"ἤδη ἔχει γίνει μιὰ νέα Φερράρα-Φλωρεντία τὸ 1993 στὸ Μπάλαμαντ τοῦ Λιβάνου, ὅπου ἀπὸ τὶς δεκαπέντε (15) τοπικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, οἱ ἐκπρόσωποι τῶν ἐννέα (9) Ὀρθοδόξων τοπικῶν Ἐκκλησιῶν τῶν περισσοτέρων ὑπέγραψαν τὴν ἐπαίσχυντη συμφωνία, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἡ Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία, ἀλλὰ ἐξισώνεται μὲ τὸν Παπισμό" "Γι' αὐτὸ οἱ εὐσεβεῖς ζητοῦν νὰ γίνη κατὰ τῶν οἰκουμενιστῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγετῶν κάτι ἰσχυρότερο ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες. Καὶ ἰσχυρότερο ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες εἶνε τὸ νὰ παύσουν κληρικοὶ τὸ μνημόσυνο προϊσταμένων, ἰδίως δὲ τοῦ ἀρχιοικουμενιστοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου. Ἡ παῦσι τοῦ μνημοσύνου θὰ στοιχίση στοὺς ἐνόχους. Καὶ ἴσως σκεφθοῦν τὶς εὐθῦνες καὶ τὴν ἐνοχή τους, καὶ ἀλλάξουν μυαλὸ καὶ τακτική"
Τοῦ κ. Νικολάου Σωτηροπούλου, θεολόγου
Δημοσιεύουμε δύο μικρὰ κείμενα τοῦ κ. Σωτηρόπουλου. Τὸ ἕνα δημοσιεύτηκε στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο», φ. 1680, 2007 μὲ τίτλο "Σαθρὰ ἐπιχειρήματα". Τὸ ἄλλο εἶναι ἀπομαγνητοφώνηση ἀπὸ συμμετοχή του σὲ συζήτηση στὸ Πατρινὸ κανάλι Super B τὸ ἔτος
1996. Καὶ τὰ δύο καταφέρονται κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ κατὰ τῆς στάσης τῶν περισσοτέρων σημερινῶν κληρικῶν. Ὁ μακαριστὸς Νικόλαος Σωτηρόπουλος ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς λίγους συγχρόνους θεολόγους ποὺ πάλεψε ἐναντίον τῶν αἱρέσεων καὶ ἰδιαίτερα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στὰ χρόνια πρὶν τὸ Κολυμπάρι. Δὲν φοβήθηκε νὰ ἐλέγξει ὄχι μόνο μὲ λόγια ἀλλὰ καὶ μὲ πράξεις τοὺς ὑψηλὰ ἱσταμένους τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας γιὰ τὰ αἱρετικά τους φρονήματα γι’ αὐτὸ καὶ εἰσέπραξε τὸν ἄδικο ἀφορισμό,
ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τιμὴ γιὰ τὸν ἴδιο καὶ μομφὴ καὶ ὄνειδος γι΄ αὐτοὺς ποὺ τὸν ἐπέβαλαν.
Α΄. ΣΑΘΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΚΑΚΟ μὲ τοὺς οἰκουμενιστὲς ἐκκλησιαστικοὺς ἡγέτες παράγινε. Καὶ ἀπὸ τὶς διαμαρτυρίες τῶν εὐσεβῶν δὲν ἱδρώνουν τὰ αὐτιά τους.
