Είναι εκπληκτικό πόσοι ποιμένες σπαταλούν τη διακονία τους, επιδιώκοντας να εντυπωσιάσουν!

Αυτά τα επισημαίνει ένας ιερέας όχι ένας λαϊκός! Αλήθειες χωρίς (αλ)χημείες!

                                              

Είναι εκπληκτικό πόσοι ποιμένες (αρχιερείς και ιερείς) σπαταλούν τη διακονία τους, και μάλιστα τη ζωή τους, επιδιώκοντας να εντυπωσιάσουν, να γίνουν ορατοί, να αποθεωθούν, να αποκτήσουν οι ίδιοι οπαδούς.

Άλλοι ίσως να μην αποκτήσουν ποτέ αναγνωρισιμότητα, εξωτερική επιτυχία ή το κύρος που συνοδεύει τη δημόσια προβολή.

Όμως αν αποδίδουν δόξα στον Χριστό και αγωνίζονται να Τον γνωρίσουν και να κάνουν γνωστό το όνομά Του, τότε τίποτα από όσα τους αφορούν δεν πάει χαμένο, διότι αποστολή του Πνεύματος του Θεού είναι να μεγιστοποιήσει τη δόξα του Χριστού σε ολόκληρο το σύμπαν.

Δεν είναι τα χαρίσματα ή τα κατορθώματά μας που μας κάνουν δυνατούς, αλλά το να υποτάσσουμε την αδυναμία μας στον παντοδύναμο Χριστό.

π. Χριστόφορος Χρόνης

Ό Ιερέας παππούς μου Πατέρας Νικόλαος

από τήν Πόμπια Ηρακλείου

τής Αγιοτόκου ιεράς νήσου Κρήτης

Κάποτε τὸ 1922, ἀρρώστησε βαριά, μικρὸ κοριτσάκι ἡ μεγάλη μου ἀδελφή. Ὁ πατέρας μου, ἦταν στρατιωτικὸς γιατρὸς στὴν Μικρασιατικὴ ἐκστρατεία. Ὁ παππούς μου ἀπευθύνθηκε σὲ ἄλλο νεαρὸ τότε γιατρὸ τῆς Πόμπιας. Ἦταν καὶ σύντεκνος τῶν γονέων μου. Ὁ γιατρὸς αὐτὸς ἦταν πολὺ καλὸς ἄνθρωπος καὶ πολὺ ἐλεήμων ἀλλὰ πικραμένος. Θύμωνε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ γιατί ἔχασε νωρὶς τὴν γυναίκα του. Ἐξέτασε τὸ παιδί, τὴν ἀδελφή μου, καὶ εἶπε στὴν μάνα μου καὶ στὸν παππού μου ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἀδυνατεῖ νὰ βοηθήσει. Τὸ μόνο ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν εἶναι, νὰ ἀποτανθοῦν στὸν Χριστὸ καὶ στὴ μητέρα Του (τοὺς κατονόμασε μὲ ὑβριστικὰ λόγια) καὶ ἂν ὑπάρχουν, νὰ ἐπέμβουν καὶ νὰ βοηθήσουν. Ὁ παππούς μου κατελήφθη ἀπὸ ἱερὴ ἀγανάκτηση. Τὸν πέταξε ἔξω βίαια καὶ τοῦ εἶπε: «Τί εἶπες μωρέ; Ἔκανα πολλὰ χρόνια μὲ τὴν Τουρκιὰ καὶ τέτοια λόγια δὲν ἄκουσα γιὰ τὸν Κύριο καὶ τὴν Θεοτόκο. Καὶ ἐσὺ βαπτισμένος καὶ μυρωμένος λὲς τέτοια λόγια; Αὐτὴ μωρὲ ἡ Παναγία θὰ κάνει καλὰ τὸ παιδί μας! Ἀλλὰ ἡ ἀσθένεια θὰ πέσει πάνω σου γιὰ νὰ παιδαγωγηθεῖς!». Ἡ μάνα μου τοῦ φώναξε: «μὴ πατέρα! Εἶναι σύντεκνός μας». Καὶ ὁ παππούς μου, τῆς ἀπάντησε αὐστηρά: «αὐτὸς μωρὲ βρίζει Αὐτὸν ποὺ κρύβεται στὸ Ἅγιο Μύρο καὶ ἐσὺ σκᾶς γιὰ τὴν συντεκνιά;». Πῆρε τὸ μπαστουνάκι του καὶ ἀνηφόρισε στὸν ἱερὸ βράχο τῆς Πόμπιας στὴν Παναγία τὴν Καληωρίτισσα. Τὸν ἀκολούθησαν κρυφὰ κάποιες γειτόνισσες. Ἡ Κατερίνα ἡ Στεφανάκη καὶ ἄλλες. Γονάτισε στὴ μέση της Ἐκκλησίας καὶ μὲ λυγμοὺς εἶπε:

«Κυρία τῶν Ἀγγέλων! Πολλὰ χρόνια σὲ ὑπηρετῶ! Ρουσφέτι δὲν σοῦ ζήτησα ἀλλὰ σήμερα σοῦ ζητῶ! Γιάτρεψε τὸ παιδί μας γιὰ νὰ δείξεις ὅτι εἶσαι ἡ Ἀρχιγιάτρισσα. Γιὰ νὰ καταισχυνθοῦν οἱ ὑβρίζοντες σε καὶ νὰ χαρεῖ καὶ ἡ δική μου πονεμένη καρδιά…».

Ιερωμένοι: Χειροτονία από ανθρώπους ή από το Θεό;

ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

 

 ΛΟΓΟΣ 79ος, Απόσπασμα

    "...Αλλά και με όλον όπου δέν ιξεύρομεν το Μυστήριον της ενσάρκου οικονομίας του Χριστού, ουδέ γνωρίζομεν κατα ακρίβειαν τα μυστήρια των χριστιανών, επιχειριζόμεθα χωρίς εντροπήν να διδάσκωμεν άλλους περί του φωτός της γνώσεως. Η γνώσις δέν είναι το φώς, αλλά το φώς είναι η γνώσις, επειδή και εν αυτώ τω φωτί και δι’ αυτού και εξ αυτού έγιναν τα πάντα. Του οποίου φωτός την θεωρίαν αρνούμενοι ημείς φανερώνομεν τον εαυτόν μας πώς ούτε εγεννηθήκαμεν ακόμι, ούτε ευγήκαμεν εις το άνωθεν φώς αμή όντες ακόμι έμβρυα μέσα εις την κοιλίαν, ή να ειπώ αληθέστερα νεκροτόκια αποβάλματα, αναβαίνομεν εις ιερατικά αξιώματα χωρίς εντροπήν, και το πλέον χειρότερον οι περισσότεροι με μεγάλην αθεοφοβίαν αγοράζομεν την ιερωσύνην με άσπρα, και ζητούμεν να προεστεύωμεν εις το βασιλικόν ποίμνιον, ημείς όπου δέν εγενήκαμεν ακόμι ουδέ αρνία και αυτά τα κάμνομεν όχι δια άλλο τί, πάρεξ δια να κάμνωμεν τα θελήματα μας.

     Έτζι ήσαν, αδελφοί, εξ αρχής οι Απόστολοι; Έτζι ήσαν οι διάδοχοι των Αποστόλων; Έτζι ήσαν οι θεοφόροι Πατέρες ημών, και διδάσκαλοι; Αλλοίμονον δια την φοβεράν τόλμην τούτων, ότι εκείνοι όπου αποβλέπουν μόνον εις τα άσπρα, δέν γίνονται μονάχα προδόται, και ιερόσυλοι εις τα εκκλησιαστικά πράγματα αμή κατατολμούσιν να εγγίξουν και αυτόν τον Θείον πλούτον ήγουν να πωλήσουν, και να αγοράσουν και αυτήν την χάριν του Αγίου Πνεύματος. Όθεν ουδέ αισχύνονται να λέγουν, εδικόν μας είναι το δεσμείν και λύειν, και το ελάβαμεν εις ταύτην την ζωήν άνωθεν απο τον Θεόν, ώ της αναισχυντίας δια να μή λέγω της εσχάτης παραφροσύνης.

Με αφορμή την εορτή του αγ. Σάββα εν Καλύμνω. Κἀλυμνος τότε και σήμερα

Silver alert. Ζητείται επισκοπική συνείδηση. Υποτίθεται τιμούν τους Αγίους, αλλά κάνουν τα αντίθετα από αυτούς, καταδικάζοντας μάλιστα την αποπομπή κάθε αμετανόητου ασεβούς μητροπολίτου, παρόλο που τα παραδείγματα που αναφέρουν αυτό ἆκριβώς διδάσκουν.

Ερωτούμε: Ο άγ. Σάββας θα συμπροσευχόταν και θα ευλογούσε Καρδινάλιους και Παπικούς; Οι σημερινοί κληρικοί της Καλύμνου, γιατί σιγούν;

ο λαός της Καλύμνου ξεσηκώθηκε εναντίον του μητροπολίτη,

Τότε

Οι ιερείς της Καλύμνου που αντιστάθηκαν υπέρ πίστεως

Το 1934 οι κληρικοί συγκεντρώθηκαν στον Ναό της Υπαπαντής και υπέγραψαν πάνω στην Αγία Τράπεζα λίβελλο αποκήρυξης του Μητροπολίτη Απόστολου σε ένδειξη δυσφορίας για την πολιτική των Ιταλών

Από τον ΣΩΤΗΡΗ ΛΕΤΣΙΟ

«Το δίδαγμα της πράξης αυτής των ιερέων είναι ότι οι ξένες επεμβάσεις δεν μπορούν ποτέ να περάσουν. Οι κάτοικοι των Δωδεκάνησων έδωσαν πολλούς αγώνες για την ελευθερία τους, για την Ελλάδα αλλά και για την Εκκλησία». Αυτό υπογραμμίζει μιλώντας στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο Μητροπολίτης Λέρου, Καλύμνου και Αστυπάλαιας κ. Παϊσιος αναφερόμενος στο καθιερωμένο ετήσιο μνημόσυνο, το οποίο τελέστηκε πρόσφατα στον Ι. Ναό Υπαπαντής του Κυρίου, στην Κάλυμνο, για τους ιερείς που αντιστάθηκαν υπέρ πίστεως και πατρίδος κατά την περίοδο της κατοχής των Δωδεκάνησων από τους Ιταλούς και υπέγραψαν τον λίβελλο κατά του τότε μητροπολίτη Απόστολου Καβακόπουλου.

Στο ίδιο έργο θεατές με εύθυνη όλων όσων διέσπασαν τον αντιαιρετικό αγώνα και συνέχισαν την εκκλησιαστική κοινωνία με τέτοιου είδους επισκόπους και ιερείς.

Και μετά το Κολυμπάρι οι ιερείς αυτά έλεγαν. Και τότε έλεγαν να κοιτάζουμε τις αμαρτίες μας και να μη μιλάμε. Και τότε χαρακτήριζαν τους αντιδρούντες "φασίστες και ταλιμπάν".

Σκανδαλισμένος ενορίτης απαντά σε συγχυσμένο ιερέα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ κάποιων Ιερέων. (Για να προετοιμαζόμαστε)

Από σκανδαλισμένο ενορίτη…

Αγαπητοί μου ….

Ήρθα σε ρήξη, εχθές με τον Πάτερ της ενορίας μας (σε κεντρικό Ναό)….έλεγε στην σύναξη που είχαμε, πώς όλοι τώρα έγιναν ειδήμονες και κρίνουν τους γκέι.

Μπλέχτηκα στη συζήτηση για να πω ότι καταλαβαίνω τί εννοεί αλλά δεν κρίνουμε τον άνθρωπο γκέι αλλά το κράτος που το νομιμοποιεί και θέλει να μας το περάσει ως φυσιολογικό.

Τότε ο Πατέρ μου είπε την ιστορία του Τελώνη και του Φαρισαίου που δεν έβλεπε τον εαυτό του.

Εγώ ξανά… Πάτερ μου δεν κρίνω τον γκέι. Και φυσικά έχω αμαρτίες. Αλλά να μη μιλήσω για το σύστημα που θέλει να μάθει τα παιδιά μας ότι μεθαύριο μπορούν να διαλέξουν στη ζωή τους άντρα ή γυναίκα;

Επανάληψη Ερωτημάτων προς Επισκόπους και Ιερείς.

Με ποιά συνείδηση θα απαγγείλουν και θα ερμηνεύσουν τον Απόστολο της Κυριακής οι σημερινοί Επίσκοποι και ιερείς; Πώς θα πουν «Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ», όταν ούτε κακοπαθούν, ούτε ομολογούν, ούτε το ανάστημα τους ενάντια στην αίρεση υψώνουν; κάνουν

«Από σας τους κληρικούς θα βγουν αιρετικοί άνθρωποι. Και θα μιλήσουν και θα πουν και θα διδάξουν διεστραμμένα. Και θα αποκτήσουν οπαδούς»... Φοβερή κατάστασις!

Αθανάσιος Μυτιληναίος: "Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι" (Κυριακή προ των Φώτων)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ [:Β΄Τιμ. 4,5-8]

 Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον».

 [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-1-1981] (Β 41)

     Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, ευρίσκεται εις την φυλακήν της Ρώμης. Με το προφητικό του μάτι βλέπει το παρόν και το μέλλον. Το παρόν το βλέπει ως ζοφερόν. Ότι ήδη ο ίδιος απέρχεται του κόσμου τούτου. Δεν πρόκειται να αποφυλακιστεί, όπως την πρώτη φορά. Αλλά πρόκειται να θανατωθεί. Αυτό βέβαια, για τον εαυτόν του δίδει χαράν πολλήν. Αλλ΄όμως βλέπει ότι μέσα εις την Εκκλησία, όπως ήδη είχε προειδοποιήσει τους πρεσβυτέρους της Εφέσου, θα επιπέσουν λύκοι βαρείς. Ακόμη, βλέπει και προς τα έσχατα, εις το απώτατον μέλλον. Το προφητικό του μάτι φθάνει μέχρι το τέλος της Ιστορίας.

     Και γράφει εις τον Τιμόθεον, τον επίσκοπον της Εφέσου, το πολύ αγαπημένο του παιδί. Και του γράφει και του λέγει: «Τοῦτο δὲ γίνωσκε (:Αυτό να ξέρεις), ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις (: τις έσχατες ημέρες) ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί (:θα σταθούν δύσκολοι καιροί)· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι (:γιατί θα είναι οι άνθρωποι) φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι (:δεν θα έχουν ούτε όσιον, ούτε ιερόν επάνω των), ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι (:άγρια θηρία), ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι(:αγαπώντες μάλλον τας ηδονάς παρά τον Θεόν),  ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι (:θα έχουν το σχήμα της ευσεβείας, θα είναι βαπτισμένοι, αλλά θα έχουν αρνηθεί τη δύναμη της ευσεβείας και της πίστεως)».

    «Ἒσται γὰρ καιρὸς (:Γιατί θα γίνει καιρός) ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται (:θα φτάσουν να μην ανέχονται την υγιά διδασκαλίαν, το υγιές Ευαγγέλιον), ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν (:αλλά θα φροντίσουν, ανάλογα με τις επιθυμίες των, να βρουν διδασκάλους, που οι διδασκαλίες αυτών των ψευδοδιδασκάλων, θα τους γαργαλούν τα αυτιά), καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν (:και θα βγάλουν το αυτί τους από την ακοήν της αληθείας, του Ευαγγελίου), ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται (:και θα στραφούν προς τα παραμύθια, προς τις ποικίλες θεωρίες περί της ζωής)».

Ἡ Ἐκκλησία στὰ χαρακώματα. - Ὁ παπὰς τοῦ ’40

Ναζιστικὴ Κατοχή - μαρτυρίες πίστης καὶ θάρρους

Ὁ παπὰς τοῦ ’40

Ἕνας Στρατιώτης θυμᾶται γιὰ τὴν ἅγια μορφὴ καὶ τὴν θυσία τοῦ Στρατιωτικοῦ Ἱερέως Ἀρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Τσοκώνα:

«Κεράσοβο Πωγωνίου...1940. Στὶς 11 περνᾶνε ἀεροπλάνα (ἰταλικὰ φυσικά) καὶ βομβαρδίζουν σὰν δαίμονες πάνω ἀπ' τὰ κεφάλια μας. Οἱ βόμβες λυσσᾶνε, μὰ πέφτουν πιὸ πέρα μὲς στὴ χαράδρα. Τὴ νύχτα, ἐνῷ κοιμόμαστε σὲ μιὰ μικρὴ ἐκκλησιά, ἦρθαν μέσα κάτι στρατιῶτες καὶ στριμωχτήκανε κοντά μας. Ἔβρεχε ὁ Θεός, ὁ ὕπνος ἦρθε γρήγορα κι ὅλη νύχτα νιώθαμε ζεστασιά. Τὴν αὐγὴ ποὺ ξυπνᾶμε βλέπουμε νὰ μπαίνει μέσα ἕνας νέος παπάς, μούσκεμα ἀπὸ τὴν βροχή. 

Αυτό σημαίνει πτώση: Αθλητικές εφημερίδες καυτηριάζουν αυτό για το οποίο οι επίσκοποι σιωπούν και αδρανούν!

Και καλά, οι επίσκοποι είναι μισθωτοί επαγγελματίες! Που είναι η φωνή του Αγίου Όρους, των χριστιανικών οργανώσεων, των θεολόγων, των συνδικαλιστών ιερέων;

Κυριακάτικη Αργία: Η κυβέρνηση λήστεψε τη μέρα του Θεού για να την προσφέρει στα κέρδη της πλουτοκρατίας

Κυριακάτικη Αργία: Η κυβέρνηση λήστεψε τη μέρα του Θεού για να την προσφέρει στα κέρδη της πλουτοκρατίας

Με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, η κυβέρνηση καταπατά την κυριακάτικη αργία και την ιερότητά της και μεταφράζει την ασέβεια σε κέρδη

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Κυριακάτικη αργία: Το εκτρωματικό νομοσχέδιο του Άδωνι Γεωργιάδη για τα εργασιακά που στο σύνολό του τινάζει στον αέρα θεμελιώδη δικαιώματα του εργατικού δικαίου, προβλέπει μεταξύ άλλων την κατάργηση της αργίας της Κυριακής για μεγάλους κλάδους επιχειρήσεων. Ο ίδιος ο υπουργός Εργασίας δήλωσε χωρίς καμία ντροπή ότι οι εργαζόμενοι «θα τσακώνονται για το ποιος θα πρωτοδουλέψει τις Κυριακές», για να πάρουν το +115% του ημερομισθίου τους.

Πρόκειται για άλλη μια τρανή απόδειξη για το πόσο άθεο, υλιστικό και αντιχριστιανικό έχει καταντήσει το ελληνικό κράτος. Η κυριακάτικη αργία κατατεμαχίζεται και τα κομμάτια της μοιράζονται στα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Το θηρίο του καταναλωτισμού είναι μονίμως πεινασμένο και καταβροχθίζει αχόρταγα πλέον κάθε ιερότητα που έχει απομείνει στην ελληνική κοινωνία.

Το τραγικό παράδειγμα ενός μοντέρνου ιερέως

   Δημοσιεύουμε ένα κείμενο που ασχολείται μ' ένα σημαντικό θέμα: Τα έσχατα και τα σημάδια που δείχνουν ότι τα έσχατα πλησιάζουν. Το κείμενο αυτό το έγραψε ένας ιερέας, ο π. Ανδρέας Αγαθοκλέους.

Και όμως! Ενώ ο π. Ανδρέας αναφέρει την επιφανειακή ευσέβεια, την ασέβεια την μετάδοση και ενασχόληση με μη ορθόδοξες πρακτικές και δόγματα δηλ. με την αίρεση ως σημάδια των εσχάτων, η λύση που προτείνει είναι να μην ασχολούμαστε με το Ίντερνετ και την παραπληροφόρηση. Και αυτό το λέει γράφοντας κείμενο στο Ίντερνετ.

Συνεχίζει όμως παραπέρα αποδεικνύοντας έτσι, γιατί ο Οικουμενισμός προχωράει ακάθεκτος: Ενώ γράφει: "Ο Απόστολος Παύλος μιλά απορριπτικά γι’ αυτούς τους ανθρώπους των εσχάτων καιρών, σημειώνοντας «και αυτούς να τους αποφεύγεις» (Β΄ Τιμ. 3,5)". Ακολουθεί η τραγική διαπίστωση: Επειδή ο ιερέας αυτός γνωρίζει, ότι η Παύλεια έκφραση είναι σαφής εντολή αποτείχισης και απομάκρυνσης από τους κάθε είδους αιρετικούς και ως εκ τούτου πρέπει και ίδιος να την εφαρμόσει, για να το αποφύγει γράφει μετά: "Κι ακόμα, η πληροφορία χωρίς το βίωμα – που θέλει πόνο και χρόνο – δημιουργεί αυτάρκεια, έπαρση και σκληρότητα που οδηγεί στο φανατισμό".

Έτσι αντί να υπακούσει στην εντολή την αντικρούει με το γνωστό επιχείρημα ότι για να πράξεις κάτι τέτοιο πρέπει να είσαι πολύ ψηλά πνευματικά, κάτι που ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ και γι' αὐτό αρνείται για να μην γίνει "φανατικός". Μάλιστα παραδέχεται ότι ενώ είναι ιερέας δεν είναι σε υψηλό πνευματικό επίπεδο. Έτσι κι αυτός όπως η πλειοψηφία των ιερέων "έχουν «μόρφωσιν εὐσεβείας» αλλά «τὴν δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι» (Β΄ Τιμ. 3,5)".

Α.Τ.

Ένα από τα σημεία των εσχάτων ημερών

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

Η ενασχόληση με τα σημεία που θα προηγηθούν της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, γίνεται έντονη, όταν παρουσιάζονται παγκόσμια ή τοπικά γεγονότα που αυξάνουν την ανασφάλεια και το φόβο. Στην Αγία Γραφή, όπως και στα συγγράμματα των Αγίων Πατέρων, αναφέρονται τέτοια σημεία που δείχνουν ότι βρισκόμαστε στους έσχατους καιρούς.

Ο Απόστολος Παύλος, γράφοντας στο μαθητή του Τιμόθεο, παραθέτει τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων που θα ζουν εκείνη την εποχή. Ένα απ’ αυτά είναι ότι θα έχουν «μόρφωσιν εὐσεβείας» αλλά «τὴν δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι» (Β΄ Τιμ. 3,5). Θα δείχνουν ότι έχουν ευσέβεια, αλλά δεν θα έχουν εμπειρία της αληθινής πνευματικής ζωής. Με άλλα λόγια, θα γνωρίζουν πολλά και θεωρητικά για το Χριστό, την Εκκλησία, την πίστη, τις αρετές, τις εντολές του Χριστού, αλλά δεν θα γνωρίζουν τη δύναμη που πηγάζει από την πράξη, τη σχέση με όλα αυτά τα ζωντανά και αληθινά.

Σε ποια άλλα εποχή, αλήθεια, είχαμε τόση πρόσβαση σε γνώση θεολογική, ιστορική, πατερικών συγγραμμάτων, απ’ ό,τι η δική μας; Το διαδίκτυο δεν έκαμε μόνο «τον κόσμο μια γειτονιά», αλλά και τις βιβλιοθήκες του κόσμου προσιτές στη γειτονιά. Όλοι μπορούν να μελετήσουν ό,τι θέμα θέλουν, που παλαιότερα μπορούσαν μόνο ορισμένοι σε ορισμένους χώρους.

Άλλα λένε οι Ἀγιοι, άλλα οι ιερείς. Αυτό είναι το αποτέλεσμα, όταν οι ιερείς ως μισθωτοί συνδικαλίζουν αντί ως ποιμένες να ομολογούν.

Αφού διαμαρτυρήθηκαν για να εξασφαλίσουν τον μισθό τους, τώρα που πήραν τα "άσπρα" υποκλίνονται στον εργοδότη τους: "είναι προτιμότερο να μην διοικείσαι από κανέναν, παρά να διοικείσαι από κακό άρχοντα" λέει ο Χρυσόστομος, να κάνουμε υπακοή στο διεφθαρμένο κράτος και στους οικουμενιστές και εκκοσμικευμένους δεσπότες λένε οι ιερείς/δημόσιοι υπάλληλοι.

Ανακοινωθέν Ιερού Συνδέσμου Κληρικών Ελλάδος (22-12-2021)

Τάδε λέγει Κύριος• δι᾿ ὑμᾶς διαπαντός τό ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι”(Ησ.52,5)

Βαρύς, καταγγελτικός και πάντοτε επίκαιρος ο λόγος του προφήτου Ησαΐου ο οποίος καλεί σε σωφρονισμό και νουθεσία όλων ημών των κληρικών οι οποίοι είτε με τις πράξεις μας είτε με τις παραλείψεις μας οδηγούμε την ευρύτερη κοινωνία σε σκανδαλισμό και προβάλλουμε μια διαστρεβλωμένη εικόνα του ρόλου του κληρικού και της αποστολής του στην κοινωνία.

Από την έναρξη της πανδημίας του Covid-19, ως Ιερός Σύνδεσμος Κληρικών Ελλάδος, αγωνιστήκαμε αφενός μεν να βοηθήσουμε και να διευκολύνουμε το έργο των κρατικών αρχών για τον περιορισμό της πανδημίας με συμβουλές και νουθεσίες προς το λαό του Θεού, αφετέρου δε με επιστολές και υπομνήματα σε διαφόρους αρμοδίους φορείς εκφράσαμε ευθαρσώς τον σκεπτικισμό μας σχετικά με την αναστολή λειτουργίας των Ιερών Ναών όταν αυτό συνέβη. Δεν μείναμε απαθείς. Αντιπροτείναμε μέτρα, καυτηριάσαμε πρακτικές, καυτηριάσαμε συκοφαντικά δημοσιεύματα που απέδιδαν ευθύνες για εξάπλωση της πανδημίας στη λατρευτική ζωή και αρνηθήκαμε τα κατ’ επιλογήν περιοριστικά μέτρα που επεβλήθησαν. Κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό.

Όμως μετά βαθυτάτης λύπης η οποία μετουσιώνεται σε αγανάκτηση, καθημερινά παρακολουθούμε εμβρόντητοι στα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως καταγγελίες για Κληρικούς της Εκκλησίας της Ελλάδος οι οποίοι αφίστανται της ποιμαντικής τους δράσης και από ιατροί ψυχών μετατρέπονται σε ιατροί σωμάτων εξάγοντας αυθαιρέτως πορίσματα περί της φύσεως της πανδημίας, του τρόπου ανακοπής της και το κυριότερο περί της θεραπείας των πασχόντων. Οι συγκεκριμένες καταγγελίες δεν είναι μόνο δημοσιογραφικού χαρακτήρα αλλά πολλές φορές προέρχονται και από συγγενείς θανόντων οι οποίοι υποστηρίζουν ότι ο τάδε Κληρικός ή ο τάδε Πνευματικός υποκατέστησε τον ιατρό και έβγαλε γνωμοδότηση εάν πρέπει ο πιστός να προβεί σε συγκεκριμένες ιατρικές πράξεις που του συνέστησαν οι θεράποντες ιατροί του. Φευ!