Ευχή κατανυκτικὴ εἰς τὴν Παναγίαν Τριἀδα.

                                              

τοῦ Ἁγ. Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.

Ὑπεράγαθε, τρίφωτε Θεέ,

Ἐσὺ ποὺ δημιούργησες τὰ σύμπαντα, ἐνῶ δὲν προϋπῆρχε τίποτα, καὶ μὲ εὐταξία καὶ συμμετρία τὰ διακόσμησες,

Ἐσὺ ποὺ μᾶς καταύγασες μὲ τὸν ἥλιο καὶ μᾶς διέπλασες κατ’ εἰκόνα δικιά σου καὶ ὁμοίωση, λάμπρυνε, σὲ παρακαλοῦμε, τοὺς ὀφθαλμούς μας, καθάρισε τὶς ἀκοές μας, δῶσε ἀνάρρωση στὶς ὑπόλοιπες αἰσθήσεις μας.

Διασκόρπισε κάθε καταχνιὰ ἀμάθειας, φώτισε τὸν νοῦ μας μὲ τὰ δικά σου νεύματα, ὁδήγησέ μας μὲ τὶς λαμπρές σου θεῖες ἐμπνεύσεις, ὥστε νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὸ ψεῦδος, νὰ ἀποδεχόμαστε τὰ ἀγαθὰ καὶ νὰ ἀποφεύγουμε τὰ φαῦλα, νὰ ἀποδοκιμάζουμε τὰ ἐπιβλαβῆ καὶ νὰ ἐπιλέγουμε τὰ ἐπωφελῆ.

ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΠΑΤΕΡΑ-Γερόντισσας Ξένης τῆς τυφλῆς

Γερόντισσα Ξένη η τυφλή (+1923) 

(Πρώτη ἡγουμένης τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγ. Τριάδος Αἰγίνης καὶ πρώτης μαθήτριας τοῦ Ἁγ. Νεκταρίου).

                    

Θεέ μου, μὴ παρίδῃς με (=μὴ μὲ παραβλέπεις)

ταχὺ ἐπάκουσόν μου,

καὶ τῆς ψυχῆς τὰ ὄμματα (=τὰ μάτια) Θεέ μου, φώτισόν μου.

Πεπλανημένον πρόβατον, εἶμαι καὶ ζήτησόν με,

Χριστέ μου ὡς φιλάνθρωπος, καὶ ἀνακάλεσόν με.

Νὰ μοῦ χαρίσῃς δάκρυα,ὡς τὸν Δαβὶδ νὰ κλαίω,

καὶ ὡς τὸν Πέτρον νὰ θρηνῶ, ὡς τὸν ληστὴν νὰ λέγω.

Τὸ μνήσθητί μου, Κύριε, μὲ πόνον νὰ φωνάζω,

αὶ ὡς ὁ ἄσωτος υἱός, Τὸ: Ἥμαρτον να κράζω.

Μὲ ἀρετὰς καὶ χάριτας, στόλισον τὴν ψυχήν μου,

Διὰ νὰ γίνω νύμφη σου, Παμπόθητε Σωτήρ μου.

Παράσχου μοι (δός μου) τὴν χάριν σου,

Καὶ τὴν βοήθειάν σου, νὰ εὐλογῶ διὰ παντός

τὸ μέγα ὄνομά σου.

πηγή/αντιγραφή

Η παλαιότερη προσευχή προς την Παναγία

                              

Η πρώτη γραπτή προσευχή, αφιερωμένη στην Παναγία μας, είναι από τον 3ο αι. μ.Χ. και συγκεκριμένα γύρω στο 250 μ.Χ., γραμμένη στα ελληνικά, με σκοπό να χρησιμοποιηθεί στη Θεία Λειτουργία.

Τιτλοφορείται «Υπό την σην ευσπλαχνίαν»!

Η εν λόγω προσευχή βρέθηκε ανάμεσα σε θραύσματα παπύρου, τα οποία αποκτήθηκαν από τη Βιβλιοθήκη John Rylands στο Μάντσεστερ το 1917. Στην αρχή δεν ήταν διακριτή η προσευχή, αλλά όταν συντηρήθηκε ο πάπυρος αποκαλύφθηκε το κείμενο της προσευχής σε όλο του το μεγαλείο και την ακρίβεια.

πηγή

Οι συμφορές και οι κίνδυνοι διδάσκουν την προσευχή

     «Οι συμφορές και οι κίνδυνοι δίδαξαν πολλούς να προσεύχονται. Μ’ επισκέφτηκε κάποτε στην αποθήκη τροφίμων ένας στρατιωτικός, που κατευθυνόταν στη Θεσσαλονίκη. Η ψυχή μου τον αγάπησε και του λέγω: «Προσεύχου στον Κύριο να λιγοστέψουν οι θλίψεις». Κι αυτός απαντά: «Ξέρω να προσεύχομαι. Το έμαθα στον πόλεμο, όταν ήμουν στις μάχες.

Παρακαλούσα θερμά τον Κύριο να με φυλάξει ζωντανό. Τα βόλια έπεφταν, τα βλήματα έσκαζαν και λίγοι έμειναν στη ζωή. Αν και πήγα πολλές φορές στη μάχη, ο Κύριος με φύλαξε». Ενώ τα έλεγε αυτά, έδειχνε πως προσευχόταν και από τη στάση του σώματός του φαινόταν πως ήταν όλος βυθισμένος στον Θεό» (Οσίου Σωφρονίου, Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης, Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας). 

     Ένας από τους πιο βαθιά προσευχομένους ανθρώπους της συγχρόνου εποχής, που θα πει τους ολοκληρωτικά στραμμένους με μεγάλο πόθο στην αγάπη του Θεού, ήταν ο μεγάλος όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης.

Προσευχή στον Άγιο Αρχάγγελο Μιχαήλ

 

Κύριε Θεέ, Βασιλεῦ Μέγα, Ἄναρχε! Ἀπόστειλον, Κύριε, τόν Σόν Ἀρχάγγελον Μιχαήλ, ἐπί τόν δοῦλον Σου (ὄνομα) ϊνα ρύσης με ἀπό ἐχθρῶν ὁρατῶν καί ἀοράτων.

Ἀρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ, δός εἰρήνην καί εὐημερίαν τῷ Σῷ δούλῳ (ὄνομα).

Ἀρχάγγελε Κυρίου Μιχαήλ, τῶν δαιμόνων μαχητά, πολέμησον τούς ἐχθρούς τούς πολεμοῦντας με, ποίησον αὐτούς ὥσπερ ἀμνούς καί ἀπόστρεψον αὐτούς ὡς ὁ ἄνεμος τήν κόνιν.

Κυβέρνησον, Φώτισον, Ανάστησον!