Ιεροκατήγορος και αχάριστος και ο Φώτης Κόντογλου;

 Τα σκάνδαλα των ρασοφόρων μας είναι η σπουδαιότερη αιτία που πληθαίνουν οι αιρετικοί, και μάλιστα, αυτοί οι νέοι προσύλητοι γίνονται φανατικώτατοι μέσα στην αίρεση που προσχωρούν, αηδιασμένοι από τους ανάξιους ιερωμένους μας. Για τούτο πρέπει να τρέμουν οι κληρικοί μην τυχόν ακουσθή το παραμικρό σε βάρος τους, γιατί οι ψυχές που χάνονται θα ζητηθούν μια μέρα απ' αυτούς... Πάντα, σε κάθε εποχή, υπήρχαν οι ανάξιοι κληρικοί, κοντά στους αγίους ρασοφόρους. Αλλά σήμερα το πράγμα εχειροτέρεψε κατά πολύ. Μία από τις πολλές αιτίες αυτής της θλιβερής καταστάσεως είναι ότι γίνονται συχνά κληρικοί κάποιοι άνθρωποι που δεν έχουν κλίση στην θρησκεία  και που γι' αυτούς το ρασοφορείν είναι ένα επάγγελμα... Ο ευλαβής Λαός μας δεν αισθάνεται την ανάγκη να ακούη βαθυστόχαστες θεολογίες με πανεπιστήμια και με διπλώματα, ούτε παγκόσμια συμβούλια και ''διαλόγους''. Ο πόθος του είναι να ακούση  ότι υπάρχει κάποιος ρασοφόρος, ιερεύς ή καλόγερος, που έχει καθαρή ζωή, ας είναι και αγράμματος. Τόση είναι η διψα του για αγιότητα, που φτάνει να είναι ένας ιερωμένος μονάχα ενάρετος, και τον λένε άγιον.

Πηγή

Ο ιερός Χρυσόστομος περί εκλογής αναξίων και αχρείων ιεραρχών

Διότι όταν ανατίθεται η προστασία των ψυχών σε ακατάλληλους και ανάξιους ανθρώπους, τότε σε τι διαφέρει η Εκκλησία από τα παλιρροϊκά ύδατα του πορθμού του Ευρίπου;

Περί ιερωσύνης κεφ. ιε: Είναι κακό και η αποβολή των χρησίμων από το ιερατείο, και η εισδοχή των αχρείων.

Θέλεις να σου αναφέρω και άλλο είδος αυτής της μάχης, η οποία είναι γεμάτη από κινδύνους; Πρόσεξε λοιπόν, στρέψε την προσοχή σου στις δημοτικές εορτές, κατά τη διάρκεια των οποίων, σύμφωνα με την κανονική παράδοση, γίνονται οι εκλογές των εκκλησιαστικών προεστώτων. Θα ιδής τον επίσκοπο να αντιμετωπίζη τόσες κατηγορίες όσο είναι το πλήθος του ποιμνίου. Όλοι οι εκλέκτορες διασπώνται σε πολλές παρατάξεις και θα μπορούσε να ιδή κάποιος τα μέλη του συνεδρίου των πρεσβυτέρων ούτε μεταξύ τους, αλλά ούτε και προς τον επίσκοπο να ομογνωμονούν. Αντίθετα, ο καθένας συντάσσεται με τον εαυτό του, ο μεν αυτόν, ο δε εκείνον προτιμώντας. Αίτιο δε αυτής της καταστάσεως είναι ότι δεν αποβλέπουν όλοι σε ένα, το οποίο και μόνο θα έπρεπε να προσέχουν, την αρετή δηλαδή της ψυχής, αλλά αντίθετα τίθενται και άλλες προϋποθέσεις για την κατάληψη του επισκοπικού αξιώματος. 

Άλλος λέγει ότι ο υποψήφιος θα πρέπει να εγκριθή γιατί κατάγεται από περιφανή οικογένεια, άλλος προκρίνει τον υποψήφιο που διαθέτει πολύ πλούτο με το σκεπτικό ότι έτσι δεν θα χρειάζεται να τρέφεται από τις εκκλησιαστικές προσόδους, άλλος πάλι ότι προσήλθε στην Εκκλησία εγκαταλείποντας κάποια αιρετική φατρία. Και ο μεν ένας προτιμά τον φιλικά προς αυτόν διακείμενο, ο δε άλλος τον συγγενή του, άλλος δε πάλι προσπαθεί να επιβάλη από τους υποψηφίους εκείνον που είναι κόλακας, στον κατάλληλο όμως κανείς δεν θέλει να προσβλέψη, ούτε να ελέγξη τα ψυχικά χαρίσματα των υποψηφίων. Από την πλευρά μου εγώ τόσο πολύ απέχω από το να θεωρώ τα ανωτέρω προσόντα αξιόπιστα για την εκλογή των ιερέων, ώστε και στην περίπτωση που κάποιος επεδείκνυε τόση πολλή ευλάβεια, ικανή για την κατάληψη του ιερατικού αξιώματος, ούτε και αυτόν ακόμη να μη τολμώ να τον εγκρίνω, αν μαζί με την ευλάβεια δεν διαθέτει και πολλή σύνεση. 

"Τάχα παράλαβε από τον Χριστό τίποτε ο ιερωμένος, που δεν βλέπει τους χριστιανούς σαν παιδιά του;" Γράμμα στους Επισκόπους (αλλά και σε όλους τους κληρικούς)

"ο Χριστός αντιμετώπιζε τις οποιεσδήποτε αντιρρήσεις και διαφορετικές γνώμες με διάθεση ειρηνική και φωτιστική των λαθών. Ποτέ δεν εξέφρασε απόρριψη ή εκνευρισμό για άποψη ή γνώμη κάποιου, έστω και αν δεν την θεωρούσε σωστή".

Απόσπασμα από το Περιοδικό Σύναξη

Τεύχος 142, Απρίλιος-Ιούνιος, 2017

Σεβασμιώτατοι Πατέρες,

...

«Ο Χριστός πρόσφερε τον εαυτό Του θυσία για μας. Και οι ιερείς του, με την χειροτονία γίνονται μέτοχοί Του. Και πρέπει να παραλαμβάνουν την πίστη στην δική Του αποστολή και στην δική Του θυσία. Ω, πόσο μεγαλειώδης θα ήταν η Εκκλησία του Χριστού, αν οι κληρικοί της απόπνεαν την οσμή της γνώσεως, της αποστολής και της θυσίας του Χριστού!

Τάχα παράλαβε από τον Χριστό τίποτε ο ιερωμένος, που δεν βλέπει τους χριστιανούς σαν παιδιά του; Που δεν έχει διάθεση θυσίας για χάρη τους; Και τι τάχα θα παραδώσει, όταν βλέπει την Εκκλησία σαν χώρο για προσωπική του προβολή και καταξίωση; Και όταν στόχο του εξόφθαλμο έχει να κάμει καριέρα;

"Πρέπει να τρέμουν οι κληρικοί μην τυχόν και ακουσθεί το παραμικρό σε βάρος τους, γιατί οι ψυχές που χάνονται θα ζητηθούν κάποια μέρα από αυτούς".

ΟΙ ΑΝΑΞΙΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣIΑ

ιδιόχειρο σημείωμα του Κόντογλου από το αρχείο Φώτη Κόντογλου:

«Αυτοί οι αισχροί και τρισαμαρτωλοί, οι έχοντες κατέβει στον πάτο της κολάσεως των παθών, όταν εξομολογηθεί κανένας Χριστιανός σ΄ αυτούς, παίρνουν ύφος ανωτάτου κριτού και λένε «Αφού δεν κάνεις παιδιά σου βάζω κανόνα να μην κοινωνήσεις επί δέκα χρόνια»! Βρε αισχρέ, αυτά τα λες σ’ αυτούς τους ανθρώπους, που είναι αρχάγγελοι μπροστά σας»;

                            

(Άρθρο του Φώτη Κόντογλου στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ – 20/3/1965)

“Δυστυχώς όπου σταθεί κανείς ακούει επικρίσεις και παράπονα για τους κληρικούς μας και για την αδράνεια της Εκκλησίας μας, Αυτό στεναχωρεί και θλίβει κάθε Ορθόδοξο Χριστιανό. Η αλήθεια είναι ότι εξαιτίας κάποιων αναξίων κληρικών γενικεύεται η δυσφήμιση της Εκκλησίας και πως εξογκώνονται τα παραστρατήματα των ιερωμένων κι αυτό είναι φυσικό επειδή ο λαός έχει την απαίτηση οι κληρικοί να είναι χωρίς κηλίδα, αλλιώς δεν τους αναγνωρίζει για πνευματικούς οδηγούς του. Οι πολλοί δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσουν το πρόσωπο από το πνευματικό λειτούργημα που κάνει και επηρεάζονται τόσο πολύ από κάποια σκάνδαλα που φημολογούνται για κάποιον ιερωμένο, ώστε γίνονται άπιστοι, δεν πατούν πια σε εκκλησία και είναι πολύ δύσκολο έναν τέτοιο αγαναχτισμένο άνθρωπο να τον συμφιλιώσει κανείς ξανά με την Εκκλησία. Αφήνω πως όποιος επιχειρήσει να τον μεταστρέψει από την απέχθεια που πήρε για τη θρησκεία, θα βρει τον μπελά του και μπορεί να ακούσει ότι κι αυτός είναι υποκριτής γιατί σκεπάζει τις αθλιότητες των παπάδων.

Τα σκάνδαλα των ρασοφόρων μας είναι η σπουδαιότερη αιτία που πληθαίνουν οι αιρετικοί και μάλιστα αυτοί, οι νέοι προσήλυτοι, γίνονται φανατικότεροι μέσα στην αίρεση που προσχωρούν,, αηδιασμένοι από τους ανάξιους ιερωμένους μας. Για τούτο πρέπει να τρέμουν οι κληρικοί μην τυχόν και ακουσθεί το παραμικρό σε βάρος τους, γιατί οι ψυχές που χάνονται θα ζητηθούν κάποια μέρα από αυτούς.

Μία επιστολή με πολλά μηνύματα για την τραγική κατάσταση και πτώση των σημερινών εκκλησιαστικών ταγών

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου, Επιστολή προς τον Ιννοκέντιο Επίσκοπο Ρώμης

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Επιστολή προς τον Ιννοκέντιο Επίσκοπο Ρώμης

εἰσαγωγικό entaksis:   Ἡ βίαιη ἐπέμβαση στὴν Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὸ Πάσχα τοῦ 404 μ.Χ. ἀποτέλεσε τὸ ἀποκορύφωμα μιᾶς βαθιᾶς πολιτικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς κρίσεως, ἡ ὁποία εἶχε ἤδη κλονίσει τὴ ζωὴ τῆς πρωτευούσης.

 Στὸ ἐπίκεντρο τῶν γεγονότων βρέθηκε ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, τοῦ ὁποίου ὁ ποιμαντικὸς καὶ ἐλεγκτικὸς λόγος συγκρούσθηκε μὲ τὴν αὐλικὴ νοοτροπία καὶ τὴν κατάχρηση τῆς ἐξουσίας.   Ἡ ρήξη μὲ τὴν Αὐτοκράτειρα Εὐδοξία*, ἡ ὁποία ἐξέλαβε τὰ κηρύγματά του ὡς ἔμμεση προσβολὴ τοῦ προσώπου της, συνδυάσθηκε μὲ τοὺς ἐκκλησιαστικοὺς σχεδιασμοὺς τοῦ Θεοφίλου Ἀλεξανδρείας. Μέσω τῆς παρανόμου Συνόδου τῆς Δρυὸς ἐπεβλήθη ἡ ἀντικανονικὴ καθαίρεση τοῦ Ἁγίου, χωρὶς δίκαιη ἀκρόαση καὶ κατὰ παράβαση τῶν ἱερῶν κανόνων. Ὅμως ἡ ἀπόφαση αὐτὴ συνάντησε τὴ σθεναρὴ ἀντίσταση τοῦ λαοῦ τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ παρέμενε πιστὸς στὸν ποιμενάρχη του. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ κρατικὴ ἐξουσία κατέφυγε στὴ βία, ἐπιστρατεύοντας στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα ποὺ εἰσέβαλαν στοὺς ναοὺς κατὰ τὴ διάρκεια τῶν πασχαλινῶν βαπτίσεων, προκαλώντας σκηνὲς βαναυσότητος καὶ βεβηλώσεως.  Ἡ παροῦσα Α’ ἐπιστολὴ** πρὸς τὸν Ἰννοκέντιο, Ἐπίσκοπο Ῥώμης, δὲν γράφεται ἐκ τῆς ἐξορίας, ἀλλὰ ἐνῶ τὰ γεγονότα βρίσκονται ἀκόμη σὲ ἐξέλιξη. Ὁ Χρυσόστομος καταγγέλλει τὶς παρανομίες καὶ ζητεῖ ἐκκλησιαστικὴ δικαιοσύνη, ἀποκαλύπτοντας τὴν ἐπικίνδυνη σύμπραξη πολιτικῆς καὶ ἐκκλησιαστικῆς ἐξουσίας ποὺ ὁδήγησε στὴ βαθιὰ πληγὴ τῆς Ἐκκλησίας.

   Στὸν δεσπότη μου, τὸν αἰδεσιμώτατο καὶ θεοφιλέστατο ἐπίσκοπο Ἰννοκέντιο, ὁ Ἰωάννης χαίρει ἐν Κυρίῳ.

α΄. Πιστεύω ὅτι καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν δική μας ἐπιστολή, ἡ εὐσέβειά σας θὰ ἔχει πληροφορηθεῖ τὴν παρανομία ποὺ διαπράχθηκε ἐδῶ. Διότι τὸ μέγεθος τῶν δεινῶν δὲν ἄφησε σχεδὸν κανένα μέρος τῆς οἰκουμένης ποὺ νὰ μὴν ἀκούσει γι’ αὐτὴ τὴν χαλεπὴ τραγωδία· καθὼς ἡ φήμη, μεταφέροντας τὰ γεγονότα ἕως καὶ τὶς ἐσχατιὲς τῆς γῆς, προκάλεσε παντοῦ μεγάλο θρῆνο καὶ ὀδυρμό. Ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν πρέπει μόνο νὰ θρηνοῦμε, ἀλλὰ καὶ νὰ διορθώνουμε καὶ νὰ φροντίζουμε ὥστε νὰ σταματήσει αὐτὸς ὁ βαρύτατος χειμώνας τῆς Ἐκκλησίας, θεωρήσαμε ἀναγκαῖο νὰ πείσουμε τοὺς κυρίους μου, τοὺς τιμιώτατους καὶ εὐλαβέστατους ἐπισκόπους Δημήτριο, Πανσόφιο, Πάππο καὶ Εὐγένιο, νὰ ἀφήσουν τὶς δικές τους ἐκκλησίες καὶ νὰ τολμήσουν νὰ διασχίσουν τόσο πέλαγος καὶ νὰ ξεκινήσουν μία μακρινὴ ἀποδημία, ὥστε νὰ τρέξουν πρὸς τὴν ἀγάπη σας καί, ἀφοῦ σᾶς ἐνημερώσουν για ὅλα μὲ σαφήνεια, νὰ μεριμνήσουν ὥστε νὰ γίνει ἡ διόρθωση τὸ συντομότερο δυνατό. Μαζὶ μὲ αὐτοὺς στείλαμε καὶ τοὺς τιμιώτατους καὶ ἀγαπητοὺς διακόνους Παῦλο καὶ Κυριακό· ὅμως καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, μὲ τὴ μορφὴ ἐπιστολῆς, θὰ ἐνημερώσουμε ἐν συντομίᾳ τὴν ἀγάπη σας γιὰ ὅσα συνέβησαν.

Ἐρωτήματα πρὸς τοὺς διαδικτυακά "λαλίστατους" καὶ θεωρούμενους ὡς εὐσεβεῖς κληρικοὺς ποὺ πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν, ἂν πράγματι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸ ποίμνιο καὶ τὴν σωτηρία του.

Ἡ συζήτηση περὶ εὐσεβείας, αἱρέσεως καὶ ἀσεβείας χωρὶς τὰ ὀνόματα τῶν αἱρετικῶν κι ἀσεβῶν ἀποτελεῖ συγκάλυψη τῶν ἐνόχων καὶ ἀγῶνα χωρὶς οὐσία, τοὐτέστιν ὀμελέτα χωρὶς αὐγά.

"Εἰ δε οἶδας τά δένδρα δοκιμάζειν ἀπό τῶν καρπῶν, ποῖά ἐστι τῆ φύσει, τῆ γεύσει, τῆ πιότητι, πολλῶ μᾶλλον ἀπό τῶν ἔργων ὀφείλεις δοκιμάζειν τους Χριστεμπόρους, ὅτι, φοροῦντες φημάριον εὐλαβείας, ψυχήν κέκτηνται διαβολικήν. Εἰ δέ καί ἀπό ἀκανθῶν οὐ συλλέγεις σταφυλάς, ἤ ἀπό τριβόλων σῦκα, τί ὑπολαμβάνεις, ὅτι ἀπό παραβατῶν ἔχεις τι ἀγαθόν ἀκοῦσαι, ἤ ἀπό προδοτῶν μαθεῖν τι χρήσιμον; Ἐκείνους τοίνυν ἀποστρέφου ὡς λύκους Ἀραβικούς, καί ἀκάνθας παρακοῆς, καί τριβόλους ἀδικημάτων, καί δένδρα πονηρά". Μ. Αθανάσιος Περί Ψευδοπροφητών, ΒΕΠΕΣ 33, 197

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Εἶναι πιὰ δυστυχῶς παντελῶς εὐδιάκριτο καὶ φανερὸν τοῖς πάσι, ὅτι πολλοί "εὐσεβεῖς" κληρικοί, ἰδίως αὐτοί, ποὺ ἐμφανίζονται διδάσκοντες, στὶς ἐφημερίδες, στὶς ἡμερίδες καὶ στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης (Facebook, Instagram, κλπ.), μιλοῦν μὲ βαρύγδουπες, πολλὲς φορὲς "κουλτουριάρικες" ἐκφράσεις περὶ Ἐκκλησίας, Ὀρθοδοξίας, πλάνης καὶ αἱρέσεως, ἀναφερόμενοι ὅμως πάντα γενικὰ καὶ ἀόριστα γιὰ τὰ σοβαρὰ φαινόμενα ποὺ λυμαίνονται τὴν Ἐκκλησία καὶ χωρὶς  νὰ ὀνομάζουν τὸν ἑκάστοτε ἔνοχο, δηλ. ὀνοματοκρυπτοῦν. Ἔτσι

μιλοῦν γιὰ αἵρεση καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν αἱρετικό,

μιλοῦν γιὰ ἐκκοσμίκευση καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν ἐκκοσμικευμένο

μιλοῦν γιὰ ἀποστασία καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν ἀποστάτη,

μιλοῦν γιὰ βλασφημία καὶ δὲν ὀνομάζουν τὸν βλάσφημο,

μιλοῦν γιὰ μεταπατερικὴ θεολογία, καὶ δὲν ὀνομάζουν τοὺς μεταπατερικοὺς κληρικοὺς καὶ θεολόγους,

μιλοῦν γιὰ σκάνδαλα καὶ δὲν ὀνομάζουν τοὺς σκανδαλοποιούς.

«Ξεχνοῦν» ἐντέχνως ὅτι τὸ ζητούμενο ἐν προκειμένῳ δὲν εἶναι πιὰ τὸ ἂν ὐπάρχει ἡ αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τοῦτο τὸ ἀποδέχονται ὅλοι οἱ συνειδητοποιημένοι Ὀρθόδοξοι ἐδῶ καὶ δεκαετίες, μὲ πρώτους ὅλους τοὺς Αγίους τῶν τελευταίων 70 χρόνων.

Ξεχνοῦν ἐπίσης, ὅτι τὸ ἀπαραίτητο καὶ ἐπεῖγον δὲν εἶναι τόσο ἡ ἐνημέρωση γιὰ κάποιο φάντασμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τῆς ἀποστασίας μὲ μάλιστα ὑψηλοὺς καὶ κάποιες φορὲς ἐσκεμμένως δυσνόητα ἐκφρασμένους θεολογικοὺς ὅρους, ποὺ οἱ πολλοὶ δὲν κατανοοῦν καθὼς ἀφέθηκαν ἀπὸ τοὺς πνευματικούς τους ἀκατήχητοι ἐδῶ καὶ καιρό.

Τὸ ζητούμενο καὶ σημαντικὸ εἶναι νὰ μάθει τὸ ποίμνιο, ποιοί εἶναι αὐτοὶ οἱ κληρικοί, ἱερεῖς καὶ ἐπίσκοποι, ποὺ κακοδιδασκαλοῦν καὶ ἔτσι ὁδηγοῦν τὸ ἀπληροφόρητο ποίμνιο στὴν πλάνη. Ἐπίσης πρέπει τὸ ποίμνιο νὰ μάθει, γιατὶ ἡ Ἱ. Σύνοδος καὶ ὁ ἑκάστοτε ἐπίσκοπος δὲν καλοῦν τοὺς διαστρεβλώνοντες τὴν πίστη κληρικοὺς στὴν τάξιν καὶ ἂν αὐτοὶ δὲν διορθώνονται, γιατὶ δὲν τοὺς τιμωροῦν, ὅπως ὁρίζουν οἱ ἐκκλησιαστικοὶ νόμοι.

Ὅσοι γνωρίζουν καὶ τοὺς ἐνόχους καὶ τὸ γιατὶ δὲν τιμωροῦνται, ἀλλὰ δὲν μιλοῦν κρατώντας τὴν στάση μίας ἄτυπης ὀμερτᾶς δὲν ἔχουν καμία δικαιολογία καὶ εἶναι ἔνοχοι, διότι ἀποδεικνύουν μὲ τὴν στάση τους, ὅτι παρότι ποιμένες δὲν νοιάζονται γιὰ τὸ ποίμνιο.

Ἀποκρύπτουν ἀπὸ τὸ ποίμνιο δηλ. τὴν Ἐκκλησία (Ἐκκλησία δὲν εἶναι μόνο οἱ ρασοφόροι καὶ οἱ ναοὶ δὲν ἀποτελοῦν ἰδιοκτησία τους)  ὅτι ἡ αἵρεση, ἡ ἐκκοσμίκευση, ἡ προδοσία, εἶναι ἐνσαρκωμένες, ἔχουν ὀνόματα καὶ ὑπόσταση, ἔχουν σχέδιο πρὸ πολλοῦ σχεδιασμένες ἐνέργειες καὶ μελετημένες ἀποφάσεις. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πάντα κατονόμαζαν τοὺς αἱρετικοὺς καὶ συμβούλευαν τοὺς πιστούς, ὅσο πιὸ γρήγορα γίνεται νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ἂν θέλουν νὰ σωθοῦν.

Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἔκαναν κάποια ἡμερίδα, δὲν μιλοῦσαν στὸ Facebook καὶ στὸ Tik Tok γιὰ νὰ συγκινήσουν καὶ νὰ λάβουν ἐπαίνους, κοινῶς λάϊκς. Δὲν ἔγραφαν κάθε τόσο τάχα θεολογικὰ ἄρθρα γενικὰ καὶ ἀόριστα, γιὰ νὰ χαϊδεύουν αὐτιά. Δὲν ὀνοματοκρυπτοῦσαν. Ἀντιθέτως ξεκάθαρα καὶ μὲ τρομερὸ κόστος (καταδίκες, ἐξορίες κλπ.) ἔλεγαν στοὺς πιστούς, ποιοί εἶναι (πρέπει νὰ σημειωθεῖ: πρὶν τὴν συνοδική τους καταδίκη) οἱ χριστέμποροι, οἱ ἀσεβεῖς κληρικοί, οἱ ἔνοχοι καὶ αἱρετίζοντες, οἱ προβατόσχημοι λύκοι. Δὲν τοὺς προστάτευαν μὲ τὴν σιωπή τους λόγω μίας τάχα εὐσεβείας, ἀλλὰ τοὺς κατονόμαζαν ξεκάθαρα καὶ μὲ κάθε αὐστηρότητα, διότι ἡ φροντίδα τους ἦταν τὸ ποίμνιο καὶ ὄχι ἡ προσωπική τους ἀνάδειξη:

Εκεί έφθασαν οι δεσποτάδες την Εκκλησία: Ιερείς θεωρούν ανθρώπους που θέλουν να εκκλησιαστούν ανεπιθύμητους και τους διώχνουν από τους ναούς!

Το σχόλιό μας: Δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο όχι γιατί (εν αντιθέσει με τον συγγραφέα) θέλουμε μέσω αυτού να υμνήσουμε τον μητρ. Τυχικό, αλλά για να αποδειχθεί για μία ακόμα φορά, πόσο έχουν ξεφύγει από τη αποστολή τους πολλοί σημερινοί ιερείς, που νομίζουν ότι οι ναοί τους ανήκουν και συμπεριφέρονται ως ιδιοκτήτες, που βάζουν και βγάζουν όποιον θέλουν, μόνο και μόνο για να γίνουν αρεστοί στους δεσπότες/επισκόπους τους. Όταν όμως πρέπει να γίνουν αρεστοί στον Χριστό τότε...

Ιερείς της Πάφου ξυπνάτε!

σ.σ. Δυστυχώς επαληθεύεται η καταγγελία ότι ορισμένοι ιερείς της Μητρ. Πάφου, μην θέλοντας να χάσουν την εύνοια του Αρχιεπισκόπου Γεωργίου, έδωσαν στον Πανιερώτατο Μητροπολίτη τους Τυχικό να καταλάβει ότι ήτανε ανεπιθύμητος όταν έμπαινε στο Ιερό να λειτουργηθεί. Ο ευγενής στην ψυχή Τυχικός δεν πήγε ξανά σε εκείνους τους Ναούς.

Ιάκωβος Δημητρίου

Αγίου Γρηγορίου Παλάμα, 14/11/2025

Αγαπητοί μου Πατέρες, πρώτον να μας συγχωρήσετε που παίρνουμε τον λόγο σαν παιδιά σας, να σας εκφράσουμε λόγο επιτιμητικό. Δυστυχώς, δεν είναι σπάνιο φαινόμενο τα παιδιά πολλές φορές να μήν αντέχουν να βλέπουν την κατατρακύλα των γονέων τους και να αγανακτούν με αυτούς, ειδικά στα δύσκολα και σκοτεινά χρόνια που ζούμε. Αυτή είναι μια τελευταία προειδοποιήση πρίν πέσουν οι αυλαίες, να συνειδητοποιήσετε τι τεράστια αμαρτία έχετε εις βάρος σας και πόσο αυτή η αμαρτία σας βαραίνει ακόμη περισσότερο κάθε φορά που γίνεστε Ιερουργοί των μυστηρίων του Άγιου Τριαδικού Θεού.

Οι Πατριάρχες και οι Αρχιεπίσκοποι δεν γνώριζαν τόσα χρόνια αυτά που καταγγέλει η Αδελφότητα; Γιατί δεν επισκοπούν, αντί να τρέχουν να συμπροσεύχονται με τον κάθε λογής αιρετικό;

Ανακοίνωση της Σιναϊτικής Αδελφότητας

Ἐν Σινᾷ, τῇ 16ῃ/29ῃ Αὐγούστου 2025

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Ι Σ

Ι. Ἡ Σιναϊτικὴ Ἀδελφότης ὡς ἀνωτάτη Ἀρχὴ διοικήσεως τοῦ Σινᾶ, συνελθοῦσα τὴν 27ην καὶ 30ὴν Ἰουλίου τρέχοντος ἔτους εἰς σύνοδον, ἔπαυσε τὸν καθηγούμενον αὐτῆς Ἀρχιεπίσκοπον Σιναίου Κον Δαμιανόν, ἐξ αἰτίας τῶν ἐξῆς πράξεων αὐτοῦ:

Α΄) Κατὰ σύστημα δὲν διεβίου ἐν τῷ Σινᾶ, ἀλλὰ διέτριβε ἐπὶ μακρὰ χρονικὰ διαστήματα κυρίως ἐν Ἀθήναις καὶ ἀλλαχοῦ (ἀπὸ τοῦ ἔτους 2018 καὶ ἑξῆς δὲν διέτριψεν ἐν τῇ Μονῇ πλείονα τῶν δύο ἢ τριῶν μηνῶν συνολικῶς).

Β΄) Κατήργησεν ἐν τοῖς πράγμασι τὴν λειτουργίαν τῆς ἀνωτάτης Ἀρχῆς διοικήσεως τοῦ Σινᾶ, τουτέστι τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος, μὴ συγκαλῶν αὐτὴν εἰς συνελεύσεις, ὡς προέβλεπον οἱ Κανονισμοί, νοσφιζόμενος αὐθαιρέτως καὶ αὐταρχικῶς τὰς δικαιοδοσίας αὐτῆς, ὡς ἐπὶ παραδείγματι ἐπὶ ζητημάτων ἀπελάσεως μοναχῶν ἢ διορισμοῦ καὶ παύσεως ὀργάνων διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως κτλ., παραβαίνων ἐκ συστήματος τοὺς Θεμελιώδεις Κανονισμοὺς λειτουργίας τοῦ Σινᾶ.

Γ΄) Ἀπὸ ἐτῶν προσέλαβε εἰς τὸ ἰδιαίτερον διαμέρισμα αὐτοῦ ἐν Ἀθήναις συνείσακτον γυναῖκα, τὴν Καν Αἰκατερίνη Σπυροπούλου, παραβιάζοντας κατάφορα κανόνα οἰκουμενικῆς συνόδου ὁ ὁποῖος ἐπισύρει σαφέστατα εἰς περίπτωσιν παραβιάσεως αὐτοῦ τὴν καθαίρεσιν, μεθ’ ἧς ἀπροσχημάτιστα ἐνεφανίζετο ἐν τῇ Μονῇ, κατὰ τὰς συντόμους περιόδους διαμονῆς ἐν αὐτῇ, μεθ’ ἧς μάλιστα διέβιου ἐν τῷ αὐτῷ διαμερίσματι, καὶ συνωδεύετο ὑπ’ αὐτῆς ἀνελλειπῶς εἰς πάσας τὰς δημοσίας ἐμφανίσεις αὐτοῦ· ἥτις δὲ ἀνεμιγνύετο ἐκ συστήματος καὶ εἰς τὰ τῆς διοικήσεως καὶ διαχειρίσεως τῆς Μονῆς. Περὶ τοῦ ἀκραίου σκανδαλώδους τούτου ζητήματος διαλαμβάνει ἀπόρρητος ἔκθεσις τοῦ ὙΠ.ΕΞ. Ἑλλάδος, ἐλθοῦσα προσφάτως εἰς τὴν δημοσιότητα.

Δ΄) Διέπραττε κατ’ ἐξακολούθησιν σωρείαν χρηματικῶν καὶ οἰκονομικῶν καταχρήσεων. Ἐνδεικτικῶς, κατὰ τὸ ἔτος 2024, ἐκ τῶν ἐπισήμων ἐσόδων μόνον τοῦ ἐν Ἀθήναις κεντρικοῦ Μετοχίου, ὑψους €538.638 (€490.741 ἐξ ἐνοικίων καὶ €47.897 ἐξ ἐπιβεβαιωμένων δωρεῶν), ἡ κεντρικὴ Μονὴ ἀπέλαβε μόλις καὶ μετὰ βίας ὡς ἐπαίτης €60.558 (€54.800 εἰς μετρητὰ καὶ €5.758 εἰς δαπάνας Πατέρων· σημειωτέον ὅτι τὰ ἐπισήμως καταχωρηθέντα ὡς δαπανηθέντα ποσὰ τοῦ παυθέντος Ἀρχιεπισκόπου ἀνῆλθον εἰς €62.893).

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας Α΄ και ο Τρούμαν, ιστορίες θρησκευτικής διπλωματίας

Η μια επιβεβαίωση των θέσεων και αγώνων όσων αντιδρούν στην πτώση των ταγών της Εκκλησίας ακολουθεί την άλλη. Κι όμως, ακόμα μας κατηγορούν ως συνωμοσιολογους. Και οι περισσότεροι κληρικοί ανωτέρου βαθμού, ενώ γνωρίζουν, σιωπούν υπηρετώντας όχι τον Χριστό αλλά άλλα αφεντικά.

ΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Τον Ιανουάριο του 1949, ο νέος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Αθηναγόρας Α΄(υπήκοος των ΗΠΑ) έφθασε στην Κωνσταντινούπολη με το προεδρικό αεροπλάνο του προέδρου των ΗΠΑ, το οποίο του διέθεσε ο πρόεδρος Χάρι Τρούμαν (μάλιστα, τότε, το προεδρικό αεροπλάνο του προέδρου των ΗΠΑ δεν λεγόταν “Air Force One”, αλλά “Sacred Cow” (Ιερή Αγελάδα).

Τόσο ο Τρούμαν όσο και ο Αθηναγόρας Α΄ ήταν ανώτερα μέλη του Τεκτονισμού των ΗΠΑ και κάτοχοι του 33ου βαθμού του Αρχαίου και Αποδεδεγμένου Σκωτικού Τύπου [1]. Ο αμερικανικός Τεκτονισμός διαφέρει σημαντικά από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς Τεκτονισμούς (ιδιαιτέρως εκείνων της Αγγλίας, της Γαλλίας, και της Γερμανίας), συνδέεται με τις ιδιαιτερότητες της αμερικανικής κουλτούρας και κοινωνίας, και, ιδιαιτέρως στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αναπτύχθηκε σε στενή συνεργασία με το βαθύ κράτος των ΗΠΑ και τις ανάγκες της δημόσιας διπλωματίας και της προπαγάνδας των ΗΠΑ [2].

Μυστικό σχέδιο Αθηναγόρα

Ο Τρούμαν ανέθεσε στον Αθηναγόρα να ενσωματώσει την εκκλησιαστική πολιτική του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην πολιτική του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών και να χρησιμοποιήσει την Ορθόδοξη Εκκλησία ως μέσο υπονόμευσης του σοβιετικού καθεστώτος. Συγκεκριμένα, ο Δρ. Αλέξανδρος Κ. Κύρου (Alexandros K. Kyrou), καθηγητής Ιστορίας στο Salem State University, έχει γράψει τα εξής:

Οικουμενιστική συμπροσευχή με θέμα «Ώρα για την Ειρήνη του Θεού» κι αιρετικές διακηρύξεις στα πλαίσια της 100ής επετείου της Διάσκεψης της Στοκχόλμης του 1925 (βίντεο)

Και γιατί γίνονται αυτά; Διότι ενώ διάφοροι κληρικοί και οι συνάξεις τους ωρύονται και κάνουν διαδηλώσεις και συμβουλεύουν τους πιστούς να πάρουν τα βουνά λόγω ταυτοτήτων, διότι τάχα αλλιώς θα πάνε στην κόλαση(!!!) και μιλούν για την υπεράσπιση της θεόσδοτης ελευθερίας, παράλληλα υποτάσσουν και κάνουν δούλο τον πιστό στην αίρεση ποιούντες την νήσσαν για τις αιρετικές συμπροσευχές και συμφωνίες του Βαρθολομαίου και των Οικουμενιστών και κοινωνώντας μαζί τους εδώ και δεκαετίες και ενώ γνωρίζουν, βρίσκουν συνεχώς δικαιολογίες και αδιαφορούν για το γεγονός, ότι η αίρεση στέλνει τον άνθρωπο πράγματι στην κόλαση.

 

https://www.youtube.com/watch?v=HOK3l7AIUbU&t=5747s 

“We stand together—different in traditions, languages, contexts, and expressions—yet united in Christ,” reads the appeal. “Our unity is not uniformity, but a reconciled diversity that reflects God’s creative love.

« Στεκόμαστε ενωμένοι —διαφορετικοί σε παραδόσεις, γλώσσες, συμφραζόμενα και εκφράσεις—αλλά ενωμένοι εν Χριστώ», αναφέρει η έκκληση.  « Η ενότητά μας δεν είναι ομοιομορφία, αλλά μια συμφιλιωμένη ποικιλομορφία που αντανακλά τη δημιουργική αγάπη του Θεού ».

Πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν!

 ...Τότε ένας ησυχαστής μου υπενθύμισε την περίπτωση του ασκητού πού, μετά την άλωση τής Κωνσταντινουπόλεως, είδε επάνω στήν αγία Πρόθεση ερειπωμένου Ναού, μία γουρούνα με τα νεογνά της και άρχισε να κλαίει και νά οδύρεται.

     Τότε ενεφανίσθη Άγγελος Κυρίου και του λέγει· Αββά, τί κλαίεις; Γνωρίζεις ότι, αυτό πού είδες, είναι πιο ευάρεστον στόν Κύριον από την αναξιότητα τών ιερέων, πού λειτουργούσαν;

       Και ο Άγγελος εγένετο άφαντος.

                                                                                                Πηγή

 

Ἀναγκαία ἡ σύζευξις ἤθους καί δόγματος

 Ἀναγκαία ἡ σύζευξις ἤθους καί δόγματος

 

     Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Μεγάλη σύγχυση ἐπικρατεῖ σὲ πολλοὺς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀγωνίζονται γιὰ νὰ συμφωνεῖ ὁ τρόπος τῆς ζωῆς τους μὲ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Θεωρητικὰ τὴ δέχονται, ἀλλὰ δὲν τὴν τηροῦν! Στὴν πραγματικότητα εἶναι μόνο κατ’ ὄνομα χριστιανοί. Τὴν πίστη τους τὴν περιορίζουν σὲ μερικὲς ἐντολὲς καὶ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴν πνευματικὴ ζωή, δηλαδὴ τὴν τήρηση ὅλων τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου. Καθετὶ ποὺ ἐμποδίζει τὴν ἱκανοποίηση τῶν παθῶν τους τὸ ἀπορρίπτουν μὲ τὴν ἀδιαφορία τους. Συχνὰ διαστρεβλώνουν τὸ νόημα τῶν ἐντολῶν, γιὰ νὰ τὶς προσαρμόσουν στὰ μέτρα τους.

  Ὑπάρχει ἐπίσης καί μιά κατηγορία χριστιανῶν ποὺ γνωρίζουν τὴν ὀρθότητα τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ, τὴν προβάλλουν, ἀλλὰ ὑστεροῦν στὴν τήρησή της. Σ’ αὐτὴ τὴν κατηγορία ἀνήκουν καὶ πολλοὶ κληρικοὶ καὶ θεολόγοι. Καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ ἀνησυχητικὸ γιὰ τὴ δική τους σωτηρία, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἐκείνους ποὺ τοὺς παρακολουθοῦν.

  Μόνη της ἡ θεωρία δὲν ὁδηγεῖ στὴ σωτηρία. Ὅπως καὶ μόνη της ἡ πράξη, χωρὶς ὀρθὴ διδασκαλία, δὲν ἔχει καμία ἀξία. Χρειάζονται καὶ τὰ δύο νὰ ὑπάρχουν, γιὰ νὰ εἶναι ὁ ἄνθρωπος συνειδητὸς χριστιανός. Τὴν ἀλήθεια αὐτή, δυστυχῶς ἀγνοοῦν ἢ παραθεωροῦν οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι μὲ ἀποτέλεσμα ἡ Ἐκκλησία νὰ μὴ ἔχει ἱκανὰ στελέχη γιὰ τὸ ποιμαντικό της ἔργο.

Άλλη μία μεγάλη πληγή με ευθύνη των αρχιερεών!

Ἀπερίσκεπται χειροτονίαι κληρικῶν καί μοναχικαί κουραί

 

Ἀπερίσκεπται χειροτονίαι κληρικῶν καί μοναχικαί κουραί

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

  Στὴν ἐγκαταλελειμμένη ἐπαρχία, ποὺ μοιάζει μὲ ἔρημη χώρα, ἀφοῦ ὁ πληθυσμὸς ἔχει λιγοστέψει ἀνησυχητικά, οἱ κατὰ τόπους μητροπολίτες ἀντιμετωπίζουν δυσεπίλυτα προβλήματα, ὅπως εἶναι τὰ ἐφημεριακὰ κενά, ἡ συντήρηση τῶν ναῶν καὶ ἡ διαφύλαξη τῶν κειμηλίων ποὺ ὑπάρχουν, ἡ προστασία τῶν ἐξωκκλησίων καὶ τῶν ἐρειπωμένων μοναστηριῶν. Ἡ λύση αὐτῶν τῶν προβλημάτων σὲ μερικὲς ἀκριτικὲς περιοχὲς εἶναι σχεδὸν ἀδύνατη. 

Παρήγορο σημάδι εἶναι τὸ ἐνδιαφέρον ποὺ ἐκδηλώνουν μερικοὶ περιφερειάρχες, ποὺ ἀνησυχοῦν γιὰ τὴν κατάσταση τῶν διατηρητέων ἐκκλησιαστικῶν μνημείων καὶ ἐγκρίνουν προγράμματα γιὰ τὴν συντήρησή τους καὶ τὴν ἀνάδειξή τους. Οἱ ἀξιέπαινοι αὐτοὶ τοπικοὶ ἄρχοντες ἐργάζονται μὲ ζῆλο, χωρὶς ὅμως νὰ βρίσκουν τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον ἀπὸ τοὺς οἰκείους μητροπολίτες. Δυστυχῶς ἡ ἀδιαφορία τους εἶναι παροιμιώδης. Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν μερικοὶ ζηλωτὲς καὶ ἐνάρετοι κληρικοί, οἱ ὁποῖοι ἐνθουσιάζονται ἀπὸ τὶς καλὲς προσπάθειες τῶν περιφερειαρχῶν καὶ διευκολύνουν τὸ κατὰ δύναμη. Εἶναι ὅμως λίγοι καὶ δὲν ἐπαρκοῦν. Εἶναι χαρακτηριστικὸς ὁ λόγος τοῦ περιφερειάρχη τῆς περιοχῆς μας ποὺ μᾶς εἶπε, μὲ ἀφορμὴ μία σχετικὴ συζήτηση γιὰ τὴν προστασία τῶν ναῶν καὶ τῶν μοναστηριῶν: «Πάτερ, ἐμεῖς φροντίζουμε πολύ, ἀλλά, ὅταν τελειώνουν οἱ ἐργασίες καὶ ὁλοκληρώνονται τὰ ἔργα, δὲν ἔχουμε ποῦ νὰ δώσουμε τὰ κλειδιά!». Συναντοῦν τὴν ἀδιαφορία τῶν ὑπευθύνων, δηλαδὴ τῶν μητροπολιτῶν, τῶν κληρικῶν καὶ τῶν ἐπιτρόπων!

 Τὸ πρῶτο καὶ κύριο ἔργο τῶν μητροπολιτῶν εἶναι ἡ χειροτονία ἄξιων ὑποψηφίων κληρικῶν καὶ οἱ μοναχικὲς κουρὲς σὲ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν τὴν κλίση γιὰ τὴν ἀφιέρωση στὸ Θεό. Δυστυχῶς, μερικοὶ μητροπολίτες δὲν προσέχουν καὶ εὔκολα, μὲ κλειστὰ μάτια θὰ λέγαμε, χειροτονοῦν ἀκατάλληλα πρόσωπα, ποὺ εἶναι ἱκανοὶ μόνο γιὰ σκάνδαλα. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ καταδικάζονται οἱ ἐνορίες σὲ πνευματικὸ μαρασμὸ καὶ οἱ ἄνθρωποι ἐγκαταλείπουν τὴν Ἐκκλησία.

Ο Θεός μόνο την Εκκλησία εμπιστεύθηκε όχι τα κράτη και τους πολιτισμούς (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Από τους ιερείς (όχι από τον λαό, όπως ισχυρίζονται κάποιοι "ειδικοί")  ξεκίνησε ο πειρασμός στη Δύση, από τους ιερείς ξεκίνησε η καταστροφή της Δύσης. Από εκείνους τους ιερείς που χαλάνε κάθε τι ιερό και αναποδογυρίζουνε το νόμο.

    

Ο αρχιερέας Ααρών δεν σφυρηλάτησε το χρυσό μόσχο στην έρημο και άφησε το λαό να τον προσκυνά αντί τον αληθινό Θεό;

Για χίλια χρόνια περίπου η Εκκλησία του Χριστού στην Ανατολή και στη Δύση ήταν μία Εκκλησία, με τον ίδιο νου, με την ίδια καρδιά και με την ίδια αίσθηση καθήκοντος. Αλλά, στο τέλος της χιλιετίας από τη γέννηση του Σωτήρα του κόσμου, ο αλυσοδεμένος σατανάς ελευθερώθηκε από την κόλαση, για να εξαπατήσει αυτό τον κόσμο. Και ο τρόπος του σατανά δεν είναι όπως ο τρόπος του Χριστού. Ο Χριστός, όταν άρχισε να χτίζει την αυτοκρατορία του Θεού ανάμεσα στους ανθρώπους, επέλεξε τους πιο απλούς και πιο ασήμαντους ανθρώπους. Ο σατανάς όμως πάντα περιφρονούσε τους μικρούς και ασήμαντους και ενεργούσε διά μέσου των αρχηγών, των αρχιερέων, των φιλοσόφων, των βασιλιάδων, των κυβερνητών, των επιστημόνων, των καλλιτεχνών.

Στο τέλος της πρώτης χιλιετίας ο σατανάς χτύπησε διά μέσου του αρχιερέα της Δυτικής Εκκλησίας, του έβαλε την ιδέα να χωρίσει από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, εμφυσώντας μέσα του το πνεύμα της υπερηφάνειας. Ο σατανάς τον έβαλε να συγκρουστεί με τους βασιλιάδες και τους ηγεμόνες όλων των χριστιανικών λαών χωρίς ιδιαίτερο λόγο: λόγω αξιωμάτων, λόγω εξουσίας. Δηλαδή για όλα εκείνα, τα οποία ο Σωτήρας δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία, αντίθετα τα έβαζε στην τελευταία θέση, στη χαμηλότερη βαθμίδα της αξιολόγησής Του.

Ἀνάξιοι κληρικοὶ «σιγοντάρουν» τὴν «οἰκογένειαν μαϊμοὺ».

                    

Γράφει ὁ ἁγιορείτης μοναχὸς Νικόλαος

Ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀντιχρίστων νόμων, ποὺ ψηφίστηκαν τὰ τελευταῖα χρόνια ἀπὸ τὰ τσιράκια τῆς Νέας Ἐποχῆς στὴν χριστιανικὴ πατρίδα μας, ἀναμφίβολα ἡ κορύφωση καὶ ἡ κορωνίδα εἶναι ὁ προσφάτως ψηφισθείς νόμος ἀπὸ τὴν ἄβουλη Βουλή, περὶ δῆθεν, – ἄκουσον, ἄκουσον- θεσμοθετήσεως γάμου τῶν ὁμοφύλων ζευγαριῶν, ἰσοτίμου πρὸς τὸν παραδοσιακὸν καὶ εὐλογημένον γάμον καὶ – τὸ φοβερώτερον- μὲ δυνατόητα τεκνοθεσίας!!! Ἡ ψήφιση τοῦ βδελυροῦ νόμου αὐτοῦ γιὰ τὰ ὁμόφυλα ζευγάρια συνιστᾶ διαστροφὴ καὶ παντελῆ πτώχευση ἠθική, πνευματικὴ καὶ ἐθνική. Γιὰ τὸ λόγο αὐτό, ἀπὸ πλευρᾶς ἐκκλησιαστικῆς, ἐθνικῆς, ἱστορικῆς καὶ πολιτισμικῆς, ἀντιτάσσομε σθεναρὰ καὶ ἐκφράζω τὸν ἀποτροπιασμό μου, καταγγέλλοντας ἐνώπιον Θεοῦ, ἀνθρώπων καὶ ἱστορίας τοὺς πρωτεργάτες, αὐτουργοὺς καὶ συνεργοὺς τοῦ νομοθετικοῦ αὐτοῦ ἐκτρώματος, τὸ ὁποῖο μόνον δεινὰ προοιωνίζεται γιὰ τὸ μέλλον τοῦ τόπου καὶ τοῦ πάλαι ποτὲ ἐνδόξου Γένους μας.

Εὐστοχώτατα ὁ προφήτης Δαυϊδ ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων κραυγάζει μὲ θλίψη καὶ ἀπορία: «Καὶ ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὁμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. ΜΗ). Ἂν καὶ ὕστερα ἀπὸ τὴν πρόσφατη κατάπτωση, θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε ὅτι ἀδικοῦνται ἀπὸ τὸν ψαλμῳδὸ τὰ κτήνη, καὶ ὀρθότερο θὰ ἦταν ὄχι τὸ «καὶ ὁμοιώθη αὐτοῖς» ἀλλὰ τὸ «καὶ τὰ ξεπέρασε στὴν ἀτιμία»!

Ο ιερός Χρυσόστομος εναντίον των ανάξιων ιερέων και τα συμπεράσματα για τους σημερινούς διαδόχους του.

Βλέποντας τί έκανε ο μέγας Πατήρ ερωτούμε: Όποιος σημερινός επίσκοπος δεν μιμείται τον Χρυσόστομο ως προς την κάθαρση της Εκκλησίας από τα ζιζάνια, τί είναι;

Ο ΚΛΕΙΝΟΣ ΠΑΤΗΡ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΑΛΗΘΗΣ ΚΑΙ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ 

Ο αδέκαστος και ακατάβλητος μαχητής για την πνευματική ανύψωση του ιερού κλήρου της Εκκλησίας - Ο Ιεράρχης που δεν κάμφθηκε από τη δύναμη της πολιτικής εξουσίας και κατεδίκασε δημοσίως τις αυθαιρεσίες των πολιτικών αρχόντων - Ο ανυπότακτος Επίσκοπος της Εκκλησίας που δέχθηκε αυτοθυσιαστικά τον φθόνο και τις διώξεις αρνούμενος να κρατήσει ζηλότυπα το θρόνο του και να προκαλέσει σχίσματα στο σώμα της Εκκλησίας Aληθής και ασυμβίβαστος επίσκοπος της Εκκλησίας του Χριστού υπήρξε ο θεοφόρος και κλεινός Πατήρ και Οικουμενικός Διδάσκαλος Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος, όπως εύστοχα γράφει ο πολύς Πατρολόγος, αοίδιμος Καθηγητής Παναγιώτης Χρήστου, 

«… υπήρξε ρήτορας που συνάρπαζε τα πλήθη και σπουδαίος οργανωτής του εκκλησιαστικού και κοινωνικού έργου. Σε μία επαρχιακή μεγαλούπολη, όπως ήταν η Αντιόχεια, σαν Αρχιεπίσκοπος θα μεγαλουργούσε˙ αλλά στην πρωτεύουσα (εννοεί την Κωνσταντινούπολη), δεν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει όλες τις ικανότητές του, διότι στερούνταν το προσόν της ελαστικότητας και προσαρμοστικότητας απέναντι στους πολιτικούς άρχοντες. Σφοδρός τιμητής των πάντων, μετέβαλλε τους φίλους σε εχθρούς. Γι’ αυτό δεν του επιτράπηκε ν’ ασκήσει επί μακρό χρόνο τα αρχιεπισκοπικά του καθήκοντα και όσο χρόνο ποίμανε δεν ήταν αδιατάραχτος στα έργα του. Εξ αιτίας αυτού η Εκκλησία στερήθηκε την αναμενόμενη προσφορά απ’ αυτόν, αλλά κέρδισε αιώνια από το παράδειγμα της ακατάβλητης ηθικής αντιστάσεώς του».   

Πρώτιστο ποιμαντικό μέλημα του Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννου του Χρυσοστόμου υπήρξε η πνευματική ανύψωση του ιερού κλήρου με την παράλληλη εκρίζωση των κακώς κειμένων στο σώμα των κληρικών της Εκκλησίας.