντός μας χειροτέρου στοιχείου και της αναστάσεως του καλυτέρου. Διό­τι η ενανθρώπησις του Κυρίου είναι καθαιρετική των σωματικών παθών και διεγερτική των ιδιωμάτων της ψυχής. Όπως όταν λέγη ο Παύλος, «όταν ασθενώ, τότε δυνατός ειμί», ο ίδιος και ασθενεί και είναι δυνατός, αλλά ασθενεί μεν κατά την σάρκα, δυνατός δε είναι κατά το πνεύμα, ούτω και ο Κύριος δεν παρέχει τας αφορμάς εις άλλους μεν να πίπτουν, εις άλλους δε να ανίστανται. Διότι οι πίπτοντες είναι φανερόν ότι καταπίπτουν από την στάσιν εις την οποίαν κάποτε ήσαν. Ποτέ δε δεν ίσταται ο άπιστος που σύρεται πάντοτε κάτω μαζί με τον όφιν.