Τα συμπεράσματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από όσα βιώσαμε το φετινό Πάσχα.

Τὰ συμπεράσματα καὶ οἱ ὑποχρεώσεις ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὴν πρωτόγνωρη κατάσταση ποὺ βιώσαμε τὸ φετινὸ Πάσχα.  

 Του Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

                          Χριστὸς ἀνέστη!

                 Μετὰ ἀπὸ ἕνα Πάσχα ἄνευ Θ. Κοινωνίας, ἄνευ Ἐπιταφίου, ἄνευ καμπανοκρουσίας, πένθιμης καὶ χαρμόσυνης, ἄνευ λήψεως τοῦ Ἁγίου Φωτός, ἄνευ ἐπαληθεύσεως ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ἡ νίκη ἀπέναντι στὸν θάνατο, ἄνευ Χριστοῦ δηλαδή· μετὰ ἀπὸ ἕνα Πάσχα ποὺ βασίλευε ἡ μάσκα καὶ τὸ ἀντισηπτικό, ὁ φόβος, ἡ ἀμφιβολία, ἡ προδοσία, ἡ κατάδοση, τὰ πρόστιμα, ἡ ἀστυνόμευση, ἡ διαστρέβλωση τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου· μετὰ ἀπὸ ἕνα Πάσχα ποὺ ἀκόμα καὶ τώρα ὅλα τὰ ἔσκιαζε καὶ σκιάζει ἡ φοβέρα ἀντὶ τοῦ χριστιανικοῦ θάρρους καὶ ἡ σκλαβιὰ ἀντὶ τῆς χριστιανικῆς ἐλευθερίας μπορεῖ κανεὶς κατὰ γενικὴ ὁμολογία νὰ συμπεράνει:

Ποιμένες καὶ ποιμαινόμενοι ἀποδείχθηκαν κατώτεροι τῶν περιστάσεων. Ὁ Κορονοϊὸς ἀποδείχθηκε δυνατότερος ἀπὸ τὴν Πίστη καὶ τὴν εὐσέβεια, οἱ κανόνες ὑγείας ἰσχυρότεροι ἀπὸ τοὺς ἱ. Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας.

Οἱ ποιμαινόμενοι ἴσως ἔχουν κάποιες δικαιολογίες, οἱ ποιμένες καμία. Ἡ ἱερωσύνη δὲν εἶναι ἐπάγγελμα, στὸ ὁποῖο ὑπακούει κάποιος στὸν ἐργοδότη ἐπίσκοπο ἢ στόν/στὴν ἑκάστοτε ὑπουργὸ θρησκευμάτων, ἀλλὰ μέγα Μυστήριο, μπροστὰ στὸ ὁποῖο ἀκόμα καὶ οἱ ἄγγελοι φρίττουσιν.