Άγιος Ιερομάρτυς Βαβύλας και οι Συν αυτώ Παιδομάρτυρες

"δίδασκε τους αυτοκράτορες να μην ξεπερνούν

 την εξουσία τους πέραν του μέτρου που τους 

δόθηκε απ’ τον Θεό, και επίσης έδειχνε στους 

κληρικούς πώς να χρησιμοποιούν την αυθεντία

 τους"

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΣ ΒΑΒΥΛΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝ ΑΥΤΩ 

ΠΑΙΔΟΜΑΡΤΥΡΕΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού

      Η φοβερή περίοδος των διωγμών, των τριών πρώτων χριστιανικών αιώνων, ανάδειξε μέγα πλήθος Μαρτύρων, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται και οι Ιερομάρτυρες, δηλαδή οι κληρικοί Μάρτυρες. Ένας από τους πλέον ένδοξους Ιερομάρτυρες υπήρξε και ο άγιος Βαβύλας.

     Γεννήθηκε και έζησε στην Αντιόχεια στο πρώτο μισό του 3^ου μ. Χ. αιώνα. Καταγόταν από ευσεβή οικογένεια, η οποία είχε δώσει πολλούς Μάρτυρες στην Εκκλησία. Οι Χριστιανοί της Αντιόχειας, εκτιμώντας την πίστη, το ήθος και τις ικανότητές του τον ανάδειξαν Επίσκοπό τους. Ο Βαβύλας ασκούσε με ζήλο και φόβο Θεού την υψηλή του διακονία. Κήρυττε με θάρρος και παρρησία, σε μια εποχή που και μόνο η φήμη ότι κάποιος ήταν Χριστιανός, συλλαμβάνονταν, βασανίζονταν και όταν δεν θυσίαζε στα είδωλα, θανατώνονταν με τους πλέον φρικτούς και επώδυνος τρόπους.

       Όταν βασίλευε ο ασεβής και φανατικός ειδωλολάτρης αυτοκράτορας Νουμεριανός (254-284), σύναψε συνθήκη ειρήνης με τον βάρβαρο βασιλιά των Περσών, ο οποίος ήταν λιγότερο θηριώδης και απάνθρωπος από αυτόν. Ως εγγύηση για την τήρηση της συμφωνίας, ο πέρσης βασιλιάς έδωσε τον μικρότερο γιό του, να μεγαλώσει στα ανάκτορα του ρωμαίου αυτοκράτορα. Όμως ο θρησκομανής Νουμεριανός, αθετώντας την συνθήκη, θυσίασε το παιδί στους «θεούς» της αυτοκρατορίας, σφάζοντάς το με τα ίδια του τα χέρια!

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ: Πως αντιδρούσαν οι άγιοι στις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων

Ορθότατα. Όταν όμως πρόκειται για την ερώτηση πως αντιδρούσαν οι Άγιοι στις αυθαιρεσίες και κακοδοξίες των επισκόπων, σιωπείτε και υποστηρίζετε την ανεκτικότητα και την «Οικονομία». Δύο μέτρα και δύο σταθμά ανάλογα με το συμφέρον.

 ΜΗΝΟΛΟΓΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ: Πως αντιδρούσαν οι άγιοι στις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων

 

Μνήμη του αγίου πατρός ημών Νικηφόρου του Ομολογητού, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (+2 Ιουνίου)*

[Στην αρχή του νομοσχεδίου για τον γάμο των ομοφυλοφίλων – το ομόφυλοιείναι new language – υπήρξε ατμόσφαιρα σύγκρουσης Εκκλησίας και Πολιτείας. Στη συνέχεια, ως παρηγοριά στους πιστούς, τους οικογενειάρχες και την κοινωνία, είχαμε τη συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη και την εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου.  Ακολούθησαν θερμοί εγκάρδιοι εναγκαλισμοί με την Εξουσία, σταυροφιλήματα και προπαντός προσφορά αγίων Εικόνων στους εκπροσώπους της, τους βδελυσσόμενους την «Εικόνα του Θεού», τον άνθρωπο. Θυμήθηκα έναν Βραζιλιάνο καθολικό επίσκοπο του περασμένου αιώνα, τον Χέλντερ Καμάρα – όταν μιλούσε στη Σορβόνη καρφίτσα δεν έπεφτε – που έλεγε: «Συνηθίσαμε να είμαστε με την εξουσία»…]

Ο άγιος Νικηφόρος  (γεν. 758) καταγόταν από αρχοντική οικογένεια: ο πατέρας του Θεόδωρος ήταν πρώτος γραμματέας του παλατιού αλλά εξορίστηκε για την αφοσίωσή του στην Ορθοδοξία. Η μητέρα του, Ευδοκία, αφού φρόντισε για την εκπαίδευση του γιου της, εισήλθε σε μοναστήρι.

Τραγελαφικοί Επίσκοποι. Μιλούν για το θεαθήναι για τον Μ. Κωνσταντίνο, αλλά δεν κάνουν τίποτα για να τον μιμηθούν!

Καλαβρύτων: «Ο Μ. Κωνσταντίνος έβαλε στην άκρη τη κρατική εξουσία για τον Χριστό»

Γλυφάδα | Ιάσονας Ντικούλης

---

Μέσα σε αναστάσιμο κλίμα και παρουσία πλήθος πιστών τελέστηκε σήμερα, Τρίτη 21 Μαΐου 2024 Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στον ομώνυμο πανηγυρίζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό στην Γλυφάδα.

Στην Θεία Λειτουργία προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος και συλλειτούργησαν ο Θεοφ. Επίσκοπος Σταυροπηγίου κ. Αλέξιος και ο Οικείος Ποιμενάρχης Γλυφάδας κ. Αντώνιος.

Τους Αρχιερείς πλαισίωσαν ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας Αρχιμ. Νήφωνας Συριανός, ο Προϊστάμενος του Ναού Αρχιμ. Χριστόδουλος Σαμαράς, οι συνεφημέριοί του π. Μιχαήλ Μπιλαλής και π. Αθανάσιος Μπαλής καθώς και κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας και άλλων Μητροπόλεων.

Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβ. Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Ιερώνυμος, ο οποίος αναφέρθηκε στους τιμώμενους Αγίους, Κωνσταντίνο και Ελένη.

«Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Λίγο ξαποσταίνει αλλά πάλι προς τη δόξαν τραβά. Και αυτό το ακούσαμε χθες στα Ιερά Αναγνώσματα αλλά και σήμερα στην σημερινή ευαγγελική περικοπή όπου αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης, ότι ο καλός ποιμένας είναι αυτός ο οποίος αγωνίζεται για τον λαό του Θεού να μείνει ενωμένος» τόνισε χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος.

Αν ο Άγιος αντιστάθηκε στην αυτοκρατορική καινοτομία του 4ου γάμου, τί θα έκανε σήμερα που αναγνωρίζεται επίσημα η ομοφυλοφιλία ως γάμος;

Ο Άγιος και οι ιερείς της εποχής εκείνης αρνήθηκαν την κακή «οικονομία». Ρωτήστε τους ποιμένες σας:  Πως μιμείστε τον Άγιο που τιμάτε σήμερα με τα χείλη σας; 

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὁ Α’ ὁ Μυστικὸς, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

O Nικόλαος εκλιπών σκιάν βίου,

Προς άσκιον μετήλθε φωτός χωρίον.

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος καταγόταν ἀπὸ εὔπορη καὶ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια τῆς Κάτω Ἰταλίας καὶ ἤκμασε περὶ τὸ τέλος τοῦ 9ου καὶ πρῶτο ἥμισυ τοῦ 10ου αἰῶνος μ.Χ. Σὲ νεαρὴ σχετικὰ ἡλικία ἔλαβε τὸ ἀξίωμα τοῦ συγκλητικοῦ καὶ χρημάτισε σύμβουλος ἐξ ἀπορρήτων τοῦ αὐτοκράτορος Λέοντος ΣΤ’ τοῦ Σοφοῦ. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐπονομάσθηκε καὶ «Μυστικός». Ὅμως ὁ Νικόλαος, ἀπὸ ἀγάπη πρὸς τὸν μοναχικὸ βίο, ἔγινε μοναχὸς στὴ μονὴ τῶν Γαλακρηνῶν καὶ ἀργότερα, γιὰ τὶς πολλὲς ἀρετὲς καὶ τὴ μόρφωσή του, ἐξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καὶ χειροτονήθηκε τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 895 μ.Χ., διαδεχόμενος τὸν ἀποθανόντα Πατριάρχη Ἀντώνιο Β’ τὸν Καυλέα.

Πρῶτο μέλημά του μὲ τὴν ἐγκατάστασή του στὸν πατριαρχικὸ θρόνο ἦταν ἡ ἀκριβὴς τήρηση τῶν δογμάτων τῆς Ἐκκλησίας, γεγονὸς τὸ ὁποῖο τὸν ἔφερε σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν αὐτοκράτορα Λέοντα καὶ τοῦ στοίχισε προσωρινὰ τὸν πατριαρχικὸ Θρόνο. Ὁ λόγος ἦταν ὅτι ὁ αὐτοκράτορας, παρὰ τὴν ἀπαγόρευση τῆς Ἐκκλησίας, τέλεσε τέταρτο γάμο μετὰ τῆς Ζωῆς τῆς Καρβονοψίνας. Μόλις ὁ Πατριάρχης Νικόλαος πληροφορήθηκε τὸ γεγονός, καθαίρεσε τὸν ἱερέα Θωμᾶ ποὺ τέλεσε τὸ μυστήριο καὶ ἀφόρισε τὸν αὐτοκράτορα. 

BYZANTIO: Πώς αντιδρούσαν οι άγιοι στις αυθαιρεσίες των αυτοκρατόρων...

Για να καταλάβουμε πως ΔΕΝ αντιδρούν οι σημερινοί διάδοχοί τους.

        

[Μετά τους διωγμούς, η Εκκλησία, για να διατηρήσει την ζωοποιό δύναμη του δόγματος, χρειάστηκε να δώσει αγώνες και μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις, αιματηρούς. Ποιος φανταζόταν ότι θα έφτανε μέρα που θα εκδηλωνόταν ευθεία επίθεση στο «άρρεν και θήλυ εποίησεν αυτούς ο Θεός»; Ο αποστολος Παύλος και ο «εθνικός» Πλάτων συμφωνούσαν απολύτως: ο δεύτερος μιλούσε «κατά φύσιν» και «παρά φύσιν» σχέσεις και ο απόστολος για «φυσικήν χρήσιν» και «παρά φύσιν». Ώσπου ο Διαφωτισμός αναγόρευσε τον άνθρωπο Θεό, στον οποίο επιτρέπονται τα πάντα… ]

Mνήμη του οσίου πατρός ημών ΙΩΑΝΝΟΥ του Ψυχαΐτου (+7 Μαΐου)

                        

Εγκαταβίωσε στη μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου στη συνοικία Ψύχα, όπου διαδέχθηκε τον αδελφό του στην ηγουμενία. Διέλαμψε, όμως, πρωτίστως, στην υπεράσπιση των σεπτών εικόνων κατά του χρόνους του Λέοντος Ε΄ του Αρμενίου (813-820). Οδηγήθηκε αρχικά ενώπιον του εικονομάχου πατριάρχη Θεόδωρου του Κασσιτερά, εν συνεχεία παραπέμφθηκε στο δικαστήριο του Επάρχου της πρωτεύουσας και υπέστη μαστίγωση και άγρια κακομεταχείριση, για να εξοριστεί κατόπιν στην Χερσώνα, όπου παρέμεινε για πέντε περίπου χρόνια, τηρώντας αυστηρή άσκηση…