Ηλίας Μηνιάτης: [Λόγοι και Διδαχές]. Μέρος Β΄.
Περί του ότι η συνείδηση του ανθρώπου, κάνει την κατηγορία και την απόφαση. Και η δικαιοσύνη του Θεού, την κρίση και την εκδίκηση.
ΜΕΡΟΣ Β΄
O προφήτης Δανιήλ στο ζ’. και ο Θεολόγος Ιωάννης στο κ’. κεφάλαιο της αποκαλύψεως λένε: ότι την ημέρα της Κρίσεως ανοίγονται βιβλία. Αυτά είναι εκείνα, στα οποία είναι γραμμένα όσα κάναμε σε όλη μας την ζωή. Και μου φαίνεται πως να είναι δύο. Στο ένα είναι όσα κάναμε κακά, οι αμαρτίες μας. Στο άλλο όσα κάναμε καλά, οι αρετές μας.
Πρώτο ανοίγεται εκείνο, όπου περιέχει τις αμαρτίες μας. Σε ένα μέρος του βιβλίου είναι γραμμένη η αμαρτία όπου κάναμε, με όλες τις περιστάσεις, του προσώπου, του καιρού, του τόπου, και των λοιπών. Αν και ίσως αντικρυστά, είναι σημειωμένο, ότι την αμαρτία εκείνη την εξομολογηθήκαμε, ότι μετανοήσαμε, ότι κάναμε την πρέπουσα πληρωμή με προσευχές, με νηστείες, με ελεημοσύνες, σύμφωνα με τον κανόνα, που μας έδωσε ο πνευματικός και ή δικαιοσύνη του Θεού δεν μας ζητεί λογαριασμό για την αμαρτία εκείνη.
Είναι γραμμένο το χρέος, μα είναι σημειωμένη και η πληρωμή. Γι’ αυτό όταν στην παρούσα ζωή κάνουμε μία καλή εξομολόγηση, ας μη φοβόμαστε στην μέλλουσα Κρίση. Έτσι μας παρηγορεί, των αμαρτωλών η παρηγορία, ο θείος Χρυσόστομος: «ὅταν γὰρ ἐν τῇ παρούση ζωῇ, δια τῆς ἐξομολογήσεως, ἀπονίψασθαι τὰ πλημμελημένα δυνηθώμεν, άπιμεν ἐκεῖ καθαροὶ τῶν ἁμαρτημάτων».
