Ω της υποκρισίας! Καταδικάζουν τους διωγμούς και μνημονεύουν ως ορθοτομούντα τον διώκτη.

Αφού η ευσέβεια, σεβαστοί πατέρες, διαπιστώνεται στον διωγμό, εσείς γιατί αποφεύγετε να διωχθείτε για χάριν της Πίστεως, και παράλληλα όχι μόνο μνημονεύετε τον διώκτη Βαρθολομαίο, αλλά και όλους όσους συλλειτουργούν με τους αχειροτόνητους Ουκρανούς σχισματικούς διώκτες; Δεν λέγεται αυτό υποκρισία και διψυχία; 

Τοποθέτηση Ἱ. Μονῶν καί Ἱ. Ἡσυχαστηρίων γιά τήν ἐκκλησιαστική κρίση στήν Οὐκρανία

Οἱ διωγμοὶ τῆς Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας

καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ ᾿

Ιησοῦ διωχθήσονται (Βʹ Τιμόθ. γʹ 12)

Ὁ διωγμὸς ἀποτελεῖ χαρακτηριστικὸ γνησιότητος τῆς χριστιανικῆς ζωῆς κατὰ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ἐνῶ κατὰ τὸν Κύριο «μακάριοι» εἶναι «οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. εʹ 10).

Μέσα λοιπὸν σὲ μιὰ ἐποχή στὴν ὁποία κυριαρχεῖ ἡ βία τῶν ὅπλων καὶ ἡ ἀνθρωπότης βρίσκεται στὰ πρόθυρα ἑνὸς πυρηνικοῦ ὁλοκαυτώματος, ἑνώνουμε καὶ ἐμεῖς τὶς φωνὲς καὶ τὶς προσευχές μας μὲ ἐκεῖνες πολλῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν, Ἀρχιερέων, Κληρικῶν καὶ Μοναχῶν ὑπὲρ τῆς ἀπηνῶς διωκομένης Οὐκρανικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὑπὸ τὸν Μητροπολίτη Κιέβου καὶ πάσης Οὐκρανίας Ὀνούφριο (ΟΟΕ).

Ὡς γνωστόν, μετά τὴν ἄνομη ἁρπαγὴ πολλῶν Ναῶν καὶ Μοναστηριῶν καὶ τὶς συλλήψεις, διώξεις καὶ φυλακίσεις ἀρχιερέων ἀπὸ τὸ κράτος τῆς Οὐκρανίας τὰ τελευταῖα χρόνια, στὶς 20 Αὐγούστου 2024 ψηφίστηκε καὶ ὁ τελειωτικός νόμος 8371/2024 ἀπὸ τὴν οὐκρανική βουλή, ὁ ὁποῖος θέτει ἐκτός νόμου τὴν Οὐκρανικὴ Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία ὑπό τὸν Μητροπολίτη Ὀνούφριο, τὸν ὁποῖο ἀκολουθεῖ ἡ συντριπτικὴ πλειοψηφία τῶν Οὐκρανῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν (περίπου 24 ἑκατομμύρια).

Μὲ αὐτὸν τὸν νόμο ἡ Οὐκρανία, μία χώρα μὲ «εὐρωπαϊκὸ προσανατολισμό», ἐπιστρέφει στὶς ἐποχὲς τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Στάλιν καὶ νομιμοποιεῖ τὶς διώξεις καὶ τὴν καταπίεση, τὸ μίσος καὶ τὴν κατασυκοφάντηση, τὶς κατασχέσεις καὶ τὸ σφράγισμα τῶν ἱερῶν ναῶν τῆς ΟΟΕ, τὶς ἐπιθέσεις καὶ τὶς ἐπιδρομές, ποὺ συνοδεύονται ἀκόμη καὶ ἀπὸ αἱματοχυσία.

Η απόδειξη της διγλωσσίας και διψυχίας των Ι. Μονών που εδώ και δεκαετίες κάνουν ότι δεν γνωρίζουν,, αλλά και η τρομερή ευθύνη όσων μιλούν για αίρεση και σταματούν στα λόγια.

«Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων»! Οι Οικουμενιστές προχωρούν, επειδή οι αντιδράσεις μας είναι για το θεαθήναι ή ανύπαρκτες!

Τοῦ ἀειμνήστου Ἰωάννου Κορναράκη

   Νά, τί ἔγγραφαν πρὶν ἀπὸ μιὰ δεκαπενταετία, οἱ Ποιμένες ποὺ δυστυχῶς ἀκόμα κοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές, δικαιώνοντας και όσα εδώ και καιρό επισημαίνουμε εις ώτα δυστυχώς μη ακουόντων, διότι οι περισσότεροι πιστοί σήμερα αρέσκονται στα λόγια:

«Το μόνο, που θα ευφράνει τους Ορθοδόξους και θα καταισχύνει τους κακόδοξους, είναι η διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου και των απανταχού συμφωνούντων ή σιωπούντων επισκόπων»!

    Ο εναγκαλισμός του Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου με την παπική αίρεση, στο Φανάρι, γεγονός απρόσμενο, στις διαδικασίες στις οποίες εκδηλώθηκε, ως πτώση της κεφαλής της Ορθοδοξίας στα χέρια του Ρωμαίου Ποντίφικα, προκάλεσε ορισμένες αντιδράσεις όπως ήταν φυσικό στο αγιώνυμο όρος της παλαίφατης ορθόδοξης μοναχικής πολιτείας, αλλά διχασμένες, ως προς το πρακτέο! Δύο αγιορείτικα κείμενα, τα οποία είδαν, μέχρι σήμερα, το φως της δημοσιότητος, χρωματίζουν με διαμετρικά αντίθετες τάσεις, το μοναχικό δυναμικό της πολιτείας αυτής, σε σχέση με τη στάση των μοναχών απέναντι στον Πατριάρχη!

   Το κείμενο που προηγήθηκε χρονικώς αντανακλά το αγωνιστικό μοναχικό πνεύμα, που κυριαρχεί σε μία μεγάλη μερίδα του Όρους, ιερομόναχων και μοναχών, στις φλέβες των οποίων φαίνεται να ρέει ο αγιοπνευματικός δυναμισμός της μαρτυρίας! Ιερομόναχοι και μοναχοί, οι οποίοι αυτοχαρακτηρίζονται, με ειλικρινή ταπείνωση ως «αμαθείς και ταλαίπωροι αμαρτωλοί» απευθύνονται στους είκοσι ηγουμένους της Ι. Μ. του Αγίου Όρους, «σοφότερους και λογιότερους» από αυτούς και τους ζητούν, μάλλον τους εκλιπαρούν, να ενεργοποιηθούν δυναμικά κατά των γεγονότων, που συνέβησαν στο Πατριαρχείο, κατά την επίσκεψη του Πάπα, και με ορθόδοξο ήθος να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στην προάσπιση της αλήθειας της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας!

  «Δεν είναι πλέον καιρός λόγων αλλά έργων», επισημαίνουν, οι εν λόγω αγιορείτες. «Αναλάβετε τον καλόν αγώνα της πίστεως», προτρέπουν τους ταγούς του Όρους και συμπληρώνουν, ότι «Εκτιμούμε με πολύ μεγαλύτερη λύπη, ότι η πνευματική ηγεσία του Αγίου Όρους τα τελευταία έτη δεν αντιμετωπίζει με σθένος και γενναιότητα ομολογητική τα φαινόμενα της αποστασίας όπως έπραττον παλαιότερα οι Αγιορείτες πατέρες. Ο Πατριάρχης έχει μετρήσει τις αντιδράσεις μας και επειδή είναι χλιαρές και πολλές φορές ανύπαρκτες, προχωρεί χωρίς εμπόδια στην ένωση με τον αμετανόητο και παραμένοντα στις αιρέσεις του, πάπα.