Λόγος στην άρνηση του Πέτρου, η οποία προήλθε από την αμέλεια.

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης.

Στην άρνηση του Πέτρου, η οποία προήλθε από την αμέλεια.

                     

«Ο Κύριος γύρισε και κοίταξε στο πρόσωπο τον Πέτρο και θυμήθηκε ο Πέτρος τον λόγο του Κυρίου» (Λουκ. 22 ,61) και η τέλεια άγνοια και η αθέτηση των παραγγελιών, που έδωσε ο Κύριος στο υπερώο και στον κήπο, για να παραμένει ο ίδιος άγρυπνος: «Σίμων, Σίμων ο σατανάς σας ζήτησε, για να σας κοσκινίσει, όπως το σιτάρι» (Λουκ. 22, 31): και πάλι· «Σίμων, κοιμάσαι; Δεν μπόρεσες μια ώρα να αγρυπνήσεις» (Μάρκ. 14, 37). Και επί πλέον η μεγάλη λύπη που τον κατέβαλε ολοκληρωτικά εξ αιτίας της οποίας και κοιμόταν και δεν μπορούσε να ανοίξει τα μάτια του, όπως λέει ο Λουκάς: «Ήλθε στους μαθητές του και τους βρήκε να κοιμούνται από τη λύπη» (Λουκ. 22, 45).

Τώρα αυτή η μεγάλη αμέλεια του Πέτρου πως ήταν δυνατό να καταλήξει σε κάτι άλλο, παρά σε μια φανερή πτώση; «Από τεμπελιές πέφτει το δοκάρι της στέγης» (Εκκλ 10, 18). Γι’ αυτό η αμέλεια αυτή του Πέτρου παρομοιάζεται με την ψυχρότητα του τότε καιρού· γιατί λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης: «Στέκονταν εκεί οι δούλοι και οι υπηρέτες, οι οποίοι είχαν ανάψει κάρβουνα για να ζεσταθούν, διότι έκανε κρύο· στεκόταν δε μαζί τους και ο Πέτρος και ζεσταινόταν» (Ιω. 18, 18).

«Επικατάρατος πας ο ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς»

                                     

''ΕΠΙΚΑΤΑΡΑΤΟΣ ΠΑΣ Ο ΠΟΙΩΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΥΡΙΟΥ ΑΜΕΛΩΣ''

Γεώργιος Λουκάκης, Υποναύαρχος Λ.Σ (ε.α).

Περιδιαβαίνοντας κάποιες ορθοδόξου περιεχομένου ιστοσελίδες εντόπισα παλαιά ανάρτηση  η οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι '' ο Άγιος Λουκάς ο ιατρός για τους ιερείς του οι οποίοι περιέκοπταν τις ακολουθίες ή δεν τις τελούσαν συχνά, θύμιζε στις σχετικές εγκυκλίους του το ανωτέρω  χωρίο του Προφήτη Ιερεμία , καθώς ο ίδιος τελούσε όλες τις ακολουθίες και λειτουργούσε με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή δίχως βιασύνες περικοπές , συντομεύσεις''.

Επιστρέφοντας στα ''καθ΄ημάς '' θλίψη και απογοήτευση γευόμαστε από την αντίστοιχη λειτουργική ''κοπτοραπτική'' στην οποία επιδίδονται ακόμη και παραδοσιακοί - ευλαβείς (κατά κοινή παραδοχή) πατέρες , με ''θύματα'' κυρίως την γνωστή ευχή της Αγίας Αναφοράς  (''ΑΞΙΟΝ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΝ ΣΕ ΥΜΝΕΙΝ...) και τα κατηχούμενα, ως προς την απάλειψη των οποίων επιτρέψατε να επαναφέρω απόσπασμα παλαιότερης ανάρτησής μου υπό τον τίτλο '' Κατηχούμενοι : Ένα εποχικό φαινόμενο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής''.

Παρακινούμενος από την  παραδοξότητα του εν θέματι φαινομένου αναγκάζομαι για μία ακόμη φορά απορών και θλιβόμενος, να επανέλθω στην περίπου γενικευμένη κατά τα τελευταία χρόνια πλην όμως αδιανόητη απάλειψη των αναφερομένων στους κατηχούμενους ευχών (και εντολής αποχωρήσεως  αυτών) κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας, καταργουμένης τοιουτοτρόπως της διακρίσεως  σε Λειτουργία των πιστών και εκείνης των κατηχουμένων. Διάκριση την οποία  οι παλαιότεροι είχαμε διδαχθεί από το Δημοτικό!

Τρία είναι τα μεγάλα όπλα του διαβόλου κατα των χριστιανών

Τρία είναι τα μεγάλα όπλα του διαβόλου κατα των χριστιανών.

Η Άγνοια, δηλαδή η κατάσταση εκείνη όπου ο χριστιανός αγνοεί τον λόγο και των εντολών του Θεού. 

Η Λήθη, δηλαδή ενώ ο άνθρωπος έμαθε και άκουσε τον Ευαγγελικό Λόγο, τον ξέχασε και τον τοποθέτησε στο περιθώριο της ζωής του. 

Η Αμέλεια, δηλαδή η κατάστηση εκείνη όπου ο ανθρωπος ενώ έμαθε και θυμάται τον Λόγο του Θεού δεν τον κάνει πράξη στην ζωή του, διότι δεν υπάρχει αποφασιστικότητα και θέληση. Την θεωρία την γνωρίζει αλλά δεν την κάνει πράξη.

Ας μην επιτρέψουμε αδελφοί μου τον εαυτό μας να πέσει σε κάποια τέτοια ολέθρια, για την ψυχή μας, κατάσταση.

Ας μελετούμε τον Λόγο του Θεού, όχι όμως για να πάρουμε κάποιες θεωρητικές γνώσεις, αλλά για να ζήσουμε σύμφωνα με το θέλημα και τις εντολές του Θεού.

«Αν με αγαπάτε, θα τηρήσετε τις εντολές μου», είπε ο Χριστός. Ας δούμε λοιπόν την ζωή μας κι ας πάρουμε τις ανάλογες αποφάσεις ώστε να δείξουμε όχι με λόγια αλλά με έργα την αγάπη μας στον Σωτήρα μας Χριστό.

π.Παύλος Παπαδόπουλος

Οι διώκτες της Εκκλησίας και το θανάσιμο αμάρτημα της ακηδίας.

                                

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

– Οι διώκτες της Εκκλησίας και το θανάσιμο αμάρτημα της ακηδίας.

σ.σ. Σε αυτό το τελευταίο απόσπασμα μιας ομιλίας που παραθέτω σε τρία μέρη, ο π. Αθανάσιος Μυτιληναίος αναφέρεται στους διώκτες της Παραδόσεως της Εκκλησίας.

Μακαριστός Γέροντας π. Αθανάσιος Μυτιληναίος (1927–2006)

Απόσπασμα ομιλίας που εκφωνήθηκε στις 22/03 του 1981

– Είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί αυτός ο θησαυρός;

– Δεύτερον. Είναι δυνατόν αυτός ο θησαυρός που αναφέραμε να θεωρηθεί πολύς και βαρύς και συνεπώς να περικοπεί;

– Τρίτον. Είναι δυνατόν ο θησαυρός αυτός να θεωρηθεί πεπαλαιωμένος και συνεπώς να χρήζει αναθεωρήσεως, ανανεώσεως και αναπροσαρμογής;

Κι όμως αγαπητοί μου, και τα τρία ερωτήματα δυστυχώς έχουν θέση εις την εποχή μας.

Ως προς το πρώτο, ‘είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί ο θησαυρός αυτός;’

Μάλιστα.

Και ποιοι είναι εκείνοι οι οποίοι αμφισβητούν τον θησαυρόν αυτόν;

Είναι οι υλισταί, οι άθεοι και οι εχθροί, συνειδητοί και ασυνείδητοι, της Εκκλησίας. Αυτοί αμφισβητούν αυτόν τον θησαυρόν. Είναι όλοι εκείνοι που δεν θέλουν να βλέπουν ή να ακούουν ούτε Χριστόν, ούτε Χριστιανός. Είναι εκείνοι που είναι έτοιμοι, αρκεί να τους δοθείη ευκαιρία, να ασκήσουν διωγμόν εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού. Και είναι κάτι που γινόταν πάντοτε, γίνεται και θα γίνεται μέχρι που να τελειώσει ο κόσμος αυτός. Το γιατί; Απλούστατα, γιατί πίσω από αυτούς τους διώκτας του Χριστιανισμού βρίσκεται ο μισόκαλος διάβολος, αυτός που μισεί την Εκκλησία και ζητά να Την ξεθεμελιώσει.

Ποιοι είναι εκείνοι, ως προς το δεύτερο ερώτημα, ‘αν ο θησαυρός δύναται να θεωρηθεί πολύς και βαρύς και συνεπώς να τον κόψουμε’; Να κόψομε από την Θεία Λειτουργία γιατί είναι μεγάλη. Να κόψομε από την ηθική του Ευαγγελίου γιατί πάλιωσε. Να κόψομε από τις Εντολές. Μάλιστα εκείνο το ου μοιχεύσεις! Εν τη ευρεία του εννοία εννοείται γιατί περιλαμβάνονται μέσα όχι η μοιχεία εν τη στενή εννοία, αλλά παν σαρκικόν αμάρτημα. Η πορνεία, οι εξωγαμικές σχέσεις να το πω με έναν σύγχρονον τρόπο, η ακόμα οι ομοφυλοφιλικές σχέσεις και όλα εκείνα τα κατασκευάσματα της εποχής μας. Εν όψει όλων αυτών, τα οποία τα περιλαμβάνει όλα η Εντολή ου μοιχεύσεις, πρέπει να κάνομε μία αναθεώρηση. Και γίνεται αυτή η αναθεώρησις. Γίνεται! Αν πρέπει να θεωρούμε αυτό κακό .. ευτυχώς όχι από την Ορθόδοξον Εκκλησία μας, τουλάχιστον επισήμως, ο Θεός να βάλει το χέρι Του [σ.σ δυστυχώς δεν το έβαλε ακόμη για τους λόγους που Εκείνος γνωρίζει], αλλά από τις παραφυάδες του Χριστιανισμού, δηλαδή από τους Προτεστάντες κυρίως, οι οποίοι αρχίζουν να αναθεωρούν, να λέγουν ότι αυτό δεν πρέπει να είναι έτσι αλλά πρέπει να είναι έτσι και ούτω καθεξής ..

Απελπισία και Αμέλεια

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος – Απελπισία και Αμέλεια

Στη ζωή του χριστιανού η απελπισία και η αμέλεια είναι καταστροφικές. Εκείνον που έπεσε σε αμάρτημα, η απελπισία δεν τον αφήνει να σηκωθεί∙ κι εκείνον που είναι όρθιος, η αμέλεια τον κάνει να πέσει.

Η απελπισία στερεί τον άνθρωπο από τ’ αγαθά που έχει αποκτήσει ∙ η αμέλεια δεν τον αφήνει ν’ απαλλαγεί από τα κακά που τον βαραίνουν. Η αμέλεια σε κατεβάζει και απ’ αυτούς τους ουρανούς, ενώ η απελπισία σε γκρεμίζει ολότελα στην άβυσσο της κακίας. Κοίτα να δεις τη δύναμη που έχουν και οι δύο.

Ο διάβολος πρώτα ήταν αγαθός άγγελος∙ επειδή, όμως, έδειξε αμέλεια και κυριεύθηκε από απόγνωση, έπεσε σε τόση κακία, που δεν μπορεί πια να σηκωθεί.

Το ότι ήταν αγαθός πρώτα, το βεβαιώνει ο Κύριος, που λέει: «Είδα το σατανά να πέφτει από τον ουρανό σαν αστραπή» (Λουκ. 10:18 ). Η παρομοίωσή του με την αστραπή φανερώνει και τη λαμπρότητα της προηγούμενης καταστάσεώς του και τη σφοδρότητα της πτώσης του.

Ο Παύλος ήταν βλάσφημος και διώκτης και υβριστής∙ επειδή, όμως, δεν κυριεύθηκε από απόγνωση και σηκώθηκε από την αμαρτία, έγινε ίσος με τους αγγέλους. Ο Ιούδας ήταν απόστολος∙ επειδή, όμως, έδειξε αμέλεια, έγινε προδότης.