Μὲ ἀφορμὴ τὸ παρακάτω σχόλιο στὶς "ΑΚΤΙΝΕΣ" φυσικὰ ἀπὸ ἀνώνυμο καὶ ἐκκλησιαστικῶς ἀδίδακτο σχολιαστή "η διακοπή του μνημοσύνου προ συνοδικής καταδίκης βάσει του ΙΕ’ Κανόνος 1. γίνεται ΜΟΝΟ από κληρικό και ότι ο σκοπός της είναι η συνοδική καταδίκη του αιρετικού επισκόπου. (Η συνοδική καταδίκη του αιρετικού επισκόπου είναι υποχρεωτική, όχι όμως η παύση του μνημοσύνου ως διαμαρτυρία προς την σύνοδο.) 2. δεν σχετίζεται με την απομάκρυνση των λαїκών. Στον Κανόνα υπάρχει αναφορά στον Πρεσβύτερο, Επίσκοπο και Μητροπολίτη." (εδώ), σχόλιο ποὺ δείχνει τὴν ἀμετανοησία μεγάλου μέρους τοῦ ποιμνίου καὶ ἕναν ἀπὸ τοὺς λόγους ποὺ προχωράει ἡ αἵρεση ἐπαναλαμβάνουμε ὡς ἀναίρεση τὰ παρακάτω ἀπὸ τὴν ἑκκλησιαστικὴ ἱστορία:
Στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν ἐπικρατοῦσε μιὰ αἵρεση (ὅπως σήμερα ἡ Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ) καὶ ἀσχέτως ἂν αὐτὴ εἶχε καταδικασθεῖ ἀκόμα, ὁ Λαὸς τοῦ Θεοῦ —ἀδιάφορο ἂν αὐτοὶ ἦσαν λαϊκοί, μοναχοὶ ἢ ἱερωμένοι— ἀντιδροῦσε δυναμικά διαμαρτυρόμενος, ἀπομακρυνόμενος καὶ ἀποτειχιζόμενος ἀπὸ τοὺς αἱρετικούς. Αὐτὸ συνέβη π.χ. μὲ τὶς αἱρέσεις τοῦ Ἀρειανισμοῦ, τοῦ Νεστοριανισμοῦ, τοῦ Μονοθελητισμοῦ, τοῦ Μοιχειανισμοῦ, στὴν περίπτωση τοῦ αἱρετιζόντων Πατριαρχῶν Καλέκα, Βέκκου κ. ἄ. Ὅλοι γνωρίζουν τὰ γεγονότα μετὰ τὴν ἑνωτικὴ ὑπογραφὴ τῶν ψευτοσυνόδων Λυὼν καὶ Φερράρας Φλωρεντίας. Μπορεῖ νὰ ἰσχυριστεῖ κάποιος, ὅτι ὁ λαὸς δὲν ἀποτειχίστηκε;
Συγκλονιστικὸ καὶ σὲ πολλοὺς ἄγνωστο εἶναι ἐπίσης τὸ γεγονὸς ποὺ διασώζεται στὴν «Ἔκθεσι πίστεως κατὰ ἀποκάλυψιν Γρηγορίου ἐπισκόπου Νεοκαισαρείας».
.jpg)
