Ἐκεῖνος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός!

 

Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός «ὀνομάστηκε ἄνθρωπος, ὀνομάστηκε υἱός τοῦ ἀνθρώπου, ὀνομάστηκε ὁδός, ὀνομάστηκε θύρα, ὀνομάστηκε πέτρα…

Γιατί ὀνομάστηκε ὁδός; Γιά νά μάθεις ὅτι μέ Αὐτόν ἀνεβαίνουμε στόν Πατέρα.

Γιατί ὀνομάστηκε πέτρα; Γιά νά μάθεις τή χρησιμότητα καί τή σταθερότητα τῆς πίστης!

Γιατί ὀνομάστηκε θεμέλιο; Γιά νά μάθεις ὅτι ὅλα τά βαστάζει!

Γιατί ὀνομάστηκε ρίζα; Γιά νά μάθεις ὅτι ἀνθίζουμε μέσα σέ Αὐτόν.

Γιατί ὀνομάστηκε βοσκός; Ἐπειδή μᾶς ποιμαίνει.

ΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΘΡΕΠΤΙΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ:

βʹ. Τοῖς αὐτῶν διαδόχοις παραδεδωκότες τὰς σαγήνας καὶ τὰ θήρατρα, τὴν δὲ ἐξουσίαν, ἣν εἰλήφασι παρὰ τοῦ πᾶσαν ἐξουσίαν ἔχοντος ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς. Ἰδοὺ γάρ, φησί, δίδωμι ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ, καὶ οὐδὲν ὑμᾶς οὐ μὴ ἀδικήσῃ.

Τούτων τοίνυν ὡς προείρηται τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν ἀρχοντίαν καὶ τὸν ζῆλον διαδέχονται οἱ τίμιοι διδάσκαλοι, οἱ ἱεράρχαι, καὶ ποιμένες τῆς τοῦ Χριστοῦ ποίμνης, κατ' ἴχνος τῶν ἀποστόλων βαδίζοντες,

οἱ γενναῖοι τῆς Τριάδος ὑπέρμαχοι,

οἱ τὸ χρῆμα τοῦ νόμου παραδραμόντες, καὶ τὸ ζωοποιὸν Πνεῦμα παραλαβόντες,

οἱ δίκην ἀρότρου ἀνορύττοντες, καὶ βαθύνοντες, καὶ ἐρευνῶντες, καὶ τὸν νοῦν ἐν ταῖς θείαις Γραφαῖς πᾶσι τηλαυγῶς φανερώσαντες,

οἱ τὴν πίστιν τρανώσαντες καὶ τὴν κακοπιστίαν ἀπελάσαντες,

Ιερός Χρυσόστομος: Να ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ τον ΕΛΕΓΧΟ των ελάχιστων, αλλά και να ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ!

«Γιατὶ εἶδα», λέγει, «ἕναν ἄνθρωπο ποὺ φαντάστηκε τὸν ἑαυτό του ὅτι εἶναι σοφός, μεγαλύτερη ὅμως ἐλπίδα γιὰ διόρθωση ἔχει ὁ ἀνόητος παρὰ αὐτός». Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Παῦλος λέγει· «μὴ θεωρεῖτε τοὺς ἑαυτούς σας σοφούς». Γιατί, κι ἂν ἀκόμα εἶσαι ἄπειρες φορὲς σοφὸς καὶ βλέπεις ἀμέσως τὰ σωστά, εἶσαι ὅμως ἄνθρωπος κι ἔχεις ἀνάγκη ἀπὸ σύμβουλο.

"Εἶδον γάρ, φησίν, ἄνθρωπον δοκοῦντα σοφὸν εἶναι παρ' ἑαυτῷ, ἐλπίδα δὲ ἔχει μᾶλλον ὁ ἄφρων αὐτοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος λέγει, Μὴ γίνεσθε φρόνιμοι παρ' ἑαυτοῖς. Κἂν γὰρ μυριάκις εἶ σοφὸς, καὶ τὰ δέοντα συνορῶν, ἀλλ' ἄνθρωπος εἶ, καὶ χρείαν ἔχεις συμβούλου".

Εἶναι μεγάλο ἀγαθὸ νὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ ὑποφέρει τοὺς ἐλέγχους, εἶναι μεγάλο ἀγαθὸ νὰ μπορεῖ νὰ ἐλέγχει· αὐτὸ εἶναι ἀπόδειξη πολὺ μεγάλης φροντίδας...

"Μέγα ἀγαθὸν ἐλέγχους δύνασθαι φέρειν, μέγα ἀγαθὸν δύνασθαι ἐλέγχειν· τοῦτο κηδεμονίας μεγίστης".

Πές μου, βλέπεις τὸν ἀδελφό σου νὰ πέφτει στὸ γκρεμό, νὰ ἔχει παραμελήσει τὴ ζωή του, νὰ μὴ βλέπει τὸ σωστό, καὶ δὲν ἁπλώνεις τὸ χέρι σου γιὰ βοήθεια; Δὲν τὸν σηκώνεις ἀπὸ κάτω; Δὲν τὸν κατηγορεῖς καὶ δὲν τὸν ἐλέγχεις; ἀλλὰ προτιμᾶς ἀπὸ τὴ σωτηρία του νὰ μὴ συγκρουσθεῖς μαζί του καὶ νὰ μὴ φανεῖς ἐνοχλητικός; Καὶ ποία συγγνώμη θὰ ἔχεις ἀπὸ τὸ Θεό; Ποιά ἀπολογία;

Με αφορμή κείμενα το ιεροῦ Χρυσοστόμου

Οἱ προϋποθέσεις τῶν κατὰ Χριστὸν Διαλόγων εἶναι ἀποθησαυρισμένες στὰ κείμενα τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ εἶναι σαφεῖς καὶ ἀδιαπραγμάτευτες. Οἱ Οἰκουμενιστές, ὅμως, τὶς διαστρεβλώνουν ...«ἐπιτυχῶς»! Κι αὐτὸ γιατὶ οἱ πνευματικοὶ ποιμένες τοὺς τὸ ἐπιτρέπουν. Ἀρνοῦνται νὰ κάνουν ἐκεῖνο ποὺ δίδαξε ὁ ἑορταζόμενος σήμερα Μέγας Χρυσόστομος (κι ἂς μὴν ὀνομάστηκε ἐπισήμως Μέγας).

Ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ἀλλὰ καὶ ὁ σήμερα ἑορταζόμενος ἱ. Χρυσοστόμος, μᾶς διδάσκει πὼς πρώτη προϋπόθεση τῶν Διαλόγων μὲ τοὺς αἱρετικούς, εἶναι ὅτι πρέπει νὰ τοὺς βλέπουμε ὡς ἀσθενεῖς, νὰ τοὺς προσεγγίζουμε μὲ καλωσύνη ὡς ἰατροί καὶ νὰ μὴ συμμετέχουμε «ἰσότιμα» στοὺς Διαλόγους, ὡς ἀναζητοῦντες τὴν ἀλήθεια ἀπὸ κοινοῦ. Οὐδεὶς Ἅγιος ἀποδέχτηκε αὐτὴν τὴν "ἰσότητα" τὴν ὁποία καθιέρωσαν οἱ Οἰκουμενιστὲς καὶ στὴν πράξη ἀποδεχτήκαμε. Ἀντίθετα οἱ Ἅγιοι πάντα ἦσαν τοῦ πνεύματος τῆς παρακάτω ἀπαντήσεως ποὺ διασώζει ὁ Μ. Ἀθανάσιος σὲ μιὰ περίπτωση Διαλόγου Ὀρθοδόξων καὶ Ἀρειανῶν:

«Ἐμεῖς δὲν ἤρθαμε ἐδῶ γιὰ νὰ ἀνακαλύψουμε τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως, αὐτὴν τὴν ἔχουμε, ἀλλὰ ἤρθαμε γιὰ νὰ συνετίσουμε τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ ἀντιλέγουν στὴν παραδοθεῖσα ἀληθινὴ πίστη: «ἡμεῖς οὐ δεόμενοι πίστεως συνήλθομεν (ἔχομεν γὰρ ἐν ἑαυτοῖς ὑγιαίνουσαν τὴν πίστιν), ἀλλ' ἵνα τοὺς ἀντιλέγοντας τῇ ἀληθείᾳ καὶ καινοτομεῖν ἐπιχειροῦντας ἐντρέψωμεν».

Ένα μεγάλο θαύμα!

Η ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

    Σήμερα η εκκλησία μας εορτάζει την ανακομιδή των λειψάνων του Ιερού Χρυσοστόμου. Είναι αλήθεια,  ότι πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να περιγράψει  την ζωή και το έργο   ενός τόσου μεγάλου αγίου, όπως του Ιερού Χρυσοστόμου, τον ένα εκ των τριών μεγάλων Ιεραρχών. Υπήρξε μία από τις  ηρωικότερες πατερικές μορφές της εκκλησίας μας. Υπήρξε αναντικατάστατος και μοναδικός.  Μέγας σαν ιεράρχης, μέγας σαν διδάσκαλος, μέγας σαν Πατριάρχης. Γι αυτό θα παραμείνει  για πάντα το χρυσό διαμάντι, το χρυσό στόμα,  το χρυσό κόσμημα της Ορθοδοξίας μας.

   H ζωή του ήταν συγκλονιστική αλλά το ίδιο αξιοθαύμαστα και μοναδικά ήταν και τα γεγονότα που ακολούθησαν μετά την κοίμησή του και ιδίως κατά την ανακομιδή των λειψάνων του.

Στην ορθολογική εποχή μας, δείχνουν απίστευτα αυτά που συνέβησαν για να γίνει η μεταφορά των ιερών λειψάνων του από τα Κόμανα, τον τόπο της εξορίας του,  στην Κωνσταντινούπολη. Η  επιστολή όμως, του αυτοκράτορα Θεοδοσίου δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την αλήθεια των γεγονότων που διεδραματίστηκαν κατά τον χρόνο της ανακομιδή του.

     Είναι γνωστό, ότι  ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος είχε μαρτυρικό τέλος κατά την διάρκεια της 3^ης εξορίας του. Εκοιμήθη στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ στα Κόμανα του Πόντου μετά από φρικτές ταλαιπωρίες. Σχεδόν αμέσως, όμως μετά την αγία κοίμησή του, άρχισε η αποκατάσταση της αλήθειας και οι ένοχοι τιμωρήθηκαν σχεδόν όλοι. Κύριος πρόξενος για τα τόσα μαρτύριά του και τις εξορίες του ήταν η βασίλισσα Ευδοξία, σύζυγος αυτοκράτορα Αρκαδίου, την οποία ήλεγξε ο ο Ιερός Χρυσόστομος για τις αδικίες που διέπραττε και η οποία μαζί με τον πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόφιλο, τον κυνήγησε   μέχρι τον θάνατό του.

Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

ΚΑΙ Η ΘΕΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

     Αμέσως μετά την κοίμησή του στα Κόμανα της Καππαδοκίας, οι μαθητές του επήγαν στην Ρώμη, όπου Πάπας ήταν ο Αγιος Ιννοκέντιος και βασιλεύς ο αδελφός του Αρκαδίου, ο Ονώριος και τους διηγήθηκαν όλα τα μαρτύρια που υπέστη ο Αγιος Χρυσόστομος. Τότε ο Αγιος Ιννοκέντιος  έστειλε επιστολή με την οποία επέπληξε δριμύτατα τον Αρκάδιο για τις πράξεις του και για τιμωρία του στέρησε την Θεία Κοινωνία απειλώντας μάλιστα με αφορισμό όποιον τολμήσει να τον κοινωνήσει.  Στην επιστολή του, του έγραψε:

Όποιος δεν Προσεύχεται είναι νεκρός!

   ...Διότι όποιος δεν προσεύχεται στο Θεό και δεν επιθυμεί να συνομιλή συνέχεια με τον Θεό, είναι άψυχος και νεκρός και δεν σκέπτεται σωστά.

Διότι το πιο μεγάλο σημείο της αφροσύνης μας είναι ακριβώς αυτό, το να μην γνωρίζουμε δηλαδή σωστά το μέγεθος της τιμής και το να μην αγαπήσουμε την προσευχή, το να μην θεωρούμε ψυχικό θάνατο την μη προσκύνησι του Θεού.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΒΑΡΝΑΒΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙΑ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Πράξ. 11, 19-30]

    «Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις (:αλλά προτού συμβούν αυτά με τον Κορνήλιο, στους Χριστιανούς των Ιεροσολύμων επικρατούσε η προκατάληψη ότι οι εθνικοί δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα με τους Ιουδαίους στη σωτηρία που χαρίζει ο Ιησούς Χριστός. Εκείνοι λοιπόν που είχαν φύγει από τα Ιεροσόλυμα και είχαν διασκορπιστεί λόγω του διωγμού που είχε γίνει εξαιτίας του Στεφάνου, έφθασαν μέχρι τη Φοινίκη και την Κύπρο και την Αντιόχεια. Και σε κανέναν άλλο δεν κήρυτταν τον λόγο του Θεού παρά μόνο στους Ιουδαίους)» [Πράξ. 11,19]. Δεν το έκαναν αυτό φοβούμενοι τους ανθρώπους, διότι τον φόβο δεν τον σκέφτονταν καθόλου, αλλά το έκαναν τηρώντας τον νόμο και δείχνοντας ακόμη ανοχή σε αυτούς.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος.

Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος γιά τή συνάντηση τοῦ Κυρίου μέ τή Σαμαρείτιδα.

«Ὡς οὖν ἔγνω ὁ Κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης -καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ᾿ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ- ἀφῆκε τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν (:όταν λοιπόν έμαθε ο Κύριος ότι οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι ο Ιησούς προσελκύει και βαπτίζει περισσότερους μαθητές παρά ο Ιωάννης –αν και ο ίδιος ο Ιησούς δεν βάπτιζε, αλλά βάπτιζαν οι μαθητές Tου– για να μην ερεθίζει τον φθόνο των εχθρών Tου άφησε την Ιουδαία και αναχώρησε πάλι για τη Γαλιλαία, όπου δεν υπήρχαν πολλοί αντίζηλοί Tου)» [Ιω. 4,1-3].

«Γιατί λοιπόν αναχωρεί από την Ιουδαία;», θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος. Όχι από δειλία φυσικά, αλλά για να σταματήσει τη ζηλοτυπία των Ιουδαίων και να ανακόψει τον φθόνο τους. Είχε βέβαια τη δυνατότητα να τους αντιμετωπίσει εάν Του έκαναν επίθεση, αλλά δεν θέλει να το πράττει αυτό συχνά, για να μην κινούνται αμφιβολίες για την πραγματικότητα της κατά σάρκα γεννήσεως του Υιού του Θεού· διότι, εάν κάθε φορά που Τον συλλάμβαναν, διέφευγε, ασφαλώς πολλοί θα σχημάτιζαν σχετικές υποψίες. 

Πνευματικά θησαυρίσματα από ομιλίες του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

  ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ Η ΕΧΘΡΑ ΩΣ ΕΜΠΟΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΜΑΡΤΙΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ [:Ματθ. 6, 14-21]

Αν κανείς έχει αδικηθεί από τον πλησίον του, ας φέρει στον νου του τον Δαβίδ. Μόλις θυμηθεί τον πράο και ανεξίκακο προφητάνακτα, θα σβήσει την οργή, που σαν φωτιά κατακαίει την ψυχή του.

Για ποιο λόγο, πες μου, είναι εχθρός σου ο αδελφός σου; Μήπως σε έβρισε; Μήπως σε έκλεψε; Μήπως σε αδίκησε; Ό,τι κι αν σου έκανε, μην αναβάλλεις να κόψεις τα σκοινιά, που σε κρατούν δεμένο με την έχθρα. Αν δεν το κάνεις σήμερα, αύριο θα είναι δυσκολότερο. Μεθαύριο ακόμα πιο δύσκολο. Μέρα με τη μέρα η ντροπή σου θα μεγαλώνει και η έχθρα θα ριζώνει βαθύτερα στην καρδιά σου.

Η ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΕΣΗ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΙΩΝ ΜΑΣ!

         Ο Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ ΩΣ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΕΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΜΑΡΤΙΩΝ

[Υπομνηματισμός των εδαφίων Ματθ. 6,14-15]

 […] Έπειτα, όπως είπα παραπάνω, θέλοντας ο Κύριος να δείξει ότι περισσότερο από όλα τα πάθη αποστρέφεται και μισεί τη μνησικακία και πιο πολύ από όλα επιδοκιμάζει την αρετή της συγχωρητικότητας που είναι αντίθετη στην κακία αυτή, και αμέσως μετά την παράδοση της Κυριακής προσευχής, υπενθύμισε πάλι το κατόρθωμα αυτό, οδηγώντας τον ακροατή στην τήρηση της εντολής αυτής και μέσω της επικείμενης τιμωρίας από την παράβασή της και μέσω της καθορισμένης αμοιβής από την υπακοή σε αυτήν. 

Άλλη μια υπόμνηση από τον ι. Χρυσόστομο

ΜΑΣ ΔΙΝΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ!

            Ὁ   σημερινὸς «Ἀπόστολος» μὲ τὴν ἑρμηνεία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου (δεῖτε την ἐδῶ), μᾶς δίνει ἄλλη μιὰ εὐκαιρία, μήπως καὶ κατανοήσουμε ὅτι εἶναι ἀναγκαία ἡ ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Οἰκουμενιστές.

Εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ περισσότεροι Ποιμένες ἀδιαφοροῦν ΠΛΗΡΩΣ γιὰ τὴν αἵρεση. Ἀλλὰ καὶ ὅσοι Ποιμένες καὶ Πιστοὶ ἐνδιαφέρονται, τοὺς ἔχουν τεχνηέντως τὰ παπαγαλάκια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐγκλωβίσει σὲ “λογικές” τοῦ τύπου: δὲν εἶναι ὑποχρεωτικὸ αὐτό, ἀλλὰ προαιρετικό· ἐμεῖς ἀντιδροῦμε μὲ τὸ νὰ γράφουμε ἐναντίον τους καὶ νὰ καταδεικνύουμε τὶς συνεχεῖς καταστροφικὲς τῆς Πίστεως ἐνέργειές τους. Ὡς ἀντίδραση δηλ. ἐννοοῦν τὸν χαρακτηρισθέντα ὡς «χαρτοπόλεμο», ποὺ σημαίνει: διαφοροποιοῦμε μὲν λεκτικά, ἀλλὰ πρακτικὰ  συμπορεύομε μὲ τὴν αἵρεση!

Ὅ,τι καλύτερο δηλ. ἐπιθυμοῦν οἱ Οἰκουμενιστές, ἀφοῦ αὐτὸς ὁ τρόπος ἀντίδρασης δὲν τοὺς ἔχει ἐμποδίσει νὰ συνεχίζουν ἀπτόητοι τὸ ἔργο τους καὶ νὰ ἑδραιώνουν τὴν Παναίρεση σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη, ἀποδεικνύοντας ἀναντίρρητα ὅτι αὐτὸς ὁ τρόπος εἶναι ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ. Καὶ πῶς ἦταν δυνατὸν νὰ ἔχει ἀποτελέσματα, ἀφοῦ δὲν ὑποδεικνύεται ἀπὸ τοὺς Ἁγίους καὶ τὴν Παράδοσή μας; Τὰ παραδείγματα ἐκ τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων μᾶς διδάσκουν: ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετίζοντες!

"καί ἐσύ ...πᾶσαν σπουδήν ἐπίδειξε εἰς τήν τῶν πεπλανημένων (Οἰκουμενιστῶν) ἐπάνοδον

Πηγή: "Κατάνυξις"

Τι να απαντάμε σε όσους μας λένε

να μην ανακατευόμαστε στα θέματα πλάνης, αιρέσεων

και της παναίρεσης του οικουμενισμού!

Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

Σχόλιο ΚΑΙΟΜΕΝΗ ΒΑΤΟΣ:

    Ἄν μιά φορά εἶναι σωτήρια ἡ ὑλική ἐλεημοσύνη, ἀπείρως σωτηριοδέστερη εἶναι ἡ πνευματική ἐλεημοσύνη.

         Γιατί ἠ πρώτη ἀπευθύνεται στήν σάρκα πού ἀργά ἤ γρήγορα θά γίνει στάχτη καί σποδός καί τροφή σκουληκιῶν, ἐνῶ ἡ δεύτερη ἀπευθύνεται στήν ἀθάνατη ψυχή πού θά ὑπάρχει αἰώνια εἴτε στήν κόλαση (μή γένοιτο), εἴτε στόν Παράδεισο!

          Ἡ ἐντολή  τοῦ Κυρίου  γιά τόν ἀδελφό μας  εἶναι  νά τόν ἀγαπᾶμε ὅπως τόν ἑαυτό μας: "θέλεις ἀγαπᾶ τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν" (Ματθ. 22, 39). Ἐμεῖς θέλουμε νά σωθοῦμε (οἱ ἔχοντες σῶας τάς φρένας, τουλάχιστον), ἑπομένως, ἔχουμε χρέος ἀγάπης καί τήν σωτηρία τοῦ πλησίον μας.

          Ἡ Καθολική Ἐπιστολή Ἰακώβου, κεφ. 5, στίχ. 20 μᾶς λέγει:

          "γινωσκέτω ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν".

        Ἐκτός ὅμως ἀπό πνευματική ἐλεημοσύνη καί ἀγάπη στόν πλησίον, πάνω ἀπ' ὅλα προέχει ἡ ἐξ ὁλοκλήρου ἀγάπη πρός τό Πρόσωπο τοῦ Κυρίου καί ἡ ὀρθή ὁμολογία τῆς Ἀληθείας! "Καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. αὕτη πρώτη ἐντολή" (Μάρκ. 12,30).

          Ἄς σφραγιστοῦν τά στόματα "τῶν λαλούντων ἄδικα", ὄπως μᾶς λέγει ὁ Ψαλμωδός Δαυΐδ καί ὄχι τά στόματα τά ὁμολογοῦντα τόν Ἀληθινόν Θεόν καί τά ἐπιστρέφοντα ψυχές τῶν εἰκόνων Του καί συνανθρώπων μας!

 

  Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης:

     Καί καθώς ὅταν ξημερώση ἡ ἡμέρα σπουδάζει κάθε τεχνίτης καί πραματευτής νά αὐξήσει τόν σωματικόν πλοῦτον του μέ νέα κέρδη, ἔτσι ἄς σπουδάζη καί κάθε χριστιανός, πῶς νά αὐξήση τόν πνευματικόν πλοῦτον του, μέ κέρδος τή σωτηρία τῶν ἀδελφῶν του, ἐπειδή τόσον πολύτιμον πράγμα εἶναι ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου καί τόσον ἀκριβή εἶναι ἡ σωτηρία της, ὥστε ὄπου, μιᾶς ψυχῆς, δέν εἶναι ὅλος ὁ κόσμος ἀντάξιος. 

         Διά τήν ψυχήν ἔγινε ὅλη ἡ κτίσις...διά τήν ψυχήν ἐδόθη ὁ Νόμος, οἱ προφητεῖαι, τό Εὐαγγέλιον...διά τήν ψυχήν Ἀγγέλων διακονίαι, προπάτορες, Προφῆται, Ἀπόστολοι, Δίκαιοι κλπ κλπ. Καί διά νά εἴπω τό μεγαλύτερον, διά τήν σωτηρίαν τῆς ψυχῆς, Αὐτός ὁ Υἱός Θεοῦ, ἦλθεν ἐπί τῆς γῆς καί ἔγινεν ἄνθρωπος καί ἐκοπίασε καί ἐπείνασε καί ἐδίψησε καί ἔπαθε τόσα πάθη καί ἐσταυρώθη καί ἔχυσεν ὄλο τό αἷμα Του καί ἀπέθανεν καί ἐτάφη, καθώς εἶπεν ὁ χρυσοῦς Ἅγιος Ἰωάννης Χρυσόστομος: "ἐννόησον διατί Προφῆται; διατί Ἀπόστολοι; διατί Ἄγγελοι πολλάκις ἐπέμφθησαν; διατί Αὐτός ὁ Μονογενής Υἱός τοῦ Θεοῦ παρεγένετο; οὔχ ἵνα ἀνθρώπους διασώσει; Οὐχ ἵνα πεπλανημένους ἐπαναγαγάγη;

         Τοῦτο καί ἐσύ ποίησον κατά δύναμιν τήν σήν...πᾶσαν σπουδήν ἐπίδειξε καί πρόνοιαν εἰς τήν τῶν πεπλανημένων ἐπάνοδον".

Λόγος ε' κατά Ἰουδαίων.

"Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων,

ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς·

ὅστις δ’ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων,

ἀρνήσομαι κἀγὼ αὐτὸν ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς".

 [Ματθ. ι' 32-33]

http://kaiomenivatos.blogspot.gr