Οι Άγιοι Παιδομάρτυρες του Γιαστρεμπάρσκο και του Σίσακ είναι μια ομάδα χιλιάδων ορθόδοξων παιδιών από τη Σερβία, τα οποία βασανίστηκαν και θανατώθηκαν το 1942 σε ειδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης για παιδιά που είχε ιδρύσει το φασιστικό καθεστώς των Ουστάσι στην Κροατία, κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Σερβίας τους ανακήρυξε επίσημα Αγίους το 2022, ορίζοντας την ημέρα μνήμης τους στις 13 Ιουλίου
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, στο ελεγχόμενο από τον Άξονα «Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας» (NDH), εφαρμόστηκε μια συστηματική γενοκτονία εναντίον των Ορθόδοξων Σέρβων, των Εβραίων και των Ρομά
Σε αυτές τις επιχειρήσεις “παιδομαζώματος” βρέφη λίγων μηνών έως 14 ετών αποσπώνταν βίαια από τις μητέρες τους ,πολλές εκ των οποίων στέλνονταν στο διαβόητο στρατόπεδο Γιασένοβατς (Οι γονείς και τα μεγαλύτερα αδέλφια τους συχνά σκοτώνονταν ή στέλνονταν σε στρατόπεδα εργασίας τόσο εντός του NDH όσο και αλλού στην κατεχόμενη από τον Άξονα Ευρώπη) και μεταφέρονταν σε εξειδικευμένα παιδικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως αυτά στο Γιαστρεμπάρσκο (Jastrebarsko) και στο Σίσακ (Sisak) αφήνοντάς τα να πεθάνουν από την πείνα, τις τρομερές επιδημίες, τις κακές καιρικές συνθήκες και τα σωματικά βασανιστήρια.
Αυτά τα παιδιά μαρτύρησαν όχι μόνο λόγω της εθνικής τους ταυτότητας (Σέρβοι Ορθόδοξοι) αλλά και εξαιτίας του εκτεταμένου βίαιου “προσηλυτισμού” στον καθολικισμό που είχε επιβάλλει το φιλοναζιστικό καθεστώς της Κροατίας στους υπο διωγμό Ορθοδόξους Χριστιανούς.
Το “παιδικό” στρατόπεδο βρισκόταν στην πόλη Γιαστρέμπαρσκο , περίπου 37 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας του NDH, Ζάγκρεμπ , και λειτούργησε από τις 12 Ιουλίου έως τον Οκτώβριο του 1942. Επικεφαλής της διοίκησης του στρατοπέδου ήταν μια μοναχή, η Αδελφή Μπάρτα Πουλχέριγια, μέλος του καθολικού “τάγματος των θυγατέρων της Φιλανθρωπίας του Αγίου Βικεντίου του Παύλου”.
