(19 Ἰανουαρίου)
Χαίρε το άστρον της ευσεβείας.
Χαίρε πολιτείας αρίστης παράδειγμα.
Χαίρε μύρον ευωδέστατον των αγίων αρετών.
Χαίρε ότι υπάρχεις τοις εν Πάτμω ευχέτης.
Χαίρε ηθών οσίων διδάσκαλος.
Χαίρε λαμπρός Πατμιάδος κοσμήτωρ.
Χαίροις Πάτερ Μακάριε
Πανοσιολογιώτατε ΄Αγιε Καθηγούμενε
και Πατριαρχικέ ΄Εξαρχε Πάτμου,
Σεβαστό Ιερατείο
Αξιότιμε κύριε Δήμαρχε,
Ιεροσπουδαστές, Ελλογιμώτατοι Εκπαιδευτικοί,
Ελλογιμώτατε κύριε Σχολάρχα του Καθαγιασμένου τούτου Καθιδρύματος,
Ευλαβές Εκκλησίασμα,
Με πραγματικό δέος, ανέρχομαι τη βαθμίδα αυτή, προκειμένου να ψελλίσω λίγα λόγια για τον ΄Αγιο μας. Βαρύ το φορτίο για τους ασθενείς μου ώμους. Τολμηρή για την σμικρότητά μου η προσπάθεια. Γιατί, με «ποιά λόγια να επαινέσω τον θεοφόρον, τον δεδοξασμένον Μακάριον, του Ευαγγελίου τον κήρυκα και τον μυστολέκτην της ευσεβείας, το εξαίσιον κλέος της Πατμιάδος, το περίφημο καύχημα των μοναζόντων, τον θαυμαστόν ανάμεσα στους Οσίους, αυτόν που αξιώθηκε από τον Θεό μεγάλης δόξας στους Ουρανούς»;
«Δος μοι λόγου δύναμιν, τω στόματι Φιλάνθρωπε, ως αν υμνήσω σήμερον, την μνήμην ο άμουσος, του θείου σου, Οσίου Μακαρίου».
Με την βοήθεια λοιπόν του Θεού, θα προσπαθήσω, να σκιαγραφήσω «εν ολίγοις» την βιοτή και το έργο Του.
Μακάριος! Δεν μας είναι γνωστό, αν ήταν το βαπτιστικό του όνομα. Γεννήθηκε σ΄αυτό το Νησί, σ΄αυτόν τον Τόπο, σε εποχή χαλεπή, σε καιρούς που η Πατρίδα μας ήταν Τουρκοκρατούμενη. Τα νησιά μας στέναζαν από το φόβο των κουρσάρων και άλλων παντοειδών κινδύνων, από Ανατολή και Δύση. Παρά ταύτα, ήταν χρόνοι, κατά τους οποίους, το πνευματικό επίπεδο της Πάτμου, ήταν υψηλό και οι κάτοικοι, διεκρίνοντο για τον πολιτισμό τους και την παιδεία τους.
Μεγάλωσε μέσα σε καλλιεργημένο οικογενειακό, κοινωνικό και θρησκευτικό περιβάλλον, με έκδηλη την πνευματική παρουσία και θαλπωρή των Μοναχών της Μεγάλης Μονής.
