Στην φράση αυτή συμπυκνώνεται ενδεικτικά ο πυρήνας ενός σύγχρονου τρόπου αντίληψης των μυστηρίων, όχι ως τρόπων μετοχής του ενιαίου σωτηριώδους μυστηρίου της Εκκλησίας, αλλά ως αυτόνομων γεγονότων, που φέρουν αυτόνομο κύρος και υπόσταση, άσχετα αν αυτά τελούνται υπό και εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ή υπό και εντός αιρετικών κοινοτήτων.
«Ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου ˝Εἰς τό Ἅγιον Βάπτισμα˝ καί ἡ σύγχρονη βαπτισματική ἐκκλησιολογία» (βίντεο)
Γιατί ο Ιωάννης συνέχιζε να βαπτίζει ενώ βάπτιζαν και οι μαθητές του Ιησού;
ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ
Γιατί ο Ιωάννης συνέχιζε να βαπτίζει ενώ βάπτιζαν και οι μαθητές του Ιησού;
Επειδή μέχρι τη σφαγή του διατηρούσε αμετάβλητη την ίδια γνώμη, χάρη στην οποία είχε αναδειχθεί από την αρχή υπηρέτης του βαπτίσματος. Και τότε βέβαια βάπτιζε, για να κηρύττει στα πλήθη που πήγαιναν σ’ αυτόν τον κοινό Σωτήρα του ανθρώπινου γένους, ενώ έπειτα, για να μη φανεί ότι εγκατέλειπε αυτή τη θεοφιλή μαρτυρία και την αγιοπρεπή διάθεση.
Βάπτιζαν λοιπόν οι μαθητές του Σωτήρα κηρύττοντας τον λυτρωτή του γένους μας, βάπτιζε και ο Ιωάννης έχοντας γίνει αρχή και παράδειγμα για το ιερό έργο εκείνων, δίνοντας χέρι βοήθειας σ’ αυτούς που συναγωνίζονταν μαζί του και όντας συνεργός τους σ’ αυτό το σωτήριο και προκαθαρτικό έργο. Γιατί βαπτίζοντας φώναζε, δίνοντας μαρτυρία της θεότητας του Ιησού. Αυτό βέβαια ήθελε ο επουράνιος νυμφίος του, και επιδίωκε να αποδείξει και ο υπερβολικά μεγαλύτερος όλων, και ο απεσταλμένος από το Θεό, και ο οποίος κήρυττε λόγια του Θεού, και που έλαβε και είχε το Πνεύμα όχι με το μέτρο της δωρεάς και με μετοχή της ενέργειας, όπως όλοι οι προφήτες, αλλά με το δίκαιο της συγγένειας και το αξίωμα της υπερούσιας ομοουσιότητας.
