Η ανάγκη για επανεκκλησιοποίηση της οικογενειακής αγιότητας
Η παραγνωρισμένη αγιότητα των εγγάμων - Ένας δικαιολογημένος εκκλησιαστικός προβληματισμός
π. ΗΛΙΑΣ Γ. ΔΙΑΚΟΥΜΑΚΟΣ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ - ΑΙΓΙΝΑ
Η Εκκλησία, μέσα στην αιωνόβια πορεία της, έχει πάντοτε υψώσει ως φάρο τον βίο των Αγίων· πρόσωπα που έγιναν ζωντανή μαρτυρία της παρουσίας και της χάριτος του Θεού. Η αγιοκατάταξη δεν αποτελεί απλή τιμητική διάκριση, αλλά ομολογία ότι ο άνθρωπος που τιμάται φανέρωσε τον Χριστό με τρόπο αυθεντικό και ριζωμένο στην αλήθεια της ζωής.
Ωστόσο, η ιστορική πραγματικότητα αναδεικνύει ένα ζήτημα που δεν μπορεί πλέον να αποσιωπάται: H Ποιμαίνουσα Εκκλησία τείνει, κατά κύριον λόγο, να αναδεικνύει στην αγιοκατάταξη μοναχούς, ασκητές, κληρικούς και ιεράρχες. Οι έγγαμοι χριστιανοί, που αγωνίστηκαν στο πεδίο της οικογένειας με πίστη, θυσία, υπομονή και αγάπη, εμφανίζονται σπάνια έως σχεδόν καθόλου.
Κι όμως, μέσα στον γάμο συναντάται μια μορφή άσκησης βαθιά θεολογική: η άσκηση της καθημερινής προσφοράς, του διαρκούς διαλόγου, της συγχώρησης, της ανατροφής των παιδιών, των οικονομικών δυσκολιών, της σταυρικής ενότητας δύο προσώπων που πορεύονται «εις σάρκα μίαν». Η θεολογία μας διδάσκει ότι η θεία χάρη δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένες μορφές ζωής· ο Θεός δεν αγιάζει μόνο στο μοναστήρι· αγιάζει και στο σπίτι, στο τραπέζι, στον αγώνα της οικογένειας να παραμείνει ενωμένη.
Πού εντοπίζεται η αστοχία;
Η αστοχία δεν βρίσκεται στον Θεό ούτε στην πνευματική αξία των μοναχών και των ιερομένων.
Βρίσκεται στο ότι η Διοικούσα Εκκλησία δεν έχει προβάλλει με ισορροπία την αγιότητα που γεννιέται μέσα στον γάμο και στην οικογένεια. Έτσι δημιουργείται, άθελά της, μια λανθασμένη εντύπωση ότι ο δρόμος της αγιότητας περνά σχεδόν αποκλειστικά μέσα από τη μοναχική ζωή. Αυτή η αντίληψη αλλοιώνει την εικόνα της Εκκλησίας και κάνει πολλούς να θεωρούν την οικογενειακή ζωή «δευτέρας τάξεως» πνευματική διαδρομή.
Κι όμως, ο αγώνας των εγγάμων είναι πολλές φορές βαρύτερος από εκείνον του μοναχού. Η μητέρα που ξαγρυπνά για το παιδί της, ο πατέρας που παλεύει να στηρίξει το σπίτι του, το ζευγάρι που παραμένει ενωμένο παρά τις δυσκολίες, αποτελούν αληθινά παραδείγματα σταυρικής αγάπης. Αυτή η αγάπη δεν είναι απλώς ανθρώπινη αρετή· είναι θεϊκή ενέργεια που μεταμορφώνει την καθημερινότητα σε χώρο θεοφάνειας.
