Τὸ Ἅγιον Ὄρος στὴν μακρόχρονη ἱστορικὴ πορεία του κατέθετε πάντοτε τὴν μαρτυρία του στὸ Ἐκκλησιαστικὸ σῶμα, τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, μὲ βάση ὄχι τὴν διανόηση, τὸν στοχασμὸ ἢ τὴν ἐγωκεντρικὴ φιλοσοφία, ἀλλὰ τὴν ἐν Χριστῷ ἁγιοπνευματικὴ παράδοση καὶ ἐμπειρία, ἡ ὁποία ἀποτυπώνεται στὴν Ἁγία Γραφή, στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες καὶ τὰ ἱερὰ κείμενα τῶν Ἁγίων Συνόδων καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων.
Τὰ τελευταῖα ἔτη οἱ διοικοῦντες στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἀφενός μυστικῶς καὶ σιωπηρῶς συμπλέουν μὲ τὴ γραμμὴ τῶν ἑκάστοτε κυβερνώντων, μὲ ἐπικείμενο κίνδυνο νὰ ἀπεμποληθοῦν τὰ αὐτονόητα χιλιόχρονα δικαιώματα ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ αὐτοδιοίκητον τῆς Ἀθωνικῆς Πολιτείας καὶ ἀφετέρου ὑπονομεύουν τὴν πνευματικὴ ἐγρήγορση καὶ παρρησία, παρουσιάζοντας ἔλλειμμα Ὀρθόδοξης Ὁμολογίας.
Ἡ κατάσταση ἐπιδεινώθηκε μὲ τὴν εἰσροὴ εὐρω-ἑνωσιακοῦ χρήματος, τὸ ὁποῖο ἔστρεψε τὴν προσοχὴ καὶ δραστηριότητα τῶν μοναχῶν, ἀπὸ τὸ πρώτιστο ἔργο τῆς διαφύλαξης τῆς ἀκρίβειας στὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ ὁμολογία, στὸ πάρεργο τῶν ἀτέρμονων ἀνακαινίσεων κτιριακῶν ἐγκαταστάσεων μὲ κοσμικὴ ἐξωστρέφεια καὶ τύρβη.
Ἀποτέλεσμα τῶν ἀνωτέρω εἶναι ὅτι, στὸ Ἅγιον Ὄρος τῆς ἄσκησης καὶ τῆς ὁμολογίας, δημιουργήθηκε ἕνας σκληρὸς πυρῆνας «φιλοπατριαρχικῶν» μοναστηριῶν, τὰ ὁποῖα ἐπηρεάζουν καί τόν, σαφῶς, μεγαλύτερο ἐξωμοναστηριακὸ πληθυσμὸ μοναχῶν (Σκητιωτῶν καὶ Κελλιωτῶν) μὲ ἐργαλεῖο τὴν διοίκηση ποὺ ἐκ τῶν πραγμάτων πιεστικά ἀσκοῦν.
Οἱ μοναστηριακοὶ μοναχοὶ δὲν ἐνημερώνονται ἐπιτηδίως ἀπὸ τοὺς διοικοῦντες γιὰ θέματα δογματικῆς πίστης, οὔτε γιὰ τὴν προδοτικὴ πορεία τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἡγεσίας μὲ τὸ σκεπτικό τους νὰ προλαμβάνουν μελλοντικὲς ἀτίθασες, συνειδησιακὲς ἐξεγέρσεις τῶν κοινοβιατῶν μοναχῶν. Οἱ πνευματικοί-ἐξομολόγοι καὶ οἱ ἡγούμενοι τῶν μοναστηριῶν τούς καθησυχάζουν ὅτι ἡ ἀπροϋπόθετη ὑπακοὴ (χωρὶς τίς προϋποθέσεις τῆς ἀλήθειας τῆς ὀρθόδοξης πίστης καὶ τῆς ἄμεπτης καὶ ἀκατηγόρητης ζωῆς) καὶ ἡ ἀδιάκριτη ἐμπιστοσύνη στοὺς ἡγέτες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ὑπεραρκετὴ γιὰ τὴν σωτηρία τους.
Οἱ ἔξωθεν τῶν Μονῶν (οἱ λεγόμενοι ἐξαρτηματικοὶ, ἤτοι Σκητιῶτες, Κελλιῶτες, Καλυβίτες) μοναχοὶ ἔχουν ἐκ τῶν συνθηκῶν τὴν δυνατότητα καλύτερης ἐνημέρωσης. Παρ’ ὅλα ταῦτα πολλοὶ προτιμοῦν τὴν σύμπλευση μὲ τίς κυρίαρχες Μονές τους, γιὰ τὸν φόβο ἄδικων διοικητικῶν κυρώσεων, ἀπειλῶν, πιέσεων, παρεμποδισμῶν, διώξεων, ἀποκλεισμῶν ἀπὸ προγράμματα χρηματοδότησης τοῦ Κέντρου Διαφυλάξεως Ἁγιορείτικης Κληρονομιᾶς (Κε.Δ.Α.Κ.) κ. ἄ.
Μέσα σ’ αὐτό, τό ἀνθυγιεινό πνευματικὸ κλῖμα γαλουχήθηκε, ἀνδρώθηκε, δρᾷ καὶ κινεῖται ὁ γνωστὸς καὶ στοὺς Ἁγιορεῖτες Κελλιῶτες Πατέρες, ἱερομόναχος Ἀντίπας Σκανδαλάκης ( Ἱ. Κελλίον Ἁγίας Ἄννης Ἰβήρων).
