
πηγή
(Ἡ μεταπτωτικὴ ὑπαρξιακὴ πορεία τοῦ ἀνθρώπου μέσα στὸ καθεστὼς τῆς βίας τῆς ἀμετανοησίας)
Ὁ Ἀδὰμ ὑπέκυψε στὴν πίεση τῆς δαιμονικῆς βίας καὶ κράτησε τὰ πόδια του κολλημένα στὸ χῶρο τῆς ἀμετανοησίας.
Μιὰ προϋπόθεση γιὰ μιὰ τέτοια ἐμμονὴ ἦταν βέβαια καὶ ἡ βίαιη, μέσα σὲ μία μόνο στιγμή, ἀλλαγὴ τῆς ὑπαρξιακῆς του προοπτικῆς.
Μὲ τὴν προσδοκία τῆς ἄμεσης κατακτήσεως τῆς αὐτοθεΐας καὶ ἰσοθεΐας (“Καὶ ἔσεσθε ὡς Θεοί”), ποὺ τοῦ ὑπαγόρευσε ἡ δαιμονικὴ παρέμβαση, λαχτάρησε ὁ ἀδαμικὸς ἄνθρωπος μία πραγματικὰ ἰσόθεη ἀνύψωση τοῦ ἑαυτοῦ του. Ἔτσι τὴ στιγμὴ ποὺ ἔχανε, μὲ τὴν πράξη τῆς παραβάσεως, ἀπὸ τὸ ὀπτικὸ πεδίο τῆς συνειδήσεώς του, τὴν “εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν”, τοῦ Θεοῦ, προσδοκοῦσε καὶ ἀνέμενε, μὲ σίγουρη αἰσιοδοξία, νὰ γεμίζει τὸ ὀπτικό του αὐτὸ πεδίο μὲ τὴν “ὑπερμεγέθη”, “θεοποιημένη” εἰκόνα τοῦ ἑαυτοῦ του.
Καὶ πραγματικὰ ἔτσι ἔγινε! Τὴ θέση τοῦ Θεοῦ, τῆς εἰκόνας τοῦ Θεοῦ, στὴν προπτωτικὴ ἀδαμικὴ συνείδηση, κατέλαβε ἡ προσωπικὴ εἰκόνα τοῦ αὐτουργοῦ, τῆς παραβάσεως τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, ἀδαμικοῦ ἀνθρώπου.
Ναί! Ὁ ἄνθρωπος “μεταποιήθηκε”, μὲ τὴ συνεργία τῆς δαιμονικῆς βίας σὲ “Θεό”! Ὁ ὄφις εἶχε, ἀπὸ κάποια ἄλλη ἄποψη “δίκιο”. Ὁ ἄνθρωπος ἔγινε “Θεός”!

Πολλές φορές γίνεται αναφορά στην πτώση των Πρωτοπλάστων, όπως περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη, και δίνονται διάφορες ερμηνείες γύρω από αυτήν. Υπάρχουν όμως κάποιες ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι σημαντικές. Αυτές οι λεπτομέρειες αφορούν όχι μόνο την ζωή των ανθρώπων αλλά και την κατάσταση όλου του κόσμου. Οι επιπτώσεις της παρακοής των Πρωτοπλάστων είναι πολλές ίσως και άγνωστες ή ασυνειδητοποίητες. Μια προσεκτική ερμηνεία των σχετικών χωρίων της Γένεσης ίσως μας δώσει την ευκαιρία να σκεφτούμε πιο βαθιά και πιο ουσιαστικά το μεγάλο θέμα της πτώσης των Πρωτοπλάστων. Ας τα δούμε αναλυτικότερα.
Ερμηνεία του 3ου κεφαλαίου της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης
3 Ο δὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί·
Μας κάνει εντύπωση ο χαρακτηρισμός του φιδιού ως του πιο φρόνιμου θηρίου. Τι να υποθέσει κανείς, όπως ότι ίσως γι’ αυτό παρασύρθηκε η Εύα και άκουσε την συμβουλή του. Αλλά και πάλι πώς η Εύα αγνόησε την εντολή του Θεού; Πάντως, ενώ ο διάβολος πήρε την μορφή του φιδιού και προξένησε τόση βλάβη στον άνθρωπο, δεν λείπουν οι αναφορές σε ευεργετικές επιδράσεις του φιδιού, όπως αυτή του Μωυσή, ο οποίος με την μορφή χρυσού φιδιού έσωσε πολλούς Ισραηλίτες που κινδύνευαν. Τη σχήμα του φιδιού ακόμη και σήμερα είναι το σήμα των γιατρών, οι οποίοι παλεύουν να διατηρήσουν τον άνθρωπο στην ζωή.
τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου;
2 καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα, 3 ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε.
Ο διάβολος ξέρει να εκμεταλλεύεται όλες τις περιστάσεις, να διαστρέφει την πραγματικότητα και να την παρουσιάζει διαφορετικά. Ο διάβολος δεν ήξερε την απαγορευτική εντολή του Θεού στους Πρωτοπλάστου; Ασφαλώς και την ήξερε, αλλά ήθελε να βρει μια αφορμή να παραπλανήσει τους Πρωτοπλάστες και πρώτα πρώτα την Εύα.
Οι Πρωτόπλαστοι δεν στερούνταν τίποτα, τα είχαν όλα, μπορούσαν να φάνε τους καρπούς όλων των άλλων δένδρων και μόνο ενός δεν μπορούσαν, τον καρπό του ξύλου που βρίσκονταν στο κέντρο του Παραδείσου. Πρόκειται για την πρώτη απαγόρευση του Θεού στο θέμα της διατροφής εγκαινιάζοντας έτσι την νηστεία, η οποία θα αποτελέσει κεντρικό θέμα στην μετέπειτα πνευματική ζωή. Η τιμωρία ήταν μεγάλη και το ρίσκο που πήρε η Εύα ήταν ακόμα μεγαλύτερο. Πρόκειται για θάνατο, σωματικό και ψυχικό, για απονέκρωση, για αποχωρισμό από τον ζωοδότη τους Θεό.
4 καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε· 5 ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν.