Καμουφλαρισμένη δειλία

 

Μέ μασημένια λόγια προσπαθοῦμε νά πουλήσουμε ἀμεροληψία;

Απευθυνόμενος σε "μαθητές", ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Α', επισημαίνει τον κίνδυνο της καμουφλαρισμένης δειλίας με τη δικαιολογία της "αμεροληψίας" ή της πρόφασης.

…ἐξετάσουμε κάτι τί πιό πεζό: τή δειλία στή πιό ἄσχημή της μορφή, δηλαδή τή καμουφλαρισμένη δειλία.

Αὐτή εἶναι ἕνα μεγάλο ἐμπόδιο γιά τήν ἀπόκτηση τῆς ἀφοβίας. Θά ρωτήσετε: Τί εἶναι αὐτή ἡ καμουφλαρισμένη δειλία; Εἶναι, ἁπλούστατα, ἡ δειλία πού κατορθώνουμε νά τήν παρουσιάσουμε μέ χίλια δυό ἄλλα φορέματα, δῆθεν πιό ὡραῖα, πιό ἑλκυστικά.

Ἄς ὑποθέσουμε πώς κάποιος ἔχει ἀδικήσει ἕναν ἄλλον. Ἡ ἀδικία του εἶναι καταφάνερη, φωνάζει μέχρι τόν οὐρανό. Ἐμεῖς, ἄν ἤμαστε ἄνθρωποι ἄφοβοι, δέν θά ἔπρεπε νά πάρουμε τό μέρος τοῦ ἀδικουμένου; Θά σκεφθῆτε, ἴσως, μά ἀφοῦ κανείς δέν μᾶς κάλεσε, τί θέλουμε νά βγοῦμε μείς μέσα στήν μέση; Δέν ἔχει σημασία. Σέ ὑποθέσεις ὅπου καταπατάται ἡ δικαιοσύνη δέν πρέπει νά περιμένουμε νά μᾶς εἶχαν καλέσει. Θά πρέπει νά τρέξουμε νά βοηθήσουμε τόν ἀδικούμενο. Νά ἀποκαταστήσουμε τό δίκαιο. Αὐτό εἶναι, βέβαια, τί πρέπει. Ἐμεῖς, ὅμως, τί κάνουμε; Ἀπό δειλία δέν κάνουμε τίποτε.

Τώρα, ἄς ὑποθέσουμε πώς ἔρχεται ὁ ἀδικημένος καί ζητάει τή βοήθειά μας. Μᾶς παρακαλεῖ νά ποῦμε τήν γνώμη μας. Νομίζετε πώς τώρα πού μᾶς κάλεσαν θά κάνουμε τίποτε καλύτερο; Τό πιθανώτερο εἶναι, πώς, καί τώρα πού μᾶς κάλεσαν, θά τηρήσουμε τήν ἴδια δειλή στάση, κάνοντας τόν δῆθεν ἀμερόληπτο. Προσπαθοῦμε νά μή δυσαρεστήσουμε οὔτε τόν ἕναν οὔτε τόν ἄλλο. Ἐπειδή, δηλαδή, δέν ἔχουμε τό θάρρος νά ποῦμε σ’ ἐκεῖνον πού ἀδικεῖ, πώς ἔχει ἀδικήσει τόν ἄλλον, γι’ αὐτό λέμε ὅτι ναί μέν ἔχει δίκηο ὁ ἕνας, ἀλλά δέν ἔχει ἄδικο καί ὁ ἄλλος. Ἔτσι κάνουμε τόν ἀμερόληπτο εἰς βάρος του δίκηου τοῦ ἄλλου. Μέ μασημένια λόγια προσπαθοῦμε νά πουλήσουμε ἀμεροληψία;

Για όσους νομίζουν, ότι οι Επίσκοποι λαμβάνουν υπόψη τις διαμαρτυρίες των Πιστών. Τόσα χρόνια πέρασαν και όχι μόνο τίποτα δεν διορθώθηκε, αλλά μάλιστα χειροτέρεψαν! Ἐπισκόπων ἀγωνία μηδέν!

                       

Οἱ ὀρθόδοξοι ποιμένες συνεχίζουν νὰ ἐκτελοῦν τὰ λειτουργικὰ καὶ ποιμαντικὰ καθήκοντά τους, χωρὶς πλέον νὰ ἐνδιαφέρονται (στὸ σύνολό τους) γιὰ τὸ περιεχόμενο τῆς Πίστεως καὶ τὴν ἀκεραιότητα τῆς Ἀλήθειας τῆς ὁποίας κλήθηκαν λειτουργοὶ καὶ ὑπηρέτες.

Ὡς πιστοί,

   εἴμαστε μάρτυρες τῆς θλιβερῆς πραγματικότητος πολλοὶ ἱερεῖς ,  παρότι βλέπουν καὶ μαθαίνουν πὼς συμβαίνουν καὶ στὸ δογματικὸ ἐπίπεδο τῆς Πίστεως, νὰ μὴν τολμοῦν νὰ ἀντιδράσουν φοβούμενοι ὅτι ἔτσι θὰ ἔρθουν σὲ ἀντιπαράθεση μὲ τὸν Μητροπολίτη τους. Ὅλοι οἱ σύγχρονοι ὀρθόδοξοι Ποιμένες δέχονται ὅτι ὑπάρχει αἵρεση· καταμετροῦν μάλιστα καὶ τὶς δεκαετίες τῆς ὑπάρξεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ· τὸν ὀνομάζουν Παναίρεση (χωρὶς νὰ κατονομάζουν τοὺς αἱρετικοὺς ἡγέτες του)· βλέπουν τὰ γενόμενα ὑπὸ τῶν Οἰκουμενιστῶν (συμπροσευχές, κοινὲς συμφωνίες καὶ δράσεις μὲ τοὺς αἱρετικούς, παραίτηση ἀπὸ βασικὲς Ἐντολὲς τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ δόγματα τῆς Πίστεως−ὅπως τὸ 9^ο καὶ 10^ο ἄρθρο τοῦ Συμβόλου Νικαίας-Κων/πόλεως) καὶ ὅμως οὐδὲν μέτρον λαμβάνουν ἐναντίον τους, οὐδεμία ἀπόσταση ἔχουν ἀπὸ αὐτούς, ἀντίθετα κοινωνοῦν πλήρως μαζί τους, συμπορεύονται χωρὶς συνειδησιακὸ πρόβλημα μετὰ τῶν αἱρετικῶν.

Κι ὅμως οἱ Ἅγιοι μᾶς δίδαξαν οὔτε μιὰ ὥρα νὰ μὴν μένουμε κοντά τους, ὅταν αἱρετίζουν (Μ. Βασίλειος). Κι ὁ ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης δίδαξε ἔργοις καὶ λόγοις, ἀγωνίστηκε −καὶ ἐξορίστηκε, καὶ φυλακίστηκε γι’ αὐτοὺς τοὺς ἀγῶνες του− γιὰ ἕνα παράνομο βασιλικὸ γάμο, ὅταν εἶδε ὅτι αὐτὸς δὲν ἦταν μιὰ μεμονωμένη περίπτωση, ἀλλὰ γινόταν καθεστὼς ποὺ ἀνέτρεπε τὴν Εὐαγγελικὴ διδασκαλία.

Ο Θρόνος είναι γλυκός! Πρώην Πάφου Τυχικός: Άλλος ένας "λέων" της ορθοδοξίας που αποδεικνύεται λαγωός!

Δυστυχώς για μία ακόμα φορά επαληθευόμαστε (μακάρι να βγαίναμε χίλιες φορές ψεύτες). Ο από πολλούς αδιάκριτα ονομαζόμενος "νέος Μάρκος ο Ευγενικός" πρώην Πάφου Τυχικός υπόκυψε στην επιθυμία της αδίκου και αντικανονικής Συνόδου (αλήθεια, έτσι έκαναν οι Άγιοι;) και υπέγραψε την ομολογία Πίστεως, την οποία η αντικονική σύνοδος απαιτούσε, παρόλο που όπως ο ίδιος γράφει "θεωρώ τις κατηγορίες ανυπόστατες και ψευδείς, όλως ιδιαιτέρως όμως η διαδικασία που (δεν) ακολουθήθηκε, καθιστά την απόφαση αντικανονική και αντικαταστατική. Η όλη εξέλιξη καταστρατηγεί κάθε έννοια σεβασμού προς το Αρχιερατικό Αξίωμα, αλλά και προς τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Θα μπορούσα, βεβαίως, να προσφύγω στα κοσμικά δικαστήρια". Μάλιστα χρησιμοποιεί ως δικαιολογία της απόφασή του την Α΄ Κορ. 6,1, που όμως δεν έχει σχέση με την περίπτωση του Τυχικού. Το αποδεικνύει τρανέστατα ο πιο έγκριτος ερμηνευτής του Παύλου, ο ιερός Χρυσόστομος, ο οποίος θεώρησε την καταδίκη του από την ληστρική σύνοδο της Δρυός, ως άδικη και παράνομη (όπως ο Τυχικός), και (εντελώς αντίθετα από τον Τυχικό) αρνήθηκε να αποδεχτεί την απόφαση της συνόδου.  Αντί αυτού ο Τυχικός κλίνει γόνυ στους αντικανονικούς, ασεβείς και δικτάτορες επισκόπους της Κύπρου (δικοί του οι χαρακτηρισμοί) και δηλώνει:

α) Ότι ο ίδιος τον Αύγουστο του 2023 έθεσε σε αργία "ιερέα της Μητρόπολης Πάφου, που προέβη σε αποτείχιση, και τελικώς το αρμόδιο εκκλησιαστικό δικαστήριο της Ιεράς Συνόδου προχώρησε στην καθαίρεσή του." Άρα ο ίδιος πριν διωχτεί ήταν διώκτης και εισπράττει τώρα αυτό που έκανε σε αδελφό του Χριστιανό παρότι, όπως λέει φαρισαϊκά κάνει υπακοή στον Παύλο. 

β) Αφήνει έκθετο, δηλ. κατά το λαϊκό πουλάει αδιάντροπα τον π. Δήμο Σερκελίδη που τόσο τον υπεράσπισε και πλήρωσε με την καθαίρεσή του την υπεράσπιση αυτή.

γ) Στην "ομολογία" του εξαφανίστηκε δια επισκοπικής μαγείας η λέξη Οικουμενισμός, Κολυμπάρι, φιλοπαπισμός, εκκοσμίκευση κλπ. και εμφανίζεται μόνο η απόλυτη (!!!) υπακοή στην Σύνοδο της Κύπρου.

δ) Καταδικάζει την ιεροκανονική και από τους Αγίους κατοχυρωμένη αποτείχιση ως σχίσμα και έτσι καταδικάζει όλους όσους έσπευσαν αδιάκριτα να τον υπερασπίσουν (π.χ. π. Θεόδωρο Ζήση, ο οποίος πρέπει να πει τι είχε συμφωνήσει με τον Τυχικό και γιατι ο Τυχικός τον εκθέτει δημοσίως).

Όμως πρέπει να ειπωθεί κάτι: Δεν φταίει τόσο ο Τυχικός, ο οποίος, οπως όλοι μας, θα βρεθεί μπροστά το φοβερό βήμα του Κυρίου και θα κριθεί, όπως όλοι μας, για τις πράξεις του. Περισσότερο φταίνε όλοι αυτοί που κυρίως διαδικτυακά, έσπευσαν με διθυραμβικά σχόλια να ανακαλύψουν έναν (άκουσον άκουσον) νέο ομολογητή πατέρα της Εκκλησίας,  πράγμα που δεν το κάνουν για πρώτη φορά, παρόλο που τόσες φορές διαψεύστηκαν παταγωδώς. Όλων αυτών η ευθύνη είναι τεράστια, αφού και τους αδελφούς τους παρασύρουν στην λανθασμένη κρίση τους και παράλληλα καταδικάζουν όσους έβλεπαν την αλήθεια και προειδοποιούσαν. Και το χειρότερο. Το "δις εξαμαρτείν" έχει γίνει τρις και μυαλό δεν βάζουν.

Α.Τ.

Η Ομολογία Πίστεως του πρώην Πάφου Τυχικού

Την Ομολογία Πίστεως κατέθεσε ο Μητροπολίτης πρ. Πάφου Τυχικός, όπως του ζήτησε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου.

Στην ομολογία του ο πρ. Πάφου μεταξύ άλλων αναφέρει: Ομολογώ ότι παραμέων αμετακίνητος εντός των ασφαλών τειχών της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, ως ταύτα καθώρισαν και διαχρονικών ωκοδόμησαν οι θεοφόροι Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, έχων πλήρη την επίγνωση ότι το σχίσμα συνιστά μέγιστο κακό εις την Εκκλησία, το οποίο ούτε αίμα μαρτυρίου του αποσχισθέντος ή του παρασύραντος άλλους είς σχίσμα δύναται να θεραπεύση.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΟΜΟΛΟΓΙΑ

Τί θὰ σοῦ κάνουν τὰ φίδια; Περί φόβου καὶ δειλίας.

 "Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωκε πνεῦμα δειλίας, ὥστε νὰ μᾶς φοβίζουν αἱ ἀπειλαὶ καὶ οἱ διωγμοί"

        

ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΔΙΔΑΧΑΙ  

Τί θὰ σοῦ κάνουν τὰ φίδια;

Ὁ Ἀπόστολος Τιμόθεος (α΄, 7) τονίζει: «οὐ γὰρ ἔδωκεν ἡμῖν ὁ Θεὸς Πνεῦμα δειλίας, ἀλλὰ δυνάμεως καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ». Μετάφραση Π. Τρεμπέλα. Διατήρει ἀναμμένον τὸ χάρισμα τοῦτο, ποὺ σὲ κάνει ἄφοβον καὶ θαρραλέον εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου. Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωκε πνεῦμα δειλίας, ὥστε νὰ μᾶς φοβίζουν αἱ ἀπειλαὶ καὶ οἱ διωγμοί, ἀλλὰ μᾶς ἔδωκε πνεῦμα καὶ χάρισμα δυνάμεως, διὰ νὰ ἀντέχωμεν εἰς τοὺς πειρασμούς· μᾶς ἔδωκε καὶ πνεῦμα ἀγάπης καὶ πνεῦμα, ποὺ μᾶς σωφρονίζει, ὥστε φρόνιμα καὶ συνετὰ νὰ κυβερνῶμεν καὶ τὸν ἑαυτόν μας καὶ τοὺς ἄλλους.
Πρέπει νὰ φοβούμεθα; Τί εἶπε ὁ Κύριος στοὺς μαθητές του «Τί δηλοὶ ἐστε οὕτω; Πῶς οὐκ ἔχετε πίστιν;» (Μᾶρκ. δ΄ 40).
Τί σημαίνει δειλία; Ὀλιγοπιστία, ἔλλεψις ἐμπιστοσύνης στὸν Παντοδύναμο Θεό.
• Μᾶς λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος στὴν Ν΄ Ὁμιλία του «Εἰς τὸ Κατὰ Ματθαῖον»: «Κι ὁ Πέτρος, ὁ ὁποῖος ἄν καὶ ἦταν ἀκόμη κυριευμένος ἀπ’ τὸ φόβο, πῆρε θάρρος νὰ βαδίσει ἐπάνω στὰ ὕδατα, ὅμως δὲν μπόρεσε νὰ προβάλη ἀντίσταση στὴν ὁρμὴ τοῦ ἀνέμου, καὶ μάλιστα τὴ στιγμὴ ποὺ βρίσκεται κοντὰ στὸ Χριστό. Ἑπομένως, δὲν ὠφελεῖ καθόλου τὸ νὰ βρίσκεται κανεὶς τοπικῶς κοντὰ στὸ Χριστό, ἐὰν δὲν εἶναι κοντά Του καὶ μὲ τὴν πίστη του.

ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ ΚΑΙ... ΤΙΣΙ "ΓΕΝΝΑΙΟΙΣ" ΕΝ ΚΡΥΠΤΩ

 ΟΥΑΙ ΤΟΙΣ ΔΕΙΛΟΙΣ (Αποκ.21,8)

https://youtu.be/OqpCRSxGID0?si=OZXEwwWK1S6G2K6t

Ο Κύριος δεν αγαπά τους δειλούς

Προτιμώ τον μαρτυρικό θάνατο παρά να κλείσω τη μονή. π. Αλύπιος, ο Μέγας Προεστώς της Μονής των Σπηλαίων στο Πσκωφ, με τη λιονταρίσια καρδιά

                                

                                

Ο πατήρ Αλύπιος ήταν ο Μέγας Προεστώς της Μονής των Σπηλαίων στο Πσκωφ και απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1975. Πριν γίνει μοναχός ονομαζόταν Ιβάν Μιχαήλοβιτς Βόρονοφ. Πολέμησε με τον Κόκκινο Στρατό επί τέσσερα χρόνια και προέλασε από τη Μόσχα στο Βερολίνο. Η λιονταρίσια καρδιά του δεν έπαψε να χτυπά στον ρυθμό του πολέμου ακόμα και την περίοδο της «ειρήνης» – όταν οι κομμουνιστές που κατείχαν την πατρίδα του προσπαθούσαν να κλείσουν τις εκκλησίες, τα μοναστήρια, να ξεριζώσουν την πίστη από τις καρδιές των πιστών.

Όταν ο πατέρας Αλύπιος έκαψε το χαρτί (με προσωπική υπογραφή του Ν. Χρουστσόφ) σχετικά με το κλείσιμο του μοναστηριού των Σπηλαίων του Πσκόφ μπροστά στους «απεσταλμένους της Εξουσίας», εστράφη προς αυτούς και τους είπε:

– Προτιμώ τον μαρτυρικό θάνατο παρά να κλείσω τη μονή.

Όταν ήρθαν για να πάρουν τα κλειδιά του Μοναστηριού διέταξε τον υπάλληλό του:

«Πατέρα Κορνήλιε, έλα εδώ με ένα τσεκούρι, θα κόψουμε κεφάλια σήμερα!”

Μετά από αυτά τα λόγια του και βλέποντας την αποφασιστικότητα στα μάτια του π. Αλυπίου αυτοί που ήρθαν να πάρουν τα κλειδιά έφυγαν άπραγοι”.

«Ο Κύριος δεν αγαπά τους δειλούς. Αυτόν τον πνευματικό νόμο μού τον φανέρωσε κάποτε ο π. Ραφαήλ. Και σε εκείνον τον είχε αποκαλύψει ο π. Αλύπιος, ο οποίος είχε διηγηθεί κάποια φορά σε ένα από τα κηρύγματά του το εξής:

αγ. Ιωάννου της Κλίμακος: Περί δειλίας

                                                 ΛΟΓΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟΣ

Περί δειλίας

(Διά την άνανδρον δειλίαν)

 

^1. Όποιος εργάζεται την αρετή σε Κοινόβιο ή σε συνοδία, δεν είναι συνηθισμένο να πολεμήται από την δειλία. Εκείνος όμως πού ευρίσκεται σε ησυχαστικώτερους τόπους, ας αγωνίζεται μήπως και τον κυριεύση το γέννημα της κενοδοξίας και η θυγατέρα της απιστίας, δηλαδή η δειλία.

^2. Η δειλία είναι νηπιακή συμπεριφορά μιας ψυχής πού εγήρασε στην κενοδοξία. Η δειλία είναι απομάκρυνσις της πίστεως, με την ιδέα ότι αναμένονται απροσδόκητα κακά.

^3. Ο φόβος είναι κίνδυνος που προμελετάται. Ή διαφορετικά, ο φόβος είναι μία έντρομη καρδιακή αίσθησις, πού συγκλονίζεται και αγωνιά από αναμονή απροβλέπτων συμφορών. Ο φόβος είναι μία στέρησις της εσωτερικής πληροφορίας. Η υπερήφανη ψυχή είναι δούλη της δειλίας∙ έχοντας πεποίθησι στον εαυτόν της και όχι στον Θεόν, φοβείται τους κρότους των κτισμάτων και τις σκιές.

^4. Όσοι πενθούν και όσοι καταπονούνται χωρίς να υπολογίζουν κόπους και πόνους, δεν αποκτούν δειλία. Πολλές φορές όσοι υποκύπτουν στην δειλία χάνουν το μυαλό τους. Και είναι φυσικό αυτό, διότι είναι δίκαιος Εκείνος πού εγκαταλείπει τους υπερηφάνους, ώστε και οι υπόλοιποι να μάθωμε να μη υψηλοφρονούμε.

Είσαι νερόβραστος αν δεν φωνάξεις όταν πρέπει! -π. Αθανασίου Μυτιληναίου.

Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του μακαριστού γέροντος στις Πράξεις των Αποστόλων [εκφωνήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπους Λαρίσης στις 10-03-1991]