ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ προς κ. Δημήτριον Τσελεγγίδη

 [για τον (πιθανό) μολυσμό εκ του κορονοϊού στον Ναό]

 

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς κ. Δημήτριον Τσελεγγίδη

Καθηγητού του Α.Π.Θ. (Τομέας Δογματικής)

 

Του Ν. ΣΑΚΑΛΑΚΗ

 

       Αξιότιμε κ. Καθηγητά

 

Με πολλή προσοχή παρακολούθησα συνέντευξή σας (διαδικτυακά) στο «ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΗΘΟΣ», με συντονιστή τον π. Πέτρο Χίρς, στα πλαίσια της τρέχουσας επιδημιολογικής εννοιολογίας (εκδοχής).

«Αξιολογήσατε» ότι εντός του ιερού χώρου του Ναού, το εκκλησιαστικό πλήρωμα είναι εκτεθειμένο στον (πιθανό) μολυσμό εκ του κορονοϊού, όπως συμβαίνει και στην ανθρώπινη κοινή συλλογικότητα εκτός Ι. Ναού (καταστήματα, σπίτι κ.λ.π.). Τονίσατε, ότι: «δεν αφορά την κοινωνία μας με το Θεό αλλά την συγκοινωνία μας με έναν άλλο άνθρωπο, που μπορεί να γίνει και σε άλλο χώρο, σπίτι, κατάστημα κ.λ.π.». Αναφέρεσθε, προφανώς, στην σωματική διάταξη των πιστών στην Εκκλησία. Η διάταξη των εκκλησιαζομένων (αποστάσεις), κ. Καθηγητά, προσβάλλει τον Θεό, όταν εμείς δεν λειτουργούμε στις εκκλησιαστικές προδιαγραφές.

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ: ΜΙΑ ΒΑΡΕΤΗ ΤΕΛΕΤΗ;

Αντιαιρετικός - Θεολόγος 

    «Και τους μίλησε (ο Ιησούς) για πολλά πράγματα σε παραβολές. (...) Τους έλεγε, “Πάλι η βασιλεία των ουρανών μοιάζει με έμπορο, ο οποίος ζητά καλά μαργαριτάρια. Όταν δε, βρει ένα πολύτιμο μαργαριτάρι, πηγαίνει και πουλάει όλα όσα έχει και το αγοράζει”» (Ματθαίος κεφ. 13, στίχοι 3 και 45 – 46).

Ένα τέτοιο μαργαριτάρι, σαν και αυτό που περιγράφει ο Κύριος στην παραπάνω παραβολή, έχουμε στα χέρια μας οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, το οποίο δυστυχώς δεν το εκτιμούμε δεόντως. Και αυτό δεν είναι άλλο από τη Θεία Λειτουργία. Γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι κατ’ εξοχή Λατρευτική Εκκλησία. Δόγμα και Λατρεία συμβαδίζουν.

Την σπάνια ομορφιά αυτού του μαργαριταριού, οφείλει ο κάθε πιστός να την ανακαλύψει μόνος του. Γιατί είναι όμορφο όχι ότι σου προσφέρεται χωρίς κόπο αλλά ότι κατακτάς με αγώνα, αίμα και θυσία και τότε το κάνεις πραγματικό κτήμα σου.