Ἐκτός, βέβαια, ἀπὸ τὸ ὅτι μᾶς βοηθᾶ
νὰ κατανοοῦμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες
Δεν υπάρχει ανώτερη νοητική άσκηση από την καθημερινή μεγαλόφωνη ανάγνωση μιας σελίδος αρχαίου κειμένου
Από τον Αντώνιο Α. Αντωνάκο*
Ἀπὸ μία σειρὰ ἐπιστημονικῶν ἀναλύσεων, ποὺ ἀφοροῦν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, προκύπτουν τὰ ἑξῆς ἐνδιαφέροντα συμπεράσματα:
1. Οἱ ἄνθρωποι σχεδὸν ὅλοι γεννιοῦνται μὲ τὸν ἴδιο ἀριθμὸ νευρώνων στὸν ἐγκέφαλό τους.
2. Διαφέρουν μόνον στὶς συνάψεις τῶν νευρώνων, ποὺ γίνονται μὲ τοὺς νευροάξονες, τοὺς δενδρίτες καὶ τὰ νευρογλοιακὰ κύτταρα.
3. Οἱ συνάψεις τῶν νευρώνων, ὅμως, αὐξάνουν σὲ ἀριθμὸ ἀνάλογο τῶν ἐρεθισμάτων. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ εὐφυΐα καλλιεργεῖται καὶ δὲν εἶναι δεδομένη.
4. Κάθε διαφορετικὸς ἐρεθισμὸς δημιουργεῖ καινούργια σύναψη στοὺς νευρῶνες τοῦ ἐγκεφάλου. Ὁ ἴδιος ἐρεθισμός, ἔστω καὶ
ἀμέτρητες φορὲς ἐπαναλαμβανόμενος, δημιουργεῖ μόνον μία σύναψη.
5. Ἡ γλῶσσα ἀποτελεῖ τὸν πιὸ οἰκεῖο τρόπο δημιουργίας καινούργιων ἐρεθισμῶν καὶ, ἄρα, δημιουργίας καινούργιων συνάψεων καὶ αὐξήσεως εὐφυΐας.
6. Ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι διαχρονικὰ ἕνα ἐκπληκτικὸ πολυεργαλεῖο δημιουργίας νέων ἐρεθισμῶν.
7. Κάθε διαφορετικὸς λεκτικὸς τύπος καὶ κάθε διαφορετικὸς συνδυασμὸς λέξεων μὲ λογικὴ ὑφὴ δημιουργούν καινούργια σύναψη στοὺς νευρῶνες.
Τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ μᾶς χρειάζονται ὄχι διότι εἴμαστε Ἕλληνες, ἀλλὰ διότι τὰ ἔχει ἀνάγκη ὁ ἐγκέφαλος ὅλων τῶν ἀνθρώπων γιὰ νὰ βελτιώσει τὴν εὐφυΐα του. Αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικὸ καὶ πλέον χρήσιμο συμπέρασμα στὸ ὁποῖο μποροῦμε νὰ καταλήξουμε. Ἂν θέλουμε νὰ τὸ καταλάβουμε, ἔχει καλῶς. Ἂν ὄχι, εἴμαστε ἄξιοι τῆς μοίρας μας.
Μὲ βάση ὅλα αὐτά, μόνο ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἔχει αὐτὴ τὴν ἀφάνταστη ποικιλία λεκτικῶν τύπων καὶ συνδυασμῶν γιὰ τὴν αὔξηση τῶν νευρικῶν συνάψεων τοῦ ἐγκεφάλου καὶ κατ’ ἐπέκταση τὴν αὔξηση τῆς εὐφυΐας τοῦ ἀνθρώπου. Πράγματι, δὲν ὑπάρχει ἀνώτερη νοητικὴ ἄσκηση ἀπὸ τὴν καθημερινὴ μεγαλόφωνη ἀνάγνωση μιᾶς σελίδος ἀρχαιοελληνικοῦ κειμένου.
