Ένα παράδειγμα από την εκκλησιαστική ιστορία που μπορεί (κι αυτό) να θεωρηθεί ως προπομπός της αιρέσεως του Οικουμενισμού (Α και Β μέρος) και ως παράδειγμα αντιμετώπισής του

                             

Η ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΜΙΑΣ ΣΚΗΤΗΣ

Το έτος 1754 η Σκήτη της Αγίας Άννης, στο Άγιον Όρος, αποφάσισε να κτίσει μεγαλύτερο Κυριακό. Χρειάσθηκαν πολλά χρήματα. Οι Χριστιανοί έστειλαν από παντού βοήθεια εις μνημόσυνον γονέων και συγγενών. Τα μνημόσυνα όμως που έπρεπε να γίνουν στη σκήτη, και που εντάσσονταν σε αγρυπνίες, κούραζαν τους μοναχούς και δεν μπορούσαν να δουλέψουν την επομένη. Για το λόγο αυτόν, ύστερα από συμβουλή του κοινού τους πνευματικού παπά – Φιλοθέου του Πελοποννησίου, άρχισαν να κάνουν τα μνημόσυνα τις Κυριακές που, λόγω της αργίας, δεν επρόκειτο έτσι και αλλιώς να δουλέψουν.

Η καινοτομία μαθεύτηκε στο υπόλοιπο Όρος και προκάλεσε αντιδράσεις. Οι Αγιαννανίτες όπου πήγαιναν γίνονταν αντικείμενο ελέγχων γιατί μνημόσυνο νεκρών την Κυριακή ήταν κάτι το πρωτάκουστο και αντέβαινε στο αναστάσιμο της Κυριακής. Τότε μερικοί από τους μοναχούς της Σκήτης εξομολογήθηκαν στον πνευματικό ότι έχουν πρόβλημα συνειδήσεως. Ο πνευματικός τους επέτρεψε να αποχωρούν από τον ναό μόλις άρχιζε το μνημόσυνο. Η αποχώρηση όμως αυτή αναστάτωσε όσους έμεναν, εφ’ όσον ήταν έμπρακτος έλεγχος. Έτσι άρχισε στο Άγιο Όρος η περίφημη «περί μνημοσύνων έρις» που έμεινε στην Ιστορία.

Ο ΔΙΩΓΜΟΣ

Στην Αγία Άννα εκείνο τον καιρό έμενε ο πρώην Πατριάρχης Κων/λεως Κύριλλος. Όταν άκουσε για την αποχώρηση ορισμένων από τα μνημόσυνα της Κυριακής είπε: «Εγώ όταν ήμουν στον θρόνο, συνεχώς έδινα άδεια και έψαλλαν την Κυριακή μνημόσυνα νεκρών» Τα λόγια αυτά του πρώην Πατριάρχου ενίσχυσαν τους καινοτόμους που, με το επιχείρημα ότι η Κωνσταντινούπολις κάνει μνημόσυνα τις Κυριακές, εξασκούσαν ηθική βία στους διστάζοντας. Το πείσμα των καινοτόμων δεν άργησε να μεταβληθεί σε μίσος, και το μίσος σε διωγμό αυτών που δε δέχθηκαν τελικά να υποκείψουν.

Ο Καρδινάλιος Carlo Maria Viganò ξεσκεπάζει τον παπισμό

  Στήν παροῦσα ἐπιστολή ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Viganó κάνει κριτική στήν παπική ἐκκλησία ὅσον ἀφορᾶ τίς θεολογικές καινοτομίες πού εἰσήχθησαν ἀπό τήν Β΄ Βατικανή σύνοδο, καί ἰσχύουν ἔκτοτε, οἱ ὁποῖες ἀλλοίωσαν καίρια τά παπικά δόγματα, τήν λειτουργική καί ἐκκλησιαστική ζωή. Μᾶς ἐκπλήττει ὁ ρωμαλέος, ἔντιμος καὶ καθαρὸς λόγος τοῦ παπικοῦ Ἀρχιεπισκόπου (ὁπωσδήποτε αἱρετικοῦ κρινόμενου ἐξ ὀρθοδόξου πλευρᾶς), ὁ ὁποῖος διετέλεσε καὶ Νούντσιος στὶς Η.Π.Α. ἀπὸ τὶς 19/10/2011 ὥς τὶς 12/4/2016, ποὺ σημαίνει ὅτι γνωρίζει καὶ μάλιστα ἐκ τῶν ἔσω τό τί συμβαίνει στό Βατικανό.

Παρ’ ὅλα ταῦτα, μὲ πολὺ λύπη δημοσιεύουμε τὴν ἐπιστολή τοῦ αἱρετικοῦ Ἀρχιεπισκόπου, διότι μία ἀνάλογη ἐπιστολή θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν εἶχε συγγράψει ἕνας Ἱεράρχης τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Ἀποστολικῆς καὶ Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ μάλιστα τῆς Παραδοσιακῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ δυστυχῶς οἱ Ἱεράρχες της σιωποῦν καὶ φοβοῦνται τό Φανάρι, τόν Προκαθήμενό του, τό σύστημα ἐξουσίας ὄπισθεν αὐτοῦ, τό ὁποῖο τόν τελευταῖο αἰώνα ἔχει ἐξελιχθῆ σέ Βατικανό τῆς Ἀνατολῆς, καί ὁ Πατριάρχης, πάπας τῆς Ἀνατολῆς, παρουσιάζοντας μάλιστα καί ὅλες ἐκεῖνες τίς πνευματικές ἀλλά καί ἠθικές ἀποκλίσεις πού ἐμφανίζει τό Βατικανό καί ὁ προκαθήμενός του. Νά σημειώσουμε ὅτι κατά τήν παρουσίαση τῆς ἐπιστολῆς θά σχολιάζουμε ταυτόχρονα καί τά ἀντίστοιχα φαινόμενα πού ἐμφανίζονται καί στό Φανάρι, γιὰ νὰ καταδειχθῆ ἡ παράλληλη πορεία Βατικανοῦ καί Φαναρίου, ὥστε νά φανερωθῆ ὁ ξεπεσμός πού ἔχει περιέλθει σήμερα ἡ ἐν λόγῳ Ἐκκλησία. Νά ἐπισημάνουμε ὅτι ἡ ψευδο-σύνοδος τῆς Κρήτης σχεδιάσθηκε καί συγκλήθηκε, ἔχοντας ὡς σημεῖο ἀναφορᾶς της τήν Β΄ Βατικάνεια Σύνοδο καί ἀποσκοποῦσε στούς ἰδίους στόχους καί σκοπούς μέ αὐτήν.

Ἡ ἐνδιαφέρουσα ἐπιστολὴ τοῦ Carlo Maria Viganò πρός τὸν πάπα Λέοντα ἔχει ὡς ἀκολούθως:

«Ἁγιώτατε,

Ερώτημα σε όλους, όσους μιλούν για την ομολογία του αγ. Μαξίμου του Ομολογητού, αλλά κοινωνούν με τους αιρετικούς Οικουμενιστές:

Γιατί ο Άγιος δεν έκανε Οικονομία και σταμάτησε να μνημονεύει και να κοινωνεί με τα πατριαρχεία και τον αυτοκράτορα; Γιατί δεν υπάκουσε ως μοναχός στον Επίσκοπο, αλλά παρέμεινε πιστός στην εκκλησιαστική διδασκαλία; Γιατί σήμερα δεν ισχύει το "τιμή Αγίου μίμησις Αγίου";

Την απάντηση του Αγίου την "ξέχασαν" όσοι παρουσιάζουν εαυτούς ως αγωνιστές, μιλούν για αλήθεια, μάρτυρες και μαρτύρια εννοώντας δευτερεύοντα πράγματα άνευ κόστους, αλλά κοινωνούν με την αίρεση και με τους αποδεδειγμένους αιρετικούς Οικουμενιστές:

"-Ου κοινωνείς τω θρόνω Κωνσταντινουπόλεως;

Και είπεν:

                            -Ου κοινωνώ!"

Διάλογος τοῦ μοναχού Ἁγ. Μαξίμου μέ τόν ἐπίσκοπο Θεοδόσιο

(Διάλογος μέ τόν Θεοδόσιο, τόν ἐπίσκοπο Καισαρείας Βιθυνίας, κατά τήν πρώτη του ἐξορία στό φρούριο τῆς Βιζύης τῆς Θράκης.)

 

ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ

Ὁ ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, μέγας θεολόγος καί Πατήρ τῆς Ἐκκλησίας, ὡμολόγησε τήν Ὀρθόδοξο Πίστι σέ μία ἐποχή πού παρουσιάζει πολλές ὁμοιότητες μέ τήν ἰδική μας. Ἡ πολιτική τῶν τότε αὐτοκρατόρων ἀπέβλεπε σέ πολιτικοκοινωνικές ἑνοποιήσεις σάν τίς σημερινές. Ὡς πρόσφορο μέσον γιά τήν πραγματοποίησί τους θεωρήθηκε ἡ ὑποστήριξις τῆς αἱρέσεως τοῦ Μονοθελητισμοῦ. Εἶχαν χρησιμοποιηθῆ καί ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ὑποστήριζαν τήν αἵρεσι χάριν τῶν κοσμικῶν αὐτῶν σκοπιμοτήτων.

Εἶχαν πιστεύσει ὅτι ἀσκοῦν τάχα κάποια ἐκκλησιαστική οἰκονομία. Δυστυχῶς, ὅλοι σχεδόν οἱ πατριαρχικοί θρόνοι εἶχαν πέσει στήν αἵρεσι τοῦ Μονοθελητισμοῦ. Ἡ Ὀρθόδοξος Πίστις ζοῦσε μόνο στήν συνείδησι τοῦ πιστοῦ λαοῦ καί ἐκφραζόταν μέ τό στόμα τῶν ἐλαχίστων Ὁμολογητῶν, οἱ ὁποῖοι τήν ἐστερέωσαν μέ τό μαρτύριό τους.

Τήν ἐποχή αὐτή ὁ ἅγιος Μάξιμος εἶχε διαδραματίσει πρωτεύοντα ρόλο γιά τήν συγκρότησι τῆς ὀρθοδόξου τοπικῆς Συνόδου τῆς Ρώμης (649), ἡ ὁποία κατεδίκασε τόν Μονοθελητισμό. Γιά τόν λόγο αὐτό εὑρίσκεται ἐξόριστος στήν Βιζύη τῆς Θράκης. Ἔχει διακόψει τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ τούς πατριαρχικούς θρόνους τῆς Ἀνατολῆς, ἐπειδή ἔχουν ἐκπέσει στήν αἵρεσι. Ἡ ἀναφορά του εἶναι στήν ὀρθοδοξοῦσα τότε Ρώμη καί στόν Ὁμολογητή ἅγιο Πάπα Μαρτῖνο.

Μέ σκοπό νά μεταβάλλουν τήν γνώμη του καί νά τόν προσεταιρισθοῦν, ὁ ἐπίσκοπος Θεοδόσιος καί οἱ αὐτοκρατορικοί ἀπεσταλμένοι τόν ἐπισκέπτονται στήν Βιζύη καί διεξάγουν τόν κατωτέρω διάλογο. Ὁ Ἅγιος μέ ἀταλάντευτη σταθερότητα διακρίνει τήν ἀλήθεια ἀπό τήν αἵρεσι, τό φῶς ἀπό τό σκότος, καί μέ γνώμονα τήν διδασκαλία τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί Πατέρων ἀνασκευάζει τά ἐπιχειρήματα τῶν μονοθελητῶν συνομιλητῶν του. Εἶναι συγκινητική ἡ ταπείνωσις τοῦ Ἁγίου πού συνοδεύει ὅλες τους τίς ἐκφράσεις καί κινήσεις, ἀκόμη καί τήν ὥρα πού ἡ ἀδικία ἐναντίον του εἶναι κατάφωρη. Προφανῶς, ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, ἡ σταθερή ὁμολογία καί ἡ ἀληθινή ταπείνωσις συνιστοῦν τό ἱερό τρίπτυχο πού χαρακτηρίζει κάθε Ὀρθόδοξο ὁμολογία.

Ὁ διάλογος τοῦ ἁγίου Μαξίμου στόν τόπο τῆς ἐξορίας του μέ τούς συγκλητικούς ἄρχοντες καί μέ τούς ἐπισκόπους τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἶναι ἕνα κλασικό πλέον κείμενο, στό ὁποῖο φανερώνει τίς γνήσια Ὀρθόδοξες καί ἐκκλησιαστικές προϋποθέσεις τοῦ Ἁγίου καί τίς αἱρετικές καί κοσμικές ἀντίστοιχα τῶν συνομιλητῶν του.

Παραθέτουμε χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα ἀπό αὐτόν τόν διάλογο, ἐπειδή πιστεύουμε ὅτι θά βοηθήση τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά ἀντιληφθῆ ποιοί εἶναι σέ κάθε ἐποχή οἱ ἐκφρασταί τῆς Πίστεώς του, ἀλλά καί νά δώσουμε ἀφορμές θεολογικῆς αὐτοκριτικῆς σέ ὅσους λόγω τῆς ἐκκλησιαστικῆς τους εὐθύνης εὑρίσκονται μπροστά σέ προφανῆ κίνδυνο νά ἀθετήσουν καί σήμερα τήν ἀκρίβεια τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Πίστεως λόγω ἄλλων σκοπιμοτήτων.

Ὁ Διάβολος συγχαίρει γιά τή μετάφραση (Ἐκλογάδιον Ἀρχιεπ. Χριστοδούλου)

Παρακάτω, ἀναφέρουμε ἀποσπάσματα ἀπὸ μιὰ βαρυσήμαντη ἐπιστολὴ τοῦ μοναχοῦ Θεοφίλου Ἁγιορείτου πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπο (γιά τό γνωστό Ἐκλογάδιον), δημοσιευθεῖσα στὸ περιοδικό "ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ" τ. Ζ' 1, Ἰαν.-Μάρ. 2005.

 

Ὁ Διάβολος συγχαίρει γιά τή μετάφραση

τοῦ Μοναχοῦ Θεοφίλου Αγιορείτου.

[...]

Όταν πάντως εγώ ήμουν στο δημοτικό σχολείο, ελάχιστοι πήγαιναν στο Γυμνάσιο· οι περισσότεροι ήσαν μόνον του δημοτικού. Διατί δεν είχε γίνει τότε καμμία προσπάθεια μεταφράσεως; Εγώ δεν άκουγα παράπονα από τους απλούς ανθρώπους ότι δεν καταλαβαίνουν το Ευαγγέλιο. Όλα τα λεγόμενα σήμερα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις των νεωτέρων, διότι δεν θέλουν να γίνουν σωστοί Χριστιανοί.

Δεν τους φταίει η γλώσσα· δυσκολεύονται να 

ακολουθήσουν το Ευαγγέλιο. 

Βγάλε τις πορνείες και τις κλεψιές από τον Δεκάλογον, καί τότε θα πρέπει να κτίσετε δεκαπλάσιες εκκλησίες δια να χωρέσουν τους «Χριστιανούς». 

Σέ κάθε εποχή θα υπάρχουν δικαιολογίες πού εμποδίζουν τους «Χριστιανούς» από το να είναι σωστοί. Οταν ήμουν μικρό παιδί μεγάλο «πρόβλημα» ήσαν τα τυχερά των ιερέων καί οι οικονομικές διαβαθμίσεις στην τέλεση γάμων καί άλλων μυστηρίων. 

Τώρα θέλουμε να τα κάνουμε όλα εύκολα. 

Θα τους τελούμε καί Θεία Λειτουργία εις τάς 11π.μ. δια να ξεκουράζονται το πρωΐ· καί επειδή αύτη θα τελειώνη αργά το μεσημέρι, είναι ευνόητο ότι πριν έλθουν θα πίνουν πρώτα το καφεδάκι τους στο σπίτι καί θα παίρνουν καί το πρωινό τους στο σπίτι, όπως κάνουν στην Αμερική καί στην Ευρώπη, καί κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας θα μπορούν να κάνουν στο προαύλιο καί κανένα τσιγάρο. Δια να πληθυνθή μάλιστα περισσότερο το εκκλησίασμα συνιστώ να βάλετε καί λεωφορεία να τους μαζεύετε από τα σπίτια τους.

Η μία καινοτομία ακολουθεί την άλλη, η ορθόδοξη Ι. Παράδοση καταργείται, αλλά οι Ορθόδοξοι «οικονομούν» και νομίζουν ότι η στάση αυτή είναι στάση ευσεβείας.

Βαπτίσεις ενηλίκων με κανάτα από τον Αμερικής Ελπιδοφόρο

Η νεοφανής συνήθεια να "βαπτίζουμε" τους κατηχούμενους ρίχνοντας αγιασμό στο κεφάλι με κανάτα αποτελεί παρέκκλιση από τον ορθό τρόπο βαπτίσεως.

…………….

Βαπτίσεις ενηλίκων τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Ελπιδοφόρος, όπως ανακοίνωσε σε προσωπικά του μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στους νεοφώτιστους, ανέφερε στην ανάρτησή του: “η ομολογία της πίστης που κάνατε σήμερα ανανεώνεται σε κάθε Θεία Λειτουργία και είναι απαραίτητη για τη διαρκή μαρτυρία μας προς την αγάπη του Θεού για κάθε ανθρώπινο ον και το σύνολο της δημιουργίας Του“.

(orthodoxianewsagency)

Φωτογραφίες: goarch/Brittainy Newman

ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΔΩ https://www.flickr.com/photos/goarch/albums/72177720320511328/

His Eminence Archbishop Elpidophoros of America received in the Orthodox Church 10 catechumens through Baptism and Chrismation at Ss. Catherine and George Greek Orthodox Church in Astoria, NY.

On Saturday, September 21, 2024, His Eminence Archbishop Elpidophoros of America received in the Orthodox Church 10 catechumens through Baptism and Chrismation at Ss. Catherine and George Greek Orthodox Church in Astoria, NY. This service is the first of its kind since the inception of the African-American Outreach Mission was officially launched in 2022 by Archbishop Elpidophoros. The fourteen catechumens who have been catechized and have prepared for the sacrament are comprised of Black families who migrated from different African countries and all the Islands of the Caribbean, as well as those who were born in America. V. Rev. Archimandrite Chrysostom Onyekakeyah, Project Coordinator for Mission and Outreach Development at the Archdiocese encountered the newly illumined during his many outreach and visitations during the year. They have all been interested and subsequently drawn by the beauty of the Orthodox Christian ancient worship, sound teaching and they have a keen interest to grow their faith in Orthodoxy.

© PHOTOS: GOA/Dimitrios Panagos

https://www.goarch.org/el/photos?p_p_id=flickr_WAR_goarchflickrportlet&p_p_lifecycle=0&p_p_state=normal&p_p_mode=view&_flickr_WAR_goarchflickrportlet_action=openSet&_flickr_WAR_goarchflickrportlet_id=72177720320511328

Η αλλοίωση της ορθοδόξου παραδόσεως συνεχίζεται. Το παντελώς ξένον προς την ορθόδοξη παράδοση φαινόμενο του Επιταφίου της Παναγίας και η προδοσία της ιεραρχίας

Πριν 150 χρόνια, όταν η ιεραρχία ακόμα υπεράσπιζε την ορθοδοξία  

  

Σήμερα που η ιεραρχία πρωτοστατεί στην κατάργηση της ορθοδοξίας

Ο Επιτάφιος της Παναγίας στα Λέϊκα Καλαμάτας 

(απαγορευτική εγκύκλιος δεν υπάρχει)

Με την παρουσία πλήθους πιστών, από την ευρύτερη περιοχή της Καλαμάτας, τιμήθηκε η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον ομώνυμο ενοριακό Ιερό Ναό της συνοικίας των Λεΐκων της Καλαμάτας.

Ορθόδοξος Εκκλησία (Βλέπε ξέφραγο Αμπέλι)

"Ἡ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι, στὸ ὁποῖο ὁ καθένας κάνει ὅ,τι θέλει... μετὰ τὸ Συνέδριο τῆς Ἀποστασίας τῆς Κρήτης, δὲν ἔχει μείνει πιὰ τίποτα ὄρθιο". Ορθότατα! Κι εσείς, σεβασμιωτατε, τι κάνετε ως σκοπός του Χριστού; Αρθρογραφείτε; Αυτά έκαναν οι Άγιοι κι αυτά υπαγορεύουν οι Ι. Κανόνες της Εκκλησίας; Την αρθρογραφία;

Μέχρι σήμερα ἤμασταν ὑπερήφανοι, γιατὶ στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὑπῆρχε γενικὰ μιὰ θαυμαστὴ ὁμοιομορφία. Δυστυχῶς, τὰ τελευταῖα χρόνια ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἔχει καταντήσει ἕνα ξέφραγο ἀμπέλι, ὅπου ὁ καθένας κάνει τοῦ κεφαλιοῦ του.

Μὲ ἀφορμή τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ἀπὸ τὸ Ἅγιο Βῆμα ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Περιστερίου Γρηγόριο Παπαθωμᾶ, ἦλθε στὴν ἐπιφάνεια τὸ ἀπαράδεκτο αὐτὸ φαινόμενο ποὺ προσ­βάλλει τὴν Ὀρθόδοξο Ἐκκλησία καὶ δυστυχῶς ἔχει πάρει ἀνεξέλεγκτες διαστάσεις.

Τὸ φαινόμενο αὐτὸ εἶναι οἱ καινοτομίες καὶ ἀλλαγές, στὶς ὁποῖες ἐπιδίδονται πολλοὶ ἀνώτεροι Κληρικοὶ, κυρίως Ἐπίσκοποι, ἀλλὰ καὶ κατώτεροι Κληρικοὶ (μὲ τὴν σιωπηλὴ ἀνοχή καὶ πολλὲς φορὲς ὑποκίνηση καὶ ἔγκριση τοῦ Ἐπισκόπου).

Έχουν ξεπεράσει κάθε όριο με τεράστια ευθύνη όσων ακόμα τους μνημονεύουν.

Το τρισάγιο σε Άγιο συνιστά κανονικό παράπτωμα για το οποίο δεν μίλησε κανείς!

                    

Του Σωτήρη Μ. Τζούμα

Ποιός να το περίμενε ότι το 2024, 103 χρόνια ακριβώς, από την αγιοκατάταξη του Αγίου Γρηγορίου του Ε ´,Πατριάρχου Κων/πολεως στις 8 Απριλίου του 1921, ότι θα ευρίσκετο Ιεράρχης του Φαναρίου και μάλιστα ο Αρχιεπίισκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, Πρόεδρος Επαρχιακής Συνόδου, να διαβάσει εν γονυκλισία την αρχιερατική συγχωρητική ευχή τρισαγίου ενώπιον της μαρμαρόγλυπτης Λάρνακας του Αγίου Γρηγορίου στη Μητρόπολη των Αθηνών.

Είναι σα να φορά κανείς βατραχοπέδιλα και να προσπαθεί να ανέβει στην Ακρόπολη.

Δύο τινά συμβαίνουν: Ή δεν ξέρει ότι στους Αγίους δεν κάνουμε τρισάγια (οπότε πρέπει να ξανά καθίσει στα θρανία) ή ήθελε να δείξει στους φίλους του τους Τούρκους ότι ο ίδιος δεν αναγνωρίζει ως Άγιο και Ιερομάρτυρα τον απαγχονισθέντα από τους βαρβάρους γείτονες μας Πατριάρχη. Και αυτό είναι χειρότερο!

Με ποιό μέτρο άραγε αναζητούμε, ώστε να μετρήσουμε και να ζυγίσουμε την απαράδεκτη και αυθαίρετη αυτή ενέργεια του Ελπιδοφόρου;

Με το μέτρο της Θεολογικής επιστήμης; Το χάσαμε το μέτρο,πρέπει να σκίσουν τα πτυχία τους όλοι οι θεολόγοι,αφού η ενέργεια του Αμερικής αναιρεί την επιστήμη της Θεολογίας. Και απλούς πιστούς να ρωτήσεις,όχι μόνο φοιτητές ή καθηγητές θεολογίας,θα σου απαντήσουν ότι οι Άγιοι δεν χρήζουν νεκρωσίμων ευχών, αφού ευρίσκονται ήδη σε θέωση,εν σκηναίς Αγίων και Δικαίων,οπότε περιττόν εστί να αιτείται η Εκκλησία τη συναρίθμησή τους στους ως άνω.

Με το μέτρο της λογικής να ζυγίσουμε την ενέργεια του Αμερικής; Δεν εξηγείται με τη ΛΟΓΙΚΗ να ζητά γονυκλινώς από τον Κύριο ψυχών και σωμάτων να κατατάξει εν σκηναίς Αγίων τον… Άγιο.

Με το μέτρο της Χριστιανικής Παράδοσης να ζυγίσουμε την ενέργειά του; Ανά τους αιώνες

η Εκκλησία μας αναπέμπει ενώπιον των λειψάνων των κεκοιμημένων χριστιανών νεκρώσιμα τρισάγια και επικηδείους προσευχάς και ενώπιον των λειψάνων των Αγίων αναπέμπει δεήσεις…

Τι συμβαίνει τελικά με τον Αμερικής; Τι τρικυμία έχει στον εγκέφαλο;

Πού μπορεί να βρισκόταν ο νους του τη στιγμή εκείνη που κατευθύνθηκε ενώπιον της Λάρνακας του Αγίου για να του διαβάσει «τρισάγιο»;

Που έτρεχε ο λογισμός του για να κάνει ελαφρά τη καρδία αυτή την πατάτα και μάλιστα με διεθνή ανά τον κόσμο τηλεοπτική αναμετάδοση της ΕΡΤ;

 Άξιον απορίας γιατί τόσοι κληρικοί της Αρχιεπισκοπής Αθηνών που συλλειτούργησαν μαζί του δεν τον φρέναραν,κανείς δεν

σκέφτηκε το αυτονόητο; Ότι στον Άγιο δεν διαβάζουμε συγχωρητική ευχή; Όλοι μαζί ταξίδευαν άραγε εκείνη τη στιγμή;Ο π. Θωμάς Συνοδινός πήγε να το σώσει εκ των υστέρων επικαλούμενος την παρουσία  εντός του Μητροπολιτικού ναού, των Λειψάνων δύο Αγίων όπως είπε,του Αγίου Γρηγορίου του Ε ´ και της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας, αλλά ήταν ήδη αργά.

Μήπως όμως δεν φταίει απόλυτα ο Ελπιδοφόρος; Θα δώσουμε απάντηση στην ερώτηση αυτή αν κατανοήσουμε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες έγινε η νέα αυτή αυθαιρεσία του.

Συνετελέσθη σε Μητροπολιτικό Ναό που δεν του ανήκει αλλά λειτουργούσε ως παρεπιδημών στη Μητρόπολη των Αθηνών, φιλοξενούμενος του Προκαθημένου των Αθηνών. Και εδώ τίθεται το μέγιστο ερώτημα,είχε ενημερώσει τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών ότι θα προβεί σε αυτή την ενέργεια;

Υπήρχε κάποιο πρωτόκολλο για την παρουσία του Αμερικής στη Μητρόπολη; Γνώριζε ο Αθηνών τι επρόκειτο να πράξει ο Αμερικής στην καθέδρα του; Αν όχι κακώς!

 Μήπως η Εκκλησία της Ελλάδος αποδεικνύεται ξέφραγο αμπέλι όπου ο καθένας κάνει ό,τι του καπνίσει; Αυτό αποδεικνύεται, αφού είναι η δεύτερη φορά που αυθαιρετεί ο Αμερικής στην Ελλάδα  και κάνει ό,τι γουστάρει, αδιαφορώντας για τον επιχώριο επίσκοπο,όπως ακριβώς έπραξε στη Γλυφάδα με τη βάπτιση.

Και τις δύο φορές μάλιστα χωρίς καμία συνέπεια. Ακριβώς τα ίδια έπραξε και εκεί, προχώρησε σε αγιαστικές πράξεις άνευ αδείας του επιχωρίου επισκόπου, ή μάλλον για την ακρίβεια είχε άδεια από τον επιχώριο ποιμενάρχη και στις δύο περιπτώσεις να ιεροπράξει  και αυτός έπραξε άλλα αντί άλλων. Ούτε τον Σεβ.Γλυφάδας είχε ενημερώσει για τους «γονείς» της βάπτισης, ούτε τον  Αρχιεπίσκοπο Αθηνών για τη συγχωρητική ευχή στον Άγιο. Και βεβαίως το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.

Αφού γνώριζαν τι είχε προηγηθεί με τον Αμερικής και βοά ακόμη η Εκκλησία της Ελλάδος, όφειλαν  να γνωρίζουν  τι θα έπραττε στη Μητρόπολη Αθηνών, συνεπώς φέρει και η Εκκλησία της Ελλάδος ευθύνη για την αθεολόγητη πράξη του. Είναι πλέον επιβεβλημένο η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος να λάβει θέση μετά και το δεύτερο ατόπημα- αυθαιρεσία του Αμερικής στο εκκλησιαστικό έδαφός της και να του απαγορεύσει άλλη ιεροπραξία στο μέλλον, άλλως όταν ανέχεσαι τις παρανομίες και παραβάσεις κάποιου στο χώρο σου, απλά είσαι συνεργός του.

Η λέξη αμετροέπεια είναι πολύ πτωχή για να χαρακτηρίσει τη νέα αυθαιρεσία του Αμερικής Ελπιδοφόρου στην Ελλάδα, το μόνο βέβαιο είναι ότι «Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι»

Και το πιο θλιβερό ακόμη είναι ότι δεν άνοιξε κανείς το στόμα του, ούτε Ιεράρχης, ούτε πανεπιστημιακός καθηγητής της Θεολογίας να καυτηριάσει την αδολεσχία του! Όλοι εσιώπησαν! Όλοι πλην εμού…. Και ποιος είμαι εγώ; Κουνούπι στο μάτι ελέφαντα. Αλλά δεν θα σιωπήσω! Άλλωστε  όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας: και που είσαι ακόμη; Το βαρέλι δεν έχει πιάσει πάτο ακόμη! Κοντεύει!

ΠΗΓΗ

Οποιαδήποτε αλλαγή δεν αλλοιώνει απλώς το τυπικό – τον τύπο αλλά αλλοιώνει το φρόνημα, το βίωμα, την πίστη, αυτό το ίδιο το Ευαγγέλιο μέρος Β.

 Δημοσιεύθηκε στις 5 Απριλίου 2015 κι όμως τίποτα δεν άλλαξε. Ο συγγραφέας δεν αναιρέθηκε και παρόλα αυτά όλα χειροτέρεψαν,

Ο Νυμφίος στους «Νυμφίους» (π. Β. Σπηλιόπουλος)

 

Οι ακολουθίες της Μ. Εβδομάδος ξεκινούν στην πραγματικότητα από την ακολουθία του Όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας η οποία είθισται, όπως και οι όρθροι της Μ. Τρίτης και της Μ. Τετάρτης, να αποκαλούνται «ακολουθία του νυμφίου» ή απλά «νυμφίος» ακριβώς διότι σε αυτούς ψάλλεται το γνωστό τροπάριο «ιδού ο νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός». Και αυτή, όμως, η ιερή ακολουθία δεν έμεινε ανεπηρέαστη από τον έντονο συναισθηματισμό ο οποίος έχει ποτίσει όλο το σύγχρονο ενοριακό, και όχι μόνο, λειτουργικό κύκλο. Το κοσμικό φρόνημα έχει και εδώ επικρατήσει και γίνεται αντιληπτό από συγκεκριμένα στοιχεία της ακολουθία όπως: α) Το ωράριο τελέσεως των ακολουθιών. Είθισται ο όρθρος αυτός αλλά και όλοι οι όρθροι της Μεγάλης Εβδομάδος να τελούνται το εσπέρας της προηγουμένης για να μπορεί ο πιστός λαός να συμμετάσχει. Αυτό βέβαια, ως κατ’ οικονομίαν πράξη της Εκκλησίας, δεν αποτελεί το πιο σημαντικό «ολίσθημα» όμως γεννάται εύλογο το ερώτημα: γιατί αυτή η μετάθεση; Γιατί να μην τελείται κανονικά ο όρθρος το πρωί και ο Εσπερινός το απόγευμα αλλά γίνονται εντελώς αντίστροφα; Γιατί ο κόσμος πρέπει να μετάσχει μόνον στον όρθρο και όχι στον Εσπερινό αφού μάλιστα τα τροπάρια και στις δύο περιπτώσεις, τουλάχιστον μέχρι και την Μ. Πέμπτη, είναι τα ίδια; Γιατί να μην έχουν οι πιστοί την ευκαιρία να ακούσουν τα ίδια τροπάρια κατά τον Εσπερινό που είναι συνημμένος με την ακολουθία της προηγιασμένης λειτουργίας που ο πολύς κόσμος παντελώς αγνοεί την ύπαρξη της;

Βέβαια η οικονομία αυτή και η μετάθεση του ωραρίου προστατεύει από ένα μεγαλύτερο, ίσως, ατόπημα και σφάλμα που θα λάμβανε χώρα αν ο κόσμος δεν αρκούταν στην απλή συμπροσευχή κατά την Εσπερινή προηγιασμένη αλλά προσερχόταν και στο Άγιο Ποτήριο να μεταλάβει ενώ ήταν φαγωμένος. Ούτως ή άλλως όμως αυτό συμβαίνει, κακώς, όλη την διάρκεια της Μ. Τεσσαρακοστής όπου οι πιστοί κοινωνούν σε εσπερινές προηγιασμένες αγνοώντας ότι οι Κανόνες της Εκκλησίας, το Τυπικό και η Ιερά Παράδοση απαιτεί για την συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία ΠΛΗΡΗ αποχή από φαΐ και νερό από το μεσονύκτιο της προηγουμένης. Και η ευθύνη μεν για την φοβερή αυτή αταξία βαραίνει εμάς τους κληρικούς που τελούμε εσπερινές προηγιασμένες χωρίς να υπενθυμίζουμε στους πιστούς την περί ασιτίας προϋπόθεση αποδεικνύει δε ότι δεν είναι αυτός ο λόγος της μετάθεσης των ακολουθιών αλλά λόγοι καθαρώς κοσμικοί την επιβάλλουν.

Οποιαδήποτε αλλαγή δεν αλλοιώνει απλώς το τυπικό – τον τύπο αλλά αλλοιώνει το φρόνημα, το βίωμα, την πίστη, αυτό το ίδιο το Ευαγγέλιο μέρος Α.

Δημοσιεύθηκε στις 17 Απριλίου 2014 κι όμως τίποτα δεν άλλαξε. Ο συγγραφέας δεν αναιρέθηκε και παρόλα αυτά όλα χειροτέρεψαν.

Η έξοδος και περιφορά του Εσταυρωμένου (π. Β. Σπηλιόπουλος)

Συσταυρούμενοι ή Ανασταυρούντες;

Η λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας είναι αυτή που εκφράζει και υποστασιοποιεί την πίστη και το βίωμα Της. Στη Λειτουργική ζωή ζει κανείς αυτό που διδάσκει η Εκκλησία, ζει τα ελπιζόμενα και επηγγελθέντα, ζει την ίδια την Βασιλεία του Θεού.  Ακριβώς για τον λόγο αυτό οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι Θείοι Πατέρες, οι οποίοι ζούσαν το αυθεντικό Ορθόδοξο βίωμα, «έχτισαν» κατά τέτοιο τρόπο όλη την Λειτουργική Ζωή ώστε οι δυνάμενοι και βουλόμενοι να διδάσκονται, βιωματικά, το βίωμα αυτό. Είναι, λοιπόν, θρασύ τόλμημα που αγγίζει τα όρια της βλασφημίας η οποιαδήποτε αυθαίρετη αλλαγή και επέμβαση συμβεί στις λειτουργικές διατάξεις. Οποιαδήποτε αλλαγή δεν αλλοιώνει απλώς το τυπικό – τον τύπο αλλά αλλοιώνει το φρόνημα, το βίωμα, την πίστη, αυτό το ίδιο το Ευαγγέλιο.

«Εἰ γάρ ἐπιχειρήσαιμεν τά ἄγραφα τῶν ἐθῶν, ὡς μή μεγάλην ἔχοντα τήν δύναμιν παραιτεῖσθαι, λάθοιμεν ἄν εἰς αὐτά τά καίρια ζημιοῦντες τό Εὐαγγέλιον, μᾶλλον δέ εἰς ὄνομα ψιλόν περιϊστῶντες τό κήρυγμα» λέει ο Μ. Βασίλειος και ποιος μπορεί να τον αμφισβητήσει;

Δυστυχώς, όμως, μέσα στη λειτουργική ζωή παρεισφρέουν πολλές φορές στοιχεία τα οποία όχι μόνο είναι καινοφανή και καινοτόμα αλλά, πράγματι, αποδεικνύουν ότι η παραμικρή αλλαγή αλλοιώνει το Ορθόδοξο βίωμα. Βέβαια μερικά από αυτά έχουν τόσο πολύ εδραιωθεί που η απομάκρυνσή τους θα δημιουργούσε μεγάλη αναστάτωση και αντιδράσεις καλό είναι όμως να τα γνωρίζουμε ούτως ώστε αφενός μεν να μην τα επεκτείνουμε, να μην τα διογκώνουμε ακόμα περισσότερο και αφετέρου, όπου και όποτε είναι δυνατόν, να τα απομακρύνουμε με διάκριση, κατήχηση και υπομονή.

Όσο κι αν ακουστεί περίεργο ένα από αυτά τα στοιχεία είναι η συνηθισμένη έξοδος του Εσταυρωμένου Κυρίου κατά τον Όρθρο της Μ. Παρασκευής που είθισται να τελείται στους ενοριακούς ναούς, κατ’ άκραν οικονομίαν και κατά παράβαση της τάξεως, το βράδυ της Μ. Πέμπτης. 

Η έξοδος αυτή και περιφορά του Εσταυρωμένου, που γίνεται μετά το πέμπτο ευαγγελικό ανάγνωσμα τελέσθηκε για πρώτη φορά το 1864 στον πατριαρχικό ναό και, όσο κι αν σήμερα θεωρείται δεδομένη, ασφαλώς χρειάστηκε πολλά χρόνια για να γενικευθεί ενώ στις περισσότερες Ιερές Μονές δεν τελείται μέχρι και σήμερα. 

Άλλη μία καινοτομία που κατάπιε ο... "λέων της Ορθοδοξίας"

Επιστολή διαμαρτυρίας για την αφαίρεση του Εσταυρωμένου από τον Ι. Ναό των Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης στον Πειραιά.

   

Ο Ιερός Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο κέντρο του Πειραιά έχει δυστυχώς μία θλιβερή πρωτιά: Ήδη από τον Μάϊο του 2022 έχει αφαιρεθεί ο Εσταυρωμένος από το Ιερό (!) πολύ πριν από την Μητρόπολη Περιστερίου!

Με την πρόσφατη εκτεταμένης κλίμακας ανακαίνιση που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό, ο Εσταυρωμένος μετακινήθηκε από τη θέση Του αλλά δυστυχώς δεν επέστρεψε ποτέ!

Το γεγονός αυτό έγινε αντιληπτό στον πιστό πειραιώτικο λαό μόλις πρόσφατα. Λόγω της κατασκευής της Αγίας Τραπέζης που βρίσκεται μέσα στο Ιερό και είναι ογκώδης, εμποδίζεται η θέαση στο πίσω μέρος της. Σε συνδυασμό με την αποτροπή των πιστών να ανεβαίνουν στον Σολέα για την Θεία Κοινωνία και την βιασύνη για το κλείσιμο των θυρών της Ωραίας Πύλης μετά το πέρας οποιασδήποτε Ιεροπραξίας, το «μυστικό» της απομάκρυνσης του Εσταυρωμένου έχει κρατηθεί με επιτυχία. Προφανώς οι υπόλοιποι ιερείς που διακονούν εκεί μαζί με τους λαϊκούς που έχουν πρόσβαση στον χώρο του Ιερού, για διάφορους λόγους αναγκάζονται να καταπιούν την όποια αντίδραση και να κρατήσουν το επτασφράγιστο μυστικό.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι λόγω του μεγέθους του κουβουκλίου της Αγίας Τραπέζης δεν θα φαινόταν ο Εσταυρωμένος, γι’αυτό αφαιρέθηκε. Όμως είναι δυνατόν να εγκρίνεται η κατασκευή ενός τέτοιου παραδοσιακού κατά τα άλλα κουβουκλίου που όμως έχει σαν αποτέλεσμα την οικουμενιστική αυτή καινοτομία; Ακόμη και αν δεν φαίνεται ο Εσταυρωμένος πρέπει να είναι Παρών στην θέση που Του αρμόζει πίσω από την Αγία Τράπεζα ή κατ΄οικονομίαν στο κέντρο του συνθρόνου στο βάθος της αψίδας του Ιερού.όπως ορίζουν η Παράδοση αλλά και οι Άγιοι Πατέρες. [1]

Η "νέα Εκκλησία" είναι εδώ. Γυναίκα τελούσα χρέη διακόνου στον Ι. Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της αγ. Φωτεινής Υμηττού.

Στην "νέα Εκκλησία" ανήκουν όλοι, όλα επιτρέπονται και ο κάθε κληρικός κάνει ό,τι θέλει. Οι δε Χριστιανοί... οικονομούν.

Άλλος ένας διδάσκων αλλότρια επίσκοπος ως νέος Πάπας!

Ἀπάντησις εἰς κακόβουλον ἐγκύκλιον τοῦ Αἰτωλ/νίας

Τοῦ κ. Ἰωάννου Παλαμήδη, θεολόγου

Ἕνα καλὸ στὴν ἐποχή μας εἶναι τὸ ὅτι μποροῦμε νὰ μαθαίνουμε ἀπὸ τὸ διαδίκτυο πολλὰ ἀπ’ αὐτὰ ποὺ γράφουν ἢ λέγουν πολιτικὰ ἢ θρησκευτικὰ πρόσωπα. Ἔτσι ἔπεσε στὰ χέρια μου ἕνα «μήνυμα» τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας κ. Δαμασκηνοῦ γιὰ τὴν Κυριακὴ 10 Σεπτεμβρίου 2023. Ἀφορᾶ τὸ τρίτο κεφάλαιο τοῦ κατὰ Ἰωάννη Εὐαγγελίου, δηλ. τὸν διάλογον τοῦ Κυρίου μας μὲ τὸν φαρισαῖο Νικόδημο. Γράφει λοιπὸν ὁ Σεβασμιώτατος μεταξὺ ἄλλων:

«Ποιὸς εἶναι ἀληθινὰ ὁ Χριστὸς καὶ ποιὸς εἶναι ὁ πραγματικὸς σκοπὸς τοῦ ἐρχομοῦ Του στὴ γῆ;… Ἡ σημερινὴ περικοπὴ τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου… περιέχει θεμελιώδεις θεολογικές ἀπαντήσεις… οἱ ὁποῖες διαφοροποιοῦν ἐντελῶς τὸ πρόσωπο καὶ τὴν ἀποστολὴ τοῦ Χριστοῦ μας ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὴν νοοτροπία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἀλλὰ καὶ πολλῶν σημερινῶν συνανθρώπων μας, οἱ ὁποῖοι ρυθμίζουν τὴ ζωή τους μὲ βάση μία διαστρεβλωμένη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ».

Παρατηρήσεις: Μένω ἐνεός, ἄφωνος, ἀπὸ τὸ μέγεθος τοῦ «μαργαριταριοῦ» ξέφυγε ἀπὸ τὰ χείλη Ὀρθοδόξου Ἐπισκόπου καὶ ποὺ ἀγγίζει τὰ ὅρια τῆς αἱρέσεως.

Ὥστε, Σεβασμιώτατε, τὸ πρόσωπο καὶ ἡ ἀποστολὴ τοῦ Χριστοῦ διαφοροποιοῦνται ἐντελῶς ἀπὸ τὸ πνεῦμα καὶ τὴ νοοτροπία τῆς Π.Δ.; Ἀφοῦ ἡ Π.Δ. εἶναι ὄχι μόνον ἄχρηστος, ἀλλὰ καὶ ἐπικίνδυνος σὲ ὅσους ρυθμίζουν τὴ ζωή τους μὲ τὴν «διαστρεβλωμένη» εἰκόνα περὶ Θεοῦ, ποὺ μᾶς παρέχει ἡ Παλαιὰ Διαθήκη!

Η νέα «Εκκλησία» των Οικουμενιστών, παρανομεί συνεχώς και αμετανόητα!

ΓΑΜΟΣ-ΒΑΠΤΙΣΗ: Η νεοεισαχθείσα "ετέρα παράδοσις" στην Ορθόδοξη Εκκλησία

ΓΑΜΟΣ-ΒΑΠΤΙΣΗ: Η νεοεισαχθείσα "ετέρα παράδοσις" στην Ορθόδοξη Εκκλησία!

Διαβάσαμε το άρθρο του πατρός Δανιήλ Αεράκη, «Ξεθεμέλιωμα του γάμου», στο οποίο επισημαίνει τα τραγικά φαινόμενα περί του «γάμου» γενικώς, αλλά και περί του μυστηρίου του γάμου από τους βαφτισμένους στην κολυμβήθρα της Αγίας μας Εκκλησίας Έλληνες Ορθoδόξους Χριστιανούς.

Πράγματι, με όλα αυτά που συμβαίνουν, είναι σαν να έβαλε σκοπό του ο Έλληνας Χριστιανός Ορθόδοξος να ξεβαφτιστεί, να πετάξει από πάνω του τη Χάρη που πήρε από το μυστήριο. Είναι σαν να ακούγεται ισχυρή η κραυγή, που αναφέρει ο πατήρ Δανιήλ, από το στόμα του Νεοέλληνα μετά αγανακτήσεως, κατά του Θεού:

«Θεέ, δεν σε θέλουμε. Μόνοι μας τακτοποιούμε τα καθ’ ημάς».

Και συμπληρώνουμε:

«Μόνοι μας θα φτιάξουμε παράδοση, κατά πώς μας αρέσει. Εσύ, αν υπάρχεις, μείνε εκεί, στον ουρανό. Μην μπαίνεις στη ζωή μας».

Δραματική είναι η κατάσταση κι ας μη θέλουμε να το παραδεχτούμε, μη διαθέτοντας το ανάλογο πνευματικό κριτήριο. Σύμφωνα με τα όσα διαβάζουμε από τους αγίους και φωτισμένους ανθρώπους, φαίνεται πλέον καθαρά πως επιτελείται μια ακήρυχτη, σιωπηρή, αλλά κατά πάντα εμφανής, πεισματική προσπάθεια αποτίναξης των ευλογημένων παραδόσεων, με αλυσιδωτές εκρήξεις. Μια από αυτές έβαλε στόχο το μυστήριο του γάμου, το θεμέλιο της οικογένειας, η οποία αποτελεί το συνδετικό και συντηρητικό ιστό της κοινωνίας και νοηματοδοτεί ουσιαστικά ό,τι μπορεί να σημαίνει η λέξη κοινωνία.