Αυτή εἰναι η "νεα εκκλησία" των Οικουμενιστών! Στέργιου Σάκκου

Πρὸς νέαν ἐκκλησίαν. ΝΕΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ=ΟΥΝΙΑ

Τοῦ ἀειμνήστου Ὁμ. Καθηγητοῦ Α.Π.Θ.

Στις μέρες μας, που τόσος λόγος γίνεται για την περίφημη «νέα τάξη πραγμάτων» και την  πολυθρύλητη «νέα εποχή», προγραμματίζεται και ποικιλοτρόπως επιδιώκεται η επικράτηση μιάς «νέας εκκλησίας». Ονομάζω έτσι το μοντέλο προς το οποίο προσανατολίζονται οι οικουμενιστικές προσπάθειες.

Με έμφαση τονίζουν οι οικουμενιστές τα καλά και συμφέροντα που επαγγέλλεται το εν λόγω μοντέλο. Και πολλά από τα επιχειρήματά τους παρουσιάζονται εύλογα, εντυπωσιακά και δελεαστικά. Κατ΄ αρχήν, το επιταχυνόμενο άνοιγμα της κοινωνίας, η αναπόφευκτη και εν πολλοίς ευεργετική προσέγγιση λαών, πολιτισμών και ιδεών, που προωθεί η αμφιλεγόμενη αλλά σταθερά κυριαρχούσα παγκοσμιοποίηση, το αίσθημα ανασφάλειας, που υποθάλπει η προηγμένη τεχνολογία και τεχνογνωσία μας, καλλιεργούν ένα φρόνημα ανεπάρκειας. Εξάλλου, ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των μικτών γάμων, στο εξωτερικό αλλά και εδώ στην πατρίδα μας, πιέζει να γεφυρωθεί το χάσμα μεταξύ των διαφόρων ομολογιών και της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Υπάρχουν, έπειτα, σοβαροί κίνδυνοι, οι οποίοι ως άλλη δαμόκλεια σπάθη απειλούν από στιγμή σε στιγμή να καρατομήσουν και να κονιορτοποιήσουν την τάξη και την ειρήνη της κοινωνίας μας· κίνδυνοι οικονομικοί, εθνικοί, πολιτικοί κλπ. Ως ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος αποσόβησης και κατάργησης των κινδύνων αυτών προβάλλεται η θρησκευτική συνένωση όλων, η «νέα εκκλησία», που φαντάζει μάλιστα ως άμεση και ανυπέρθετη ιστορική αναγκαιότητα. 

Κατά την πρώτη χιλιετία, ισχυρίζονται οι οικουμενιστές, η Εκκλησία ενωμένη κατέκτησε τον κόσμο. Κατά τη δεύτερη, με τη διαίρεση και διάσπαση ταπεινώθηκε και συρρικνώθηκε. Στην Τρίτη χιλιετία, αν δεν ενωθούμε, θα καταπωθούμε από την αθεϊα και την απιστία ή θα εκτοπισθούμε από το συνεχώς επεκτεινόμενο ισλαμικό τόξο. Ενωμένες, λένε, οι χριστιανικές δυνάμεις θα γίνουν υπολογίσιμες και σεβαστές από τους πολιτικούς άρχοντες, θα έχουν λόγο στα μεγάλα κέντρα αποφάσεων και πρόσβαση στα οικονομικά πακέτα της Ευρώπης. Έτσι θα μπορούν να συμβάλουν πιο ουσιαστικά στα προβλήματα και ανάγκες των ανθρώπων και να διαδώσουν πιο άνετα το μήνυμα του Ευαγγελίου.

Εφόσον οι ελπίδες και οι στόχοι των οικουμενιστών επικεντρώνονται στον οικογενειακό, κοινωνικό, επιστημονικό και γενικά στον ανθρώπινο τομέα, έχουν όντως κάποια δόση αλήθειας και ορθότητας. Γίνεται, όμως, το μέγα λάθος να επεκτείνεται – συνειδητά ή ασυνείδητα(;) –η προοπτική τους και στον τομέα της πίστεως, παραθεωρώντας τις θέσεις του Ευαγγελίου και καταπατώντας την γραμμή της Παραδόσεως.

Ἐλθέτω ἡ Βασιλεία τοῦ Παπισμοῦ;

                             

Γράφει ὁ κ. Λέων Μπράνγκ, Θεολόγος

  Ὅταν στὸ τέλος τῆς δεκαετίας τοῦ 80΄ τοῦ περασμένου αἰώνα διαλύθηκε ἡ πρώην Σοβιετικὴ Ἕνωση, ὁ Πολωνὸς Πάπας Ἰωάννης Παῦλος Β΄ μὲ ὅλα τὰ μέσα ποὺ διέθετε μέσῳ τῆς διπλωματίας τοῦ Κράτους τοῦ Βατικανοῦ, προσπάθησε νὰ ἐπιβάλει τὴν ἀναβίωση τῆς Οὐνίας. Τὴν καμουφλάρισε μὲ τὸν ὅρο «ἐπανευαγγελισμὸς τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης». Γιὰ ἄλλη μία φορὰ ὁ Παπισμὸς φανέρωνε τὸ ἀληθινό του πρόσωπο, καὶ μάλιστα μετὰ τὴν Β΄ Σύνοδο τοῦ Βατικανοῦ ποὺ ἐννοεῖται ὅτι προέβαλε ἕνα φιλελεύθερο πλέον πρόσωπο τοῦ Παπισμοῦ. Ἰδιαίτερα πετυχημένα ἀπέδωσε αὐτὸ τὸ ἐγχείρημα μία γελοιογραφία τοῦ Ἕλληνα σκιτσογράφου Κύρ. Ἀπεικόνιζε τὸν τότε Πολωνὸ Πάπα Ἰωάννη-Παῦλο Β΄ νὰ γονατίζει ἐπάνω στὸν χάρτη τῆς Ἀνατολικῆς Εὐρώπης καὶ νὰ ἀπαγγέλλει τὸ «Πάτερ Ἡμῶν», ἀλλὰ σὲ παραλλαγμένη μορφή. Ἀντὶ νὰ αἰτεῖται: «ἐλθέτω ἡ Βασιλεία ΣΟΥ», οἱ λέξεις ποὺ ἐξέρχονται ἀπὸ τὸ στόμα του καὶ ἐκφράζουν προφανῶς τὸ βάθος τῆς καρδιᾶς του εἶναι: «ἐλθέτω ἡ Βασιλεία ΜΟΥ», νὰ ἀναστηθεῖ δηλαδὴ πάλι ἡ Οὐνία, ὁ Δούρειος Ἵππος τοῦ Βατικανοῦ κατὰ τὸν μακαριστὸ π. Γεώργιο Μεταλληνό.

  Μὲ δόλο ἔναντι τῆς Ὀρθοδοξίας ὁ Παπισμὸς ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τοῦ 13ου αἰώνα εἶχε δημιουργήσει τὴν Οὐνία ὡς μορφὴ ἕνωσης τῶν Ὀρθοδόξων μὲ τοὺς Παπικούς. Εἶχαν τὴ δυνατότητα οἱ Ὀρθόδοξοι νὰ διατηρήσουν τὸ τρόπο τῆς λατρείας τους, τὶς εἰκόνες καὶ τὰ λειτουργικά τους κείμενα. Ἀρκοῦσε νὰ ἀναγνωρίσουν τὸν Πάπα ὡς κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας τους. Σὲ βάρος τῶν τοπικῶν Ὀρθόδοξων Ἐκκλησιῶν, κυρίως τῆς Οὐκρανίας, Ρουθηνίας, Σλοβακίας, Ρουμανίας, Σερβίας, Οὑγγαρίας καὶ Βουλγαρίας εἶχε δημιουργηθεῖ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἱστορίας ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς οὐνιτικῶν ἐνοριῶν, οἱ ὁποῖες μὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Κομμουνισμοῦ ἀναγκάστηκαν νὰ διαλέξουν ἀνάμεσα στὸν Παπισμὸ καὶ τὴν Ὀρθοδοξία. Ὅλες σχεδὸν ἐπέλεξαν τὴν Ὀρθοδοξία.

Γι' αυτό συμβαίνει, ό,τι κακό συμβαίνει: Καταδικάζουν ορθά την θεομίσητη Ουνία και παράλληλα μνημονεύουν και προσκυνούν αυτόν που την προωθεί!

Η ΔΟΛΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΥΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Ο πατρ. Βαρθολομαίος με ουκρανούς ουνίτες

Ο Πειραιώς Σεραφείμ προσκυνάει τον πατρ. Βαρθολομαίο

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 19η Μαΐου 2025

Όσοι μπορούμε να ξεχωρίζουμε τους ορθοδόξους κληρικούς μας από τους κάλπικους νοιώθουμε ψυχική δυσφορία όταν αντικρίζουμε αιρετικούς παπικούς «κληρικούς» να φέρουν αμφίεση ορθοδόξου κληρικού, να παριστάνουν τους «ορθοδόξους». Κι ακόμα να «λειτουργούν» σε παπικούς ναούς, με ρυθμό βυζαντινό και με το λειτουργικό τυπικό της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Πρόκειται για τους διαβόητους «ουνίτες», οι οποίοι αποτελούν μια από τις «ομάδες κρούσης» του Παπισμού, για την άλωση της Ορθοδοξίας και την υποταγή της στην παπική εξουσία.

Όπως είναι γνωστό, τους εν λόγω κεκαλυμμένους φραγκοπαπάδες δεν μπορεί να τον ξεχωρίσει κάποιος, αν δεν γνωρίζει την κρυφή πραγματική του ιδιότητα, διότι, αιρετικοί όντες, κρύβονται κάτω από το ένδυμα του ορθοδόξου κληρικού, για να ασκούν δόλιο προσηλυτισμό σε βάρος των ορθοδόξων πιστών. Ένα ζήτημα τεραστίων διαστάσεων, ένα διαχρονικό πρόβλημα, το οποίο ταλανίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, την αληθινή και μοναδική αδιαίρετη Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Χριστού, για περισσότερους από οκτώ αιώνες και συνεχίζει να είναι ένα φρικτό και επώδυνο αγκάθι στο άχραντο σώμα Της.

Αφορμή για την σύνταξη της παρούσας ανακοίνωσής μας πήραμε από δύο πρόσφατα θλιβερά γεγονότα. Το πρώτο είναι η συμμετοχή ουνιτών «επισκόπων» στην νεκρώσιμη ακολουθία του αποθανόντος «Πάπα» Φραγκίσκου[1]. Ντυμένοι με άμφια ορθοδόξου επισκόπου, θυμιάτιζαν και έψαλλαν το «Χριστός Ανέστη»! Δυστυχώς το πλήθος των παρόντων και τα εκατομμύρια των τηλεθεατών, από όλο τον κόσμο τους εξέλαβαν ως ορθοδόξους επισκόπους. Αυτή η σύγχυση επικράτησε και στους Έλληνες τηλεθεατές! Είναι φανερό πως το Βατικανό φρόντισε να εκμεταλλευτεί ακόμη και την κηδεία του «Πάπα», για να δείξει σ όλο τον κόσμο ότι ακόμα και η Ορθοδοξία «προσκύνησε» τον Παπισμό! Και σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα: «Οι Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες, αν και αυτόνομες με τα δικά τους λειτουργικά έθιμα και γλώσσες, βρίσκονται σε πλήρη κοινωνία με τη Ρώμη και αναγνωρίζουν τον Πάπα ως πνευματικό ηγέτη. Η ψαλμωδία του “Χριστός Ανέστη” στα ελληνικά αποτέλεσε συμβολική χειρονομία, που υπογράμμισε την κοινή πίστη στην Ανάσταση και την ενότητα μεταξύ των καθολικών παραδόσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι το “Χριστός Ανέστη” είχε ψαλθεί και στην κηδεία του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, ενισχύοντας τη συνέχεια αυτής της παράδοσης»[2]! Ξεκάθαρη ομολογία σκοπιμότητας!

Σημάδι ξεκάθαρο της προδοσίας που τελείται και ονομάζεται ψευδώς διάλογος!

Ουνία: Ο Δούρειος Ίππος της Παπικής Αιρέσεως

Φωτό rethemnosnews

Ουνία: Ο Δούρειος Ίππος της Παπικής Αιρέσεως

Γράφει η Γκέλυ Γαβριήλ

Για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας καλοστημένης παραπλάνησης από τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης, με αφορμή την κηδεία του Πάπα της Ρώμης.

Προβλήθηκαν εικόνες ανθρώπων που έψαλλαν στα ελληνικά, ντυμένοι με άμφια όμοια με τα Ορθόδοξα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρόκειται για Ορθόδοξους κληρικούς που δήθεν συμμετείχαν στην τελετή.

Η αλήθεια είναι μία:

Δεν ήταν Ορθόδοξοι. Ήταν Ουνίτες.

Η Ουνία αποτελεί το πιο ύπουλο εργαλείο του Βατικανού.

Πρόκειται για ένα έκτρωμα που παρουσιάζει εξωτερικά το σχήμα της Ορθοδοξίας —γλώσσα, άμφια, ακολουθίες— αλλά εσωτερικά είναι πλήρως υποταγμένο στον Πάπα και την πλάνη του. 

Οι Ουνίτες είναι Παπικοί που προσποιούνται τους Ορθόδοξους για να σπείρουν σύγχυση και να οδηγήσουν, δήθεν ανώδυνα, τους Ορθοδόξους στην αγκαλιά της παπικής αιρέσεως. Η εκκλησία τους ονομάζεται παραπλανητικά "Ελληνική Καθολική Εκκλησία", για να πλανώνται ακόμα και οι δικοί μας.

Είναι τραγικό να βλέπουμε Έλληνες δημοσιογράφους —είτε από άγνοια είτε από υποταγή στη νέα τάξη πραγμάτων— να παρουσιάζουν τέτοιες εικόνες ως κάτι το δήθεν θετικό ή συγκινητικό.

Απίστευτο: Ὁ Πατρ. Βαρθολομαῖος προελόγισε βιβλίον οὐνίτου «Ἀρχιεπισκόπου»!

Απίστευτο: Εσείς συνεχίζετε να τον μνημονευετε

ΟΠΟΙΟΣ ἀμφιβάλλει ὅτι τὸ «σβησμένο» Φανάρι δὲν ἔγινε οὐνιτικό, ἂς διαβάσει τὴν ἀκόλουθη εἴδηση: Ὁ διαβόητος, γιὰ τὸ ἀπύθμενο μῖσος καὶ τὰ ἐγκλήματά του κατὰ τῆς κανονικῆς Ὀρθοδόξου Οὐκρανικῆς Ἐκκλησίας, Οὐκρανὸς οὐνίτης «ἀρχιεπίσκοπος» Σβιατοσλὰβ Σεβτσούκ, δημοσίευσε βιβλίο του, μὲ τίτλο: «Μήνυμα εἰρήνης» στὰ πολωνικά, τὸ ὁποῖο προλόγισε ὁ Βαρθολομαῖος!

«Ὁ πρόλογος τῆς νέας ἔκδοσης στὰ πολωνικὰ τοῦ βιβλίου τοῦ ἐπικεφαλῆς τῶν Οὐνιτῶν “Μήνυμα εἰρήνης” γράφτηκε ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, στὸν ὁποῖο εἶπε ὅτι εἶναι “μία εἰλικρινής, ἐνδιαφέρουσα συνομιλία μεταξὺ τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Σβιατοσλὰβ μὲ τὸ λαό του. Μπροστὰ σας εἶναι μία καθημερινὴ συζήτηση μεταξὺ ἑνὸς πατέρα καὶ τῶν παιδιῶν του”!

Ένας Ουνίτης ιερωμένος που μετανόησε και έγινε Άγιος!

➥ ΘΛΙΨΗ:  Σήμερα οι Ορθόδοξοι ιερωμένοι

γίνονται Ουνίτες!

Άγιος Αλέξιος Τοθ

 

Ο Άγιος που επέστρεψε, μαζί με χιλιάδες πρώην ουνίτες, στην Ορθοδοξία!

 

Ημερ. Εορτής: 7 Μαΐου

Ημ. Γέννησης: 18 / 3 / 1854 μ.Χ.

Ημ. Κοιμήσεως: 7 / 5 / 1909 μ.Χ. 

   Ὁ Ἅγιος Ἀλέξιος, ὁ Ὑπερασπιστὴς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, γεννήθηκε στὴν Αὐστροουγγαρία στὶς 18 Μαρτίου τοῦ 1854 ἀπὸ μία φτωχὴ οἰκογένεια Καρπαθορώσων. Ὅπως πολλὲς ἄλλες οἰκογένειες στὴν Αὐστροουγγρικὴ αὐτοκρατορία, ἡ οἰκογένεια τοῦ Ἀλεξίου Τὸθ ἦταν ἀρχικὰ συνδεδεμένη μὲ τοὺς Οὐνίτες. Ὁ πατέρας καὶ ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ἀλεξίου ἦταν «ἱερεῖς» καὶ ὁ θεῖος του ἦταν «Ἐπίσκοπος» τῶν Οὐνιτῶν. Ἔλαβε ἐξαιρετικὴ μόρφωση καὶ ἔμαθε πολλὲς γλῶσσες (καρπαθορωσικά, οὑγγρικά, ρωσικά, γερμανικά, λατινικὰ καὶ ἑλληνικὰ μόνο γιὰ ἀνάγνωση). Νυμφεύθηκε τὴ Ροζαλὶ Μιχάλιτς, τὴν θυγατέρα ἑνὸς «ἱερέως» καὶ χειροτονήθηκε «πρεσβύτερος» στὶς 18 Ἀπριλίου 1878. Ἡ γυναῖκά του πέθανε σύντομα καὶ μετὰ ἀπὸ λίγο καὶ τὸ μονάκριβο παιδί του.
Ὁ Ἀλέξιος ἄντεξε τὶς δοκιμασίες αὐτὲς μὲ τὴν ὑπομονὴ τοῦ Ἰώβ.

Τὸν Μάιο τοῦ 1897 ὁ Ἀλέξιος ἀνεδείχθη γραμματέας τοῦ Ἐπισκόπου Πρέσωβ καὶ ὑπεύθυνος τοῦ διοικητικοῦ τομέα τῆς Ἐπισκοπῆς. Ἐπίσης, τοῦ ἀνατέθηκε ἡ διεύθυνση ἑνὸς ὀρφανοτροφείου. Στὸ σεμινάριο τοῦ Πρέσωβ ὁ Ἀλέξιος Τὸθ δίδαξε ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία καὶ κανονικὸ δίκαιο, γνώσεις ποὺ τὸν βοήθησαν πάρα πολὺ στὴν μετέπειτα ζωή του στὴν Ἀμερική.

π. Γεώργιος Καψάνης: Η Ουνία ως μέθοδος του παποκεντρικού οικουμενισμού

Προσφάτως ὁ Πάπας διώρισε ἐπίσκοπο καὶ ἀποστολικὸ Ἔξαρχο γιὰ τοὺς ἓν Ἀθήναις ἐλαχίστους Οὐνίτας τὸν χειροτονηθέντα εἰς ἐπίσκοπον Καρκαβίας τὴν 24η Μαΐου 2008 οὐνίτη κληρικὸ κ. Δημήτριο Σαλάχα, καθηγητὴ στὸ Ἰνστιτοῦτο Ἀνατολικῶν Σπουδῶν τῆς Ρώμης καὶ μέλος τῆς Μικτῆς Θεολογικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὸν Διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν. Γιὰ τὴν οὐνιτικὴ κοινότητα τῶν Ἀθηνῶν τὸ γεγονὸς ὑπῆρξε βαρυσήμαντο, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴν ἀνακοίνωση τῆς κοινότητος στὴν ἰστοσελίδα της καὶ κυρίως ἀπὸ τὸν χειροτονητήριο λόγο τοῦ κ. Σαλάχα (Ἑλληνικὴ Καθολικὴ Ἐξαρχία). Γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους ὅμως τὸ ἴδιο αὐτὸ γεγονὸς ὑπῆρξε λυπηρὸ καὶ προκλητικό, καθὼς ἔφερε πάλι στὴν ἐπικαιρότητα τὸ πρόβλημα τῆς Οὐνίας, ἀπεκάλυψε γιὰ μία ἀκόμη φορὰ τὶς διαθέσεις τοῦ Βατικανοῦ ἐναντίον τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ φανέρωσε πόσο ἐπικίνδυνη εἶναι γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία ἡ προοπτικὴ τῶν λεγομένων Θεολογικῶν Διαλόγων. Οἱ κατωτέρω διαπιστώσεις εἶναι ἀρκούντως πειστικὲς περὶ τούτου.

α) Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν οὐνιτικῶν κοινοτήτων

Ἡ ἐκκλησιολογία τῶν οὐνιτικῶν κοινοτήτων συνεχίζει νὰ εἶναι ἴδια μὲ ἐκείνη τὴν ἐκκλησιολογία, στὴν ὁποία θεμελιώθηκε ἡ Οὐνία τὸν 16ον αἰώνα. Τὸ βεβαιώνουν οἱ σχετικὲς ἀναφορὲς τοῦ ἐπισκόπου Δημητρίου Σαλάχα κατὰ τὸν χειροτονητήριο λόγο του.

Λέγει κατ᾿ ἀρχήν: «Ἡ κοινότητά μας ἀποτελεῖ μικρὸ τμῆμα τῶν κατ᾿ Ἀνατολὰς Καθολικῶν Ἐκκλησιῶν». Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀληθινό. Ὅλες οἱ οὐνιτικὲς κοινότητες προέρχονται ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῶν Ὀρθοδόξων Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ἔγιναν «Καθολικές», ἐπειδὴ ἀποδέχθηκαν τὸ παπικὸ Πρωτεῖον καὶ τὰ παπικὰ δόγματα. Αὐτοχαρακτηρίζονται ὡς «αἱ κατ᾿ Ἀνατολὰς Καθολικαὶ

Ἐκκλησίαι», ἐπειδὴ πιστεύουν ὅτι ἡ κοινωνία τους μὲ τὸν Πάπα τὶς ἔχει καταστήσει «καθολικές», πλήρεις ἐκκλησίες, ἐξασφαλίζοντάς τους τὴν «καθολικότητα», ἐνῷ οἱ ὑπόλοιπες κατ᾿ ἀνατολὰς ἐκκλησίες ποὺ δὲν ἔχουν κοινωνία μὲ τὸν Πάπα (οἱ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καὶ οἱ ἀντιχαλκηδόνιες μονοφυσιτικὲς καὶ νεστοριανικὲς ἐκκλησίες ποὺ δὲν προσχώρησαν στὴν Οὐνία), δὲν εἶναι «Καθολικὲς» ἢ ὅπως τὶς χαρακτήρισε ἡ Β´ Βατικανὴ Σύνοδος εἶναι «ἐπὶ μέρους ἢ τοπικὲς Ἐκκλησίες, μεταξὺ τῶν ὁποίων τὴν πρώτη θέση κατέχουν οἱ Πατριαρχικὲς Ἐκκλησίες» (Διάταγμα περὶ Οἰκουμενισμοῦ, 14).

Ο Δούρειος ίππος του παπισμού... Η ΟΥΝΙΑ

Περί της Ουνίας...
Του Αρχιμ. Γερβ. Ραπτοπούλου.

 
       

Άλλη φαίνεται η Ουνία κι' άλλη είναι. Φαίνεται Ορθόδοξη, και να γιατί.

Οι κληρικοί της Ουνίας, οι Ουνίτες, έχουν αμφίεση Ορθοδόξου κληρικού. Φορούν ράσο, καλιμαύχι. Έχουν γένεια. Τέλεια εμφάνιση Ορθοδόξου κληρικού. Οι Εκκλησίες τους είναι καθ' όλα ορθόδοξες. Λείπουν εκείνα τα ψυχρά αγάλματα, που δίνουν την εικόνα και την αίσθηση ειδωλολατρικού Ναού. Αντί για αγάλματα έχουν αγιογραφίες. Και η όλη δομή του Ναού, εσωτερικά και εξωτερικά, ορθόδοξη. Η θεία Λειτουργία τελείται στη γλώσσα κάθε Έθνους στο οποίο δρα πάντα προσηλυτιστικά η Ουνία. Ίδια η θεία Λειτουργία. Κανείς απλοϊκός χριστιανός Ορθόδοξος δεν θα μπορούσε να υποπτευθεί τίποτε το ξένο προς την Ορθοδοξία. Έτσι θα μπορούσαν απλοί Χριστιανοί μας να συμβουλεύονται Ουνίτες ιερείς και να εκκλησιάζονται ακόμα σε Ουνιτικές Εκκλησίες.

Αλλά όλα αυτά είναι ο Δούρειος ίππος. Είναι η προβιά. Μέσα στο Δούρειο Ίππο κρύβονται οι άνθρωποι του Πάπα. Κρύβονται οι φανατικοί Λατίνοι, που σαν σκοπό έχουν να υποτάξουν κάθε Ορθόδοξο χριστιανό στον Πάπα. Να το εκλατινίσουν. Να του δολοφονήσουν την ορθόδοξη πίστη, τη μόνη αληθινή πίστη. Κάτω από την ωραία προβιά κρύβονται λύκοι. Κι' αυτοί οι λύκοι είναι οι θανάσιμοι εχθροί της Ορθοδοξίας. Είναι οι Φράγκοι. Όχι. Δεν είναι Ορθόδοξοι ιερείς οι Ουνίτες, όπως φαίνονται.

Είναι Φραγκοπαπάδες καμουφλαρισμένοι.

Ἡ μετάλλαξη ἢ ἀλλιῶς ἡ οὐνιτοποίηση τοῦ Ἁγίου Ὄρους Ἄθω.

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΚΕΛΛΙΩΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Τὸ στόμα τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ, ὁ μέγας τῶν ἐθνῶν Ἀπόστολος Παῦλος γράφει στὴν πρὸς Γαλάτας ἐπιστολή : «Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι;». Ὁ πρῶτος, μετὰ τὴν πτώση τῆς Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης, τὸ 1453, Πατριάρχης τοῦ γένους Ὀρθοδόξων Ρωμηῶν, Γενάδιος Β΄Σχολάριος, ἔγκαιρα, πρὶν τὴν ἀποφράδα ἡμέρα τῆς ἅλωσης, προειδοποιοῦσε καὶ καυτηρίαζε τὴν προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ἡ ὁποία ἔλαβε, ἐπίσημα, ἀρχὴ μὲ τὴν ἀπόφαση καὶ συμφωνία τῆς ψευδοσυνόδου Φεράρας-Φλωρεντίας (1438-39) καὶ συντελέστηκε στὴν πράξη μὲ τὸ θεομίσητο «συλλείτουργο» ὀρθοδόξων καὶ παπικῶν στὶς 12-12-1452 στὸν Ἱερὸ Ναὸ τῆς Ἁγίας τοῦ Θεοῦ Σοφίας, στὸν «ὀφθαλμὸ τῆς Οἰκουμένης», στὴν Κωνσταντινούπολη.

Ὁ μαθητὴς τοῦ «Ἄτλαντα τῆς Ὀρθοδοξίας» Ἁγίου ἐπισκόπου Ἐφέσου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ, ἀνήρτησε, στὴν θύρα τοῦ μοναχικοῦ Κελλίου του, ἔγγραφο τοῦ ὁποίου τὸ κείμενο ἄρχιζε ὡς ἑξῆς : «Ὦ ἀνόητοι (Κωνσταντίνου) Πολῖτες.…».

Σήμερα, οἱ ταπεινοὶ Ἁγιορεῖτες Κελλιῶτες Πατέρες, χωρὶς ἐνδιασμούς, μποροῦμε νὰ ποῦμε:

«Ὦ ἁπλοϊκοὶ, ἐκ τῶν γνωστῶν Ἁγιορειτῶν διοικούντων Μοναχῶν, ποιός μετάλλαξε τὸν νοῦν σας καὶ ἀντὶ νὰ περιφρουρεῖτε τὰ μεγάλα καὶ σωτηριώδη (τὴν Πίστη καὶ τὴν Παράδοση), παραδίδετε ἕνα ἀπὸ τὰ σπουδαῖα ὅπλα τῆς μάχης ἐναντίον τῶν «ἐφευρημάτων καινοτόμων ἀνθρώπων» (Μ.Βασίλειος). Τὸ ὅπλον αὐτὸ εἶναι τὸ Αὐτοδιοίκητον τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας. Εἶναι γνωστὸ ὅτι ὅπου ὑπάρχει διοικητικὴ ἐξάρτηση, τὸ ἐξάρτημα ἀργὰ ἢ γρήγορα, μετὰ ἀπὸ πιέσεις καὶ διωγμούς, ἀφομοιώνεται στὸ φρόνημα καὶ στὴν πράξη μὲ τὴν Διοίκηση, ὅπως ὑποστηρίζει καὶ ὁ μεγάλος ὁμολογητής, ὅσιος Θεόδωρος Στουδίτης : «Οἷον τὸ ἆρχον καὶ τὸ ἀρχόμενον πέφυκε γίνεσθαι», ( P.G.99, 16330).

Και όμως! Ό,τι κι αν κάνει ο Βαρθολομαίος, οι αντιοικουμενιστές θα συνεχίσουν τον χαρτοπόλεμο έχοντας εκκλησιαστική κοινωνία μαζί του και μαζί με τους ακόλουθούς του.

Το δώρο του Οικουμενικού Πατριάρχη σε έναν Ουνίτη Επίσκοπο

Δώρο ένα αρχιερατικό εγκόλπιο προσέφερε σε Ουνίτη Επίσκοπο της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στην Λιθουανία.

Πρόκειται για τον Επίσκοπο Στεπάν Σους, Προϊστάμενο του Ποιμαντικού και Μεταναστευτικού Τμήματος της Ουνιτικής Εκκλησίας, ο οποίος είχε ολιγόλεπτη συνάντηση με τον Πατριάρχη.

"Ήταν μεγάλη χαρά για εμένα να λάβω ένα δώρο προσωπικά από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, που έχει πάνω μια Παναγία και που προστατεύει όσους ταξιδεύουν πολύ" - έγραψε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook ο Ουνίτης Επίσκοπος.

OI MEMIAΣMENOI ΥΒΡΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΚΑΙ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ.

 Αποσπάσματα από Ομολογία

ONTΩΣ, oι Ουνιτες εχουν το ιδιο μυαλο αλλα και την ιδια γλωσσα. Όταν χαρακτηριζω τον Σχιστη και Διαιρετη της ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ  «πατριαρχη» Βαρθολομαιο ως ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΟ ΟΥΝΙΤΗ και χυδαιο υβριστη των Αντιλατινων Πατερων μας, εχω τους λογους μου και τα επιχειρηματα μου. Αυτό το εξακριβωσα κατ αυτας μελετωντας τα κειμενα του Λυσσωδους Ουνιτου Ιωσηφ Μεθωνης που περιγραφει με την γλωσα του τα συμβαντα στη συνοδο Φερραρας Φλωρεντιας οντος παροντος εις αυτην.

Όμως ας δουμε πρωτα τι εξερευσε του ερκους των οδοντων του ο ανεκδιηγητος… Βαρθολομαιος απευθυνομενος προς τον Λατινο Κασπερ στις 30 Νοεμβριου του 1998 στην θρονικη εορτη του Φαναριου. Ειπε ο βαμενος ΟΥΝΙΤΗΣ Βαρθολομαιος: 

Δεν πρεπει να καταναλωνουμε τον χρονον σε αναζητησεις ευθυνων. 

Οι κληροδοτησαντες εις ημας προπατορες ΗΜΩΝ, υπηρξαν ατυχη θυματα του αρχεκακου οφεως και βρισκονται ηδη εις χειρας του Δικαιοκριτου Θεου. 

Αιτουμεθα υπερ αυτων το ελεος του Θεου, αλλα οφειλομεν ενωπιον Αυτου όπως επανορθωσουμε τα σφαλματα εκεινων. 

Το Θρασυτατο, Aσεβεστατο και Αναιδεστατο αυτό κειμενο, του ατυχως επονομαζομενου «πατριαρχου», Οντως δε αποδεδειγμενα καθαροαιμου ΟΥΝΙΤΟΥ,  δημοσιευθηκε στο επισημο περιοδικο του πατριαρχειου (Επισκεψις, αρ.563,30.11.1998).

 Εκει το ΗΜΩΝ είναι γραμμενο με Η και όχι με Υ.

Επομενως το ΗΜΩΝ αναφερεται στους αγωνιζομενους εναντιον του Αιρετικου Λατινισμου Ορθοδοξους Πατερες και όχι στους Λατινους.

 «Θυματα του αρχεκακου οφεως», ποιοι; Οι οντως Μεγαλοι, κολοσσιαιων διαστασεων Αγιοι Πατερες της Εκκλησιας μας, ο μολις προχθες εορταζων Αγιος Γρηγοριος ο Παλαμας και ο ΣΤΥΛΟΣ της Ορθοξιας μας ο Υπερθαυμαστος Μονομαχος αθλητης Αγιος Μαρκος ο Ευγενικος o Aντιπαπας.

Και οι δυο αυτοι ΜΕΓΑΛΟΙ Πατερες ειχαν λαβει ξεκαθαρι θεσι απεναντι στους Παμπαλαιους Αιρετικους Λατινους και επομενως δεν θα περιμεναμε να ακουσουμε απο αυτους να τους εγκωμιασουν. Λεγει για τους Λατινους ο Μεγαλυτερος Πατηρ και Θεολογος της δευτερης Χιλιετιας αγιος Γρηγοριος ο Παλαμας:

« Πάλιν ὁ δεινὸς καὶ ἀρχέκακος ὄφις, τήν ἑαυτοῦ κεφαλὴν καθ᾽ ἡμῶν διαίρων, ὑποψιθυρίζει τὰ τῆς ἀληθείας ἀντίθετα… Οὕτως Ἀρείους, οὕτως Ἀπολιναρίους, οὕτως Εὐνομίους καὶ Μακεδονίους, οὕτω πλείστους ἄλλους… διὰ τῆς ἐκείνων γλώττης τὸν οἰκεῖον κατὰ τῆς ἱερᾶς Ἐκκλησίας ἐπαφῆκε ἰόν… Οὗτος τοίνυν ὁ νοητὸς καὶ διά τοῦτο μᾶλλον ἐπάρατος ὄφις… διὰ τῶν αὐτῷ πειθηνίων Λατίνων περί Θεοῦ καινάς εἰσφέρει εὐχάς» Αὐτόθι σελ. 26: «Ἀλλ᾽ ἡμεῖς διδαχθέντες ὑπὸ τῆς θεοσοφίας τῶν Πατέρων αὐτοῦ τὰ νοήματα μὴ ἀγνοεῖν… οὐδέποτ᾽ ἂν ὑμᾶς κοινωνοὺς δεξαίμεθα μέχρις ἂν καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ τὸΠνεῦμα λέγητε».

Περίγελως τῶν οὐνιτῶν ἡ Ὀρθόδοξος συνοδικότης

σσ. Και περίγελως των Οικουμενιστών ο αντιαιρετικός χαρτοπόλεμος!

Περίγελως τῶν οὐνιτῶν ἡ Ὀρθόδοξος συνοδικότης

Γράφει ὁ κ. Παῦλος Τρακάδας, θεολόγος

Ἐντὸς ὀλίγων μηνῶν ἀναμένεται εἰς τὴν Ρώμην ἡ πραγματοποίησις γενικῆς «συνόδου ἐπισκόπων» τῶν παπικῶν, ὅπου θὰ συσκεφθοῦν μὲ θέμα τὴν συνοδικότητα. Τὸ ἐνδιαφέρον ἐξ ἐπόψεως Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἶναι μεγάλον, ἀφ’ ἑνὸς διότι οἱ Οἰκουμενισταὶ προπαγανδίζουν ὅτι ἡ συνοδικὴ αὐτὴ στροφὴ τοῦ παπισμοῦ φέρει ἐγγύτερα τὴν «ἕνωσιν» (ἐνδεχομένως τὸ 2025;), ἀφ’ ἑτέρου διότι εἶναι ἀφορμή, διὰ νὰ διαπιστώση κανεὶς πόσον ἔχει ἀλλοιωθῆ εἰς τὴν Ὀρθοδοξίαν ἡ συνείδησις περὶ συνοδικότητος. Ἐπ’ αὐτοῦ ἀξίζει ἰδιαιτέρως νὰ προσεχθῆ ἄρθρον τοῦ οὐνίτου κ. Ἐμμανουὴλ Νὶν «Ἐπισκόπου Καρκαβίας καὶ Ἀποστολικοῦ Ἐξάρχου» τοῦ Πάπα ἐν Ἑλλάδι, ἀποσπάσματα ἀπὸ τὸ ὁποῖον παραθέτομεν ἀκολούθως ὡς ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «Καθολικὴ» τῆς 30ῆς Σεπτεμβρίου 2022:

«Ἐδῶ καὶ ἀρκετὸ καιρὸ στὴν Καθολικὴ Ἐκκλησία γίνεται πολὺς λόγος γιὰ συνοδικότητα. Αὐτή, παρουσιάζεται καὶ πρωτίστως βιώνεται (ἴσως ἐλλείψει ξεκάθαρης διευκρίνισης σχετικὰ μὲ τὸ νόημά της ἀλλὰ καὶ ἴσως ἐλλείψει πραγματικῆς κατήχησης) ὡς τόπος, χῶρος, ὅπου ὁ καθένας μπορεῖ νὰ ἐκφραστεῖ γιὰ τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ νὰ προτείνει θέματα καὶ ἀπόψεις, ποὺ συνήθως ἐπαφίενται στὸ ἀποκλειστικὸ δικαίωμα τοῦ ἐπισκόπου Ρώμης, ἐνδεχομένως καὶ αὐτοῦ ποὺ προΐσταται μίας οἰκουμενικῆς συνοδικῆς συνέλευσης…

Η ιστορία επαναλαμβάνεται

Ἁγιορείτου Μοναχού

«Πίσω ἀπό κάθε κακόφρονα (συνοδικά κατεγνωσμένο ἤ μη ἀκόμη...) κρύβεται καί ἐνεργεῖ ὁ ἴδιος ὁ Διάβολος»!

    Προ ημερών η Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων (ΕΟΔ), μας μετέδωσε την είδηση πως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευρισκόμενος στην Ι. Μ. Παντοκράτορος Αγίου Όρους, παρουσία τριών Ηγουμένων Εφραίμ, Αλεξίου και Γαβριήλ της οικείας Μονής, είπε ότι: «Οι διαφορές μας με τους παπικούς είναι κυρίως ιστορικές και όχι δογματικές!». Και πάλι είπε: «Οι παπικοί στο δόγμα και στην πίστη είναι ακριβώς όπως είμαστε κι εμείς», συνεπώς «η ένωση μαζί τους είναι αναπόφευκτη».

   Άρα λοιπόν, σύμφωνα με αυτά που είπε ο Πατριάρχης δικαιώνονται αυτοί που κατά καιρούς επισημαίνουν πως ο Πατριάρχης είναι κρυφός ουνίτης, αφού από φοιτητής είχε