Τὸν τελευταῖο καιρὸ αὐξάνονται ἐκ μέρους τῶν Οἰκουμενιστῶν τὰ μηνύματα ὑποστήριξης καὶ προστασίας τοῦ Κορανίου ὑποτίθεται γιὰ λόγους χριστιανικῆς ἀγάπης. Κορύφωση ἀποτελοῦν οἱ δηλώσεις τοῦ Σουηδίας Κλεόπα καὶ Μεσσηνίας Χρυσοστόμου, ποὺ δήλωσαν συγκλονισμένοι ἀπὸ τὸ κάψιμο τοῦ Κορανίου σὲ ξένες χῶρες καὶ καλοῦν τοὺς πιστοὺς νὰ τὸ σεβαστοῦν, ἀφήνοντας μάλιστα νὰ ἐννοηθεῖ, ὅτι οἱ Μουσουλμάνοι πιστεύουν στὸν ἴδιο Θεό, ὅπως οἱ Χριστιανοί. Φυσικὰ καταδικάζουμε κι ἐμεῖς κάθε ἀκραία μορφὴ διαμαρτυρίας. Δὲν εἴδαμε ὅμως τοὺς δύο ἀγαπολόγους μητροπολῖτες νὰ καλοῦν στὸν ἴδιο σεβασμὸ τοὺς μουσουλμάνους ποὺ καῖνε τὴν Ἁγία Γραφή. Ποὺ καταστρέφουν Ἐκκλησίες καὶ σκοτώνουν Χριστιανούς. Ἀγνοοῦν αὐτοὶ οἱ δύο «ἀνώτεροι» ἄνθρωποι, ὅτι αὐτὴ τὴν στιγμὴ ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἡ πιὸ διωκόμενη θρησκεία στὸν κόσμο, μὲ πολλοὺς δολοφονημένους πιστοὺς καθημερινά; Ὄχι φυσικά, τὸ γνωρίζουν καλά. Ὡς ἀρχιαιρεσιάρχες ὅμως ψεύδονται καὶ παράλληλα ἀποκρύπτουν ὅτι ἔχουν ὑπογράψει στὴν «Οἰκουμενική Χάρτα», ὅτι ἔχουν ἀναλάβει τὴν ὑποχρέωση νὰ προστατεύσουν καὶ νὰ προωθήσουν τὸ Ἰσλάμ (ἐδῶ. σελ. 9). Γιὰ νὰ δείξουμε στοὺς πιστοὺς πόσα ψέμματα λένε καὶ ποιές κακοδοξίες ὑποστηρίζουν οἱ Οἰκουμενιστές, ἀναδημοσιεύουμε τὴν ἀκόλουθη μελέτη ποὺ παρόλο ποὺ ποὺ ἀγνοήθηκε ἐπιδεικτικά, περιλαμβάνει ἀποκαλυπτικὰ στοιχεῖα γιὰ τὸ Κοράνι καὶ τὴν συγγραφή του ποὺ ἦταν ἄγνωστα γιὰ τὸν Ἕλληνα ἀναγνώστη. Μελέτη ἀποδεικτικὴ περὶ τῆς
βλασφημίας καὶ κακοδοξίας τοῦ Ἰσλὰμ καὶ τοῦ προφήτη του Μωάμεθ καὶ τῆς
οἰκουμενιστικῆς προπαγάνδας, ὅτι κι αὐτοὶ ἀποτελοῦν δρόμο πρὸς τὸν Θεό.


τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου
Εἰσαγωγή
Ἀφορμὴ γιὰ τὸ πόνημα αὐτὸ ἀποτέλεσε ἡ ὁμιλία τοῦ ἀνεκδιήγητου βουλευτοῦ κ. Ζουράρη στὴν βουλή τῶν Ἑλλήνων. Ἐκεῖ ὁ βαπτισμένος Χριστιανός κ. Ζουράρης ἀπευθύνθηκε στὸν Θεό μὲ τὰ λόγια «Κύριε τῶν Δυνὰμεων» καὶ μετὰ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Θὰ τὸ πῶ καὶ στὸ ὄνομα τῆς Οἰκουμενικότητος καὶ στὸ ὄνομα τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας, Ἀλλαχοῦ Ἀκμπάρ»! (ἐδῶ)
Χρειάστηκαν κάποιες ὧρες νὰ ξεπεράσω τὴν ἔκπληξη καὶ τὴν ὀργή μου, καθώς στὸ ἑλληνικὸ κοινοβούλιο ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ τὸ αἷμα, τοὺς ἀγῶνες, τὶς θυσίες χιλιάδων ἀγωνιστῶν καὶ μαρτύρων ἐναντίον τῶν ἐκφραστῶν τοῦ Ἰσλὰμ (καὶ ἀκόμα καὶ σήμερα ἀπειλεῖται ἀπὸ αὐτοὺς) καὶ στοῦ ὁποίου τὸ σύνταγμα τονίζεται ὡς πίστη μόνο ἡ Ὀρθόδοξος Πίστη, ἐκφράστηκαν αὐτὰ τὰ λόγια. Μόλις ὅμως πέρασαν οἱ ὧρες αὐτὲς συνειδητοποίησα τὸ ἑξῆς: Δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκπλήσσομαι. Τὸ παραδέχτηκε καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ζουράρης, ὅτι αὐτὰ τὰ εἶπε στὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ναί, αὐτὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὴν ὕπαρξη οἱ Ἐπίσκοποί μας δὲν παραδέχονται ἢ ἀποκρύβουν, ἀλλὰ παράλληλα δουλεύουν γι’ αὐτὸ καὶ τὸ προωθοῦν μαζὶ μὲ τοὺς πολιτικούς. Ἄς δοῦμε μερικὰ παραδείγματα.
Ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος εἶχε δηλώσει σὲ ἐκδήλωση τῆς Κόκα-Κόλα (ἐδῶ) :«Ἔχω ἕνα μικρὸ ἀναμνηστικό. Μικρὸ καὶ σπουδαῖο ἀναμνηστικὸ γιὰ τὴν Δάφνη καὶ τὸν Μουχτὰρ. Αὐτὸ εἶναι τὸ Ἅγιο Κοράνι. Τὸ ἱερὸ βιβλίο τῶν μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας». (Τυχαία ἡ συμφωνία τῶν λόγων Βαρθολομαίου καὶ Ζουράρη περὶ μουσουλμάνων ἀδελφῶν μας;).
Ὁ νέος
Μητροπολίτης Κομοτηνής καὶ Μαρώνειας Παντελεήμων στὶς 26 Μαρτίου 2013 καὶ ἡμέρα
Τρίτη, ἐπισκέφθηκε τὸν Μουφτὴ Κομοτηνῆς κ. Χαφίζ Τζεμαλὴ Μὲτσο στὰ γραφεῖα τῆς
Μουφτείας. «Ἡ συνάντηση
ποὺ διεξήχθη σὲ ἰδιαίτερο θετικὸ κλίμα, ὁ Μουφτὴς Κομοτηνής Χαφίζ Τζεμαλή
Μὲτσο, εὐχαρίστησε τὸν Μητροπολίτη Κομοτηνῆς καὶ Μαρώνειας κ. Παντελεήμονα γιὰ
τὴν ἐπίσκεψή του καὶ τὸνισε· αὐτὴ ἡ ἐπίσκεψη ἀποτελεῖ ἔνδειξη σύγκλισης
μεταξὺ μουσουλμάνων καὶ χριστιανῶν τῆς περιοχῆς. Ὁ Σοφολογιότατος Μουφτὴς
ἐπεσήμανε τὴν σημασία νὰ διδαχθεῖ ὁ λαός την θεϊκὴ κουλτούρα καὶ τόνισε
ὅτι σὲ αὐτὸ καθοριστικὸ ρόλο παίζουν οἱ ηγέτες καὶ τῶν δύο θρησκειῶν. Ἡ
συνάντηση ἔλαβε τέλος μὲ τὴν ἀνταλλαγὴ ἀναμνηστικῶν δώρων». Ὁ Μουφτὴς προσέφερε στὸν
Μητροπολίτη Κομοτηνῆς Παντελεήμονα ἕνα Κοράνι καὶ αὐτὸς μὲ τὴ σειρά του
προσέφερε μιὰ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ (ἐδῶ).
Στὶς 18
Ἀπριλίου 2012 ἦταν ἡ σειρά τοῦ Πατριάρχη Ἱεροσολύμων νὰ δωρίσει Κοράνια. «Στὸ
πρίγκηπα τῆς Ἰορδανίας Ἐμίρ Γάζη καὶ στὸν Μουφτὴ τῆς Αἰγύπτου Ἀλί Τζούμαση
Τζαμάκ. Μάλιστα στὸν πρίγκηπα δόθηκε Κοράνι “ἐξ ἐλεφαντοστοῦν” καὶ στὸν Μουφτὴ
πλακέτα “μετ’ ἐπιγραφῆς χωρίων τοῦ Κορανίου”» (ἐδῶ).
Τὰ ἴδια καὶ
χειρότερα πράττει καὶ ὁ πατριάρχης Ἀντιοχείας καὶ ὁ Ἀλεξανδρείας.
Καὶ ἡ γραμμή
τῶν Ὀρθοδόξων ποιμένων δὲν ἔχει τελειωμό: Συμπροσεύχονται μὲ Μουφτῆδες,
ἐπισκέπτονται μουσουλμανικὰ κοιμητήρια, μνημονεύουν καὶ τελοῦν ἐπιμνημόσυνη
δὲηση γιὰ μουσουλμάνους (ἀκόμα καὶ γιὰ τὸν Κεμάλ) καὶ ἡ πτώση δὲν ἔχει τέλος.
Οἱ δὲ θεολογικοὶ κύκλοι συναγωνίζονται τοὺς κληρικοὺς στὴν ἁγιοποίηση τοῦ
Ἰσλὰμ: π.χ. «ὁ Ἀστέριος Ἀργύριου, μελετητὴς τοῦ Ἰσλὰμ καὶ καθηγητὴς στὸ
Πανεπιστὴμιο τοῦ Στρασβούργου. Ἀναφερόμενος στὴν σύγχρονη ἰσλαμολογική ἔρευνα
γράφει ὅτι οἱ ἰσλαμολόγοι ἀνεγνώρισαν στὸ Ἰσλὰμ «τὴ θ ησκεία ποῦ δοξολογεῖ τὸν
ἴδιο μὲ μᾶς Θεό, τὸ Θεό τοῦ Ἀβραὰμ, τὸν κοινό Πατέρα ὅλων τῶν πιστῶν». Εἶναι, ὡς γνωστὸν,
ἀποστολική ἡ πίστις ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ μόνη Ὁδός πρὸς τὸν Θεό Πατέρα. Ἐν
τούτοις ὁ καθηγητὴς Ἀργυρίου, σάν νὰ μή δέχεται τὴν πίστι αὐτὴ, ἐρωτᾶ: «Τί λοιπόν θὰ ἐμπόδιζε τὴ
σύγχρονη θεολογία νὰ ἀναγνωρίσει στὸ πρόσωπο τῆς θρηκείας τοῦ Μωάμεθ μίαν “ὁδόν
πρὸς σωτηρίαν” τῶν ἀνθρώπων;». Διότι, “τὸ Πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ” (Ἰωάν. 3,
8) καὶ “ἀνεξερεύνητα Τὰ κρίματα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοί αὐτοῦ” (Ρωμ.
2, 33). Ὁ Θεός ἔχει τὴ δύναμη νὰ χρησιμοποιήση τὴν “ὁδὸν σωτηρίας” ὅπου θέλει
καὶ ὅποτε τὸ κρίνει σκόπιμο. Ἡ ἄπειρος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἀγάπη του μπορεῖ νὰ
ἀνοίξει “ὁδούς θεογνωσίας καὶ σωτηρίας” ποὺ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς μας ἀδυνατεῖ νὰ
ἐξιχνιάσει. Πῶς μποροῦμε λοιπόν νὰ ἰσχυριστοῦμε ὅτι ἡ ἐμφάνιση καὶ ἡ δράση
τοῦ μωαμεθανισμοῦ στὸν κόσμο εἶναι ἔργο τοῦ Διαβόλου καὶ ὄχι τοῦ
Θεοῦ, τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ ὄχι τοῦ Χριστοῦ;» (ἐδῶ).
Στοὺς
αἱρετικοὺς μάλιστα τῆς Εὐρώπης τὸ Κοράνι διαβάζεται μέσα στοὺς ναούς τους, ὅπως
π.χ. στὴν Νορβηγία (ἀλλά καὶ σὲ πολλές εὐρωπαϊκές χῶρες, Γερμανία κλπ.) κατὰ
τὴν νορβηγική ἐφημερίδα Adresseavisen: «Γιὰ πρώτη φορά, τὸ Κοράνι
ἀκούστηκε μέσα στὸν Ἐθνικό Καθεδρικό Ναό στὸ Τροντχάιμ τῆς Νορβηγίας. Τὰ
κείμενα ἀπὸ τὸ Κοράνι διαβάστηκαν ἀπὸ δύο μαθητές. Διάβασαν ἀπὸ τὸ Κοράνι ἀφοῦ
πιό πρὶν κάποιοι συμμαθητές τους εἶχαν διαβάσει κάποιους στίχους ἀπὸ τὴ Καινή
καὶ τὴν Παλαιά Διαθήκη. Τὰ κοινὰ μηνύματα τόσο ἀπὸ τὴ Βίβλο ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ
Κοράνι ἀφοροῦσαν τὴν ἀνάγκη νὰ ἐκζητήσουν τὴν “εἰρήνη” καὶ τὴν “δικαιοσύνη”. Η
Faiza ἀπὸ τὴ Σομαλία ἀνέφερε τὸν “προφήτη Μωάμεθ”, ποὺ ἐνθαρρύνει τὸν ἀκροατὴ
νὰ ἐπιλέξει τὸ καλό ἐναντίον τοῦ κακοῦ. Ὁ “ἀγγελιοφόρος τοῦ Θεοῦ” ὑποσχέθηκε
ὅτι οἱ ἐχθροί θὰ μετατρέπονται σὲ φίλους. Ο Laok ἀπὸ τὸ Ἰράκ ἀνέφερε τὴν
ἀναφορά τοῦ προφήτη στὸ στενό μονοπάτι. Σύμφωνα μὲ τὸ Κοράνι, αὐτὸ εἶναι νὰ
ἀπελευθερώσεις ἕναν σκλάβο καὶ νὰ δώσεις τροφὴ στοὺς φτωχοὺς ἀνθρώπους».
Ἕνας ἀπὸ τοὺς
πρωτοπόρους στὴν «ἀγάπη καὶ προσέγγιση» μεταξὺ Ἰσλὰμ καὶ Ὀρθοδοξίας εἶναι καὶ ὁ
ἐπίσκοπος Ἀλβανίας Ἀναστάσιος, τοῦ ὁποίου τὸ βιβλίο «Ἰσλὰμ» θὰ ἀναφερθεῖ συχνὰ
στὸ πόνημα αὐτό. Ὁ Ἀναστάσιος εἶχε δηλώσει πολλάκις. «Τὸ Ἰσλὰμ ὅσο καὶ ὁ Χριστιανισμός
ἔχουν τροφοδοτηθεῖ ἀπὸ τὸ θρησκευτικὸ στρῶμα ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν παράδοση τοῦ
Ἀβραὰμ. Κοινὰ στοιχεῖα εἶναι, σὲ γενικές γραμμὲς, ἡ βεβαιότητα στὴν
ὕπαρξη τοῦ Θεοῦ, ἡ πεποίθηση γιὰ τὴν κοινὴ καταγωγὴ τῆς ἀνθρωπότητας, ἡ
πίστη στὸ μήνυμα τῶν προφητῶν ποὺ μίλησαν ἐξ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, ἡ πίστη
στὴν ἀνάσταση τῶν νεκρῶν καὶ στὴν ἔσχατη κρίση. Πολλές ἐπίσης μορφές ἔκφρασης
τῆς θρησκευτικῆς ἐμπειρίας ἀκολουθοῦν παράλληλους δρόμους: προσευχή,
ἐλεημοσύνη, νηστεία, ἀποδημίες, ὁμολογία πίστεως, διάφορες ἑορτές,
σεβασμὸς τῆς τιμῆς καὶ περιουσίας» (ἐδῶ). /Ὁ Ἀναστάσιος μάλιστα προσθέτει
στὰ παραπάνω ὑποτιθέμενα κοινὰ σημεῖα τὴν «εὐλάβεια πρὸς στὴν παρθένο
Μαριάμ» καὶ τὴν
ἀναγνώριση τῆς «γέννησης τοῦ Ἰησοῦ μὲ ὑπερφυσικὸ τρόπο» (Ἰσλὰμ, σελ. 212-213)!!!
Διαβάζοντας
ὅλα αὐτὰ καὶ βλέποντας τὴν προώθηση καὶ παγίωσή τους καὶ ἀναλογιζόμενος, πόσοι
πιστοί Χριστιανοί πέφτουν σ’ αὐτὴ τὴν οἰκουμενιστικὴ καὶ ὀλέθρια γιὰ τὴν ψυχὴ
παγίδα, ἀποφάσισα νὰ συγγράψω αὐτὸ τὸ πόνημα, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ συμβάλλω στὴν
καταπολέμησή της. Διότι, ὅπως θὰ δοῦμε, τὸ Ἰσλὰμ κάθε ἄλλο εἶναι παρὰ ὅμοιο μὲ
τὴν Ὀρθοδοξία, κάθε ἄλλο παρὰ συμβάλλει στὴν εἰρήνη καὶ στὴν ἀγάπη, τὸ Κοράνι
κάθε ἄλλο παρὰ ἱερό βιβλίο εἶναι καὶ ὁ προφήτης τοῦ Μωάμεθ εἶναι μᾶλλον
ψευδοπροφήτης καὶ πλάνος παρὰ προφήτης τοῦ Θεοῦ.
Πρέπει ὅμως νὰ
σημειωθεῖ καὶ τὸ ἑξῆς: Μὲ τὸ πόνημα αὐτὸ δὲν καταδικάζονται οἱ μουσουλμάνοι ὡς
ἄνθρωποι, οὔτε προωθεῖται ἡ ἄρνηση βοήθειάς τους, ὅταν ἔχουν κάποια ἀνάγκη.
Τόσοι Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας δὲν ἀρνήθηκαν, ἀλλά βοήθησαν καὶ θεράπευσαν μὲ
τὴν προσευχή τοὺς μουσουλμάνους, παρότι παράλληλα καυτηρίαζαν τὴν πλάνη τους.
Ἐπίσης μὲ τὸ πόνημα αὐτὸ δὲν ἀναιρεῖται τὸ δικαὶωμά τους νὰ πιστεύουν, ὅ,τι
αὐτοὶ θέλουν, χωρὶς διωγμούς καὶ ἐγκλήματα. Τὸ πόνημα αὐτὸ ἔχει σκοπό τὴν
ὑπεράσπιση τῆς Πίστεώς μας καὶ τὸν διαφωτισμό τῶν πιστῶν ἀπέναντι σὲ μία
προσπάθεια ἅλωσής τους ἀπὸ τὴν οἰκουμενιστικὴ διαθρησκειακὴ προπαγάνδα ποὺ
σαρώνει τὴν Ὀρθοδοξία. Στὸ πόνημα αὐτὸ θὰ παρουσιαστεῖ μὲ πηγές καὶ ὄχι
αὐθαίρετες προσωπικὲς ἐκτιμήσεις τὸ μέγα χάος ποὺ χωρίζει τὴν Ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ
ἀπὸ τὴν θρησκεία τοῦ Μωάμεθ. Ὁ ἀναγνώστης καλεῖται νὰ κρίνει. Ἄλλωστε οὕτως ἤ
ἄλλως κι αὐτοὶ, ὅπως καὶ ἐμεῖς, θὰ κριθοῦμε στὸ τέλος μπροστὰ στὸ φοβερὸ βῆμα
τοῦ Κυρίου γιὰ τὴν ὀρθότητα τῆς Πίστεώς μας.
Μὲ τὸ πόνημα
αὐτὸ γίνεται «ὅπως ὀφείλουμε, ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί» ἡ προσπάθεια
ὑπερασπίσεως τῆς Ἀλήθειας, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως αὐτὴ μᾶς ἀποκαλύφθηκε διὰ
τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ Σταυρώσεως καὶ Ἀναστάσεώς Του γιὰ τὴν σωτηρία ὅλων τῶν
ἀνθρώπων. Γίνεται ἡ προσπάθεια προστασίας τῶν πιστῶν, ποὺ παρασυρμένοι ἀπὸ τοὺς
ψευδοποιμένες καὶ ψευδοθεολόγους θὰ πιστέψουν, ὅτι τὸ Ἰσλὰμ, τὸ Κοράνι καὶ ὁ
Μωάμεθ εἶναι πράγματι εὐλογημένα ἀπὸ τὸν Θεό.
Ἡ ἀκολουθία
τῶν παρακάτω κεφαλαίων εἶναι ἡ ἑξῆς: Στὴν ἀρχή θὰ παρουσιαστεῖ ἡ συγγραφὴ καὶ ἡ
γνώμη τῶν Ὀρθοδόξων καὶ κυρίως τῶν Ἁγ. Πατέρων γιὰ τὸ Ἰσλὰμ, ὥστε νὰ φανεῖ ἡ
ἀνακολουθία καὶ ἀσυμφωνία τῶν σημερινῶν ψευδοποιμἐνων μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν
διδασκαλία Της. Μετὰ θὰ ἀκολουθήσει, ἡ ἀποκάλυψη τῆς προπαγάνδας τῶν
Οἰκουμενιστῶν σχετικὰ μὲ τὸν ὅρο «ἀβρααμικὲς θρησκεῖες», ἡ παρουσίαση τῆς
ἀναξιοπιστίας τοῦ Κορανίου ὡς ἀλάθητη γραφή, ἡ ἀποκάλυψη τῆς ἀνηθικότητας τοῦ
Μωάμεθ, ἡ παρουσίαση τῶν ἀντιχριστιανικῶν χωρίων τοῦ Κορανίου, ὥστε νὰ φανεῖ ἡ
ψευδὴς διδασκαλία τῶν οἰκουμενιστῶν ψευδοποιμένων καὶ μάλιστα τοῦ Ἀναστασίου
Ἀλβανίας. Θὰ ἀκολουθήσει ἡ ἀποδόμηση τῆς παρουσίασης τοῦ Ἰσλὰμ ὡς θρησκεία
εἰρήνης καὶ ἀγάπης ἀνάλογη μὲ τὸ Εὐαγγέλιο.