Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Γ. Μεταλληνός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα π. Γ. Μεταλληνός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ουνία, π. Γ. Μεταλληνός και Αποτείχιση!

Ουνία: Συμπέρασμα

  Πηγή: "Τρελογιάννης"
Πρόσωπο και Προσωπείο

 Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Μεταλληνού

Είναι ανάγκη, συνεπώς, να τεθεί το πρόβλημα της Ουνίας στη σωστή του βάση. Δεν πρόκειται για μια δικαιοδοσιακής φύσεως διένεξη με το Βατικανό, όπως ετίθετο το πρόβλημα των σχέσεων Παλαιός και Νέας Ρώμης στην εποχή του Μ. Φωτίου. Το πρόβλημα, άρα, δεν συνίσταται στις «παρ’ ενορίαν» ενέργειες της Εκκλησίας της Παλαιός Ρώμης στα όρια δικαιοδοσίας της Νέας Ρώμης, όπως έγινε τότε (9ος αι.) στη Βουλγαρία. Η «Λατινική Εκκλησία» μετά το σχίσμα, και κυρίως την εκφράγκευσή της, δεν έχει τίποτε το κοινό με την λατινόφωνη Χριστιανοσύνη προ του σχίσματος και της επικρατήσεως των Φράγκων. Η προ του σχίσματος λατινόφωνη Εκκλησία της Παλαιός Ρώμης ήταν Ορθόδοξη και αδελφή της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως παρά τις ενίοτε εμφανιζόμενες μεταξύ τους (κανονικές και όχι δογματικές) αντιθέσεις, και μάλιστα κατά την Εικονομαχία, που σχεδόν όλη η Ανατολή είχε αλωθεί από την αίρεση, ενώ η Παλαιά Ρώμη έσωζε την Ορθοδοξία. Μετά το σχίσμα και την αλλοτρίωσή της η Παλαιά Ρώμη δεν είναι πια ομόδοξη και αδελφή της Νέας Ρώμης. Σήμερα, μάλιστα, η Παλαιά Ρώμη είναι ταυτισμένη με το Κράτος του Βατικανού, εκκλησία και Κράτος είναι υπό την ίδια κεφαλή, τον Πάπα, εμφανιζόμενο ταυτόχρονα ως θρησκευτικό και κρατικό (πολιτικό) Ηγέτη.

Έτσι, η Ουνία δεν πρέπει να θεωρείται ως δικαιοδοσιακή διαφορά και απλή αντικανονική επέμβαση του Βατικανού στην Ορθόδοξη Ανατολή. Είναι το όργανο μιας κοσμικής πολιτικής εξουσίας, που ενδιαφέρεται για τον επεκτατισμό και την αύξηση της επιρροής της. Η σημερινή δε συγκυρία, που έχει ενώσει όλους τους Ορθοδόξους εις την αντιμετώπιση της παπικής προελάσεως με το άρμα της Ουνίας, είναι αληθινά θεόσδοτη ευκαιρία, για να επανεξετασθεί το πρόβλημα της ουσίας (Εκκλησιαστικότητος, δηλαδή) της «Λατινικής Εκκλησίας» Βατικανού, ώστε και ο θεολογικός Διάλογος (αν τον επιθυμεί πια το Βατικανό) να εκτιμηθει εκ νέου.
 Πιστεύουμε δε, ότι και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, με την νέα φωτισμένη Ηγεσία του, όπως και όλες οι Ηγεσίες των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, δεν θα ηρνούντο ποτέ να τεθεί το πρόβλημα του εκκλησιαστικού χαρακτήρος της «Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας», αλλά και ο θεολογικός διάλογος με τη Ρώμη στη σωστή βάση. Και δεν πρέπει να αφήσουμε την ευκαιρία να χαθεί.

«Τρελο-γιάννης: Αντιλαμβανόμαστε ότι πρέπει να είμαστε φιλόφρονες να λέμε ένα καλό λόγο εε; Αχ παππούλη μας,  πια φωτισμένη  ηγεσία  που τρέχουν όλοι τους,  νεροκουβαλητές, στον  κάθε  Βαρθολομαίο. Και δεν πιστεύουμε ότι «πάντες  εξέλειπαν» ή έχουν τόσο πολύ διαβρωθεί, αλλά που είναι τα αναστήματα; Για τι κρύβονται οι ευλογημένοι...;;».
Ήδη καταγγέλλονται μυστικές διαβουλεύσεις, στα εκκλησιαστικά και πολιτικά παρασκήνια, για εξομάλυνση των σχέσεων με το Βατικανό, που προσπαθεί να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις. 
Η Ουνία όμως παραμένει και η καταστροφή στην Ορθοδοξία της Αν. Ευρώπης έχει γίνει. Κάθε, λοιπόν, υποχώρηση των Ορθοδόξων θα ισοδυναμεί με έγκλημα. Αλίμονο, αν επικρατήσουν και πάλι τα κριτήρια των Ενωτικών των «βυζαντινών» και μεταβυζαντινών χρόνων. Αλίμονο, αν αφεθεί και πάλι η Ορθοδοξία στις σκοπιμότητες τής οποιοσδήποτε πολιτικής και θυσιασθει η αιωνιότητα στην ενδοκοσμική συμβατικότητα και χρησιμοθηρία. 
Οι ενέργειές μας δεν καταγράφονται μόνο στις δέλτους της Ιστορίας, αλλά και θα κριθούν στο τέλος της Ιστορίας από τον Κύριο της Ιστορίας, που είναι συγχρόνως Σωτήρας και Κριτής της.
  ΣΧΟΛΙΟ:  Ο ιστορικός π. Γεώργιος Μεταλληνός, γνωρίζει  και εξηγεί την εκκλησιαστική ιστορία διπλωματικά και ανθρώπινα και όχι αληθινά και θεανθρώπινα. Τον έχουμε ακούσει επανειλημμένως να λέει πως προτιμά να μιλά, και εξ αιτίας των όσων λέγει να τον καθαιρέσουνε, κι όχι ο ίδιος να κάνει αποτείχιση και να φύγει από την Εκκλησία! Αυτὸ, βέβαια, αποτελεί αλλοίωση της Ιεράς Παραδόσεως, η οποία ευλογεί και τιμά την Διακοπή Μνημοσύνου με ιερό Κανόνα.     
     Ασφαλώς, πάτερ, είστε ελεύθερος να κάνετε ό,τι θέλετε. Αλλά αφού πρώτα παραιτηθείτε από το επιτελείο της "Σύναξης των κληρικών", μέσα στην οποία υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν πραγματικά να απομακρυνθούν από την αίρεση, αλλά εσείς τους φρενάρετε!
     Αφού σταματήσετε, δηλαδή, να κάνετε τον αντιοικουμενιστή.  Διότι παραποιείτε και ντροπιάζετε με τη στάση σας τους αγώνες των αντι-αιρετικών Αγίων, τους οποίους ως αντι-Οικουμενιστής υποτίθεται πως ακολουθείτε.
     Μα σοβαρά, πάτερ, Γεώργιε, δάσκαλέ μας έως πρότινος, η εκ Θεού έμφυτη ευφυΐα σας τόσο πολύ σκοτίστηκε;
    Είναι δυνατόν να πιστεύετε ότι οι Οικουμενιστές θα διαπράξουν την κουταμάρα να σας καθαιρέσουν; Τόσο ανόητους τους έχετε;
       Είναι δυνατόν να ξεσηκώσουν τον κόσμο με καθαιρέσεις πριν την ώρα τους; Αφού με τον χαρτοπόλεμο που κάνετε, η δουλειά τους προχωρά τόσο καλά! Ο Οικουμενισμός ταχύτατα εδραιώνεται. Οι πιστοί μια χαρά εθίζονται και εκκοσμικεύονται! Προς τι να σας καθαιρέσουν;
    Δεν καταλάβατε ότι είστε ένας άριστος σύμμαχός τους; Ο αιρεσιάρχης Πατριάρχης μετακινείται άνετα από τους Αγίους τόπους, και έως την Ρώμη και σε όλη την ελληνικὴ επικράτεια, τιμώμενος από τους Ἐπισκόπους που κι ασάς τιμούν (όπως π.χ. ο Ιγνάτιος Λαρίσης) και συλλειτουργώντας με "ορθόδοξους" Επισκόπους, όπως κι εσείς συλλειτουργείτε με οικουκμενιστές Επισκόπους (όπως ο Παργάμου κ. Ιω. Ζηζιούλας)!
         Μην το παίζετε, όμως, και εκφραστής των αντι-Οικουμενιστών!
Σημάτης Παναγιώτης

Τεράστια η Ευθύνη μας!

τοῦ Σημάτη Παναγιώτη
Κράτησαν τὸν ἐπίζηλο τίτλο, μὰ ἀποτελμάτωσαν τὸν ἀγώνα! Μὲ συμμάχους τους τὰ περισσότερα ἐκκλησιαστικὰ ἱστολόγια!

 
Ὅλοι οἱ συνειδητοὶ πιστοί –καὶ περισσότερο αὐτοί– βλέπουν τὴν κατάληξη τῆς ἄνισης μάχης, ἀλλὰ συνεχίζουν τὴν ἀντιπατερικὴ τακτική τους: νὰ καταγγέλλουν τὸν Οἰκουμενισμό, ἀλλὰ νὰ ἐπικοινωνοῦν μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές!!!

Οἱ χιλιάδες πιστοὶ ποὺ ξεκίνησαν τὸν ἀγώνα ἐναντίον τῆς ἐλεύσεως τοῦ Πάπα στὴν Ἀθήνα, οἱ χιλιάδες πιστοὶ ποὺ ὑπέγραψαν τὴν «Ὁμολογία Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»,  οἱ ἑκατοντάδες κληρικοὶ καὶ μοναχοὶ ποὺ συμμετεῖχαν στὶς Συνάξεις, ἀπομακρύνθηκαν ἀπογοητευμένοι ἀπὸ τὴν «μετα-πατερικὴ» τακτικὴ τῶν αὐτόκλητων καὶ αὐτόβουλων ἡγετῶν.

Πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας ἡ αἵρεση κάνει τόση καὶ τέτοια θραύση στὶς συνειδήσεις τῶν πιστῶν καὶ οἱ Ποιμένες λουφάζουν, ἐπιτρέπουν στὴν αἵρεση νὰ ἐπεκτείνεται ἀνεξέλεγκτα, νὰ ναρκώνει μὲ τὸν θανατηφόρο ἰό της τὶς ψυχὲς τῶν πιστῶν, ποὺ ἔπαυσαν νὰ ἀντιδροῦν. Σὰν τὸ «βατραχάκι»! (Ἐδῶ).

Δὲν θὰ ἐπαναλάβουμε τὰ τελευταῖα παρόμοια γεγονότα. Καὶ εἶναι πολλά.

Συνεχίστε Πατέρες νὰ ἀσεβεῖτε στὴν Ἱερή μας Παράδοση.
Συνεχίστε νὰ παραμένετε σὲ κοινωνία μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές "ἄχρι καιρού", "ἄχρι κοινοῦ ποτηρίου" κατὰ τὸν μητρ. Πειραιῶς Σεραφείμ. Ἡ εὐθύνη σας γιὰ τὸν ἐγκλωβισμὸ τῶν πιστῶν στὴν ἀφομοιωτικὴ τακτικὴ τῆς Παναιρέσεως εἶναι μεγάλη. Καὶ ἡ εὐθύνη ὅσων σᾶς ἀκολουθοῦν. Καὶ ἡ δική μας.

Δεῖτε στὸ Βίντεο (καὶ τὸ κείμενο ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο "Ἀκτίνες") τὶς τιμὲς ποὺ ἀπολαμβάνει ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς, μὲ τοὺς ὁποίους ἔχει ἐξομοιωθεῖ. Καὶ ἂν μπορεῖτε,
φανταστεῖτε ποιός Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας θὰ δεχόταν ἀπὸ αἱρετικοὺς τέτοιες τιμές ἢ ποιός Ἅγιος μᾶς ἔδωσε ἕνα τέτοιο παράδειγμα;
Φραγκφούρτη 12/05/2014
Ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναφέρει: Ο Οἰκουμενικός Πατριάρχης μετέβη εἰς τόν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου τιμώμενον Καθολικόν Καθεδρικόν Ναόν, ὑπαντηθείς τιμητικῶς ἐν τῇ εἰσόδῳ αὐτοῦ καί προσφωνηθείς ὑπό τοῦ Θεοφ. Ἐπισκόπου Δρος Thomas Löhr, τοῦ Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Φραγκφούρτης Αἰδεσιμ. κ. Johannes zu Eltz καί τοῦ Δημάρχου τῆς πόλεως κ. Peter Feldmann. 
Ὁ Πατριάρχης προσεκύνησε μετ’ ἐκδήλου συγκινήσεως καί εὐλαβείας τό ἐν τῷ Ναῷ ἀποτεθησαυρισμένον ἀπό τοῦ ἔτους 1239 τμῆμα τῆς τιμίας κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Βαρθολομαίου, προστάτου Αὐτοῦ καί τῆς πόλεως τῆς Φραγκφούρτης, τῶν παρισταμένων Ὀρθοδόξων κληρικῶν ψαλόντων τό «Χριστός Ἀνέστη» καί τό Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου, καί ἐξεναγήθη ἐντός τοῦ ἐπιβλητικοῦ εἰς μέγεθος Ναοῦ, τό ἱερόν βῆμα τοῦ ὁποίου κοσμεῖται διά τοιχογραφιῶν ἐξιστορουσῶν τόν βίον καί τό μαρτύριον τοῦ Ἀποστόλου. Πρός τιμήν τοῦ Πατριάρχου καί τῆς Συνοδείας Αὐτοῦ παρετέθη δεξίωσις ἐν τῇ παραπλεύρῳ Αἰθούσῃ, εἰς τήν ὁποίαν παρεκάθησε καί ἡ Εὐγεν. κα Εὐθαλία Κακιοπούλου, Γενική Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἐν Φραγκφούρτῃ.

Δεῖτε στὶς "Ἀκτίνες"  τὶς προσφωνήσεις καὶ τὴν ὁμιλία τοῦ Πατριάρχη.
 http://aktines.blogspot.gr/2014/05/nikolaus-schneider.html#more

Πατριάρχης Βαρθολομαίος:
«Σεβασμιώτατε Ἐπίσκοπε κύριε Nikolaus Schneider, Πρόεδρε τοῦ Συμβουλίου τῆς ἐν Γερμανίᾳ Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας»
ΟΜΙΛΙΑ
ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ.ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝ ΒΕΡΟΛΙΝΩι ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ
ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΝ ΝΑΟΝ (BERLINER DOM)
(14 Μαΐου 2014)
Ἀειφορία, Βιωσιμότης καί Ὕμνος τοῦ Δημιουργοῦ
Ἔκκλησις διά μίαν οἰκολογικήν ἠθικήν ἐξ ὀρθοδόξου ἀπόψεως
Σεβασμιώτατε Ἐπίσκοπε κύριε Nikolaus Schneider, Πρόεδρε τοῦ Συμβουλίου τῆς ἐν Γερμανίᾳ Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας,
Sehr geehrte Frau Präses Dr. Schwaetzer,

Ἱερώτατε ἀδελφέ Μητροπολῖτα Γερμανίας καί Ποιμενάρχα τῆς Θεοσώστου ταύτης Ἐπαρχίας κύριε Αὐγουστῖνε,
Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἀδελφοί ἐν Χριστῷ,
Ἀδελφαί καί ἀδελφοί ἐν Χριστῷ,
Ἡ  Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία ἀντιμετωπίζει ἀγαπητικῶς................................................
 

Πείτε μας, τί πιστεύετε π. Θεόδωρε Ζήση, π. Γεώργιε, π. Σαράντη;

Πείτε μας, τί πιστεύετε π. Θεόδωρε Ζήση, π. Γεώργιε, π. Σαράντη;





Πιστεύετε  αὐτὰ ποὺ ἄλλοτε λέγατε καὶ ὑπογράφατε καὶ διδάσκατε π. Θεόδωρε Ζήση, π. Γεώργιε Μεταλληνέ, π. Σαράντη Σαράντη, π. Διονύσιε Τάτση;
Ἂν ναί, γιατί δὲν τὰ ἐφαρμόζετε καὶ ἀφήνετε τὴν μολυσματικὴ νόσο τοῦ Οἰκουμενισμοῦ νὰ ἐπεκτείνεται καὶ νὰ ἐπιδεινώνεται; Γιατί –ἀντίθετα– «διώκετε», ἀποκλείετε καὶ διαβάλλετε μὲ τὸν τρόπο σας, ὅσους τὰ ἐφαρμόζουν;
Ἂν δὲν τὰ πιστεύετε, βρεῖτε τὸ θάρρος νὰ διαψεύσετε τὴν «Ὁμολογία Πίστεως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ» καὶ ὅσες ἄλλες δημοσιεύσεις κάνατε, ἀφοῦ μὲ τὶς πράξεις σας τὶς ἀναιρεῖτε!
Καὶ σεῖς π. Ἰωήλ Κωνστάνταρε  –ποὺ ξεκινήσατε τὴν ἀντιπαράθεση καὶ ποὺ σᾶς ἐκφράζουν οἱ ἀνωτέρω–  γιὰ δεῖτε τὰ παρακάτω κείμενα, καὶ πεῖτε μας: γιατί δὲν ζητᾶτε τὸ λόγο γιὰ ἀσυνέπεια ἀπὸ τοὺς ὡς ἀνωτέρω φημισμένους δασκάλους σας, ἀλλὰ ἀπευθύνεται τὰ φαρμακερὰ καὶ συκοφαντικά βέλη σας μόνο σὲ μᾶς τοὺς λίγους, μικροὺς καὶ ἀσήμαντους ποὺ ἐφαρμόζουμε ἐκεῖνα ποὺ μᾶς δίδασκαν;
 Παραθέτουμε, λοιπόν, δυό-τρία κείμενά τους γιὰ νὰ τὰ ἀναγνωρίσουν οἱ πρῶτοι (τὰ κείμενα αὐτὰ εἶναι πνευματικά τους «παιδιά») καὶ νὰ τὰ θυμηθεῖτε ἢ νὰ τὰ μάθετε κι ἐσεῖς π. Ἰωήλ:
• Στὴν «Διακήρυξη κληρικῶν καὶ μοναχῶν», τὴν ὁποία προσυπογράφετε, πατέρες, μαζὶ μὲ δεκάδες ἄλλους Ἱερεῖς καὶ Μοναχούς, διαβάζουμε:
«Τὸ θέμα τῆς κοινωνίας μὲ τοὺς αἱρετικούς, ὡς καὶ τῆς ἐν συνέχειᾳ κοινωνίας μὲ τοὺς κοινωνοῦντες (δηλ. τοὺς Οἰκουμενιστές), οἱ ὁποῖοι μὲ τὴν πράξη τοὺς αὐτὴ ἀποβαίνουν ἀκοινώνητοι, εἶναι τὸ μεῖζον καὶ ἐπεῖγον θέμα στὴν σημερινὴ ἐκκλησιαστικὴ ζωή. Τὸ ἐκκλησιαστικὸ σῶμα νοσεῖ ἐπικίνδυνα· ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν νόσο εἴμαστε ὅλοι, ὄχι μόνον οἱ κοινωνοῦντες μὲ τοὺς ἑτεροδόξους, ἀλλὰ καὶ ὅσοι κοινωνοῦμε μὲ τοὺς κοινωνοῦντες· ἡ ἐκτροπὴ καὶ ἡ παράβαση μοιάζει μὲ τὰ συγκοινωνοῦντα δοχεῖα…» («Μαρτυρία ἢ ἀποστασία; Σκέψεις καὶ ἐκτιμήσεις μετὰ τὴ Ραβέννα», "Ὀρθόδοξος Τύπος", φ. 1466, 12.7.2002).
• Στὰ Πορίσματα τοῦ Συνεδρίου γιὰ τὸν ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ: «Γένεσις–Προσδοκίαι–Διαψεύσεις» καὶ στὴν § 8 διαβάζουμε:
«Νὰ διατρανωθεῖ πρὸς τὶς ἐκκλησιαστικὲς ἡγεσίες ὅτι σὲ περίπτωση ποὺ ἐξακολουθήσουν νὰ συμμετέχουν καὶ νὰ ἐνισχύουν τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, διαχριστιανικοῦ καὶ διαθρησκειακοῦ, ὁ ἐπιβεβλημένος (σ.σ. τί σημαίνει "ἐπιβεβλημένος": δυνητικός, λοιπόν, ἢ ὑποχρεωτικός;) σωτήριος, κανονικὸς καὶ ἁγιοπατερικὸς δρόμος τῶν πιστῶν, κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, εἶναι ἡ ἀκοινωνησία ἡ διακοπὴ δηλαδὴ τοῦ μνημοσύνου τῶν ἐπισκόπων (σ.σ. καὶ ἡ ἀποτείχιση), οἱ ὁποῖοι καθίστανται συνυπεύθυνοι καὶ συγκοινωνοὶ τῆς αἱρέσεως καὶ τῆς πλάνης. Δὲν πρόκειται περὶ σχίσματος (σ.σ. πάτερ Ἰωήλ), ἀλλὰ περὶ θεαρέστου ὁμολογίας, ὅπως τὸ ἔπραξαν παλαιοὶ Πατέρες, ἀλλὰ καὶ στὶς ἡμέρες μας ὁμολογηταὶ ἐπίσκοποι, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ γεραρὸς καὶ σεβαστὸς μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Αὐγουστῖνος, καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος…» (σ.σ. εἶναι σαφεῖς οἱ ἑκατοντάδες Σύνεδροι ποὺ ὑπέγραψαν τὰ Πορίσματα, π. Ἰωήλ;).
Αὐτὰ λοιπόν, ποὺ τότε διακηρύσσατε, Πατέρες, ποῖος σᾶς βάσκανε καὶ τὰ ξεχάσατε; Μήπως –ὡς ἐκ τούτου– ταιριάζουν τώρα σὲ Σᾶς, τὰ παρακάτω δικά σας λόγια,  λόγια ποὺ ἀπευθύνατε τότε ἐσεῖς στοὺς Οἰκουμενιστές; (Καὶ δὲν εἶναι τὰ μοναδικά, ἂν θέλετε θὰ σᾶς θυμήσουμε κι ἄλλα). Τὰ παραθέτουμε:
• «Ἂς μᾶς ξεκαθαρίσουν λοιπὸν μερικοὶ ἐκκλησιαστικοὶ ἡγέτες ὅτι ἔχουν προσχωρήσει σ' αὐτὴν τὴν «προοδευτικὴ» ἄποψη, γιὰ νὰ καθορίσουμε καὶ ἐμεῖς τὴν στάση μας ἀπέναντί τους, τὴν ὁποία οὕτως ἢ ἄλλως εἴμαστε ὑποχρεωμένοι νὰ καθορίσουμε (σ.σ. ἀλλά, δυστυχῶς,  δὲν τὸ κάνατε), διότι διαφορετικά, ΚΟΙΝΩΝΟΥΜΕ καὶ ἐμεῖς «τοῖς ἔργοις αὐτῶν τοῖς πονηροῖς» (Β' Ἰω. 11). Ἐμεῖς ἐπιθυμοῦμε (σ.σ. τί ἅγια ἐπιθυμία εἴχατε τότε!) νὰ ἔχουμε κοινωνία ὄχι πρὸς τοὺς ἀκοινωνήτους, ἀλλὰ πρὸς τοὺς ἁγίους καὶ πιστοὺς ὅλων τῶν ἐποχῶν, νὰ πιστεύουμε ὅπως ἐπίστευαν ὅλοι οἱ πρὸ ἡμῶν Ἅγιοι Πατέρες, στοὺς ὁποίους πειθόμεθα καὶ ὑπακούουμε» (π. Θεοδώρου Θ. Ζήση, Διαθρησκειακὲς Συναντήσεις, Ἄρνησις τοῦ Εὐαγγελίου καὶ προσβολὴ τῶν Ἁγίων Μαρτύρων».
Καὶ ὁ π. Διονύσιος Τάτσης, γνωστὸς ἀγωνιστὴς ἀρθρογράφος  τοῦ «Ὀρθόδοξου Τύπου, (22/9/06), γράφει:
«Ὁ ὀρθόδοξος λαός μας πρέπει νὰ κάνει ἕνα ἀκόμη βῆμα. Ὅπως ἀντιδρᾶ στὶς παπικὲς αἱρέσεις  καὶ  ἀπορρίπτει  τὸν πάπα ἔτσι πρέπει νά κάνει καὶ στοὺς παπόφιλους “ὀρθοδόξους”»  (σ.σ. δηλαδή, τοὺς Οἰκουμενιστές).